Zdjęcie ilustracyjne (fot. KMP Radom)

Do zdarzenia doszło w miniony poniedziałek w Radomiu. - Troje znajomych spożywało alkohol. W pewnym momencie między dwojgiem z nich doszło do awantury. Kobieta zadała nożem kilka ran 49-latkowi.  Poszkodowany został przewieziony do szpitala - relacjonuje rzeczniczka KMP w Radomiu Justyna Jaśkiewicz.

Na miejscu zdarzenia policjanci zatrzymali dwie nietrzeźwe osoby. 42-latek miał ponad 3 prom. alkoholu, natomiast 35-latka ponad 2 prom. Oboje zostali osadzeni w policyjnych pomieszczeniach dla osób zatrzymanych.

Po wytrzeźwieniu zatrzymani zostali przesłuchani. Kobieta została doprowadzona do Prokuratury Rejonowej Radom-Wschód w Radomiu, gdzie przedstawiono jej zarzuty usiłowania zabójstwa i uszczerbku na zdrowiu. Śledczy wnioskowali o zastosowanie wobec 35-latki tymczasowego aresztowania. Wczoraj sąd przychylił się do tego wniosku i najbliższe trzy miesiące kobieta spędzi w areszcie.

kat

fot. KMP Radom

 
- W miniony czwartek policjanci z radomskiej drogówki pełnili służbę na terenie miasta pojazdem z wideorejestratorem.  Na ul. Wojska Polskiego bezpośrednio przed przejściem dla pieszych nieoznakowany radiowóz został wyprzedzony przez Mercedesa. Reakcja mundurowych była natychmiastowa: zatrzymali auto do kontroli, którym kierował 30-latek. Za popełnione wykroczenie mężczyzna został ukarany mandatem w wysokości 1 tys.500 zł oraz 15 punktami karnymi - informuje rzeczniczka KMP w Radomiu Justyna Jaśkiewicz.

Policja apeluje do wszystkich kierowców o rozwagę i przestrzeganie przepisów. - Wyprzedzanie lub omijanie innego pojazdu na przejściu dla pieszych lub bezpośrednio przed nim to jedno z najpoważniejszych naruszeń przepisów drogowych. Te niebezpieczne manewry często prowadzą do tragicznych w skutkach wypadków, w których ofiarami są przede wszystkim piesi - ostrzega rzeczniczka.

kat

Kultura ciągłego pośpiechu i jej konsekwencje

Żyjemy w czasach permanentnego przestymulowania — powiadomienia, biuletyny, spotkania online, terminy. Współczesny styl życia przypomina niekończący się maraton, w którym wraz z upływem czasu przestaliśmy dostrzegać moment przekroczenia zdrowej granicy pomiędzy produktywnością a totalnym wyczerpaniem. Według najnowszych doniesień poziom stresu zgłaszanego wśród pracujących profesjonalistów wzrósł o niemal 40% na przestrzeni ostatnich pięciu lat. Zjawisko cyfrowego wypalenia przestało być już tylko modnym hasłem, stając się rzeczywistym problemem dotykającym miliony ludzi.

Wraz z rozwojem tej swego rodzaju epidemii zaczęły pojawiać się też potrzeby, a wraz z nimi całkowicie nowa kategoria konsumentów. Są to ci, którzy świadomie szukają rozwiązań pozwalających na regenerację bez rezygnacji z aktywnego życia. Osoby te rozsądnie odrzucają zero-jedynkowy model „albo pełna moc, albo totalne wyłączenie", poszukując trzeciej drogi: funkcjonowania w równowadze. Coraz więcej z nas zaczyna rozumieć, że prawdziwa produktywność nie polega na ciągłym forsowaniu organizmu a umiejętnym zarządzaniu zasobami takimi jak energia i odpoczynek.

Małe dawki spokoju jako odpowiedź na chaos

Trend stopniowego wprowadzania subtelnych zmian znalazł swoje odzwierciedlenie w świecie naturalnych suplementów — idea jest prosta: zamiast drastycznych interwencji, wprowadzamy subtelne, codzienne praktyki wspierające homeostazę organizmu. W tym kontekście oleje CBD zyskały status narzędzia dla tych, którzy chcą zachować jasność umysłu bez szkodliwych skutków ubocznych.

Co ciekawe, regularne stosowanie kannabidiolu może wpływać na normalizację cyklu snu-czuwania, co w dobie chronicznego niedoboru tego pierwszego ma wymiar nie tylko zdrowotny, ale i społeczny. Kiedy lepiej śpimy, lepiej funkcjonujemy – w pracy, w relacjach, czy w kontekście podejmowanych decyzji, to prosty mechanizm, który jednak w obliczu natłoku codziennych obowiązków zbyt często ignorujemy.

Mama Kana – marka budująca nową kulturę konsumpcji

Na polskim rynku szczególnie wyróżnia się Mama Kana, marka, która od samego początku istnienia stawia na przejrzystość i edukację. W przeciwieństwie do wielu graczy skupiających się wyłącznie na sprzedaży produktu brand konsekwentnie dąży do budowania społeczności świadomych konsumentów. MK jest nie tylko dystrybutorem – to również przestrzeń dla rzetelnej wiedzy i wymiany doświadczeń na temat oferowanych produktów.

Filozofia marki opiera się na demokratyzacji dostępu do wysokiej jakości suplementów CBD. Zamiast elitarnego pozycjonowania, Mama Kana stawia na inkluzywność, pokazując, że dbałość o równowagę psychofizyczną nie jest przywilejem dostępnym tylko i wyłącznie dla wąskiej grupy odbiorców, Ich zaangażowanie w transparentność procesów produkcyjnych i testowania poszczególnych wyrobów buduje zaufanie w branży, która w dalszym ciągu boryka się z problemem nadmiernych obietnic marketingowych.

Co więcej, Mama Kana aktywnie uczestniczy w zmianie narracji wokół konopi przemysłowych w Polsce, wspierając inicjatywy edukacyjne i współpracując z ekspertami medycznymi. Tak kompleksowym podejściem firma stara się wykraczać poza realizację celów czysto komercyjnych, co czyni ja ambasadorem kultury odpowiedzialnej konsumpcji w kontekście dobrego samopoczucia.

Codzienne rytuały spokoju zamiast szybkich, tymczasowych rozwiązań

Ciekawe w rozwijającym się obecnie trendzie jest również odejście od mentalności „magicznego panaceum" na rzecz propagowania codziennych rytuałów. CBD staje się elementem większej układanki: porannej medytacji, wieczornego zapisywania myśli w dzienniku czy cyfrowego detoksu w weekendy. 

