Diana Lelonek "Rośliny i śmieci", instalacja wideo (fot. archiwum artystki)

Wystawa będzie intensywnie i wielopłaszczyznowo uwidaczniać wątki biologiczne, chemiczne i środowiskowe. Poszukiwania artystów odnoszą się do systematyki organizmów, ich form i kształtów znajdujących się na pograniczu klasyfikacji biologicznej, przemian chemicznych tworzących materie oraz ekosystemów, w których zachodzą symbiotyczne relacje. Twórcy czerpią z gatunków już istniejących, jednak w swoim wyglądzie wymykających się tradycyjnemu postrzeganiu roślin lub zwierząt, oraz z biologicznych i chemicznych reakcji tworzących nowe obrazy rzeczywistości i zależności z nich wypływających. Będzie to wyjątkowe połączenie sztuki i nauki w ukazaniu procesów biochemicznych oraz funkcjonowaniu środowisk, zaprezentowanych w formie artystycznych wizji.

Oprócz klasycznych dzieł malarskich i rzeźbiarskich zobaczymy też przejmującą instalację wideo oraz „żywe” obrazy stworzone przez bakterie, kryształy i różne procesy chemiczne.

Izabela Chamczyk (ur. 1980) ­ – malarka, performerka, artystka wideo. W 2009 r. ukończyła z wyróżnieniem malarstwo na Akademii Sztuki Pięknych we Wrocławiu, studiowała również na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu w pracowni Dominika Lejmana. Tworzy sztukę procesualną, sensualną, emocjonalną, nawiązującą do seksualności i cielesności. Stworzyła sformułowanie „malarstwo performatywne” łączące w sobie obraz z dziejącym się w czasie performansem. Pracuje w wielu mediach, redefiniując ich granice, konfrontuje się i angażuje w żywy kontakt z odbiorcą, angażując przy tym silne emocje. Poprzez swoją sztukę stara się dotrzeć do sfery świata zewnętrznego, pozagaleryjnego. Ma za sobą wiele wystaw i działań indywidualnych oraz zbiorowych.

Diana Lelonek (ur. 1988) – artystka wizualna, aktywistka. W 2014 r. ukończyła Wydziału Komunikacji Multimedialnej Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu. Jest również absolwentką Interdyscyplinarnych Studiów Doktoranckich na tej samej uczelni. Doktorat w zakresie sztuk wizualnych obroniła w 2019 r. Działa na styku sztuki, aktywizmu i nauki. Jej projekty to krytyczna odpowiedź na procesy nadprodukcji, niepohamowanego wzrostu i degradacji środowiska. Jako medium używa fotografii, wideo, dźwięków, obiektów znalezionych, jak również mchów, pleśni i bakterii. Swoje prace pokazywała w wielu galeriach.

Paweł Matyszewski (ur. 1984) – artysta wizualny. W 2009 r. uzyskał dyplom na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu, w pracowni Piotra C. Kowalskiego, w której obecnie jest doktorantem. Fascynuje go przemijalność życia ludzi, zwierząt i roślin. Tworzy malarskie abstrakcje, których tematem są biomorficzne kształty budzące skojarzenia z tkankami ciała, często o zabarwieniu erotycznym. Jego obrazy emanują niepokojem i melancholią. Często tworzy w technice akrylu na płótnie oraz w wynalezionej przez siebie technice dającej efekt spękanej, chropowatej wierzchniej warstwy farby. Zajmuje się także rzeźbą i instalacją artystyczną, której często poświęca osobne wystawy. Brał udział w wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych. Jest laureatem m.in. stypendium Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego „Młoda Polska”.