W wypadki zginęła była posłanka Lucyna Wiśniewska (fot. OSP Bujak)

- Sprawą zajmie się teraz Sąd Okręgowy, ponieważ odwołania od wyroku Sądu Rejonowego złożył pełnomocnik bliskich ofiary, a także obrońca oskarżonego – poinformował rzecznik SO w Radomiu Arkadiusz Guza. Na razie nie wyznaczono terminu rozprawy.

Tragiczny wypadek, w którym zginęła była posłanka, wydarzył się 30 października 2022 r. na drodze krajowej nr 9 w Modrzejowicach, w okolicach Skaryszewa. Jej samochód zderzył się z autem marki Volvo, którym kierował 59-letni mieszkaniec Opatowa. Został on oskarżony o umyślne naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Według śledczych, mężczyzna kierując volvo, wykonał niedozwolony manewr wyprzedzania na oznakowanym skrzyżowaniu, jadąc z nadmierną prędkością, która wynosiła 151 km na godz., czym doprowadził do zderzenia z prawidłowo jadącym mercedesem, którym kierowała Lucyna Wiśniewska. Kobieta zginęła na miejscu.

Lucyna Wiśniewska była lekarzem neurologiem. W latach 90. pełniła m.in. funkcję lekarza wojewódzkiego województwa radomskiego. Później została zastępcą dyrektora Mazowieckiego Centrum Zdrowia Publicznego w Warszawie i Radomiu. Do 2005 r. zajmowała stanowisko zastępcy dyrektora ds. lecznictwa Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Radomiu. W wyborach parlamentarnych w 2005 r. została wybrana do Sejmu V kadencji z listy Prawa i Sprawiedliwości z okręgu radomskiego. Dwa lata później związała się z Prawicą Rzeczypospolitej. W momencie wypadku była dyrektorem Powiatowej Stacji Sanitarno-

Epidemiologicznej w Radomiu.

kat, bdb

fot. dpsnp.radom.pl

Apelację od wyroku, który zapadł w październiku ubiegłego roku, złożyła prokuratura oraz pełnomocnicy jednej z oskarżonych, Renaty B. – Dwie pozostałe oskarżone nie składały odwołań – poinformował  rzecznik SO w Radomiu sądu Arkadiusz Guza.

Trzy winne, dyrektor uniewinniony

W pierwszej instancji Sąd Rejonowy w Radomiu uznał za winne zarzucanych im czynów trzy pracownice DPS: kierowniczkę pielęgniarek z oddziału psychiatrycznego Renatę B., pielęgniarkę Urszulę M. i opiekunkę Bożenę B. Sąd uniewinnił natomiast dyrektora placówki, Bogdana K.

Urszula M. i Bożena B. zostały skazane na kary po roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na okres próby 3 lat, a Renata B. – na 10 miesięcy pozbawienia wolności w zawieszeniu na 3 lata. Wobec dwóch pierwszych sąd orzekł zakaz wykonywania zawodu pielęgniarki na okres 5 lat, a wobec Renaty B. zakaz zajmowania stanowisk kierowniczych w placówkach służby zdrowia przez 5 lat. Wszystkie trzy oskarżone mają też zapłacić grzywny po 5 tys. zł.

Szarpały, biły, popychały

Proces w sprawie fizycznego i psychicznego znęcania się nad pensjonariuszami domu pomocy społecznej przy ul. Struga rozpoczął się w kwietniu 2021 r. Według śledczych pielęgniarka i opiekunka znęcały się psychicznie i fizycznie nad pensjonariuszami przez kilka lat. Urszula M. od lipca 2013 r. do lutego 2019 r., a Bożena B. od 2015 r. do 5 lutego 2019 r.

Prokuratorskie dochodzenie ustaliło, że znęcanie fizyczne polegało na stosowaniu przemocy: szarpaniu, biciu, popychaniu, uderzaniu rękoma w głowę, natomiast psychiczne na kierowaniu wobec podopiecznych słów wulgarnych i obelżywych oraz zmuszaniu do przebywania na dworze i załatwiania tam potrzeb fizjologicznych. Jedna z osób, miała też zarzut duszenia i szarpania.

Śledczy stwierdzili również, że na sygnały dotyczące nieprawidłowej opieki i złego traktowania podopiecznych przez personel ze strony osób pełniących funkcje kierownicze nie było żadnych reakcji, bądź były podejmowane działania mające na celu umniejszyć lub zatuszować niewłaściwe zachowania personelu.