Młodsze pokolenie coraz chętniej skłania się ku traktowaniu dbałości o zdrowie jako inwestycji długoterminowej, a nie jedynie doraźnej interwencji kryzysowej. Właśnie dlatego rośnie zapotrzebowanie na produkty o udokumentowanym działaniu, transparentnym składzie i naturalnym pochodzeniu. To nie fanaberia – to nowa definicja odpowiedzialności za własne zdrowie w świecie, który wymaga od nas coraz więcej, dając jednocześnie coraz mniej czasu na regenerację i refleksję.

IMG Source: https://www.freepik.com/vectors/digital-burnout

Artykuł sponsorowany

fot. Aleksandr Zyablitskiy/Getty Images

– Według tegorocznego Narodowego Testu Zdrowia województwo mazowieckie znalazło się w gronie pięciu regionów o najlepszej kondycji zdrowotnej. Taki wynik to efekt konsekwentnych działań i zaangażowania wielu osób oraz instytucji – od specjalistów i pracowników ochrony zdrowia, po samorząd, organizacje pozarządowe i mieszkańców, którzy aktywnie dbają o swoje zdrowie – zauważa członkini zarządu województwa mazowieckiego, Anna Brzezińska. –

Dla samorządu województwa mazowieckiego najwyższym priorytetem jest zdrowie i dobro mieszkańców naszego regionu. Na szczęście w naszym województwie mamy świetne placówki medyczne, z doświadczoną i fachową kadrą, mającą do dyspozycji wysokospecjalistyczny sprzęt – dodaje.

– Według tegorocznego Narodowego Testu Zdrowia województwo mazowieckie znalazło się w gronie pięciu regionów o najlepszej kondycji zdrowotnej. Taki wynik to efekt konsekwentnych działań i zaangażowania wielu osób oraz instytucji – od specjalistów i pracowników ochrony zdrowia, po samorząd, organizacje pozarządowe i mieszkańców, którzy aktywnie dbają o swoje zdrowie – zauważa członkini zarządu województwa mazowieckiego, Anna Brzezińska. –

Dla samorządu województwa mazowieckiego najwyższym priorytetem jest zdrowie i dobro

mieszkańców naszego regionu. Na szczęście w naszym województwie mamy świetne placówki medyczne, z doświadczoną i fachową kadrą, mającą do dyspozycji wysokospecjalistyczny sprzęt. – dodaje.

– Infekcje górnych dróg oddechowych najczęściej, bo nawet w 80-90% przypadków spowodowane są przez wirusy, głównie rhinowirusy, dające objawy zwykłego przeziębienia, wirusa RSV, czy znane wszystkim wirusy grypy i paragrypy – wyjaśnia prof. CMKP dr hab. n. med. Karolina Dżaman, konsultant wojewódzki w dziedzinie otolaryngologii dla województwa mazowieckiego oraz Kierownik Kliniki Otolaryngologii CMKP w Mazowieckim Szpitalu Bródnowskim (placówka samorządu województwa). – Bakterie rzadko stanowią pierwszą przyczynę infekcji, ale dość często infekcja wirusowa może po kilku dniach przejść w fazę bakteryjną z powodu nadkażenia bakteriami np. gronkowca czy paciorkowca.

 JAK TO ODRÓŻNIĆ?

Większość infekcji wirusowych rozpoczyna się stopniowo, od niewielkiego wodnistego kataru, zatkania nosa czy umiarkowanego bólu gardła. – Typowe dla nich jest także kichanie czy bóle mięśniowe występujące w grypie. Chociaż najczęściej obserwuje się tu stany podgorączkowe, czy też niewielką gorączkę. Zdarzają się także infekcje wirusowe przebiegające z wysoką temperaturą. Większość infekcji wirusowych ustępuje samoistnie po kilku dniach lub wymaga jedynie kilkudniowego stosowania leków przeciwzapalnych i przeciwbólowych – wylicza prof. Dżaman. – Infekcje bakteryjne częściej mają nagły początek i bardziej gwałtowany przebieg, z wysoką gorączką, towarzyszącym gęstym katarem, niekiedy żółtym lub zielonym, silnym bólem gardła, bólem przy połykaniu, a niekiedy nawet szczękościskiem, utrudniającym otwieranie ust. Bez leczenia objawy nasilają się. Wdrożenie antybiotykoterapii przynosi szybką poprawę stanu ogólnego pacjenta.

Zarówno w infekcjach wirusowych, jak i bakteryjnych GDO typowe jest – najczęściej obustronne – powiększenie węzłów chłonnych szyi: są bolesne przy dotykaniu, a skóra nad nimi może ulegać zaczerwienieniu.

NIE ZAWSZE ZATOKI

To taki klasyczny problem, przerabiany w każdym domu: spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła i kaszel. W ciągu dnia jest całkiem znośnie, ale symfonia kaszlu zaczyna się, gdy dziecko kładzie się spać. Jeśli uda mu się zasnąć – kaszel je wybudza i w takich interwałach upływa domownikom noc. – Spływanie wydzieliny po tylnej ścianie gardła jest naturalną drogą oczyszczania zatok, ponieważ ruch rzęsek nabłonka oddechowego w nosie i zatokach, kieruje wydzielinę do tyłu jamy nosa i dalej w kierunku gardła, a nie do przodu nosa. Kwestią ważną jest tu przede wszystkim, jak dużo jest tej wydzieliny oraz jaką ma ona konsystencję – czy łatwo pacjentowi jest ją ewakuować – tłumaczy lekarka.

Krztuszący kaszel, męczące się dziecko – podejrzenie pada na zatoki, bo dokuczliwość objawów sugeruje, że to nie może być przecież „zwykła” infekcja...

– Zapalenie zatok jest następstwem przeziębienia i kataru. Pojawia się, gdy dochodzi do nagłego

wystąpienia niedrożności nosa, wydzieliny z jam nosa, bólu lub rozpierania twarzy, najczęściej nasilającego się przy pochylaniu oraz zaburzeń węchu. U dzieci często objawem towarzyszącym jest kaszel – wynik spływania wydzieliny po tylnej ścianie gardła. Objawy charakterystyczne dla zapalenia zatok są najbardziej nasilone w godzinach porannych – wyjaśnia lek. Piotr Fudalej, ordynator Oddziału Otolaryngologii Szpitala Dziecięcego im. prof. Jana Bogdanowicza w Warszawie (placówka samorządu Mazowsza). – Ból i rozpieranie twarzy dotyczy okolicy czołowej, nasady nosa, bądź policzka – w zależności od tego, czy zmiany zapalne są najbardziej nasilone w zatoce szczękowej, czołowej, klinowej czy zatokach sitowych.

