Zdjęcie ilustracyjne (fot.portalsamorządowy.pl)

Do tragicznego zdarzenia doszło minionej niedzieli. Ciało poszkodowanego znaleziono przy ul. Kościelnej. Policjanci szybko odnaleźli auto, które mogło uczestniczyć w wypadku i wytypowali potencjalnego sprawcę. Początkowo policja zatrzymała w związku z tą sprawa pięć osób, ale zarzuty usłyszał tylko jeden podejrzany.

- Chodzi o oddalenie się z miejsca wypadku i nieudzielenie pomocy oraz o prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwości. Jeśli chodzi o pierwszy zarzut z art. 177, par. 2 Kodeksu karnego jest on zagrożony karą do 12 lat pozbawienia wolności - mówi rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Radomiu Agnieszka Borkowska. Jak dodaje, po wykonaniu czynności procesowych z udziałem podejrzanego prokurator zawnioskował o zastosowanie tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy i sąd podzielając zasadność tego wniosku zastosował tymczasowy areszt w takiej wysokości.

bdb

- Mówi pan, że ubiega się o fotel prezydenta Radomia, ponieważ obiecał pan to niedawno swoim wyborcom, radomianom. Ale czy to nie była taka obietnica trochę na wyrost? Czy nie lepiej, spokojniej byłoby pozostać na Wiejskiej? Po co to panu?
Po pierwsze politycy bardzo często nie dotrzymują słowa. Ja dotrzymuję słowa, dotrzymuje zobowiązań. Słowo się rzekło, kobyłka u płota. Chciałem, aby radomianie mieli możliwość szerszego wyboru. Obserwując to, co się działo w Radomiu, obserwując te nieustanne swary, kłótnie pomiędzy PiS-owskim prezydentem Radomia a rządem z Platformy Obywatelskiej, nabrałem przekonania, ze jeżeli na kolejną, czteroletnią kadencję zostanie wybrany prezydent Prawa i Sprawiedliwości, to będą to kolejne cztery lata stagnacji i marazmu dla Radomia. Radomianie zasługują na więcej. Radomianie chcą, by Radom się dynamicznie i szybko rozwijał. Dlatego zdecydowałem się kandydować w wyborach na prezydenta Radomia, postawiłem się do dyspozycji radomian i oni zdecydują, czy będę im służył w magistracie, czy w Sejmie.

- Czyli nie zaprzecza pan, że są to tylko takie przedbiegi do przyszłorocznych wyborów parlamentarnych?
Ci, którzy rozpuszczają takie plotki - przecież to do mnie dociera - że startuję, żeby to była prekampania przed wyborami parlamentarnymi, no to błądzą. Przecież ja nie tak dawno prowadziłem jako szef sztabu Grzegorza Napieralskiego jego kampanię wyborczą. Byłem przez specjalistyczne medialne miesięczniki jedną z dziesięciu osób, która najczęściej pojawiała się w mediach i nie było dla mnie lepszej promocji niż ta podczas wyborów prezydenckich. Ja bardzo poważnie podszedłem do wyborów samorządowych. Kiedy Grzegorz Napieralski konsultował ze mną obsadę wicemarszałka Sejmu, kiedy padło moje nazwisko w kontekście tej posady, powiedziałem że byłoby to niepoważne wycofywać się z zadeklarowanej wcześniej już decyzji, obejmować jakąś tam posadkę i co? Wystawić ludzi do wiatru? Nie, to nie jest w moim stylu i dlatego zdecydowałem, że to radomianie mają zdecydować kto ma kierować naszym miastem przez cztery lata. Startuję na poważnie, startuję z przekonaniem, że najważniejsze w Radomiu jest odsunięcie PiS-u od władzy, bo jeżeli tego nie uczynimy, to wszystkie znaki na ziemi i niebie wskazują, że Platforma będzie nadal rządziła naszą ojczyzną i dalej Radom będzie traktowany po macoszemu.

- Pana hasło wyborcze brzmi "Nowoczesny Radom". Jak chce je pan realizować z zapleczem partyjnym często o PZPR-owskim rodowodzie? Na listach kandydatów jest wiele osób "z przeszłością i po przejściach"...
Zaprawdę powiadam pani redaktor, że będę zmieniać Radom ze wszystkimi radomianami bez względu na ich poglądy polityczne. Prezydent Jacek Majchrowski nie miał ani jednego radnego w radzie Krakowa. Ja będę współpracował ponad podziałami politycznymi. Pokazałem w dotychczasowej swojej pracy, że to potrafię i mam wielką satysfakcję, chociażby taką, że Centrum Przetwarzania Danych Ministerstwa Finansów zostało utrzymane w Radomiu dzięki mojej interwencji. Ja jako prezydent Radomia nie będę potrzebował adwokata w Warszawie, bo sam doskonale wiem do którego gabinetu pójść, wiem kto w tym gabinecie siedzi, a często jestem z tą osobą po imieniu. To 13-letnie doświadczenie parlamentarne, doświadczenie rządowe, samorządowe bez wątpienia pomoże, by skutecznie zarządzać naszym miastem, skutecznie stwarzać warunki i możliwości szybkiego rozwoju. Widzę wielką szansę w tym, żeby pieniędzmi centralnymi poprzez inwestycje wokół Radomia, jak choćby budowa obwodnicy zachodniej w ciągu drogi S7, budowa drogi S12, przebudowa drogi S9 do standardów drogi ekspresowej, czy przebudowa linii kolejowej na odcinku Warszawa - Radom - Kielce, były takim motorem napędowym do tworzenia nowych miejsc pracy. Do stworzenia warunków do inwestowania w naszym mieście. Naprawdę Radom ma wielki kapitał. Tym kapitałem są radomianie, tylko trzeba ich zorganizować. A przykładów nie trzeba daleko szukać. Wystarczy spojrzeć za miedzę jak to się robi w Kielcach.

- Pana szef partyjny Grzegorz Napieralski też pana zachwala twierdząc, że wie pan do jakich drzwi w Warszawie zapukać w sprawach lokalnych. Ale jak by to wyglądało w praktyce - prezydent z SLD, marszałek pewnie z PO, rząd także z Platformy...
Ja jestem prezydentem... Przepraszam - kandydatem na prezydenta. Myślę, że to są prorocze słowa. Wierzę w swojego farta. Dziś, w poniedziałek, byłem na targu na Ślaskiej i byłem pierwszym mężczyzną, który robił zakupy na jednym ze stoisk, a to oznacza właśnie fart na cały tydzień. Wierzę, że tak samo będzie w niedzielę i uzyskam takie poparcie radomian, które upoważni mnie do wejścia do drugiej tury. Jestem realistą i wiem, że z urzędującym prezydentem, który za setki milionów złotych po kilkanaście razy otwiera te same obiekty, które zostały wybudowane przy tak gigantycznym zadłużeniu miasta, nikt z kontrkandydatów nie wygra. W drugiej turze wszystko jest możliwe. Co do mojego rodowodu - tak, mam zaszczyt być zgłoszonym przez Sojusz Lewicy Demokratycznej, ale jeśli będę wybrany, będę prezydentem wszystkich mieszkańców. I wszystkich opcji politycznych. I dla mnie przynależność partyjna dla służenia mieszkańcom nie będzie miała znaczenia. Znaczenie ma to, żeby poprawiać jakość życia mieszkańców, stwarzać warunki do inwestowania także funkcjonującym już w mieście przedsiębiorcom. Bardzo mi zależy na tym, by mieli dobre warunki, dobry klimat. Oczywiście, będziemy zachęcali również nowych inwestorów reklamując Radom nie tak jak dzisiaj to jest robione - w Radomiu, a poza jego granicami i poza granicami Polski.

- Wróćmy do pytania o pana zaplecze, bo mam wrażenie, że trochę uciekł mi pan z odpowiedzią...
To mylne wrażenie.

- Na waszych listach są dziś ci, którzy kilka lat temu pokłócili się z wami i założyli SDPL, wśród nich m.in. były prezydent Włodarczyk i wiceprezydent Wieczorek.
To jeszcze jeden dowód na to, że potrafię skupiać ludzi wokół siebie, że potrafię łączyć, scalać. To nie jest "jak gdyby" zjednoczenie. To jest faktem. Przed czterema laty było czterech kandydatów na prezydenta z szeroko rozumianej lewicy, cztery listy kandydatów do rady miasta. Dziś mamy jednego kandydata i jedną listę, na której są tak doskonale przygotowani fachowcy jak chociażby Adam Włodarczyk, Jolanta Sokołowska, Bohdan Karaś, Janusz  Wieczorek, Jan Pszczoła, obecny radny. Jest wiele wartościowych osób na listach do sejmiku. Widać wyraźnie, ze można dokonać cudu i zjednoczyć radomian wokół wspólnej idei, którą jest szybszy rozwój naszego miasta. Wierzę głęboko, że jako prezydent będę dobrym gospodarzem, który jednoczy wokół wspólnej idei, która powinna nam wszystkim przyświecać. Ja będę potrafił podziękować publicznie pani minister zdrowia jeżeli pomoże naszemu szpitalowi i mi to przejdzie przez gardło, przez usta. W przeciwieństwie do tego, że to pani środowisko musiało wyrywać prezydentowi z PiS-u ukłon w kierunku ministra z Platformy Obywatelskiej. Jeżeli będą prezydentowi Wikińskiemu pomagali dla rozwoju Radomia parlamentarzyści z Platformy Obywatelskiej, Sojuszu Lewicy Demokratycznej, Prawa i Sprawiedliwości, PSL-u, zawsze będę miał odwagę powiedzieć publicznie, że ten czy inny parlamentarzysta szczególnie przyczynił się do załatwienia konkretnej sprawy.

- Obiecuje pan wszystko wszystkim. Seniorom domy wypoczynku, juniorom place zabaw, uboższym mieszkania socjalne, nie zapomina pan nawet o działkowcach. To oczywiście taka przedwyborcza retoryka?
Nie.