Pensjonariusz poskarżył się

Byłemu kierownictwu DPS prokuratura zarzuciła niedopełnienie obowiązków. Miało ono polegać na niereagowaniu na przypadki niewłaściwego traktowania podopiecznych przez personel. Zarzuty dotyczyły przełomu lat 2018 i 2019.

Przypomnijmy: sprawa dotyczy lat 2015-19. Do urzędu miejskiego, który nadzoruje działalność DPS, poskarżył się jeden z pensjonariuszy, a wtedy prezydent zdecydował o przeprowadzeniu kontroli w placówce. Wykazała ona nieprawidłowości, dlatego dyrektor DPS stracił stanowisko, a miasto zawiadomiło prokuraturę.

bdb, kat

Zdjęcie ilustracyjne

Uniewinniający wyrok w sprawie Sebastiana N. zapadł w lutym ubiegłego roku w Sądzie Rejonowym w Kozienicach.

Zgodnie z miejscową właściwością sądu prokuratura skierowała odwołanie do Sądu Okręgowego w Radomiu. Jednak, jak poinformował rzecznik sądu Arkadiusz Guza, na wniosek radomskiego sądu, Sąd Najwyższy zdecydował o przeniesieniu sprawy do Kielc.

Child Alert za Fabianem

Przypomnijmy: 24 listopada 2015 roku Sebastian N. porwał trzylatka sprzed bloku przy ul. Świętokrzyskiej, gdzie Fabian mieszkał ze swoją matką i wywiózł go samochodem w nieznanym kierunku. W związku z uprowadzeniem dziecka wprowadzony został Child Alert, uruchamiany w szczególnych i skomplikowanych przypadkach dotyczących zaginięcia dzieci. Po 10 dniach dziecko odzyskała na Śląsku policja. Sebastian N. jechał autem z dzieckiem oraz w towarzystwie dwóch mężczyzn. Ojciec chłopca został tymczasowo aresztowany. W chwili zdarzenia miał ograniczone prawa rodzicielskie, chociaż odwołał się od tej decyzji sądu, ale orzeczenie miało moc prawną.

W maju 2017 r. prokuratora postawiła Sebastianowi N. zarzut, że 24 listopada 2015 roku działając wspólnie i w porozumieniu z innymi oskarżonymi również w tej sprawie uprowadził swojego małoletniego syna wbrew woli osoby powołanej do opieki nad dzieckiem z jednoczesnym pozbawieniem go wolności do 4 grudnia 2015 roku, a więc na okres powyżej siedmiu dni.

Miał prawo do czasowych kontaktów

Według śledczych ojciec, któremu w wyniku sprawy sądowej przyznano prawo do czasowych kontaktów z synem, pozbawił dziecko wolności, przetrzymywał je przez 10 dni z dala od domu, mimo prowadzonych na szeroką skalę poszukiwań policyjnych. Mężczyźnie groziła za to kara od roku do 10 lat więzienia.

W lutym ubiegłego roku Sąd Rejonowy w Kozienicach uniewinnił Sebastiana N. i kilkoro jego znajomych, którzy byli oskarżeni o to, że pomagali ojcu w uprowadzeniu syna. Sąd wymierzył mężczyźnie jedynie karę grzywny za znieważenie czterech kuratorek sądowych, w obecności których – zgodnie z decyzją sądu – odbywały się jego spotkania z dzieckiem.

bdb, kat

Andrzej Majdan z obrońcą po zakończeniu procesu

Apelację dotyczącą wyroku Sądu Rejonowego wniosła prokuratura, a także obrońca jednego z narodowców.

Przypomnijmy: w lutym Sąd Rejonowy uniewinnił działacza KOD Andrzeja Majdana (wyraził zgodę na publikację nazwiska), a pozostałym pięciu oskarżonym wymierzył kary ograniczenia wolności od 14 miesięcy do półtora roku w postaci prac społecznych. Z decyzją sądu nie zgodziła się prokurator prowadząca śledztwo Justyna Domagała-Szlaga, która wystąpiła o uchylenia wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy.

Zdaniem prokurator Domagały-Szlagi, sąd pierwszej instancji popełnił błąd w ustaleniach faktycznego przebiegu zdarzenia, co doprowadziło do uznania za winnych pięciu mężczyzn związanych z Młodzieżą Wszechpolską i uniewinnienia działacza KOD, którego prokuratura także oskarżała o udział w bójce. Według prokurator, Andrzej Majdan powinien także zostać uznany za winnego. Według niej, przez to, że działacz KOD zaczął gonić jednego z Wszechpolaków, spowodował, że doszło do kolejnych zdarzeń, które w efekcie zakończyły się pobiciem. Prokurator oceniła, że wyrwanie flagi działaczowi KOD przez jednego z mężczyzn z Młodzieży Wszechpolskiej, w obronie której rzucił się Majdan, nie stanowiło przestępstwa.