TRZECI MIGDAŁ – USUWAĆ?

Migdałek gardłowy u dzieci pełni funkcję immunologiczną, szczególnie u dzieci w wieku 3–6 lat, a po tym okresie zaczyna stopniowo się zmniejszać i najczęściej nie obserwujemy go już u młodych dorosłych. – Absolutnie nie zalecamy profilaktycznego usuwania trzeciego migdałka u dzieci. Migdałek gardłowy jest częścią układu chłonnego gardła i stanowi barierę ochronną przed wnikającymi przez nos drobnoustrojami. W ten sposób przyczynia się do oczyszczania powietrza, którym oddychamy – zaznacza ordynator z bródnowskiego szpitala.

Sama wielkość migdałka gardłowego może być wskazaniem do operacji dziecka wówczas, gdy powoduje on znaczne pogorszenie drożności nosa, bo – jak korek – od tyłu zamyka jamę nosową.  – Adenotomia (usunięcie migdałka gardłowego) wskazana jest także w sytuacji, gdy zatyka on trąbkę słuchową, prowadząc do przewlekłego wysiękowego zapalenia uszu lub niedosłuchu u dziecka. Innym wskazaniem do tej operacji są występujące u dziecka bezdechy, przewlekłe zapalenie zatok czy wady wymowy lub zgryzu wymagające leczenia ortodontycznego – wyjaśnia prof. Dżaman.

ANTYBIOTYK NA ANGINĘ?

Anginy, wbrew powszechnej wiedzy, najczęściej mają podłoże wirusowe, a nie bakteryjne. Leczenia antybiotykowego wymagają pacjenci, u których w badaniach laboratoryjnych lub wymazach z gardła stwierdzamy zakażenie bakteryjne – najczęściej paciorkowcowe. – Angina jest chorobą ogólnoustrojową, dlatego też ważne jest, by ustalić, co się działo w przebiegu anginy – np. czy pacjent miał wysoką gorączkę – rzędu 40°C, towarzyszące powiększenie i bolesność węzłów chłonnych czy np. powikłania anginy. Bezwzględne wskazania do operacji usunięcia migdałków podniebiennych (tonsillectomii) są dość ograniczone. Należą tu częste „rzeczywiste” anginy. Częste to znaczy min. 7 angin w ostatnim roku lub średnio 3 anginy na rok przez ostatnie 3 lata. Kolejnym wskazaniem do tonsillectomii są powikłania anginy tj. ropień okoł migdałkowy czy np. zapalenia stawów, mięśnia sercowego lub łuszczyca. Na zabieg ten decydujemy się także u pacjentów z bezdechami spowodowanymi obturacją GDO przez duże migdałki podniebienne, czy też u pacjentów z guzem migdałka. U dorosłych zabieg tonsillectomii wiąże się z dużym ryzykiem powikłań, niekiedy zagrażających życiu, tj. masywne krwawienia, a także dość ciężkim okresem pooperacyjnym, dlatego też wskazania do tego zabiegu muszą być wyważone. Warto wspomnieć, że przed decyzją o tonsillectomii warto rozważyć szczepienie skierowane przeciw bakteriom powodującym najczęściej infekcje GDO, bo może się okazać, że uchroni ono pacjenta przed niepotrzebną operacją – uzupełnia prof. Karolina Dżaman.

Cały tekst dostępny jest w miesięczniku „Mazowsze. Serce Polski” 12/2025, a także na stronie mazovia.pl.

Materiał partnera

W ramach dofinansowania placówka zrealizuje projekt pn. "Poprawa jakości oraz dostępu do opieki kardiologicznej świadczonej w Mazowieckim Szpitalu Specjalistycznym Sp. z o.o. w Radomiu".

Jak informuje Elwira Piechota z MSS, realizacja projektu polegać będzie na modernizacji i doposażeniu jednostek odpowiedzialnych za diagnostykę i leczenie pacjentów kardiologicznych. Jednym z kluczowych elementów będzie doposażenie i adaptacja pomieszczeń Zakładu Hemodynamiki i Interwencji Sercowo-Naczyniowych, który pełni centralną rolę w diagnostyce i leczeniu chorób sercowo-naczyniowych.
-  Wymienione zostaną urządzenia medyczne wykorzystywane przy diagnostyce pacjentów z chorobami kardiologicznymi leczonymi w oddziałach: klinicznym kardiologii, kardiochirurgii, wewnętrznym II nadciśnienia tętniczego oraz poradni kardiologicznej - wymienia.

Będzie nowy sprzęt medyczny

Projekt przewiduje zakup sprzętu medycznego, który znacząco wzmocni możliwości diagnostyczne i terapeutyczne szpitala. Wśród planowanego wyposażenia znajdzie się m.in.: angiograf ze stacją hemodynamiczną, ultrasonograf wewnątrznaczyniowy, system elektrofizjologiczny, telemetryczny system monitorowania parametrów życiowych, aparaty do echokardiografii, pompa do krążenia pozaustrojowego, system ergospirometryczny, łóżka szpitalne oraz system informatyczny wspomagający zarządzanie i przesyłanie badań kardiologicznych.

Aby umożliwić instalację nowego sprzętu i dostosować przestrzeń do aktualnych wymogów, projekt zakłada wykonanie prac przygotowawczych, opracowanie dokumentacji projektowej, realizację robót adaptacyjno-remontowych oraz zapewnienie nadzoru inwestorskiego.

Korzyści dla pacjentów i personelu

Planowana inwestycja ma na celu poprawę jakości i dostępności opieki kardiologicznej, skrócenie czasu diagnostyki, wdrożenie nowoczesnych metod leczenia oraz zwiększenie komfortu pacjentów.