... acha, jeszcze młodzieży iPad-y zamiast tornistrów?
To świetny pomysł, żeby zamiast ciężkich plecaków z książkami uczniowie mieli lekkie laptopy albo iPad-y. Gdybyśmy złożyli zamówienie idące w tysiące sztuk, to wynegocjowalibyśmy cenę bardzo, bardzo dobrą, co pozwoliłoby samorządowi sfinansować zakup. Oczywiście w ramach programu, to nie jest rzecz którą można zrobić w ciągu jednego roku, ale rozpocząć ją w jednej kadencji i kontynuować. Co do obietnic. Ja wzorem prezydenta Tadeusza Fereneca z Rzeszowa, chciałbym zjednoczyć do współdziałania spółdzielnie mieszkaniowe, działkowców oraz zaangażować pieniądze komunalne, żeby można było zrobić takie place zabaw i rekreacji "dla juniora i seniora". Często widzę, sam jestem ojcem małego dziecka, jak babcie i dziadkowie nie mają się gdzie podziać ze swoimi wnuczętami. Więc można by było to wspólnymi siłami zorganizować. Niedawno widziałem takie place w Baku, w Azerbejdżanie. Oczywiście tam są petrodolary, u nas nie ma tych pieniędzy, ale można by też tworząc program i robiąc duże zamówienie u wykonawcy rozłożone na dwa, trzy lata, zrealizować tę ideę. Tak, aby Radom był miastem życzliwym zarówno dla seniora, jak i dla juniora. Wielu inwestorów zastanawiając się gdzie ulokować swoje przedsięwzięcie patrzy do jakiej szkoły będzie chodziło jego dziecko, gdzie będzie mógł spędzić czas, gdzie będzie mógł zjeść lunch, jaki jest catering itd. My naprawdę musimy stworzyć warunki na europejskim poziomie, żeby walczyć o miejsca pracy, których jak szacuje Agencja Inwestycji Zagranicznych w Polsce, będzie przybywało na poziomie 19 -22 tys. rocznie. Przy czym te główne centra: Wrocław, Kraków, są już nasycone. Dzisiaj inwestorzy rozglądają się za mniejszymi środowiskami, miastami, ośrodkami i wierzę głęboko, że Radom ma tutaj swoją niszę do wypełnienia poprzez zagospodarowania wielkiego kapitału jakim są radomianie, poprzez dobrą promocję, poprzez wykorzystanie naszego genialnego położenia geograficznego. Ono będzie do wykorzystania wtedy, gdy będziemy mieli do dyspozycji drogę północ-południe, wschód-zachód i będziemy mieli szybką kolej do Warszawy. Mocno wierzę, że poprzez współpracę z dyrektorem GDDKiA - radomianinem - będzie można te inwestycje tak rozplanować, tak zrealizować, abyśmy skorzystali zarówno na tej perspektywie finansowej Unii Europejskiej, jak i na następnej.

- Skoro mowa o pieniądzach. Radom jest katastrofalnie zadłużony, czy nie?
Radom jest zadłużony ponad miarę. I gdyby była lepsza współpraca pomiędzy PiS-owskim prezydentem a sejmikiem województwa mazowieckiego można by było ten stan finansowy znacznie poprawić. dlatego moimi priorytetem będzie refinansowanie tych inwestycji, które będą miały maksymalne dofinansowanie ze środków Unii Europejskiej. Dzisiaj problemem Radomia jest jak zwiększyć wpływy do budżetu. Jak można to zrobić?. Oczywiście jest kilka metod, ale przede wszystkim należy się zastanowić jak zwiększyć bazę podatkową, liczbę podatników, którzy płaciliby podatki w naszych urzędach skarbowych. Czyli należy tworzyć warunki dla obecnych przedsiębiorców, aby nie przenosili swojej działalności do innych miejscowości, a niestety taki eksodus miał miejsce. Trzeba to zjawisko spowolnić, a najlepiej zlikwidować. I poszerzać tę bazę poprzez nowych podatników, którzy mogliby u nas zainwestować. I tutaj jest kolejny pomysł. W Radomiu jest około tysiąca nowych mieszkań do sprzedania. Jako przyszły prezydent deklaruję, że poproszę deweloperów i przedstawicieli spółdzielni mieszkaniowych, żeby zrobić wspólną, ze wspólnych pieniędzy, promocję Radomia jako doskonałego miejsca do tego, żeby tutaj kupować mieszkanie.

- To teraz taki mały teścik. Nie ze znajomości angielskiego, ale z topografii Radomia.
Pani redaktor, niech pani posłucha...

... ale ja zadam tylko panu pytanie.

Pani poslucha. ja pamiętam debatę telewizyjną Marcinkowski - Włodarczyk
- No widzę, że wie pan, jak to moje pytanie może brzmieć...
Nie kandyduję - niech pani to napisze - na taksówkarza. Jeśli chce mnie pani pytać, to odpowiadam, że nie znam nazw wszystkich rond w Radomiu. Ja po prostu nie kandyduję na taksówkarza, ale jako prezydent Radomia spowoduję, że choćby wspomniani taksówkarze będą mieli swobodny dostęp do przestrzeni publicznej. Dzisiaj, a wiem to dobrze, bo mam teścia taksówkarza, przestrzeń publiczna jest zawłaszczana i monopolizowana. Tak dalej być nie może. Wszyscy taksówkarze dobrze wiedzą o czym mówię.

- A o czym pan mówi?
Przestrzeń publiczna jest monopoliizowana, nie może być takiej sytuacji w kraju z gospodarką wolnorynkową. Jako prezydent sprawię, by zaprzestano monopolizowania przestrzeni publicznej. Chciałbym, zeby tak jak każdy radomianim może oddychać powietrzem, żeby każdy mógł, oczywiście w zgodzie z prawem, stawiać samochód tam, gdzie ma na to ochotę.

- Wracam do tego testu, bo prezydent Włodarczyk - takie opinie się pojawiały - nie dlatego przegrał wybory, że przepytywał Zdzislawa Marcinkowskiego z nazewnictwa rond w Radomiu, ale dlatego że wypomniał swojemu konkurentowiu, że nie jest on rodowitym radomianinem. A pan przecież także nie jest, prawda? Zabezpieczam się: też nie jestem. Pytam o to, bo w Radomiu, to jest - takie mam przekonanie -  bardzo czuły punkt.
Wyjaśnię to wszystkim radomianom i czytelnikom waszego portalu - otóż podczas debaty z młodzieżą na pytanie, gdzie się urodziłem, odpowiedziałem, że tak jak większość z was, na sali porodowej. Nie miałem żadnego żadnego wpływu na to, gdzie mamusi wody odeszły. Ale w moim przekonaniu nie jest ważne to, gdzie się ktoś urodził, ale ważne gdzie chce umrzeć. Chcę umrzeć w Radomiu, chcę, żeby tu był mój pomnik. Prezydent Grzecznarowski nie urodzi się w Radomiu, tylko w Końskich. A dzisiaj mamy ulicę Grzecznarowskiego. Wierzę głęboko, że radomianie są społeczeństwem otwartym i będę zachęcać wszystkich także tych, którzy dziś są w Irlandii, Wielkiej Brytanii, Norwegii, czy we Włoszech, by do Radomia wrócili. Mało tego, chcę, by przyjeżdżali tu Anglicy, Norwegowie, Chińczycy, tak by Radom stał się nowoczesnym miastem europejskim, w którym się chce żyć i pracować.

Rozmawiała Bożena Dobrzyńska

Czytaj rozmowy z: Piotrem Szprendalowiczem, Jakubem Kluzińskim, Andrzejem Kosztowniakiem, Mariuszem Foglem 

Komitet Wyborczy Kocham Radom podobnie jak cztery lata temu zachęca do świadomego udziału w wyborach nie tylko do Rady Miejskiej, ale i do sejmiku województwa mazowieckiego. Ze swego ugrupowania nie wystawia kandydatów, dlatego wskazuje osoby, które zdaniem stowarzyszenia powinny znaleźć się w sejmiku. - Nie mamy ambicji i możliwości, by teraz wystawić swoich kandydatów i aspirować do samorządowych władz wojewódzkich. Być może za kilka, kilkanaście lat. Wysyłamy sygnał, że możliwa jest współpraca ponad podziałami dla Radomia i regionu – wyjaśnia Jakub Kluziński z Kocham Radom, kandydat na prezydenta miasta.

Kocham Radom rekomenduje następujące osoby i wystawia im rekomendację: Bogumiła Ferensteina (PSL) - "wieloletni radny, wykazał się działaniami na rzecz Radomia"; Zbigniewa Kuźmiuka (PiS) – "były wojewoda. m.in. dzięki niemu mamy szpital na Józefowie i zalew Domaniowie"; Andrzeja Łuczyckiego (PO) - "były senator, przeniósł ITD do Radomia, wielokrotnie walczył o poprawki budżetowe na rzecz inwestycji w Radomiu"; Martę Ratuszyńską (SLD) – "młoda osoba, która ma szansę się wykazać"; Lucynę Wiśniewską (Prawica Rzeczpospolitej) – "dzięki niej zostały wykorzystane fundusze na rzecz wybudowania szkoły muzycznej".

Cztery lata temu w Radomiu frekwencja w wyborach samorządowych i do sejmiku Mazowsza wynosiła 37 procent. - Dwie na trzy osoby nie poszły głosować. My zachęcamy do wyborów. Nie kierujmy się metkami i preferencjami partyjnymi, czy politycznymi. Niech to będzie świadomy wybór. W niedzielę głosujmy na konkretne osoby. Może nie zawsze na jedynki, ale na ludzi z kwalifikacjami. To jest najlepsza droga, byśmy byli zadowoleni z naszych reprezentantów w sejmiku czy radzie miejskiej. Później możemy ich rozliczać, zapytać co zdobili i czy wywiązali się ze swoich obietnic – zachęca Jakub Kluziński.

Bartek Olszewski

Przed południem przyjechał minister w Kancelarii Prezydenta RP Sławomir Nowak. Spotkał się ze studentami WSH. Salę opuściła dość szybko minister zdrowia Ewa Kopacz. Wśród kilku żartów m.in. o szybkim podróżowaniu autem posła Jacka Kurskiego były też poważne tematy.– W Radomiu trzeba otworzyć szeroko okna i zacząć inwestować. Mieszkacie między gigantyczną aglomeracją, a całym dynamicznym południem Polski. Od waszych wyborów zależy jaki będzie Radom, jak będzie się rozwijał i jak zyska na swoim świetnym położeniu – przekonywał Sławomir Nowak. Wtórował mu kandydat PO na prezydenta miasta. – Radom nie może dreptać jak - przepraszam - gejsza, ale musi stawiać poważne krok,i by ściągać inwestorów – przekonywał Piotr Szprendałowicz.

Po spotkaniu w WSH Sławomir Nowak pojechał do Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia, które jest w przebudowie. Miasto opuścił tuż przed kolejnym ministrem z PO, tym razem infrastruktury. Cezary Grabarczyk odwiedził  najpierw radomski dworzec PKP, by sprawdzić co czeka rząd i przyszłego prezydenta Radomia podczas przebudowy tego obiektu. Tam i przed konferencją prasową w radomskiej siedzibie PO minister Grabarczyk widział transparenty i grupkę pikietujących młodych osób. – Przyszliśmy tu, by zapytać pana ministra, gdzie jest szybka kolej do Radomia? Pierwsza łopata miała być wbita rok temu. Od tego czasu rząd nic nie zrobił, by powstała szybka kolej Radom  – Warszawa. Mamy apel: mniej słów, więcej czynów – tłumaczył Karol Sońta, były radny i kandydat PiS do Rady Miejskiej .

Minister odpowiedział na to pytanie, ale dopiero podczas konferencji prasowej. – Chcemy zmodernizować linię kolejową Radom-Warszawa. Czekamy w tej chwili na zapewnienie przez ministra finansów pieniędzy na ten cel. Do końca roku otrzymamy zgodę na rozstrzygnięcie przetargu na realizację dokumentacji linii kolejowej nr 8. Na początku przyszłego roku rozpoczną się pracę związane z modernizacją dworca PKP w Radomiu – zapewniał minister.