W apelacji od wyroku prokurator podniosła także szereg innych zarzutów pod adresem sądu, m.in. niezachowanie zasady obiektywizmu i niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy.

Odwołanie od wyroku Sądu Rejonowego złożył także obrońca jednego z oskarżonych, Piotra D. Według adwokata, sąd niewłaściwie ocenił zeznania oskarżonego, a także świadków, którzy potwierdzili, że Piotr D., mimo że był w miejscu zdarzenia, nie wziął udziału w pobiciu działacza KOD. Adwokat wystąpił o uniewinnienie Piotra D. lub wymierzenie mu łagodniejszej kary, np. w postaci grzywny.

Sąd nie dopuścił się naruszeń

Dzisiaj Sąd Okręgowy w Radomiu podtrzymał wyrok sądu pierwszej instancji. Podając jego ustne uzasadnienie sędzia Anna Szymczak podkreśliła, że argumenty jakie znalazły się w obu apelacjach, a które dotyczyły nieprawidłowości ustaleń faktycznych, nie znalazły aprobaty sądu odwoławczego. - Nie wykazał oskarżyciel, aby sąd orzekając w tej sprawie: zbierając, oceniając i wnioskując na podstawie dowodów, dopuścił się naruszeń, które winny skutkować ingerencją w zaskarżone rozstrzygnięcie - mówiła sędzia Szymczak. Dodała, że prokurator nie ma racji w szczególności co do tego, że ocena dowodów, która została dokonana przez Sąd Rejonowy w tej sprawie jest dotknięta uchybieniem proceduralnym i nie powinna prowadzić do takich wniosków, jakie wysnuł Sąd Rejonowy.

Sędzia wyjaśniała, że bardzo ważnym dowodem w sprawie były nagrania i zdjęcia, które zostały wykonane podczas zdarzenia, które miało miejsce 24 czerwca 2017 roku na ul. Żeromskiego w Radomiu. - Oceniając to, co się wtedy stało, należało brać pod uwagę całość utrwalonych zdarzeń, a nie ich kilkusekundowy wąski wycinek, który był w zasadzie główną treścią apelacji oskarżyciela publicznego. Dopiero całość oceny sytuacji w powiązaniu z pozostałymi dowodami właściwie ocenionymi daje obraz przebiegu tego zdarzenia - zaznaczyła sędzia. Dodała, że ten obraz został przez Sąd Rejonowy przedstawiony w sposób prawidłowy i sąd apelacyjny z tą oceną się godzi.

Sąd: prawdopodobieństwo nie może stanowić dowodu

Sędzia Szymczak przypomniała, że apelacja prokuratury skupia się na małym fragmencie wydarzenia, kiedy Andrzej Majdan decyduje, by udać się w pościg za oskarżonym S. aż do momentu, kiedy na końcu tego pościgu sam zostaje zaatakowany. - Bez uwzględniania tego, co działo się wcześniej i tego, co działo się po przewróceniu Andrzeja Majdana na ziemię, nie sposób ocenić sensu i wymowy tego, co on sam zrobił - wyjaśniała. Podkreśliła, że Majdan był wyznaczony jako straż do ochrony zdarzenia. - I miał świadomość, że oprócz innych, takich jak on strażników, na pomoc służb nie mógł liczyć. Trudno uznać, że podejmując decyzję o pościgu za S., miał zamiar uczestniczyć w bójce z pozostałymi oskarżonymi. Nie ma na to dowodów, a nie mogą ich stanowić pewne okoliczności prawdopodobne. Prawdopodobieństwo dowodu stanowić nie może. Stwierdzenie, że "kopnięcie wydaje się być celne" albo "wydaje się być" nie mogą być podstawą do dokonywania w sprawie kategorycznych ustaleń przez sąd - uzasadniała sędzia Anna Szymczak.

Sąd Okręgowy uznał również, że argumenty znajdujące się w apelacji oskarżonego Piotra D. nie  zasługują na uwzględnienie.