- Jako ośrodek trzeciego poziomu zabezpieczenia Krajowej Sieci Kardiologicznej odpowiadamy za świadczenie zaawansowanej opieki kardiologicznej dla mieszkańców południowej części województwa mazowieckiego. Ta inwestycja wzmocni przede wszystkim bezpieczeństwo i komfort pacjentów,  a także warunki pracy personelu, a w konsekwencji przyczyni się do dalszego rozwoju opieki kardiologicznej w naszym regionie - podkreśla Elwira Piechota.

kat, bdb

B jak bilirubina

To żółtopomarańczowy barwnik zawarty w erytrocytach, czyli krwinkach czerwonych. Powstaje on podczas ich rozpadu, który wywołują m.in. choroby autoimmunologiczne, infekcje, leki czy toksyny. Bilirubina wędruje do wątroby i jest przez nią metabolizowana, czyli przetwarzana. Jeżeli wątroba nie jest w stanie w pełni jej wychwycić lub przerobić, wtedy pojawia się zażółcenie skóry, spojówek i śluzówek. Żółtaczka najpierw uwidacznia się w twardówkach (tzw. białko oka), potem na skórze, a ustępuje w odwrotnej kolejności. Odczyn może mieć różne gamy kolorystyczne, od jasnożółtych przez pomarańczowe, czasem z szarozielonym odcieniem.

 Zależy od miejsca

Żółtaczka dzieli się na trzy główne typy, w zależności od jej przyczyn. Zwiększone stężenie bilirubiny w krwi może być wynikiem jej nadmiernego wytwarzania (żółtaczka przedwątrobowa), zahamowania jej przemian (żółtaczka wątrobowa) lub utrudnionego wydalania (żółtaczka pozawątrobowa, czyli mechaniczna). – W przypadku żółtaczki przedwątrobowej w organizmie odbywa się zbyt intensywny rozpad krwinek. Dzieje się tak na przykład w przebiegu niedokrwistości hemolitycznej, ale do tej grupy należy również żółtaczka fizjologiczna występująca u noworodków – wyjaśnia prof. dr hab. n. med. Maria Pokorska-Śpiewak, zastępca Ordynatora Oddziału Pediatrycznego Zakaźnego w Wojewódzkim Szpitalu Zakaźnym w Warszawie. – Żółtaczki wątrobowe są związane z patologią wątroby – jej praca jest w jakiś sposób zaburzona. Może to być spowodowane np. wirusowym zapaleniem wątroby. Mogą to być też zapalenia o podłożu metabolicznym, genetycznym jak mukowiscydoza lub wynikające z nadmiernego spożycia alkoholu. Trzecim typem jest żółtaczka pozawątrobowa, spowodowana blokadą w odpływie żółci – odpowiedzialne za to mogą być na przykład kamienie żółciowe, nowotwory przewodów żółciowych lub trzustki.

Kamica pęcherzyka żółciowego jest powszechną patologią i dotyczy głównie kobiet w wieku 40+, chorujących na otyłość. Każda z tych postaci żółtaczki może przebiegać łagodnie i bez większych problemów, ale też każda może przebiegać ciężko.

Mówię: żółtaczka, myślę: WZW

Na ogół takie jest nasze pierwsze skojarzenie, zresztą słuszne, bo wirusowe zapalenie wątroby (WZW) może powodować żółtaczkę. Jego przyczyny są ściśle powiązane z rodzajem wirusa oraz drogą zakażenia. Choroba przez długi czas może nie dawać żadnych objawów, ale w pewnym momencie – którego nie jesteśmy w stanie przewidzieć – może dojść do marskości wątroby, niewydolności narządów oraz wszystkich tego konsekwencji.

Ten typ tak ma

Wirusowe zapalenia wątroby typu A (WZW A) wywoływane jest przez wirusa HAV (z ang. Hepatitis A Virus). To żółtaczka pokarmowa, czyli tzw. choroba brudnych rąk. Wirus doskonale czuje się w złych warunkach higienicznych, szczególnie dotyczy to miejsc, w których dochodzi do kontaktu z jedzeniem. Bardzo często dotyka ona pacjentów podróżujących do krajów o gorszych warunkach sanitarnych, ale to nie znaczy, że w Polsce nie ma takich ognisk – zdarzały się one nawet w ostatnim czasie. Osoby dorosłe chorują ciężej i w trakcie leczenia zostają na kilka miesięcy wyłączone ze swojej normalnej aktywności życiowej. Dzieci zazwyczaj przechodzą tę chorobę łagodnie, ale nie jest to wcale regułą. – Mieliśmy takie przypadki, gdzie małe dziecko chorowało poważnie, ocierało się nawet o kwalifikację do przeszczepienia wątroby – wspomina prof. Pokorska-Śpiewak.

Takiego ostrego zapalenia wątroby nie leczymy żadnymi lekami przeciwwirusowymi. Organizm pacjenta sam sobie z wirusem poradzi, ale musimy ten proces wesprzeć: spoczynkowy tryb życia, nawadnianie (płukanie z nadmiaru bilirubiny).

Wstrętne zakażenie

Z kolei WZW B (wywoływane przez wirus HBV) jest jedną z najgroźniejszych chorób zakaźnych u człowieka. Do zakażenia dochodzi poprzez kontakt z krwią osoby zakażonej, kontakty seksualne i używanie skażonego sprzętu medycznego. – Należy z tego zbioru wykluczyć krew przetaczaną. W Polsce już od wielu lat preparaty krwi i preparaty krwiopochodne, podawane pacjentom, są bardzo dobrze badane metodami genetycznymi i nie stanowią w tej chwili ryzyka zakażenia – przypomina lekarka.

Powszechnie uważa się, że WZW B możemy się zarazić głównie w szpitalu, jednak do kontaktu z patogenem dochodzi również m.in. w salonach tatuażu oraz gabinetach kosmetycznych, podczas zabiegu akupunktury lub piercingu.

Co ważne, wirus WZW typu B przenoszony jest wyłącznie z człowieka na człowieka. Zakażenie może przebiegać jako ostre zapalenie wątroby, które może przejść w przewlekłe, a to może prowadzić do rozwoju marskości wątroby, jej niewydolności, a nawet raka wątrobowo-komórkowego. – Jest to trudne i podstępne zakażenie wątroby, którego – jeśli się rozwinie – nie umiemy tak naprawdę wyleczyć – mówi ekspertka.

Ryzyko przewlekłego WZW zależy od tego, w jakim wieku jest zakażony pacjent. Jeśli dziecko otrzymuje wirusa od matki (podczas porodu), to ryzyko jest nawet 90%. Gdyby zakaziła się osoba dorosła, to ryzyko wynosiłoby 5–10%.