Prace remontowe na dworcu mają trwać maksymalnie półtora roku. Pojedziemy także nowymi pociągami. Rząd wyda na nowy tabor 3,5 miliarda złotych. Nowe składy wjadą na nowe szyny do końca 2015 r., by pognać do Warszawy w czasie poniżej godziny. Modernizacja samej linii kolejowej będzie kosztować ok 2 mld zł., 1 miliard 200 mln pochodzi ze środków europejskich. – Linię zaczynamy remontować na przełomie 2011 i 2012r., tak  by skończyć prace przed 2015 r. - obiecywał Piotr Szprendałowicz dziękując ministrowi Grabarczykowi za przychylność. Ten szybko się odwdzięczył. - Najlepszym kandydatem na prezydenta Radomia jest Piotr Szprendałowicz, a minister Ewa Kopacz najciężej pracuje w rządzie premiera Tuska – obwieścił Cezary Grabarczyk.

W środę w Radomiu był jeszcze jeden, tym razem wiceminister finansów, odpowiedzialny za służby skarbowe Andrzej Parafianowicz (PO). Spotkał się i rozmawiał z trzydziestoma osobami likwidowanego w Radomiu urzędu Kontroli Skarbowej. – Nikt pracy nie straci. Strony wyszły ze spotkania zadowolone. Część osób będzie pracować w innych urzędach w Radomiu, a niektórym bardziej pasuje pracować w okolicznych powiatach. I tak będzie. To były tylko plotki, że ludzie stracą pracę – przekonywał Parafianowicz.

Bartek Olszewski

- Ile pieniędzy przywiózł pan do Radomia?
- Przez cztery lata... Biorąc pod uwagę środki własne samorządu województwa, fundusze unijne oraz pieniądze „rządowe” o podziale których decydują zarząd i sejmik województwa, uzbiera się trochę… Jakieś 300 – 400 milionów. To są pieniądze, jakich nigdy dotąd w historii samorządu województwa, na Ziemi Radomskiej nie było.

- Skoro w województwie są pieniądze, tam można rządzić i dzielić, to po co panu fotel prezydenta?
- Bo Radom – moje rodzinne miasto, rozwija się za wolno. Przez cztery lata z poziomu zarządu województwa obserwuję rozwój innych miast i widzę jak mało aktywne są radomskie władze w zabieganiu o pieniądze. O środki unijne. Dużo mniejsze miasta, jak Płock, Siedlce, Ostrołęka składają więcej wniosków i na dużo większe kwoty, także na projekty kluczowe. Przykład: władze Radomia składają wniosek na budowę obwodnicy południowej. Koszt całkowity jest oszacowany na ok. 48 mln zł. My go na zarządzie zatwierdzamy, dajemy maksimum dofinansowania, ponad 41 milionów. Upływają dwa lata, władze Radomia przysyłają wniosek o „przeszacowanie kwoty”, bo się rzekomo zmieniły ceny na rynku i ten projekt wzrasta do... 123 mln zł! Upływa kolejny rok i władze Radomia przysyłają następny wniosek o ponowne przeszacowanie, bo tym razem obwodnica ma już kosztować 186 mln zł! I ktoś czyni pretensje o to, że Radom na projekt kluczowy dostał tak mało, czyli wspomniane 41 mln zł. Inni od początku lepiej szacowali koszty i dostawali pieniądze, które teraz procentowo są większe. Nie rozumiem także dlaczego radomski magistrat nie zabiegał o bardzo duże unijne pieniądze na zbrojenie terenów pod potrzeby przyszłych inwestorów?  Wnioskował tylko na ok. 2 mln zł, na rozliczenie terenów na Wośnikach. Dlaczego nie wystąpił o kilkadziesiąt milionów i nie uzbroił wielu hektarów? Dzięki uzbrojeniu terenu mógł przyciągnąć dużych inwestorów, dających wiele tak bardzo nam potrzebnych miejsc pracy. Przysucha złożyła wniosek i dostała na taki cel ok 10 mln zł. Dużo dostały: Szydłowiec i Pionki. A a Radom? Tylko 2 mln zł. Jak widać, nie jest tak, jak radomscy działacze PiS-u mówią, że Platforma Obywatelska zakręciła kurek z pieniędzmi dlatego, że tu rządzi PiS. Na same ulice w mieście województwo dało ponad 40 mln zł. Na ul Hodowlaną, Chrobrego, Słowackiego, Warszawską. Przykłady mogę mnożyć. Co więcej, przychylne decyzje ministrów z PO pozwoliły dofinansować budowę szkoły muzycznej, stadionu lekkoatletycznego, czy hali zapaśniczej.

- Ale nie pawilonu ginekologiczno - położnicznego...
- Bo prezydent Kosztowniak nie chciał. To staraniem PO ten projekt stał się kluczowym. Pamiętam, sam w gabinecie prezydenta Kosztowniaka prosiłem go, by taki projekt złożył. Historia tego jest dłuższa...

- ...i nie raz opisywana. Kiedy te pieniądze dostaniemy?
- Nie wiem, nie wiem... To był ewenement w historii województwa. Marszałek podczas obrad zarządu dzwoni do prezydenta Kosztowniaka z informacją o problemie i mówi, że trzeba szybko razem reagować. Dzwonił do prezydenta na moją prośbę, przy świadkach. Rozmowa się odbyła, były trzy dni na reakcję. Przez te trzy dni prezydent Radomia zapadł się jak kamień pod wodę. Nie podjął dalej tematu, nie było z nim kontaktu! Na jego miejscu bym przyjechał, rozmawiał, negocjował. Napisalibyśmy aneks. Można było wziąć 23 mln zł. A w trakcie rozmów można było ugrać dla Radomia brakujące pieniądze z innego projektu kluczowego. Suma by się zgadzała. Prezydent nie podjął w ogóle tematu.

- Prezydent szuka tych pieniędzy np. w MOPS, w szkołach, w placówkach budżetowych podległych miastu. Mówi też, że pożyczył 260 mln zł, pozyskał 460 mln zł. więc jest na plusie ponad 190 mln zł. Przy okazji widzimy pomyłkę o przecinek w wyliczeniu remontowanych dróg.
- Na przykładzie tej „pomyłki” można uznać, że przekaz prezydenta jest mało wiarygodny. Na sesji Rady Miejskiej poświęconej zadłużeniu Radomia pokazywał słupki unijnego wsparcia, a ja wielokrotnie go pytałem, co się kryje za tymi liczbami i słupkami? Nie był w stanie odpowiedzieć. Do tej pory nie odpowiedział. Ja i nikt z radnych, nie dostaliśmy szczegółowych wyjaśnień.

- To kogo słuchać i w które liczby wierzyć w kwestii zadłużenia miasta?
- Same władze podały kwotę ponad 330 mln zł z opcją wzrostu do końca roku. Natomiast dlaczego władze nie chcą wypunktować przychodów ze środków unijnych?

- Pan zarabia w Warszawie i tu przyjeżdża by... godnie żyć?
- ...Tak. Codziennie wracam do domu, do żony i dzieci. Tak, jak tysiące radomian.

- Od kilkunastu lat przy okazji wyborów słyszę hasła: „tu trzeba stworzyć miejsca pracy, tu radomianie powinni pracować, koniec jazdy za chlebem do stolicy, czy do Anglii”. Przecież wielu naszych znajomych tak pracuje, mając, mówiąc delikatnie w nosie, co na sztandarach wypisują politycy. I wracają, by - właśnie - jak żyć? Pan godnie żyje w swoim mieście?
- Nie. ...Cztery lata jestem praktycznie poza domem. Pracuję kilkanaście godzin dziennie, siedem dni w tygodniu. Mam dzieci, żonę. Chociaż przez chwilę wieczorem chcę się z nimi zobaczyć. Rano wyjeżdżam nim oni wstaną.

- To też pytanie o pomysł na Radom. W pana programie czytam „przed nami niepowtarzalna szansa na dynamiczny rozwój w ramach linii samorządowo - politycznej”. O co chodzi?
- Tak. Radom jest dużym miastem. Tu lokalne komitety czy stowarzyszenia nie odegrają takiej roli jaką mogą odegrać partie polityczne. Nie bójmy się takich stwierdzeń. Tak jak w kraju czy sejmiku odbywa się pewna polityka, tak samo w przypadku dużych miast, też możemy mówić o pewnych przełożeniach politycznych. Podkreślam, nie oznacza to, że jeżeli w kraju czy sejmiku rządzi ktoś inny, to się takiego kogoś karze. Absolutnie nie. Jednak inne możliwości pozyskiwania środków, lobbowania, pukania do drzwi i wchodzenia ma prezydent z tej samej opcji, która rządzi w sejmiku czy kraju niż prezydent z opozycji. Znam ministrów, współpracuję z nimi na co dzień. Gdy zachodzi potrzeba, jest mi dużo łatwiej i szybciej umówić się na spotkanie. Przykład z ostatniej niedzieli. Była konwencja samorządowa PO naszego województwa. Byłem tam, rozmawiałem z premierem Tuskiem. Zaprosiłem go do Radomia.

- I tam właśnie premier mówił, że są dwie Polski. Tak jak kiedyś: RFN i NRD. Czy my w Radomiu jesteśmy w NRD i jedziemy do RFN (Warszawy) za chlebem?
- … (cisza) ...może trochę tak z tym jest. Natomiast to dobrze, że można jechać do Warszawy pracować, bo dzięki temu bezrobocie w Radomiu jest trochę niższe. Chociaż wciąż olbrzymie. Pytanie, ile by wynosiło, gdybyśmy byli bardziej oddaleni od stolicy? Wiemy, że miejsc pracy nie przybędzie z roku na rok. Trzeba pozyskując inwestorów, w miarę możliwości ułatwiać mieszkańcom Radomia sprawniejszy dojazd do Warszawy. Mówię o modernizacji linii kolejowej by 100 kilometrów pokonać w mniej niż godzinę.

- W pana programie czytam: „lotnisko to priorytet”. Natomiast o szybkiej kolei Radom – Warszawa nie znajduję tego określenia, choć też pisze pan o tym sporo.
- Zdecydowanie jest to najważniejsza dla rozwoju Radomia inwestycja i to patrząc kilkadziesiąt lat naprzód. Od dziesięcioleci modernizacja linii kolejowej dla Radomia jest priorytetem. W 52 minuty będziemy dojeżdżać do centrum Warszawy. W stolicy można zarobić kilka razy więcej pieniędzy, ale tu je wydawać. Tu gdzie są nasze rodziny. To oczywiście nie jest docelowe rozwiązanie problemu bezrobocia. Pieniądze na szybką kolej są na liście kluczowej: 1 mld 200 mln zł. Jest duże wsparcie dla tego projektu. Pilnuję tego, i mnie, przedstawicielowi PO łatwiej znaleźć zrozumienie naszych potrzeb w rządzie.