Polityczne przesłanki prokuratury

- Pan Andrzej Majdan nie popełnił żadnego przestępstwa, w związku z tym został uniewinniony. A dowodzi to tylko tego, że jeszcze w Rzeczypospolitej są wolne sądy - komentuje mecenas Tomasz Burda, obrońca Andrzeja Majdana dodając, że oskarżenie było bezpodstawne i bez jakichkolwiek dowodów. - Orzeczenie sądu inne po prostu nie mogło być - przekonuje.

Andrzej Majdan twierdzi z kolei, że od początku prokuratura ukrywała niektóre rzeczy, jak choćby to, że na legalnie organizowanym zgromadzeniu o podwyższonym ryzyku nie pojawił się ani jeden policjant. Nie ukrywa, że sprawa ciągnąca się przez kilka lat wywarła piętno na jego życiu. - Zostałem po takim czasie formalnie uniewinniony, ale to, że jestem niewinny dla mnie nie budziło żadnej wątpliwości - twierdzi.

Majdan zarzuca oskarżającej go prokurator upolitycznienie. - Kierowała się politycznymi przesłankami. Już podczas pierwszych przesłuchań w prokuratorze, kiedy występowałem jeszcze jako świadek, pytała mnie czy należę do partii, czy mam związki z Platformą Obywatelską, jakie są moje sympatie polityczne. Te pytania nie miały żadnego związku z tą sprawą - mówi działacz KOD. Jego zdaniem, podczas procesu pani prokurator również wykazywała pewne tendencyjne zachowania, np. pojawiały się pytania, które miały zasugerować pewne wątpliwości. - A te pytania to do organizatora wydarzenia: czy zapraszał pan kolorowe kobiety? Czy pan Majdan był współorganizatorem KOD-u? Na zakończenie procesu, podczas wystąpienia stron z ust pani prokurator padła deklaracja: "KOD to komuniści, nie mają prawa wychodzić na ulice" - relacjonuje Majdan. - Mamy do czynienia z faszyzmem, który odmawia pewnej grupie ludzi praw publicznych, praw obywatelskich. A gdy słyszymy to z ust prokuratora, pracownika państwowego, osoby publicznej, budzi to grozę. Grozę, dokąd zmierza Polska - uważa Andrzej Majdan.

Prokurator Justyny Domagały-Szlagi nie było na dzisiejszym ogłoszeniu wyroku. Zastępował ją inny prokurator.

Bożena Dobrzyńska

Na rozprawy do Radomiu przyjeżdżają działacze Opozycji Ulicznej (fot. Andrzej Majdan/Facebook)

Wczorajsza rozprawa apelacyjna dotyczyła wyroku Sądu Rejonowego w Radomiu, który zapadł w lutym. Sąd uniewinnił wówczas działacza KOD Andrzeja Majdana (wyraził zgodę na publikację nazwiska), a pozostałym pięciu oskarżonym wymierzył kary ograniczenia wolności od 14 miesięcy do półtora roku w postaci prac społecznych. Z decyzją sądu nie zgadza się prokurator prowadząca śledztwo Justyna Domagała–Szlaga, która wystąpiła o uchylenia wyroku i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd Okręgowy.

Zdaniem prokurator Domagały-Szlagi, sąd pierwszej instancji popełnił błąd w ustaleniach faktycznego przebiegu zdarzenia, co doprowadziło do uznania za winnych pięciu mężczyzn związanych z Młodzieżą Wszechpolską i uniewinnienia działacza KOD, którego prokuratura także oskarżała o udział w bójce. Według prokurator, Andrzej Majdan powinien także zostać uznany za winnego. Według niej, przez to, że działacz KOD zaczął gonić jednego Wszechpolaków, spowodował, że doszło do kolejnych zdarzeń, które w efekcie zakończyły się pobiciem. Prokurator oceniła, że wyrwanie flagi działaczowi KOD przez jednego z mężczyzn z Młodzieży Wszechpolskiej, w obronie której rzucił się Majdan, nie stanowiło przestępstwa.

W apelacji od wyroku prokurator podniosła także szereg innych zarzutów pod adresem sądu, m.in. niezachowanie zasady obiektywizmu i niewyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy.

Odwołanie od wyroku sądu rejonowego złożył także obrońca jednego z oskarżonych, Piotra D. Według adwokata, sąd niewłaściwie ocenił zeznania oskarżonego, a także świadków, którzy potwierdzili, że Piotr D., mimo że był w miejscu zdarzenia, nie wziął udziału w pobiciu działacza KOD. Adwokat wystąpił o uniewinnienie Piotra D. lub wymierzenie mu łagodniejszej kary, np. w postaci grzywny.

Sąd ze względu na specyficzną zawiłość sprawy odroczył wydanie wyroku do 11 października.