Lek na HCV

Przebieg i konsekwencje tej choroby są podobne do WZW B. To także ryzyko rozwoju marskości, zwłóknienia wątroby i raka wątrobowo-komórkowego, ale lekarze mają do dyspozycji leki przeciwwirusowe, które w ciągu 2-3 miesięcy, w niemal 100% prowadzą do wyleczenia. – Problem jest tylko jeden: mamy czym leczyć, ale nie wiemy kogo. W Polsce nie ma programu badań przesiewowych dla populacji, dzięki któremu zdiagnozujemy zakażonych. To wirus, który bardzo długo może siedzieć utajony, i po prostu o nim nie wiemy. A możliwości terapeutyczne są absolutnie fantastyczne – wyjaśnia prof. Pokorska-Śpiewak.

Każdy choruje, jak umie

Będą pacjenci, u których szybko rozwiną się konsekwencje choroby, ale będą też tacy, którzy przez dziesiątki lat będą żyli z wirusem, i nic się nie stanie. – Nie wiemy, kto pójdzie jaką ścieżką, bo nie znamy czynników, które o tym decydują. A ponieważ nie mamy badań przesiewowych, to nie możemy uchronić pacjentów przed konsekwencjami zakażenia, które mogą być, niestety, śmiertelne – podsumowuje lekarka.

Jakie badania?

Istotne jest badanie poziomu aminotransferaz, czyli tzw. próby wątrobowe. Jeżeli będą podwyższone, wtedy trzeba wykonać badania w kierunku wirusowych zakażeń wątroby. Niestety, prawidłowy wynik aminotransferaz nie wyklucza rozwijającego się zapalenia wątroby. Jeżeli pojawiły się czynniki ryzyka, to trzeba mieć z tyłu głowy, że do takiego zakażenia mogło dojść. – Zdrowy tryb życia wpływa na stan naszej wątroby. Często widzimy to również u dzieci. Mamy duży odsetek pacjentów, zarówno dorosłych, jak i pediatrycznych, z dużą otyłością, zespołem metabolicznym, a to także dotyka wątroby. Prowadzi do jej stłuszczenia, a co za tym idzie, różnych w niej zmian, które mogą się skończyć nawet marskością wątroby.

PROF. DR HAB. N. MED. MARIA POKORSKA-ŚPIEWAK

Specjalista pediatrii i chorób zakaźnych, hepatolog, Zastępca Ordynatora Oddziału Pediatrycznego Zakaźnego w Wojewódzkim Szpitalu Zakaźnym w Warszawie, Profesor w Klinice Chorób Zakaźnych Wieku Dziecięcego WUM.

Materiał jest dostępny w najnowszym numerze miesięcznika „Mazowsze. Serce Polski” oraz na stronie mazovia.pl

Materiał partnera

W takiej sytuacji pomocne może być wsparcie specjalistów. Coraz częściej rodziny decydują się na prywatny ośrodek leczenia uzależnień dla młodzieży, w którym młody człowiek może liczyć na indywidualne podejście, całodobową opiekę i intensywną terapię. To rozwiązanie wymagające zaangażowania, ale dające realną szansę na zatrzymanie kryzysu i odbudowę normalnego życia.

Czym różni się prywatny ośrodek od placówki państwowej?

Podstawowa różnica to organizacja terapii. W prywatnym ośrodku leczenia uzależnień każda osoba traktowana jest indywidualnie. Nie ma jednego, sztywnego schematu - plan terapii dostosowywany jest do wieku, rodzaju uzależnienia, sytuacji rodzinnej oraz osobowości pacjenta.

W przypadku młodzieży szczególnie ważna jest atmosfera. Terapeuci muszą znaleźć wspólny język z nastolatkiem, zbudować zaufanie i poczucie bezpieczeństwa. W placówkach prywatnych sprzyjają temu mniejsze grupy terapeutyczne, więcej czasu przeznaczonego na rozmowy indywidualne oraz lepsze warunki pobytu. Dzięki temu młody człowiek ma szansę otworzyć się i realnie skorzystać z proponowanej pomocy.

Jak wygląda proces terapii krok po kroku?

Choć każdy przypadek uzależnienia jest inny, można wyróżnić pewne etapy charakterystyczne dla terapii w prywatnym ośrodku:

1. Konsultacja wstępna - pierwsze spotkanie, podczas którego omawia się problem i analizuje sytuację rodzinną. U młodzieży ważne jest zaangażowanie rodziców.
2. Diagnoza i kontrakt terapeutyczny - na tym etapie ustala się plan leczenia, a także zasady obowiązujące w ośrodku. Podpisanie kontraktu daje poczucie bezpieczeństwa i jasnych reguł.
3. Terapia właściwa - obejmuje różne formy pracy:
   • psychoterapię indywidualną, pozwalającą zrozumieć mechanizmy uzależnienia,
   • psychoterapię grupową, uczącą współpracy i otwartości,
   • socjoterapię, która wspiera odbudowę relacji i poprawę funkcjonowania w grupie.

Całość uzupełniają zajęcia dodatkowe, wspólne aktywności i elementy edukacji, które uczą, jak radzić sobie z emocjami oraz stresem w codziennym życiu.

Opieka całodobowa - co to oznacza w praktyce?

W prywatnym ośrodku leczenia uzależnień młodzież objęta jest pełną opieką terapeutyczną i medyczną. Pobyt obejmuje zakwaterowanie, wyżywienie i jasno określony plan dnia. Dzięki temu młody człowiek może w pełni skoncentrować się na sobie - bez rozpraszaczy w postaci telefonu, mediów społecznościowych czy presji rówieśniczej.

Rodzice często zauważają, że dopiero odcięcie od dotychczasowego środowiska pozwala dziecku nabrać dystansu i otworzyć się na terapię. To szczególnie ważne, gdy uzależnienie jest powiązane z problemami emocjonalnymi, trudnościami w szkole czy brakiem akceptacji w grupie.

Skuteczność terapii w prywatnym ośrodku

Czy prywatna terapia naprawdę działa? Skuteczność zależy od kilku czynników - jakości pracy terapeutów, gotowości pacjenta do współpracy, ale także wsparcia ze strony rodziny po zakończeniu pobytu. Według specjalistów największe efekty daje połączenie intensywnej terapii w ośrodku z dalszym kontaktem z terapeutą już po powrocie do domu.

Statystyki pokazują, że problem uzależnień w Polsce narasta. Według PARPA, od alkoholu uzależnionych jest kilkaset tysięcy osób, a kolejne miliony piją ryzykownie. W przypadku młodzieży coraz częściej pojawiają się uzależnienia od telefonu, internetu czy gier. To właśnie dlatego tak istotna jest szybka reakcja - im wcześniej rozpocznie się terapię, tym większe szanse na trwałe efekty.