- Czy w Radomiu nadal jest IV RP? Jesteśmy ponad 100 kilometrów od Wiejskiej.
- Niestety jest i to w najczystszej postaci. Radomskim PiS rządzi poseł Suski. On wydaje swoim politycznym podwładnym dyspozycje. Spójrzmy na standardy wprowadzone w mieście: zawłaszczenie politycznego życia przez Prawo i Sprawiedliwość. Miasto zostało skażone syndromem samodzielnie sprawowanej władzy. Wykorzystują to do maksimum. Nie chcę podawać szczegółów, ale znam dyrektora szkoły, który przed festynem z okazji Dnia Dziecka musiał pokazać program imprezy wiceprezydentowi Fałkowi. Musiał pokazać scenariusz, tłumaczyć czy przypadkiem Szprendałowicz nie będzie rozdawał jakichś nagród. I rzeczywiście nie rozdawał. Rozdawali tylko Fałek i Kosztowniak. Inny przykład: przychodzi do mnie znany radomski trener. Opowiada, że osoba, o której jest ostatnio głośno w mediach za sprawą wpisów atakujących radnego Gajewskiego mówi, że będzie mieć zmniejszoną liczbę godzin treningu na pływalni, chyba, że przyjdzie na pewne spotkanie i wystartuje z jedynie słusznej listy opcji rządzącej. Trener chce być apolityczny. W efekcie stracił dotychczasową dostępność swej sekcji do pływalni. A przykład Automobilklubu? Czyż nie jest znamienny? Podobno prokuratura ma nagrania, kiedy to jeden z wiceprezydentów miasta dzwoni do prezesa Automobilklubu – niezależnego przecież stowarzyszenia (ale czasami dotowanego przez władze miasta) nakazując mu zorganizowanie komercyjnej imprezy, jaką jest Zlot Samochodów Amerykańskich. Jeśli tak rzeczywiście było, to jest to niepojęte! Daliśmy z kasy województwa 600 tys. zł na rozbudowę toru. Miasto dorzuciło ok. 200 tys i udało się uratować Automobilklub. Boli mnie, gdy widzę co się teraz tam dzieje. Tor jest zabierany Automobilklubowi. Jeżeli władze Radomia twierdzą, że działka na której znajduje się trzy czwarte toru należy do miasta, to na jakiej podstawie te same władze złożyły wniosek do samorządu województwa o dofinansowanie przebudowy toru? A więc realizowały inwestycję na nie swoim gruncie. Takie rzeczy wychodzą teraz. Tego rodzaju przykłady można mnożyć.

- Zmieni pan hasło „siła w precyzji”?
- Spotykam się z opiniami, że to hasło jest niezrozumiałe dla samych radomian. Radom powinien się promować jako miasto optymistyczne, otwarte na współpracę, kreatywne i perspektywiczne. Musimy pozbyć się kompleksów. Przestańmy mówić tylko i wyłącznie o wydarzeniach z czerwca 1976 roku. Pokażmy się jako miejsce, gdzie jest chęć do współpracy, gdzie mamy młode, dobrze wykształcone społeczeństwo obywatelskie. Przestańmy być miastem z kompleksami.

- Ile osób z obecnego składu Urzędu Miejskiego zmieni pracę gdy pan zostanie prezydentem? To też pytanie o organizację pracy tego urzędu. Chcę poznać nazwiska wiceprezydentów.
- Za wcześnie. Nazwiska wiceprezydentów będą wynikały z wizji współpracy koalicyjnej. Jaka będzie koalicja? To się dopiero okaże po wyborach. Będę zabiegał o jak najszerszą koalicję. Moja wizja sprawowania władzy jest wizją dzielenia się władzą. Nauczyłem się tego, współpracując w Zarządzie i Sejmiku Województwa z trudnym koalicjantem jakim jest PSL. Wśród osób mi podległych (dyrektorów departamentów, jednostek mi podlegających, prezesów spółek) współpracuję z  ludźmi ze wszelkich możliwych opcji politycznych. To w niczym nie musi przeszkadzać, trzeba tylko jasno określić zasady. Każdy ma prawo do swoich poglądów i do robienia swojej polityki, ale nie może to być zła polityka: dokuczliwa, napastliwa, agresywna i robiona w trakcie pracy. Dla mnie liczy się merytoryczność i zaangażowanie na rzecz Radomia.

- Dlaczego podpisał pan z innymi kandydatami porozumienie, by w drugiej turze walczyć... no właśnie z kim? Zakładacie, że z Andrzejem Kosztowniakiem, ale czy to przypadkiem nie jest wasz błąd? Może nie będzie drugiej tury, może Kosztowniak nie jest tak groźnym kandydatem. Co się stanie z porozumieniem gdy po 21 listopada będziemy musieli wybierać między tymi, którzy podpisali to porozumienie?
- Po najbliższej niedzieli będzie druga tura wyborów. Jednym z kandydatów będzie obecnie urzędujący prezydent. Rządzący w Radomiu PiS w ramach sprawowania władzy niezwykle rozwinął aparat propagandy. Propagandy sukcesu, czego przykładem są chociażby różne nadzwyczajne sesje rady miejskiej i eksploatowana do granic możliwości sala koncertowa szkoły muzycznej. Bynajmniej nie na koncerty.

- I myśli pan, że radomianie ulegają tej propagandzie?
- Tak, w części ulegają. Widząc np. nasadzone kwiaty. Widząc robiony na gwałt, na ostatnią chwilę Park Kościuszki. On stanie się zaraz wielkim problemem bo coś, co się robi na ostatnią chwilę, szybko i pod publiczkę zazwyczaj okazuje się wielkim bublem. Taki przykład mamy i z drogami, chociażby z Kozienicką. A wracając do parku, to cóż my tam takiego widzimy za wydane 7 czy 8 mln zł? Tak więc będzie druga tura a porozumienie, które zresztą sam przygotowałem, jest początkiem budowania pewnej koalicji. Nasze miasto nie może tracić czasu na spory. Pokażę radomianom, że istnieje możliwość współpracy wewnątrz miasta i na zewnątrz. Dotychczas była to tylko iluzja współpracy władz Radomia z sejmikiem, zarządem województwa, czy władzami centralnymi. Myślę, że Andrzej Kosztowniak nie jest samodzielnym prezydentem. Myślę, że sprawuje władze pod presją i nakazami, czy sugestiami posła Suskiego.

- A pan mając z tyłu Platformę Obywatelską, będzie samodzielnym prezydentem?
- Ci, którzy mnie znają, wiedzą, że jestem osobą wyrazistą, skuteczną w działaniu. Potrafię podejmować również trudne, niepopularne decyzje. Dlatego nie wszyscy darzą mnie sympatią. Ale jestem samodzielny, mam swoje zdanie i dużo osób za to mnie szanuje. Oczywiście, słucham opinii innych, bo trzeba korzystać z mądrości i wiedzy możliwie wielu osób. Przede wszystkim jednak trzeba szanować osoby o odmiennych poglądach. Myślę, że będę innym prezydentem niż Andrzej Kosztowniak.

- PO chce uczynić z wydarzeń kulturalnych, cytuję „wiodącą markę Radomia”. Wybudujecie filharmonię?
- Filharmonia jest potrzebna temu miastu. To w pewnym momencie powinno być zrealizowane. Jeżeli położymy na szali różne potrzeby, to trzeba będzie jednak coś wybrać. Być może są ważniejsze inwestycje, przede wszystkim te dające miejsca pracy.

- A drogi, komunikacja? W rozmowie ze mną prezydent Kosztowniak namawiał do przesiadki na skutery, do autobusów...
- ...Może na rowery? To bardzo dobry pomysł, ale bardzo niedobrym pomysłem jest sposób wykonywania ścieżek rowerowych w Radomiu. Na pewno rozwój transportu publicznego jest konieczny w dużych miastach. Tylko dziś, po remontach dróg, nieraz jedziemy dłużej z jednego końca miasta w drugi niż z Radomia do Warszawy. Zobaczmy jak wytyczono drogi choćby wokół Centrum Słonecznego? Celowo dobieram delikatne określenia: miasto w nie do końca przemyślany sposób zaplanowało inwestycje i nadzór nad nimi. Radom jest kompletnie sparaliżowany. Jeździ się trudniej niż po Warszawie. Tu nawet nie możemy przewidzieć o której i gdzie wpadniemy w korek. Nie robi się tak wielu inwestycji drogowych w jednym czasie.

- Jaka będzie następna kadencja? Pieniądze z Unii już nie będą takie duże.
- To będzie bardzo trudne zadanie. Radom już stracił cztery lata mijającej kadencji. Można było pozyskać po wielokroć więcej pieniędzy. Nie zrobiono tego. Nowa perspektywa środków unijnych pojawi się za kolejne cztery lata. Teraz trzeba będzie naprawdę silnych zabiegów po to, by dla Radomia pozyskać te resztki z różnych programów. Do tego bagaż zadłużenia. Ja do końca nie wierzę statystykom miejskim, które mówią, że wyjdziemy na plus. Z czego władze miasta sfinansują choćby budowę obwodnicy południowej skoro muszą dodać na nią ponad 140 mln zł.? Jak tego nie zrobią, to będą musiały oddać kolejne, już przyznane 41 mln zł. To wyzwania, z którymi będzie musiał zmierzyć się przyszły prezydent. Receptą jest współpraca w radzie miejskiej, ale i z samorządem województwa i rządem. Tej współpracy obecnie praktycznie nie ma. Prezydent Kosztowniak omija kontakty ze mną - Członkiem Zarządu Województwa, radomianinem, tak, jak on sam. Jedzie za to do Warszawy, postoi pod drzwiami marszałka i wraca bez efektów. To jest niewybaczalne zaniechanie ze strony tego prezydenta.

- A ile razy pan prezydent był u Pana w Urzędzie Marszałkowskim?
- Nie przypominam sobie takiego zdarzenia. Ja u pana prezydenta z własnej inicjatywy byłem kilka razy. W urzędzie i „na mieście”. Prosiłem o spotkania, byśmy rozmawiali. Prosiłem go o składanie wniosków. Podpowiadałem jak to robić, gdzie są pieniądze. Mówiłem, które inwestycje mają większe szanse na dofinansowanie. Od początku uważałem i uważam, że współpraca na rzecz naszego wspólnego Radomia jest konieczna. Nawet jeśli w wielu sprawach się różnimy.

Rozmawiał Bartek Olszewski

Czytaj także rozmowy z: Jakubem Kluzińskim, Andrzejem Kosztowniakiem, Mariuszem Foglem

{mosimage} - Wszyscy wiedzą, że kocha pan Radom, bo nawet stowarzsszenie które pan założył i którego jest pan przewodniczącym tak się nazywa. To za co pan tak kocha to miasto?
...Hm. To jest trudne pytanie, bo uczucie chyba nie jest "za coś". A więc to jest trudne pytanie. To się chyba - tak mi się wydaje - bierze z tego, że to jest moje miasto. Tu są moje korzenie, od pokoleń. Stąd się wywodzą moi dziadkowie, rodzice. Ja się tutaj wychowałem, tu spędziłem pierwsze 20 lat swojego życia - całe dzieciństwo: przedszkole, szkołę podstawową i średnią. Dorastając w mieście obserwowałem jak ono się zmienia, jak funkcjonuje. I obserwując inne miasta zauważyłem, że Radom jest tak jakoś niesprawiedliwie traktowany, oceniany. Z zewnątrz, ale i też przez nasze władze, które są wybierane po to, by dbać o interes miasta, wlaczyć o to, by nie dopuszczać do niesprawiedliwości. A odkąd pamiętam te władze mają bardzo wąskie horyzonty i skupiają się na swoich własnych interesach. I brakuje kogoś, kto by o Radom walczył, kto by stanął i upomniał się o jego prawa, prawa mieszkańców. Bo miasto to są ludzie, to są radomianie. Ja mam - tak sądzę - dość wysoko rozwinięte poczucie sprawiedliwości i to moje działanie wynika z tego, by przeciwstawić się temu niesprawiedliwemu traktowaniu Radomia. Radom zasługuje na to, by o niego dbać. Mówię tych, którzy mają wpływ na to, co się w Radomiu dzieje.