Co się wydarzyło cztery lata temu?

24 czerwca 2017 r. grupa ubranych w koszulki "Wszechpolaków" młodych ludzi przyszła na legalną manifestację KOD zorganizowaną z okazji rocznicy radomskiego Czerwca'76. Zakłócali oni demonstrację i wykrzykiwali hasła takie jak np. "Śmierć wrogom ojczyzny", "Raz sierpem, raz młotem czerwoną hołotę!". Działacze i sympatycy Komitetu Obrony Demokracji próbowali zagłuszyć ich sygnałami z syren, brawami i gwizdami.

Zgromadzenie KOD nie było zabezpieczane przez policję ani straż miejską. Pilnowaniem porządku zajmowały się wyłącznie osoby należące do straży KOD, m.in. Andrzej Majdan. W pewnym momencie dwóch młodych ludzi podjęło próbę wyrwania flagi z rąk jednej z działaczek i wówczas doszło do szarpaniny, w efekcie której pobity został działacz KOD.

bdb, kat

Andrzej Majdan został przez sąd uniewinniony

Wyrok zapadł 26 lutego. Sąd Rejonowy w Radomiu wymierzył Wszechpolakom kary ograniczenia wolności od 1 roku i dwóch miesięcy do 1 roku i 6 miesięcy w postaci prac społecznych. Sprawa trwała trzy lata i dotyczyła wydarzeń, które miały miejsce 24 czerwca 2017 roku, kiedy to członkowie Młodzieży Wszechpolskiej zaatakowali na ul. Żeromskiego manifestantów KOD-u, a jeden z nich - Andrzej Majdan  (wyraził zgodę na podawanie personaliów) - został przewrócony na ziemię i kopany. Ale jego Prokuratura Radom-Wschód również oskarżyła o udział w bójce wzajemnej.

Andrzej M. bezpodstawnie gonił Piotra S.

Apelacja prokuratury Rejonowej Radom-Wschód wpłynęła do Sądu Rejonowego w Radomiu 1 kwietnia. - Oskarżyciel publiczny wniósł apelację i zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść wszystkich oskarżonych. Sformułowane zostały dwa zarzuty. Pierwszy dotyczy błędów w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, mających wpływ na treść wyroku przez błędne uznanie, że pięciu oskarżonych dopuściło się przestępstwa pobicia Andrzeja M. w konsekwencji uniewinnienia tegoż oskarżonego od popełnienia zarzucanego mu czynu, podczas gdy prawidłowa ocena dowodów zgromadzonych w sprawie, zwłaszcza nagrań monitoringu miejskiego, zarejestrowanych przez organizację KOD, wyjaśnień oskarżonych i świadków prowadzi do wniosku, że do narażenia na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty zdrowia uczestników zdarzenia doprowadziło zachowanie Andrzeja M., który bezpodstawnie goniąc Piotra S. spowodował przystąpienie do udziału w nim pozostałych oskarżonych, co powinno skutkować uznaniem, że wszyscy oskarżeni, w tym również Andrzej M. dopuścili się przestępstwa udziału w bójce - wyjaśnia rzecznik Sądu Okręgowego w Radomiu Arkadiusz Guza.

Prokuratura: sąd nie zachował obiektywizmu

Drugi zarzut prokuratury dotyczy naruszenia przepisów postępowania karnego. Zdaniem prokuratury - jak tłumaczy rzecznik SO - polega na niezachowaniu przez sąd obiektywizmu, niedążeniu do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy, zwłaszcza tych  niekorzystnych dla Andrzeja M., niezasadnym uchylaniu pytań i wniosków oskarżyciela publicznego i sporządzania protokołów rozpraw w sposób nieoddający sensu wypowiedzi świadków i oskarżonych oraz czynienia w protokołach zapisów wypowiedzi, które faktycznie nie miały miejsca, co miało istotny wpływ na treść wydanego w sprawie orzeczenia, a w konsekwencji mogło prowadzić do uniewinnienia Andrzeja M. od popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. - W konkluzji oskarżyciel publiczny wniósł o uchylenie orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sadowi Rejonowemu w Radomiu - mówi sędzia Guza.

Termin rozprawy apelacyjnej jeszcze nie został ustalony.

Bożena Dobrzyńska

Fot. FB/Paweł Chmołowski

Sąd skazał Piotra W. na 25 lat więzienia i orzekł, że musi zapłacić na rzecz każdego ze swych trojga dzieci po 200 tys. zł zadośćuczynienia za doznaną krzywdę