Koszty pobytu - ile to naprawdę kosztuje?

W prywatnym ośrodku leczenia uzależnień https://revenu.pl/, miesięczny pobyt kosztuje 14 000 zł. W cenę wchodzi:

• pięć godzin terapii dziennie (indywidualnej, grupowej i socjoterapii),
• całodobowa opieka terapeutyczna i medyczna,
• zakwaterowanie oraz pełne wyżywienie, dostosowane również do indywidualnych potrzeb dietetycznych.

Choć cena może wydawać się wysoka, dla wielu rodzin jest to inwestycja w zdrowie i przyszłość dziecka. Warto pamiętać, że brak reakcji na problem uzależnienia wiąże się z poważnymi konsekwencjami - od problemów w nauce, przez depresję, aż po ryzyko prób samobójczych.

Dlaczego młodzież trafia do ośrodków coraz częściej?

Uzależnienia u nastolatków rozwijają się niepozornie. Z początku jest to zwykła gra komputerowa, codzienne scrollowanie social mediów czy spotkania ze znajomymi przy alkoholu. Z czasem jednak pojawia się izolacja, brak chęci do nauki, zamknięcie w pokoju, agresja słowna wobec rodziców, a nawet samookaleczenia.

Rodzice często są zaskoczeni - jeszcze niedawno ich dziecko było aktywne i otwarte, a nagle zamyka się w sobie i unika kontaktu. W takich momentach szybka decyzja o skierowaniu młodzieży do ośrodka może uratować jej zdrowie i życie.

Prywatny ośrodek leczenia uzależnień - dlaczego warto?

Prywatna terapia to nie tylko profesjonalne wsparcie psychologiczne. To również możliwość zatrzymania się, oderwania od toksycznych nawyków i rozpoczęcia nowego etapu w życiu. Placówki takie jak Revenu oferują kompleksową pomoc - od diagnozy, przez intensywną terapię, aż po dalsze wsparcie po zakończeniu pobytu.

Największą zaletą prywatnych ośrodków jest indywidualne podejście i intensywna praca nad problemem. Dzięki temu młody człowiek nie tylko walczy z samym uzależnieniem, ale także uczy się, jak radzić sobie z emocjami, stresem i presją otoczenia. To realna inwestycja w jego przyszłość i szansa na trwałą zmianę.

fot. M Isolation Photo/Getty Images

Kształtem i rozmiarem przypomina orzech włoski, jednak pełni ważne zadania zarówno w procesie reprodukcji, jak i kontroli funkcji układu moczowo-płciowego. Prostata (gruczoł krokowy, stercz) umiejscowiona jest pod pęcherzem moczowym, w miednicy mniejszej. Przez jej wnętrze przechodzi cewka moczowa, w bliskim sąsiedztwie znajduje się też odbytnica. Gruczoł reguluje przepływ moczu, ale również produkuje płyn będący głównym składnikiem nasienia.

Z upływem czasu prostata zaczyna sprawiać problemy. A jakie? Przede wszystkim zaburzenia ze strony układu moczowego: wydłużony czas oddawania moczu, słaby strumień, trudności z rozpoczęciem mikcji, częste parcie i niepełne opróżnienie pęcherza, potrzeba nocnego oddawania moczu oraz obecność krwi w moczu. Może to świadczyć o powiększeniu tego gruczołu.

Rozrost prostaty jest charakterystyczny dla starzejących się mężczyzn, ale nie jest nowotworem złośliwym. Za to często wywołuje objawy ze strony układu moczowego: konieczność częstszego oddawania moczu, naglące parcia, osłabienie strumienia moczu, oddawanie go „po kropelce”, uczucie niepełnego opróżnienia pęcherza. Wczesny rak gruczołu krokowego nie daje żadnych objawów, natomiast jeśli wystąpią, to są łudząco podobne do objawów łagodnego rozrostu prostaty, a to dwie zupełnie różne choroby.

Najpierw badania

Nie ma jednego, konkretnego testu na raka prostaty. Lekarz ocenia ryzyko zachorowania na podstawie wielu czynników, w tym stężenia PSA, wyników badania palpacyjnego prostaty (łac. per rectum, czyli przez odbytnicę), a także wieku pacjenta czy historii występowania nowotworu w jego rodzinie. – Wynik PSA nie przesądza o diagnozie. To jest tylko jeden z czynników. Trzeba brać pod uwagę wiele innych m.in. wywiad rodzinny, obraz z rezonansu magnetycznego. Dopiero to w całości daje nam informację, o tym czy istnieje ryzyko choroby nowotworowej – wyjaśnia dr Piotr Kania, ordynator Oddziału Urologii i Onkologii Urologicznej w Mazowieckim Szpitalu Wojewódzkim im. św. Jana Pawła II w Siedlcach Sp. z o.o. (placówka samorządu Mazowsza).

Żeby nie przesadzić

Dobrze jest trafić do specjalisty, który ma doświadczenie w tej dziedzinie i potrafi spojrzeć na problem pod różnym kątem. – W przypadku raka prostaty są postacie, które np. w skojarzeniu z wiekiem pacjenta i obciążeniami dają nam możliwość obserwacji takiej choroby. Jest to tzw. baczna obserwacja, która może być czasami odroczeniem leczenia. Jest to o tyle dobre, że pacjent będący w sile wieku nie jest obarczony wszystkimi konsekwencjami leczenia, czy to radioterapeutycznego czy chirurgicznego. A pacjentowi w starszym wieku może dać szanse na spokojne dożycie swoich dni.

Zerojedynkowe podejście może doprowadzić do tego, że będziemy leczyć kogoś niepotrzebnie (tzw. overtreatment, nadmierne leczenie). – I to jest właśnie zagadnienie, które musi rozważyć w swoim gabinecie lekarz, biorąc pod uwagę bardzo wiele zmiennych – tłumaczy szef siedleckiej urologii.

Ciąć?