- Wspomniał pan o pierwszych 20 latach spędzonych w Radomiu. Ale teraz pracuje pan i robi karierę zawodową w Warszawie. To dla wielu radomian i pana oponentów stanowi jakiś rodzaj dysonansu. Wielu zarzuca panu, że pan wcale nie mieszka w Radomiu... To, gdzie pan mieszka?
Mieszkam w Radomiu i tu płacę podatki. To jest moje miasto. Na studia wyjechałem z Radomia, tak jak tysiące ludzi co roku. Właśnie zbliża się 15-lecie mojej matury w "Kochanowskim". Gdy robiłem listę kontaktową, okazało się, że około 20 osób z mojej klasy jest poza Radomiem. Mieszkają w Warszawie, ale nie tylko, są także za granicą. Więc mój los był taki sam jak wielu przde mną i wielu po mnie. Tak samo jak moich rodziców. W Radomiu nie ma uczelni humanistycznej, więc jeśli ktoś chce studiować te kierunki musi wyjechać. Jesli ktoś chce wybrać wyższy poziom nauki niż oferują radomskie szkoły wyższe, też wyjeżdża. I bardzo dobrze, bo zdobywa wykształcenie, poznaje ludzi. Ale niestety często wielu tam zostaje. Z braku pracy i perspektyw w Radomiu. Nie mają do czego wracać. Stąd też moja praca w Warszawie. Czynienie mi zarzutu z tego, że ja chcę do tego Radomia wrócić i chcę tuaj pracować, tutaj działać, jest niesprrawiedliwe.

- Właśnie: ma pan świetną pracę, bardzo dobre zarobki, a urząd prezydenta to wiele kłopotów i stresów. Gdyby udało się panu wygrać wybory, to przejmie pan miasto z ogromnym zadłużeniem...Po co to panu?
Kieruję się w swoim życiu taką zasadą, żeby niekoniecznie wybierać łatwe scieżki, takie miejsca i drogi, gdzie człowiekowi jest wygodnie. Broń Boże, nie czynię nikomu zarzutu, kto tak robi i rozumiem i popieram osoby, które kierują się własnym interesem i szukają takiego miejsca na ziemi, gdzie im dobrze. Szukają takiej pracy, takiego zajęcia. Ja kilka lat temu poczułem w sobie taką potrzebę, no być może powołanie, żeby to robić. Czasem nawet satysfakacja jest większa, kiedy droga jest trudniejsza. Nie jest sztuką stanąć przy dobrze funkcjonującej maszynie i patrzeć jak ona działa. Wydaje mi się, że sztuką jest zrobić coś ciekawego w Radomiu. Ja czasem wyobrażam sobie nasze miasto jak taki dryfujący statek. Statki mają to do siebie, że jest duża inercja - trudno je ruszyć, trudno zmienić kurs, natomiast później, gdy już płyną, to płyną. My przez 20 lat znaleźliśmy się - moim zdaniem - na złym kursie. Tracimy rangę i tracimy na znaczeniu i zamiast się rozwijać, my się - można powiedzieć - zwijamy. Bardzo trudno jest odwrócić ten kurs. Trudno ten statek obrócić i skierować w inną, lepszą stronę. Natomiast jeśli to się uda, to wtedy skorzystamy także z siły zamachowej. Wtedy to stanie się naszym potencjałem. Powtarzam - nie zawsze to, co jest łatwe, jest najlepsze.

- Skoro mówimy o trudnościach. Jest pan kandydatem niepartyjnym, za którym przede wszystkim stoją ludzie zrzeszeni w stowarzyszeniu, również tacy, którzy mają pasje, zainteresowania, chcą zmian. Ale czy to wystarczy, by z takim zapleczem i wsparciem rządzić miastem?
Chciałbym sprostować, że za mną stoi tylko stowarzyszenie. Ono jest jakimś bytem, organizacją pozarządową. Ale ja uważam, że za mną stoją mieszkańcy. Doświadczam tego. Spotykam się z takimi sygnałami, dowodami wsparcia i poparcia właściwie na każdym kroku. To jest bardzo budujące. Gdy jeżdżę Kluzobusem po mieście, wiele osób przychodzi i okazuje to poparcie. Takie popracie można zmierzyć raz na jakiś czas. Cztery lata temu zostało zmierzone - moim zdaniem - na dość wysokim poziomie, bo 12 procent. Tylu radomian mi zaufało oddając na mnie głos. Ufam, że to poparcie teraz będzie jeszcze większe. I tu upatruję swojej siły. Co więcej, za kandydatem niezależnym, bezpartyjnym jakim jestem, stoją wszyscy, nie jestem ograniczony tylko do swojego zaplecza .Nie rozumiem dlaczego zaplecze polityczne jednej partii miałoby być lepsze i miałoby być bardziej wartościowe jeśli chodzi o rządzenie miastem niż zaplecze w postaci całego miasta i wszystkich jego mieszkańców. Można bardzo dobrze wykazać, że to miasta rządzone przez prezydentów niezależnych, bezpartyjnych odnoszą sukces. Najlepszym przykładem wymienianym wielokrotnie jest Wrocław. Tu można też dodać Kielce, Toruń, Bydgoszcz czy Kraków. Tam rządzą prezydenci niezależni. Oni są popierani przez różne ugrupowania, ale są niezależni, działają dla dobra mieszkańców, a nie dla dobra układów partyjnych. Co więcej, w gronie osób bezpośrednio ze mną współpracujących, kandydatów w sztabie wyborczym są reprezentanci wszystkich obszarów funkcjnowania miasta. Są lekarze, nauczyciele, przedsiębiorcy, studenci, emeryci, przyrodnicy, specjaliści od sportu, artyści. Ale też jestem otwarty i chętny do rozmowy i współpracy ze wszystkimi. Jestem też otwarty na sugestie i w żąden sposób nie uzurpuję sobie prawa do "wszystkowiedztwa". Wydaje mi się, że mam taką pozytywną cechę, że umiem słuchać doradców i umiem na podstawie różnych głosów, wybrać coś, co jest wartościowe. Ale nigdy nie powiem: nie, to co masz do powiedzenia jest nieważne, bo ja wiem lepiej. Zrobię to po swojemu.

- Wspomniał pan o powszechnym w Radomiu zjawisku - emigracji zarobkowej mieszkańców. Ma pan pomysł jak ich tutaj zatrzymać?
Wszystkie działania miasta, te na które ma ono wpływ, powinny być nakierowane na rozwój, a to powinno się przekładać na tworzenie miejsc pracy. Jak one mogą powstawać? Albo za sprawą inwesycji zewnętrznych, czyli przyciągnięcia firm spoza Radomia, albo wsparcia przedsiębiorców lokalnych, czyli takich które już tutaj są i mają pomysły na rozówj i mogą tworzyć nowe miejsca pracy. Na każde z tych działań miasto ma wpływ. Jeśli chodzi o pozyskiwanie inwestorów zewnętrznych, to najpierw trzeba mieć pomysł jacy oni mają być, a potem stworzyć warunki, by chceli w Radomiu się pojawić. Od lat mówi się, że w Radomiu potrzeba inwestora na tysiąc, dwa, a nawet pięć tysięcy miejsc pracy, że trzeba dać taki impuls który by go przyciągnął. No i co, wyobraźmy sobie, że taki inwestor przez miasto przejeżdża i mówi: wstąpię tutaj, zainwestuję. Tylko, że on potrzebuje terenu, dużo terenu i infrastruktury. Działki, którymi dusponuje Radom nie nadają się na tak duże inwestycje, na dużą fabrykę, duży zakład logistyczny, dużą firmę przetwórczą. Dlatego trzeba koniecznie znaleźć takie tereny, scalać działki. To jest możliwe. Przykładem jest Łódź, która dziesięć lat temu była w takiej samej sytuacji jak Radom, a od tego czasu pozyskała mnóstwo firm z branży AGD i wysokiej technologii, jak np. producenta komputerów DEL. Miasto powinno zrobić inwentaryzację wolnych terenów własnych, ale też prywatnych, które leżą w pobliżu i wskazywać takie działki: 50-, 100-, 150-hektarowe. One muszą być dobrze skomunikowane, nie tylko leżeć przy drodze jak na Wośnikach, ale muszą mieć też bocznicę kolejową. Trzeba wskazać takie lokalizacje, być może na razie potencjalne. Jeśli je znajdziemy - scalić i uzbroić. Jeśli są częściowo prywatne, częściowo miejskie, częściowo państwowe - podpisać umowy z właśćicielami, że jeśli znajdziemy inwestora, to wszyscy ziemię sprzedadzą. Albo - odkupić je. Bardzo źle się stało, że został poszatkowaany teren pod dawnej elektrociepłowni na Nowej Woli Gołębiowskiej. Mieliśmy piękny, poprzemysłowy, 50-hektarowy teren. Już go nie mamy, na dodatek wprowadzono tam budownictwo mieszkaniowe. Ale są jeszcze tereny na Potkanowie i trzeba je skupić i poscalać. Musimy mieć ofertę, zrobić ładny folder i udać się w pielgrzymkę po ambasadach, targach i jestem przekonany, że w ciagu roku jesteśmy w stanie pozyskać takiego inwestora. Powinniśmy też wykroczyć poza granice miasta, jego interes nie kończy się na rogatkach Radomia. Duży inwestor równie dobrze może zainwestować w Wolanowie, Jedlińsku albo Szydłowcu. Powinniśmy rozmawiać z sąsiednimi gminami od Przysuchy przez Szydłowiec po Pionki Kozienice i Białobrzegi. Jeżeli ten inwestor będzie nawet w tych miejscowościach, to będzie oddziaływał na Radom. Obecne władze zupełnie tego nie rozumieją. Natomiast jeśli idzie o własny biznes, to gehenną dla lokalnych przedsiebiorców, jest załatwienie jakiejkolwiek sprawy urzędowej. Chcą się rozwijać, stworzyć nowy zakład, dokupić działkę, wybudować drogę, podłączyć wodę i spotykają się z kolosalnymi utrudnieniami w urzędzie. I to jest dla mnie niezrozumiałe. Bo przecież ich działalność, to nasz czysty interes. Musimy zmienić filozofię działania urzędu, kulturę zorientowaną na obsługę klienta, mającą na celu jakość i nieszukanie dziury w całym, bo się przecinek gdzieś nie zgadza albo formularz jest źle wypełniony. Urzędnik powinien przyjąć i za inwestora załatwić tę sprawę. Tymczasem niektórzy inwestorzy wyprowadzaja się  z Radomia, bo mają już dość współpracy z urzędem. I to jest rola dla prezydenta, żeby to zmienić.

Trzeci apsekt to jest sama polityka zatrudniania w urzędzie, spółkach miejskich, jednostkach gminnych, szkołach. Miasto jest ogromnym pracodawcą z kilkoma tysiącami miejsc pracy. Natomiast dostanie jej przez człowieka "z ulicy" graniczy z niemożliwością. Bzdurą jest mówienie o tym, że są otwarte konkursy. Rozmawiałem z dziesiątkami osób z wysokimi kwalifikacjami, ze znajomością języków, z doświadczeniem, którzy po kolejnym ustawionym konkursie machają ręką i dają sobie spokój. Chcemy przekonać radomian, że to zmienimy.

- Skonstruował pan szczegółowy program wyborczy. Czego tu nie ma - poza podniesieniem rangi administracyjnej Radomia i konieczności jego powrotu do "I ligi polskich miast" przez poprawę dbałości o przestrzeń publiczną aż do rozbudowy układu drogowego i komunikacji. Obiecuje pan stworzyć sieć parkingów na obrzeżach śródmieścia, odnowić tereny zielone i wybudować nowe rekreacyjne...
Ja mam takie wyobrażenie miasta idealnego, do którego zmierzamy. I wszystkie działania chcę podporządkować temu celowi - drodze ku takiemu miastu. Musimy mieć wizję tego, do czego dążymy i mój program, który powstał przy dużym udziale radomian - przeprowadziłem z nimi setki rozmów jeżdżąc po osiedlach Kluzobusem - jest tego odzwierciedleniem.

Rozmawiała Bożena Dobrzyńska 

Czytaj też rozmowy z: Mariuszem Foglem i Andrzejem Kosztowniakiem  


       

Napieralski przyjechał do Radomia, by wesprzeć - jak podkreśla - "swojego przyjaciela" w walce o fotel prezydenta Radomia. Ponieważ szef SLD nie mógł spędzić więcej czasu w Radomiu  w dniu, kiedy odbywała się konwencja wyborcza Wikińskiego, wrócił tu dzisiaj. Rano obaj pojechali na targ przy ul. Ślaskiej, by - jak zapowiadali porozmawiać zarówno z kupcami, pracującymi w bardzo trudnych warunkach, jak i ich klientami.

- Grzegorz kupił mi czapkę-uszatkę, bym jako prezydent Radomia mógł doglądać czy miasto jest dobrze odśnieżane - żartował Marek Wikiński zakładając prezent na głowę podczas konferencji prasowej pod gmachem Corazziego. Dodał, że czapka jest "produktem polskim", a lewica popiera takie. Wyraził też nadzieję, że jednak aura będzie tej zimy łaskawsza i nie będzie tak dużo opadów śniegu. Kandydat na prezydenta Radomia zrewanżował się swojemu koledze kupując dla jego rodziny dziesięć kilogramów dorodnych jabłek oraz czosnek, który ma "pomagać byśmy tę kampanię przeszli zdrowo i bezpiecznie".

Wprawdzie wśród spotkanych na deptaku radomian nie było zbyt wielu chętnych do poważniejszych rozmów, ale polityków zainteresowali uczniowie - jak się chwalili "elektronika, najlepszej szkoły w Radomiu" . Pytali co kandydat SLD na prezydenta może dla nich zrobić, czy np. jest szansa, by klasy szkolne były mniej liczne. Wikiński twierdził, że jego partia jest za tym, by uczniowski plecak (tornister) zastąpić nowoczesnym iPad-em, chce tez większej dostępności do bezpłatnego internetu w centrum miasta.

Marek Wikiński skomentował wyniki sondażu opublikowanego przez Gazetę Wyborczą, które wskazują Radom jako jedyne z większych miast w Polsce, gdzie wybory do rady miasta wygrywa PiS. - Najlepszym sondażem będzie najbliższa niedziela. W czerwcu ta sama gazeta dawała zwycięstwo w pierwszej turze Bronisławowi Komorowskiemu. Miał on otrzymać ponad 52 proc. głosów, a Grzegorz Napieralski poniżej 10, a jak się potem okazało, 20 czerwca Grzegorz Napieralski był na podium i zakończył kampanię z bardzo dobrym wynikiem. Przypomnę, że kiedy zaczynał dawano mu 2 - 3 proc. Wierzymy głęboko, że zwielokrotnimy liczbę radnych w radzie miejskiej, a w drugiej turze wyborów będę rywalizował z kandydatem PiS - zapewniał Wikiński.

(bdb)

  - Panie prezydencie mija kadencja. Na pana plakatach cztery lata temu i obecnie to samo logo PiS. Choć dziś jakby mniejsze. Czyżby po ostatnich wydarzeniach z posłankami: Kluzik-Rostkowską i Jakubiak myślał pan o opuszczeniu partii?
- Nie, nie, to zbyt daleko idące domysły. Cztery lata pozwalałem sobie na niekomentowanie sytuacji wewnątrz partii Prawo i Sprawiedliwość. Nie komentowałem także sytuacji związanych z innymi partiami. Myślę, że dziś potrzebne jest całemu środowisku PiS, nam wszystkim bez wyjątku, pewnego rodzaju uspokojenie i przemyślenie tego, co robimy. Sytuacja jest następująca: będzie próba, jest próba i zresztą to naturalne , bo wpisane w walkę w demokracji pomiędzy partiami - rozbicia konkurencji. Tak dzisiaj to odbieram. Przed wyborami samorządowymi te - być może - gorące głowy powinniśmy nieco ostudzić. Na pewno nie powinniśmy doprowadzać do sytuacji tworzących nowe konflikty. To co się dzieje teraz jest zupełnie niepotrzebne i w dużej mierze wywołane jakimiś czynnikami zewnętrznymi. Problemem PiS jest rzeczywiście to, że pozwala sobie, by ktoś z zewnątrz miał realny wpływ na to co jest w środku partii. Rzeczywistość jest taka, że w każdej rodzinie, ugrupowaniu, czy firmie dyskutuje się przede wszystkim w środku.

- Gdyby zadzwonił do pana poseł Suski lub przewodniczący Jarosław Kaczyński z pomysłem, sugestią zamiany ulicy np. ul. Żeromskiego na Smoleńską, co by pan zrobił?
- To nie byłby dobry pomysł. Smoleńsk jest już upamiętniony, będzie upamiętniany i myślę, że on przede wszystkim powinien być w naszych głowach. To, co się tam stało ma wymiar nie tylko tragedii związanej ze zniszczeniem, rozbiciem, upadkiem tego samolotu, ale tragedii ogólnonarodowej. Tam zginęło wielu wspaniałych ludzi, z bardzo różnych środowisk. To należy podkreślić. Mnie się wydaje, że zmiany dzisiaj, które by miały prowadzić na siłę do upamiętnienia (jest wiele ulic, placów, pomników) byłyby wręcz sztuczne. Zresztą jestem przekonany, że ani premier Kaczyński, ani poseł Suski nie wpadliby na taki pomysł.

- A gdyby podczas ostatniej debaty kandydatów na prezydenta padło z sali pytanie, czy bierze pan silne uspakajające proszki, to co pan by odpowiedział?
- (z uśmiechem) ... Nigdy nie brałem, nie biorę i mam nadzieję, że nie będę musiał brać środków uspakajających. To również pytanie o poziom dyskusji podczas debaty. Wydaje się, że były takie sytuacje, w których powinniśmy część naszych wypowiedzi na pewno stonować, a uspokojenie chyba się należało całej sali, nie tylko kandydatom na prezydenta miasta. Część osób  zachowywała się tak jakby nie chciała słuchać,  co mamy do powiedzenia tylko próbowała wyrazić swoje zdanie, jakieś emocje. To naturalne w każdej większej grupie osób. Tego typu debaty w taki sposób wyglądają.

- Pomalutku wróciliśmy do Radomia. Używając motoryzacyjnego języka - zastanawiam się czy na wstecznym czy na innym biegu? Kandydat PiS na prezydenta Warszawy Czesław Bielecki powiedział, że gdy wygra wybory w stolicy to zatrzyma ponad 300 tysięcy osób, które przyjeżdżają codziennie pracować w Warszawie. Stworzy im takie warunki, by tam płacili podatki, by nie musieli wracać…
- Nie znam całości tej wypowiedzi, trudno mi się do niej odnieść, ale wydaję się, że takie propozycje, byśmy płacili podatki tam gdzie pracujemy są irracjonalne. Warszawa nie może dzisiaj myśleć tylko w kategoriach samej siebie. Jest częścią Polski bardzo istotną, stolicą i ma swoje zadania do spełnienia dla całego państwa. Nie może czerpać tylko z dobrodziejstwa bycia stolicą, ale również powinna sama z siebie coś oddawać. Miejsce pracy, tak, ludzie wybierają, ale pomysł, by tam zostawiali podatki, wydaje mi się zły. Doprowadzilibyśmy do sytuacji, gdzie nie byłoby już dwóch czy trzech prędkości, nawiązując do terminologii motoryzacji. Jedni by jechali na szóstym biegu bardzo szybko, a drudzy na wstecznym. Polska nie jest państwem, które może sobie pozwolić na dalsze rozwarstwienie. Dlatego też krytycznie podchodzę do tego, co się dzieje w łonie największej konkurencji politycznej, czyli w Platformie Obywatelskiej. W żaden sposób nie potrafię się zgodzić z tezami, które zostały postawione w dokumencie programowym PO: „Polska 2030”. Tam minister Boni opisuje Polskę jako państwo rozwijające się na bazie czterech, pięciu miast. One mają być lokomotywami rozwoju, a Radom i podobne miasta są nazywane „obszarami problemowymi”. Polska to nie Ameryka Łacińska, inaczej jesteśmy zorganizowani. Nie godzę się na to, nie tylko jako człowiek z PiS, ale przede wszystkim dlatego, że jestem radomianinem. Jestem prezydentem tego miasta, czuję się gospodarzem, nie politykiem więc jasno mówię: taka wizja mi nie odpowiada. Gdybym miał rywalizować na wizję z kolegami w PiS-ie również bym to robił.

- Ale to ludzie wybierają gdzie chcą pracować, płacić podatki. I gdzie chcą mieszkać.
- Oczywiście... Dzisiaj zapisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy prawnych określają w sposób bardzo jasny: płacimy podatki tam, gdzie zamieszkujemy. Uważam, że ta zasada powinna pozostać.

- Zatem wjeżdżamy do  Radomia na dobre... Jak by pan zareagował, gdyby pana sąsiad pozamykał na kłódki kuchnię w pana domu? Takie kłódki wisiały przez kilka dni po imprezie, na którą pana urzędnicy dali zezwolenie. Wisiały akurat na jednej trzeciej działki należącej do Radomskiego Automobilklubu. Ja to jest: pozwolenie na odbycie zlotu samochodów wydaliście na weekend. Tymczasem kłódki z „drzwi do kuchni” zdjęto dopiero po kilku dniach. Gdzie by pan szukał sprawiedliwości i jak pan myśli, jaki byłby wyrok?
- Tu nie ma jasnej odpowiedzi co do „sąsiada kuchni”. Pytanie jest w moim przekonaniu nie najlepiej postawione, bo ta „kuchnia” jest dzisiaj tak naprawdę wspólna. Nie ma dzisiaj jasnego rozgraniczenia własności tego obiektu.– tutaj jest nieco złożona sytuacja. Obiekt znajduje się zarówno na działce miejskiej, jak częściowo Automobilklubu.