Metoda leczenia raka stercza zależy od stopnia zaawansowania choroby. – Nowotwory można leczyć już na poziomie specjalizacji narządowej np. raka układu moczowo-płciowego leczy urolog. W razie niepowodzenia, w określonych stadiach zaawansowania, czyli tych szczególnie ryzykownych – łączy się terapię urologiczną z onkologiczną – tłumaczy dr hab. n. med. Artur Antoniewicz, kierownik Oddziału Urologii i Onkologii Urologicznej w Międzyleskim Szpitalu Specjalistycznym w Warszawie (placówka samorządu Mazowsza). – Jeżeli metodą wczesnego wykrywania znajdziemy nowotwór do około 2 cm, zlokalizowany w organach, które umiemy bezpiecznie wyjąć, to my u 96 proc. chorych kończymy historię nowotworu – uzupełnia.

W przypadku zabiegów chirurgicznych możliwe jest wykonanie operacji przy użyciu robota (system da Vinci), co pozwala na większą precyzję oraz ogranicza skutki uboczne operacji. Urolodzy z Siedlec byli jednym z pierwszych zespołów, który zaczął operować przy użyciu systemu robotycznego. – Tego rodzaju operację mogliśmy zaoferować pacjentom dzięki wsparciu finansowemu z budżetu województwa. Dopiero wówczas płatnik zorientował się, że jest taka procedura i można ją refundować – dodaje dr Kania (od 2022 roku Narodowy Fundusz Zdrowia refunduje zabiegi radykalnej prostatektomii przy pomocy robota chirurgicznego).

Wykorzystać moment

Nigdy wcześniej chirurgia nie miała takich możliwości. Rozwój robotyki jest nie do zatrzymania i w interesie nas – pacjentów – jest, aby nasze placówki mogły w nim czynnie uczestniczyć.

Obydwaj lekarze są zgodni: bardzo istotne jest to, aby ta nowoczesna technologia została dostrzeżona przez ludzi, którzy kreują politykę zdrowotną w kraju. Dzięki niej można pacjentów leczyć sprawniej, lepiej, bezpieczniej, więc szersza refundacja jest bardzo potrzebna – wystarczy, żeby koszty w szpitalach się bilansowały. Nikt nie chce usłyszeć od lekarza, że operacji nie można zrobić, bo nie jest refundowana.

A może naświetlać?

Lekarz, w zależności od wieku pacjenta czy zaawansowania choroby, może zaproponować dwie metody leczenia: operację lub brachyterapię. – Brachyterapia raka stercza jest równoważną do zabiegu operacyjnego metodą leczenia raka prostaty – mówi dr n. med. Jolanta Łuniewska-Bury, kierownik Zakładu Radioterapii Centrum Onkologii Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Płocku (placówka samorządu Mazowsza). – Procedurę wykonuje się w znieczuleniu ogólnym, bądź podpajęczynówkowym w zależności od stanu zdrowia i kondycji pacjenta. W przeciwieństwie jednak do tradycyjnej operacji nie rozcinamy powłok skórnych chorego, a wprowadzamy aplikatory w postaci igieł do wnętrza gruczołu krokowego. Cała procedura wykonywana jest pod nadzorem ultrasonografu, co gwarantuje precyzję całej operacji. Podczas zabiegu lekarz stale współpracuje z fizykiem, dla każdego pacjenta bowiem dawka promieniowania ustalana jest indywidualnie.

Brachyterapia raka prostaty jest też procedurą stosowaną najczęściej u pacjentów w starszym wieku lub u takich, u których z powodu innych schorzeń nie można wykonać leczenia operacyjnego. Jest to także forma leczenia pomocna w innych typach nowotworów.

Obok raka prostaty u mężczyzn, brachyterapię stosujemy też w leczeniu innych nowotworów: narządów rodnych i piersi u kobiet, a także w leczeniu nowotworów: płuc, przełyku, skóry czy obszaru głowy i szyi. – Zalety brachyterapii to precyzyjne dostarczanie promieniowania do guza, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia zdrowych tkanek wokół guza. Może być stosowana jako samodzielna terapia lub w połączeniu z innymi metodami leczenia, takimi jak teleradioterapia (radioterapia zewnętrzna), co zwiększa skuteczność leczenia. Brachyterapia jest szczególnie efektywna w przypadku nowotworów, które mają dobrze zlokalizowaną masę, pozwalając na bardziej kontrolowane i intensywne napromieniowanie – wyjaśnia dr n. med. Jolanta Łuniewska-Bury.

Materiał partnera

Bokono - 2

1. Buty Salewa = stabilność na każdym kroku

Buty Salewa zapewnią ci stabilność i pozwolą utrzymać równowagę na zróżnicowanym podłożu. Ich konstrukcja wspiera pracę stawu skokowego i minimalizuje ryzyko urazów. Nawet przy stromych podejściach czujesz, że masz kontrolę nad każdym krokiem. Dzięki nim łatwiej poruszać się po kamienistych ścieżkach i luźnym żwirze. Stabilność to fundament każdej bezpiecznej górskiej wędrówki.

2. Buty Salewa są trwałe

Buty trekkingowe męskie Salewa zostały stworzone z myślą o długotrwałym użytkowaniu. Nie tylko przez wiele godzin na trasie, ale również wiele sezonów. Zastosowane materiały są odporne na przetarcia, wilgoć i uszkodzenia mechaniczne. Solidne szwy oraz wzmocnienia w newralgicznych miejscach chronią przed szybkim zużyciem. Kupując je, inwestujesz w niezawodność i oszczędzasz na kolejnych parach.

3. Komfort w każdych warunkach

Obuwie trekkingowe musi być ergonomiczne i wygodne, a takie są właśnie buty Salewa - https://www.polarsport.pl/buty-trekkingowe-salewa. Specjalne wkładki w modelach i odpowiednia konstrukcja amortyzująca wstrząsy podczas chodzenia zmniejszają zmęczenie nóg. Dzięki dobrej wentylacji stopa oddycha, więc nie przegrzewa się i nie ociera. Nawet wielogodzinne wędrówki nie powodują bólu czy dyskomfortu.

4. Skuteczna ochrona przed wilgocią

Podczas górskich wypraw pogoda potrafi zaskakiwać, a buty Salewa świetnie radzą sobie z wilgocią. Wystarczy, że kupisz odpowiedni model wyposażony w membranę skutecznie blokującą wodę z zewnątrz. Jednocześnie pozwala ona na odprowadzanie potu, więc stopa pozostaje sucha. Dzięki temu deszcz czy śnieg nie przeszkodzą w dalszej wędrówce.