- I kłódki wisiały właśnie na tej działce Automobilklubu.
- Mamy dziś „wspólną kuchnię”. Co do tego mamy świadomość i najbliższe dni czy tygodnie doprowadzą do sytuacji, gdzie jasno określimy zasady współpracy w tej właśnie wspólnej „kuchni”. Ona przecież daje mnóstwo dobrego. Pamiętajmy, że to nie jest dziś sytuacja jednego zdarzenia, które wydaje mi się, że powstało w dużej mierze poprzez pewnego rodzaju niedomówienie, a umiejętnej współpracy przez wiele lat. Automobilklub to też pewna wartość w Radomiu. O tym  trzeba pamiętać. Ma wyremontowany tor, a także bardzo ambitne plany, co do których jestem przekonany, że są do zrealizowania w ciągu najbliższych czterech lat. Rozbudujemy „kuchnię” a tak naprawdę „wspólne mieszkanie”...

- Konkretnie, jak chcecie rozbudować?
- Poprzez rozbudowę samego toru. Został przyjęty miejscowy plan zagospodarowania. Istnieje możliwość wywłaszczenia nieruchomości obok Automobilklubu, po to żeby rozbudować tor o kolejne 400 metrów. Chcemy mieć obiekt z homologacją FIA, to co jest moim celem i pana prezesa AR. Cel ten jest naprawdę w naszym zasięgu. Karting jest widowiskowy  i dochodowy. Patrzę na „wspólną kuchnię” w dwóch aspektach. Jako miłośnik motoryzacji - i tego nigdy nie kryłem, bo naprawdę kocham motoryzację wszelkiego rodzaju. Patrzę na to również w kategoriach czysto biznesowych i promocyjnych. Są tu duże pokłady do zarabiania pieniędzy przez Automobilklub i całe miasto. I to jest moim celem.

- No to trzeba się spieszyć, ponieważ jest firma, która chce pod miastem wybudować swój tor. Mają pozwolenie i pieniądze. Również starają się, by na ich obiekcie można było się ścigać.
- Nie żyjemy w próżni. Prywatnym inwestorom życzę jak najlepiej. Z tego co wiem, ten prywatny tor ma przede wszystkim służyć doskonaleniu nauki jazdy i kształcenia kierowców ciężarówek, autobusów. Ja bym się bardzo cieszył gdyby i taki obiekt powstał. Pokażemy, że Radom motoryzacją stoi. Życzę sobie konkurencji, bo ona wymusza to, by pracować lepiej i - daj Bóg - żeby jeden tor AR został rozbudowany. W Radomiu możemy sobie pozwolić na takie deklaracje, bo jest wielu sprzymierzeńców tego projektu. Z drugiej strony jak najlepiej życzę prywatnemu przedsiębiorcy pochodzącemu z Radomia i tu płacącemu  podatki. Konkludując, radomianie się bogacą i tworzą sobie znakomitą bazę do pracy.

-  Już pierwszy pana budżet pokazał, że ostro weźmie się pan za drogi w mieście. Mnie to akurat cieszyło, radna Morgan przyrównała pana do inżyniera Karwowskiego. Tylko kto jest Maliniakiem? Bo przez te lata nie potrafiłem wytłumaczyć znajomym, kierowcom z jakiego objazdu skorzystać, by nie stać w korku. A unijne pieniądze warto i trzeba wykorzystać. Tylko czy jedzie się lepiej, szybciej, sprawniej? Moim zdaniem nie.
- Pani radna rzeczywiście takiego porównania użyła, w taki sposób się wyraziła. Ja zaraz potem skonkludowałem „ani ja czterdziestolatek, ani ja inżynier”. Nie ma tutaj specjalnie dobrego porównania. A już zupełnie poważnie: jednoznacznie trzeba korzystać z pieniędzy europejskich. Czy remontować to, co się fizycznie rozpadło? Tak. Bo na przykład 1905 Roku technologicznie de facto się rozpadła na naszych oczach. Po kolejnym roku użytkowania najzwyczajniej w świecie by się zapadła. Czy możemy sobie pozwolić, żeby taka ulica nie była wyremontowana, żeby wypadła z naszego obiegu komunikacyjnego? Nie da się tego ominąć. Te ulice zostały stworzone kilkadziesiąt lat temu i przychodzi moment, że coś fizycznie się rozpada i trzeba to od nowa zrobić. Budowaliśmy  ulicę w starych śladach, ale budowaliśmy całkowicie od nowa. Wcześniej mieliśmy do czynienia w dużej mierze z nałożeniem wierzchniej warstwy.  Tak, teraz  mamy zupełnie inną filozofię. Na tej ulicy na nowe materiały zostało wymienione 70, 80 centymetrów ziemi, kruszywa i podbudowy. Tak na dobrą sprawę my nie wyremontowaliśmy tej ulicy, my zdemontowaliśmy starą i zbudowaliśmy nową. Dziś mamy ciekawą sytuację, w której chcemy nadrobić zaległości, które powstały przez 30, 40 lat. Strasznie szybko chcemy to odrobić. Czy nam się udaje? Po trosze tak. Pewnie nie we wszystkich obszarach, ale nie da się wyremontować drogi z soboty na niedzielę. Żartujemy sobie z wiceprezydentem Marszałkiewiczem, żeby w piątek wieczorem wyjść, a w sobotę obudzić się w innej rzeczywistości. Tej lepszej, gdzie jedziemy po lepszych, równych drogach. Niestety to musi zostać tylko w sferze marzeń albo snów.

- A marzenie o wiadukcie w ulicy Młodzianowskiej nad torami? Czy nie warto było zacząć właśnie od tej budowy, a dopiero później brać się za 1905 Roku?
- Tak, ale pamiętajmy, że korzystamy z różnego rodzaju programów. Jeśli chcemy dofinansowania to musimy wpisać się w określone ramy. Tu, konkretnie mogliśmy się wpisać w przebudowę 1905 Roku, Mariackiej, Młodzianowskiej. Łatwo rzucać pewne hasła. Mnie się też zawsze wydawało, że najłatwiej wskazać miejsce i powiedzieć „zróbmy tu”. Jeśli mamy możliwość skorzystania z pieniędzy europejskich, rządowych to się okazuje, że bardzo często podejmujemy takie decyzje, że z tego korzystamy, bo za rok czy dwa lata nie będzie takiej szansy. To jest wypadkowa choćby szerszego spektrum finansowania poszczególnych inwestycji. Gdybyśmy robili to tylko za własne pieniądze, to pełna zgoda, tak można by było postąpić. Pieniądze zewnętrze są obarczone pewnymi zasadami. Można by też polemizować, czy najpierw wybudować wiadukt, a nie móc przejechać ulicą, która się fizycznie rozpadła.

- Wyremontowaliście ponad 80 kilometrów ulic. Ale w liście do radomian napisał pan, że 333!
- Dokładnie 86 (uśmiech) – to jest przedmiot, który jest obiektem żartów, pomyłki...Ona powstała bardzo komicznie. Jena osoba zapomniała o przecinku i dlatego powstało te 333 kilometry. To się nie stało - broń Boże - ze złej woli. Mamy ok. 350 km dróg w ogóle w Radomiu. Te 33,3 km były jedną ze składowych 86 kilometrów. Przepraszam gorąco, przeprosiłem też na stronie internetowej i w mediach. Tylko ten się nie  myli, kto nie pracuje.
 
 - Ale z roku na rok samochodów przybywa. Czy nie warto wybudować centrum monitoringu, kontroli ruchu w mieście? Takie centra działają w Europie.
- To się robi zawsze na podstawie analizy ruchu. Takie analizy są prowadzone. Nie wszystkie sygnalizacje świetlne w Radomiu mają ten sam czas, powiedzmy reakcji. Zielone światło na jednym skrzyżowaniu świeci przez kilka na innym kilkanaście sekund. Po to, by udrożnić ruch jak się tylko da. Prawda jest też taka, że w przebudowie mamy wiele ciągów komunikacyjnych i sytuacja, w której dziś funkcjonujemy, jest pewnego rodzaju sytuacją nienormalną. Zamknięcie jednej ulicy powoduje zachwianie całego systemu. Niedoskonałość tego systemu jest dziś podwójnie czy potrójnie widoczna. Czym innym jest ilość samochodów w mieście. Mamy ich tak wiele. Wychodzi na to, że nie tylko ja je kocham...

- ... ponad 90 tys. aut jest zarejestrowanych. Niełatwo określić ilu kierowców jedzie w nich do Warszawy za pracą a ile z obrzeży przybywa do centrum. A co się dzieje na ulicach widzimy...
- Oczywiście, widzimy, ale też pamiętajmy o tym, że miasto położyło bardzo duży nacisk na budowę komunikacji miejskiej. Mamy najnowsze autobusy. Samochód nie jest jedynym środkiem lokomocji. Niestety, to jest rzecz, która nie udała nam się tak, jakbyśmy sobie tego życzyli. Liczba osób korzystających z komunikacji miejskiej systematycznie rośnie. Niestety nie rośnie tak, jakbym sobie tego życzył. Musimy prowadzić akcję edukacyjną i musimy wrócić, czy nam się to podoba czy nie, do systemu, jaki obowiązywał w latach 70. i początku 80. Musimy więcej korzystać z autobusów, rowerów, motocykli i skuterów. To jest naturalne w dużych ośrodkach miejskich wszędzie na świecie. Cywilizacja powoduje też pewne koszty. Nigdy nie osiągniemy sytuacji, gdy będziemy swobodnie przejeżdżać po Radomiu z prędkością 50, 60 km na godzinę i będzie naturalny luz. To jest czas przeszły. Nigdy nie wróci, chyba, że zlikwidujemy samochody, w co ja osobiście nie wierzę. Choć pojawia się pytanie, jak będą wyglądać auta za kilkadziesiąt lat, jakie będzie ich źródło zasilania, czy drogie, czy bardzo tanie i dostępne niczym teraz telefon komórkowy? Trudno powiedzieć.

- I to ludzie wybierają z której komórki skorzystać i czy skorzystać z auta czy autobusu.
- Dokładnie, ale gdy dostrzeżemy tańszy przejazd komunikacją... my musimy to pokazać radomianom. Musimy to zrozumieć. Znam rodziny, gdzie rodzice jadą jednym samochodem, a dorosłe dzieci kolejnym do pracy. Musimy zmienić te nawyki w systemie komunikacji. Europa zachodnia i silne państwa przedstawiły alternatywę: komunikacja miejska, rowery, skutery, motocykle.

- Tajwan, Chiny. Pan był na Tajwanie, ceni pan sobie kontakty nawiązane w tej części świata. Po tym co stało się w Łodzi w biurze PiS posłanka Marzena Wróbel mówiła o zaostrzeniu nadzoru nad tym co dzieje się w sieci. Czy to przypadkiem nie „chiński kierunek”
- Negatywnie można się zawsze wypowiadać, jeśli jest ku temu powód. Ale krzywdzące jest, bez względu kto to mówi, jeżeli nie ma do tego podstaw. To jest pytanie, dokąd my zmierzamy w sensie wypowiedzi? Często te same osoby, które nie mają śmiałości powiedzenia komuś w twarz co myślą, potrafią siąść anonimowo przed komputerem i napisać różnego rodzaju rzeczy. Bycie niezidentyfikowanym ośmiela. To jest zła praktyka. Tak jak dzisiejsze formy komunikacji powodują mnóstwo dobrych rzeczy, tak jest i druga, zła strona tego medalu. Nie odnoszę się do konkretnej grupy ludzi, mówię ogólnie. Jeśli ktoś jest niesprawiedliwy, czy kłamie, powinien być ganiony za swoją postawę.