5. Lekkość i swoboda ruchów

Buty trekkingowe męskie Salewa są lekkie, więc nie obciążają twoich stóp, nog, wreszcie – całego ciała – przy długich trasach. To proste – im lżejsze buty, tym mniejsze zmęczenie. Ich nowoczesna konstrukcja pozwala na swobodne poruszanie się w zróżnicowanym terenie. Dzięki nim zawędrujesz dalej i z większą energią.

6. Doskonała przyczepność

Buty Salewa wyposażono w specjalne podeszwy o agresywnym bieżniku. Chcesz mieć przyczepność nawet na mokrych i śliskich skałach? Pewność, że nie pośliźniesz się w wymagającym terenie? Dzięki temu obuwiu bezpieczniej pokonasz błotniste szlaki czy strome zejścia. Każdy krok postawisz odważnie – z butami Salewa przyczepności w górach ci nie zabraknie!

7. Uniwersalny design

Buty Salewa męskie są praktyczne podczas górskich wypraw, ale są też estetycznie zaprojektowane. Możesz więc je zakładać nawet na co dzień, jeśli chcesz stworzyć zaskakującą outdoorową stylizację.

Podczas górskich wypraw liczy się bezpieczeństwo, odpowiedni ubiór i solidne obuwie – twoja podstawa bezpieczeństwa i komfortu. Wybierz więc buty trekkingowe męskie Salewa, a zyskasz niezawodnego towarzysza każdej przygody na szlaku.

Artykuł sponsorowany

Dzięki swojemu pochodzeniu z ekologicznych upraw i procesom produkcyjnym zgodnym z zasadami rolnictwa BIO, octy te zachowują pełnię składników odżywczych i są wolne od sztucznych dodatków. Coraz więcej osób świadomie wybiera ocet balsamiczny BIO oraz ocet jabłkowy BIO nie tylko ze względu na walory smakowe, ale przede wszystkim jako element zdrowego stylu życia.

Ocet balsamiczny BIO – naturalna głębia smaku bez kompromisów

Ocet balsamiczny BIO to produkt powstający z zagęszczonego moszczu winogronowego, który następnie dojrzewa w drewnianych beczkach, nabierając charakterystycznej słodyczy i złożonego aromatu. Wersja BIO oznacza, że winogrona użyte do jego produkcji pochodzą z upraw ekologicznych – wolnych od pestycydów, nawozów syntetycznych i GMO. Brak sztucznych konserwantów i barwników sprawia, że ocet balsamiczny BIO zachowuje pełną czystość składu i autentyczność smaku.

Stosowanie octu balsamicznego BIO w codziennej diecie przynosi szereg korzyści. Nie tylko dodaje głębi sałatkom, sosom i warzywom, ale również wspiera trawienie, reguluje poziom cukru we krwi i działa antyoksydacyjnie. Dzięki wysokiej zawartości polifenoli, ocet balsamiczny BIO neutralizuje wolne rodniki i wspomaga naturalną odporność organizmu.

W kuchni produkt ten sprawdza się doskonale jako składnik marynat do mięs i ryb, dodatek do pieczonych warzyw, a nawet deserów – np. truskawek czy lodów waniliowych. Jego bogaty, lekko słodkawy smak doskonale komponuje się z wieloma potrawami, a jednocześnie pozwala ograniczyć ilość soli w diecie, dzięki intensywności aromatu.

Ocet jabłkowy BIO – codzienne wsparcie organizmu z natury

Równie popularnym, a może nawet bardziej wszechstronnym produktem jest ocet jabłkowy BIO. Wytwarzany z ekologicznych jabłek, bez użycia konserwantów, barwników i dodatków chemicznych, uchodzi za jeden z najzdrowszych octów dostępnych na rynku. Często niefiltrowany i niepasteryzowany, zawiera tzw. "matkę octową" – naturalną zawiesinę bakterii i enzymów probiotycznych wspierających florę jelitową.

Ocet jabłkowy BIO wykazuje działanie przeciwzapalne, wspomaga odchudzanie, poprawia trawienie i obniża poziom cholesterolu. Regularne spożywanie – na przykład w postaci rozcieńczonego napoju na czczo – może przyczyniać się do lepszego metabolizmu i oczyszczania organizmu z toksyn. W wersji BIO jest szczególnie polecany dla osób dbających o zdrowie, ponieważ nie zawiera żadnych niepożądanych dodatków obecnych w konwencjonalnych produktach.

W zastosowaniach kulinarnych ocet jabłkowy BIO pasuje do lekkich sałatek, sosów winegret, zup i dań jednogarnkowych. Świetnie sprawdza się również w kuchni roślinnej, dodając potrawom świeżości i kwasowości, a jednocześnie dostarczając cennych mikroelementów. Dodatkowo można go stosować także w celach kosmetycznych – jako naturalny tonik do skóry lub płukanka do włosów.

Jak włączyć ekologiczne octy do codziennego stylu życia, by korzystać z ich pełnego potencjału?

Zarówno ocet balsamiczny BIO, jak i ocet jabłkowy BIO to produkty, które mają szansę stać się nieodzownym elementem codziennego odżywiania – nie tylko ze względu na smak, ale także ze względu na korzyści zdrowotne. Kluczowe jest jednak, by wybierać produkty pochodzące z wiarygodnych źródeł, takich jak ecowybrane.pl, gdzie oferowane są wyłącznie artykuły z certyfikatem BIO.

Włączając ekologiczne octy do codziennych posiłków, warto eksperymentować – stosować je nie tylko do klasycznych sałatek, ale też do dań gotowanych, pieczonych, a nawet deserów. Już niewielka ilość octu balsamicznego BIO może wzbogacić smak kremu z dyni, a łyżeczka octu jabłkowego BIO doda wyrazistości domowemu hummusowi.

Regularne sięganie po produkty ekologiczne, takie jak te dwa octy, to nie tylko krok w stronę lepszego zdrowia, ale także wsparcie dla środowiska. Produkcja zgodna z zasadami rolnictwa ekologicznego oznacza mniejszy wpływ na glebę, wodę i bioróżnorodność, a także lepsze warunki pracy dla rolników i producentów.

Dlatego warto w codziennym wyborze kierować się nie tylko smakiem, ale także jakością i pochodzeniem produktów. Ocet balsamiczny BIO i ocet jabłkowy BIO to doskonały przykład tego, jak z pozoru prosty składnik może znacząco podnieść wartość każdego posiłku – smakowo, zdrowotnie i etycznie. To inwestycja w dobre samopoczucie, lepsze trawienie i bardziej świadomy styl życia, który zaczyna się właśnie… od kuchni.
 
Artykuł sponsorowany