- Czyli bardzo dobrze robi radny Krzysztof Gajewski szukając i próbując ustalić osobę negatywnie wypowiadającą się o nim na forach?
- Tak. Jeżeli uważa, że ma rację, jeżeli ma przeświadczenie, że ktoś narusza prawo, dobry obyczaj, to tak. Jak najbardziej.

- Proszę wytłumaczyć radomianom jaki jest ich interes w tym, że chce pan tworzyć własny, „miejski” urząd pracy skoro jego utrzymanie będzie ich kosztowało ok. 6 mln zł., a dziś na powiatowy pośredniak wydaje pan z budżetu 4,5 mln zł?
- Tego nie można rozpatrywać w kategoriach interesu. Każde dziecko powinno mieć świadomość także tego, że jeżeli siedzimy we wspólnej piaskownicy i ktoś wyrzuca nas i nasze zabawki z tej piaskownicy to świadczy o tym, że sobie nie życzy wspólnej zabawy. I tak to zostało dziś postawione przez starostę radomskiego. To on wypowiedział umowę i jemu trzeba zadać to pytanie. Dlaczego starosta podpisując umowę, umawiając się na coś, wypowiada tę umowę? On łamie zasadę, którą sam wyznaczył. W żaden sposób ja się nie poczuwam do jakiejkolwiek winy. Odbieram to w kategoriach wyrządzenia raczej krzywdy mnie. Działanie starostwa było niefrasobliwe i zupełnie niepotrzebne. Jako miasto nie możemy sobie pozwolić na to, żeby raz na pół roku, czy na kwartał, ktoś próbował zmieniać zasady.

- Przegrał pan proces w trybie wyborczym z Mariuszem Foglem o zadłużenia Radomia. Czy wszyscy, którzy podają jego wysokość się mylą? Czy finanse miasta nie są naprawdę zagrożone? Śpi pan spokojnie?
- Tak, śpię spokojnie. Komentując wyrok współczuje osobie, która nie widzi różnicy między 1500 zł a 4 tysiącami zł. To cały komentarz z mojej strony. Jeśli chodzi o zadłużenie, to powiem bardzo jasno. W tej kadencji samorząd miasta pożyczył 260 mln zł. W tej samej kadencji pozyskaliśmy 450 mln zł. Tym samym jesteśmy 190 mln zł na plus. Mówienie o zadłużeniu Radomia albo przedstawienie jednego z elementów całego procesu jest moim zdaniem niestosowne i nieuczciwe. Używając argumentacji opozycji mógłbym powiedzieć, że my nie zadłużyliśmy miasta w żaden sposób, tylko my pozyskaliśmy 450 mln zł. To by było tak samo uprawnione jak przedstawianie przez opozycję tylko zadłużenia. Zdecydowanie lepiej czuje się człowiek, który ma pieniądze. Tylko stosując taką logikę niczego byśmy w mieście nie zrobili. Rzeczywiście moglibyśmy utrzymać poziom inwestycji nakreślony w poprzedniej kadencji na poziomie 60 mln zł. rocznie. Tylko zapytajmy, czy radomianie tego oczekują? Ja cztery lata temu zaproponowałem zupełnie inne rozwiązanie. W tej kampanii wyborczej proponuję dokładnie to samo, co cztery lata temu. Po prostu rozwój tego miasta w oparciu o pieniądze zewnętrzne. To, że pan musi pożyczyć te pieniądze na jakiś czas, po to żeby pozyskać pieniądze, to już nie jest sytuacja zależna od prezydenta Kosztowniaka, Rady Miejskiej tylko stworzony pewien mechanizm pozyskiwania pieniędzy w Polsce. Większość nie pamięta, że przebudowywaliśmy dwa, trzy lata temu ulice w Rynku. My dopiero teraz dostajemy pieniądze na te inwestycje.

- To jaki budżet będzie miało miasto w przyszłym roku i kiedy wreszcie go poznamy?
- W terminie przewidzianym w prawie. I to nieprawda, że będziemy mogli angażować na inwestycje po 250 mln zł. rocznie Taki słyszałem zarzut od opozycji. Ktoś, kto myśli takimi kategoriami albo nie potrafi liczyć, albo myśli bardzo nieracjonalnie. Pamiętajmy, że my będziemy mogli większe pieniądze angażować wtedy, kiedy te pieniądze, które dziś zaangażowaliśmy będą do nas spływać w większej ilości. Uważam, że w 2011 roku budżet, który ja zaproponuję będzie oscylował wokół 110 mln zł. po stronie inwestycyjnej. To i tak dwa razy więcej niż proponował mój poprzednik. Dwa razy więcej! Ale nikt nie może oczekiwać w Radomiu co roku budżetu 250-milionowego w obecnej sytuacji finansowej miasta. Bo to by świadczyło o tym, że nie potrafię liczyć. A opozycja z jednej strony oczekuje budżetów inwestycyjnych na poziomie 250 mln zł. i chce żeby się nie zadłużać, żeby nie pożyczać tych pieniędzy. To jest nieracjonalne, niemożliwe, powiedziałbym nawet mocniej... No, ale powinienem się ugryźć w język.

 - Co się panu nie udało w tej kadencji? Zdecydowanie lotnisko.
- Jest kilka bardzo ważnych projektów dla Radomia, które zależą i od prezydenta miasta, ale i od innych. Rzeczywiście, nie udało się otworzyć lotniska, ale udało się coś, co się nie udawało w samorządzie radomskim od 20 lat. Udało się w końcu pozyskać ziemię. W 2007 roku podpisywałem umowę operacyjną. Wtedy słyszałem zapewnienie dwóch ministrów, że grunty zostaną przekazane w ciągu sześciu miesięcy. Tak mówili: minister infrastruktury i minister obrony narodowej. Zmiana układu parlamentarnego i późniejsze zmiany  w prawie spowodowały wydłużenie całego procesu do trzech lat. To nie jest wina miasta, ale tu, w tej konkretnej sytuacji, czuję niedosyt. Najtrudniej jest odpowiadać za procesy, w których pracujemy wspólnie. Sprawę lotniska będziemy musieli prowadzić w kolejnych latach.

- No właśnie, sprawa relacji między panem – sejmikiem, wojewodą – miastem. Dlaczego tak często słyszymy „to oni są winni”. I to z każdej ze stron. Na marginesie, ci „oni” mają bardzo podobne plakaty wyborcze, gdybym państwa nie znał to bym pomyślał, że tworzycie POPiS.
- Szkoda, że go nie ma. Ja go proponowałem cztery lata temu. I tutaj, jeśli pan pyta o powiedzmy moje porażki, to zaliczam do nich fakt, że moja oferta polityczna nie została przyjęta przez Platformę. Czy to wynikało z mojego nieumiejętnego postępowania, czy z zamknięcia się samej PO na współpracę? Trudno powiedzieć. Ja tego żałuję, że takiego układu w Radomiu nie ma, bo Radom mógłby rzeczywiście nie zajmować się wzajemnym rozliczaniem. I to co pan mówi: z jednej strony niby podobni, niby mówią tym samym głosem, a nie potrafią się dogadać. Tak, to jest słabość i to jest przegrana zarówno jednych, jak i drugich.

- Po czterech latach żona nie mówi panu: Andrzeju, może daj sobie spokój, bądź częściej w domu?
- (z uśmiechem) Żona mi zawsze mówi, że powinienem być częściej w domu i z dziećmi. Moja żona też bardzo dobrze rozumie co ja chcę, co chciałem robić. Zna mnie od siódmego roku życia. Razem wyrastaliśmy, i kształtowaliśmy się jako ludzie. Wychowywaliśmy się razem i żona ma świadomość tego, że  to co robię, jest potrzebne do życia, a w niektórych sytuacjach powiedziałbym wręcz niezbędne. Dlatego też ona to szanuje, pewnie dlatego też jest moją żoną, bo potrafi uszanować moje decyzje. Nieraz kosztem jej osoby.

Rozmawiał: Bartek Olszewski

Czytaj też rozmowę z Mariuszem Foglem , kandydatem na prezydenta stowarzyszenia Radomianie Razem.

Kto zostanie prezydentem Radomia? Weź udział w naszej Sondzie

Kluzobus był mobilnym centrum spotkań, przemierzył miasto wzdłuż i wszerz. - Rozmawialiśmy przy kawie i herbacie z tysiącami radomian o ich problemach. Mieszkańcy są bardzo dobrze nastawieni, nie spotkaliśmy się z negatywnymi reakcjami. Prezentowaliśmy też filmy o mieście, o moich pomysłach na zarządzanie – opowiada Jakub Kluziński dodając, że w ten sposób rodził się jego program wyborczy. - Jest on wypadkową rozmów z radomianami i konsultacji ze środowiskami opiniotwórczymi - wyjaśnia Kluziński.

Hasło kandydata brzmi „Radom, będziesz dumny”. Jego zdaniem największym problem miasta jest bezrobocie. - Konieczne są zmiany. Będę dążył do obniżenia bezrobocia, ściągnę inwestorów i pomogę już istniejącym firmom. Uczyłem się i pracowałem w Londynie, we Frankfurcie w Warszawie, znam przedsiębiorców i wiem co zrobić, by inwestowali w naszym mieście – podkreśla Kluziński.

Kluziński uważa, że Radom powinien mieć wyższą rangę administracyjną. - Gdy przestaliśmy być miastem wojewódzkim, Radom systematycznie traci na znaczeniu, likwidowane są ważne urzędy, miejsca pracy. Ten proces zatrzymam – przekonuje kandydat na prezydenta. I podkreśla: – Radom musi wrócić do tzw. pierwszej ligi miast w Polsce.

Kluziński chce, by radomianie znowu poczuli się współgospodarzami miasta. - By czuli, że władza to nie jest elita namaszczona przez Boga, która wie lepiej i zatrudnia bliskich sobie. Jako kandydat bezpartyjny i niezależny chcę służyć mieszkańcom i Radomiowi, a nie partyjnym interesom – zapewnia.

Program wyborczy Kluzińskiego trafi niebawem na oficjalną stronie internetową kandydata Kocham Radom (http://kluzinski.pl/ ). Kluziński zapowiada przygotowanie terenów pod nowe inwestycje, przejrzyste reguły i publiczne przesłuchania kandydatów do pracy w urzędach. Zaznacza konieczność ukończenia obwodnicy południowej, budowę nowych ulic. – Wszelkie remonty, czy budowa nowych ulic musi być gruntownie przeanalizowana tak, by nie doprowadzać do paraliżu miasta – czytamy w programie.

Kandydat Kocham Radom obiecuje zagospodarowanie terenów wokół dworca PKP, poprawę komunikacji w centrum miasta (większa liczba przystanków i optymalizują kursów autobusów). Myśli tez o sieci parkingów na obrzeżach śródmieścia. Zdaniem Jakuba Kluzińskiego większość tych projektów nie wymaga dużych, a czasem wręcz żadnych nakładów finansowych. - Gdy racjonalnie będziemy gospodarować tym co mamy, w mądry sposób, rozwiążemy wiele problemów – twierdzi. Zapowiadaja także nową filozofię i styl działania urzędu. – Nie obiecuję gruszek na wierzbie - mówi Kluziński i zapowiada powrót Kluzobusa.

Bartek Olszewski