błędy – Mój Radom

Tarcza antykryzysowa. ZUS prosi o staranne wypełnianie wniosków

redakcja — Tue, 21 Apr 2020 07:19:30 +0000

Na jakie błędy trafiają eksperci Zakładu Ubezpieczeń Społecznych? - To najczęściej niepodpisywanie oświadczeń. Brak podpisu powoduje, że wniosek zamiast do realizacji musi zostać uzupełniony. W tym przypadku wszczynane jest postępowanie wyjaśniające, a to niepotrzebnie wydłuża czas obsługi sprawy - wyjaśnia Piotr Olewiński, regionalny rzecznik prasowy województwa mazowieckiego. Zdarzają się też inne błędy. To np. podpisywanie się imieniem i nazwiskiem z wzorów ZUS. - Urząd udostępnił na stronie internetowej wzór poprawnie wypełnionego wniosku, który jest podpisany "Jan Kowalsk". Niestety, niektóre osoby bezrefleksyjnie przepisują wzór, a to sprawia, że wniosek nie może być rozpatrzony - zaznacza rzecznik. Nie tylko podpis stanowi problem. Przedsiębiorcy często dopisują niepotrzebne informacje we wnioskach w różnych miejscach. Zdarzają się również przypadki, że zamiast wynagrodzenia miesięcznego wpisywana jest stawka godzinowa lub błędny numer rachunku bankowego. - Aapelujemy o staranne wypełnianie dokumentów. To decyduje o terminie wypłaty świadczenia. Wnioski z błędami wymagają postępowania wyjaśniającego, a to wydłuża rozpatrzenie sprawy. Do tego wiele wniosków wpływało na różne e-maile placówek ZUS, co jest błędem. Takie osoby muszą ponownie złożyć podpisany wniosek - podkreśla Olewiński. Wnioski do ZUS można składać elektronicznie (za pomocą PUE) lub papierowo. Wszelkie informacje na temat tego: kto może skorzystać z ulg, gdzie składać wnioski i jak je wypełnić, można znaleźć na stronie internetowej ZUS. Od 1 kwietnia przedsiębiorcy złożyli do ZUS ponad milion wniosków o pomoc w ramach tarczy antykryzysowej. Pierwsze świadczenia postojowe zostały wypłacone 15 kwietnia. Dotyczyło to ponad 86 tys. osób, na których konta trafiło łącznie ponad 172 mln zł. kat

Błędy przy rekrutacji

redakcja — Wed, 29 Jan 2020 12:19:49 +0000

Warto jednak pomóc losowi i w prosty sposób zwiększyć swoją atrakcyjność podczas kolejnego etapu naboru. Przy podobnych umiejętnościach zawodowych i doświadczeniu, rekruterzy zwrócą szczególną uwagę na zaangażowanie i profesjonalizm kandydatów. Szczególnie doceniona zostanie osoba, która sprawi wrażenie, że zależy jej na konkretnym stanowisku w danej firmie. Aby korzystnie zaprezentować się podczas rozmowy, trzeba się wyróżnić na plus od pozostałych kandydatów. Dlatego też, jeśli otrzyma się wymarzony telefon od pracodawcy i zaproszenie na rozmowę kwalifikacyjną, warto się do niej solidnie przygotować. Na szczęście kandydat może w bardzo prosty sposób pokazać swoje zaangażowanie i zwiększyć swoją szansę na zatrudnienie. Aby nie sprawiać wrażenia, że hurtowo odpowiada się na podobne oferty pracy, najlepiej zapoznać się wcześniej z działalnością danego przedsiębiorstwa i nawiązać do niej podczas rozmowy kwalifikacyjnej. Przed przystąpieniem do rozmowy należy koniecznie wyszukać w internecie stronę danej firmy i przyjrzeć się jej funkcjonowaniu. Trzeba sprawdzić, w jaki sposób pracodawca prezentuje swoją ofertę i jakie wartości oraz cechy wiąże ze swoją działalnością. Czy dana firma kładzie szczególny nacisk na solidność swoich produktów, podkreśla działanie przyjazne dla środowiska, czy też łączy swoją propozycję z jakąś modą lub trendem kulturowym? Nawiązanie w rozmowie do profilu firmy i pokazanie znajomości jej taktyki marketingowej pozwoli na pokazanie, że dany kandydat świetnie pasuje do wizerunku przedsiębiorstwa i znajdzie wspólny język z klientami i współpracownikami. Warto również zwrócić uwagę na to, jaki produkt lub usługa stanowi główną propozycję danego gracza rynkowego. Znajomość oferty firmy oraz specyfiki jej działania stanowi duży atut aplikanta, który dzięki temu udowodni, że interesuje go praca na konkretnym stanowisku. Kandydat, który zna i lubi ofertę firmową wywrze o wiele lepsze wrażenie, niż pozostali rozmówcy. Poświęcenie chwili czasu na odrobienie pracy domowej i zapoznanie się z profilem działalności potencjalnego pracodawcy znacznie zwiększy szanse kandydata na otrzymanie danej pracy i podniesie jego atrakcyjność w oczach zespołu rekrutacyjnego.

Siedem najczęstszych błędów popełnianych w CV

redakcja — Thu, 25 Jan 2018 10:18:36 +0000

Popełniając wyraźne błędy czy przesyłając niechlujnie sformatowany tekst, prawdopodobnie znacząco zmniejszamy swoje szanse na otrzymanie wartościowej oferty pracy. Eksperci Pracuj.pl podają 7 popularnych błędów w CV, które mają pomóc wystrzegać się ich w przyszłości. 1. Zła nazwa pliku Wysyłając dokument, należy pamiętać o poprawnym jego nazwaniu. Pracodawcy otrzymują wiele tego rodzaju dokumentów, przez co nieodpowiednio oznaczony przez nas plik może zaginąć pośród setek innych. Tytułując nasze CV, najlepiej zawrzeć nasze imię i nazwisko oraz nazwę dokumentu. Niedbale nazwany tekst, np. „michałCVwersja3” oprócz tego będzie świadczyć o naszym braku zaangażowania i staranności. 2. Za dużo niepotrzebnych informacji Tworząc życiorys, postarajmy się zawrzeć w nim jedynie najistotniejsze informacje z punktu widzenia pracodawcy. Podarujmy sobie wymienianie naszej podstawówki, nazwiska panieńskiego czy oklepanych hobby. To wszystko tylko niepotrzebnie zajmuje miejsce i odwraca uwagę rekrutera od ważniejszych rzeczy. 3. Błędy ortograficzne i gramatyczne Obecność takich pomyłek w naszym reprezentacyjnym dokumencie prawdopodobnie automatycznie skreśla nas z listy kandydatów na upragnione stanowisko. Ortograficzne lapsusy świadczą bowiem albo o naszym niskim poziomie intelektualnym, albo o lekceważącym podejściu do pracy. 4. Nieprofesjonalny adres email Rozpoczynając swoją karierę zawodową, lepiej jest stworzyć nowy i profesjonalnie brzmiący adres mailowy. Emaile zawierające licealne ksywki czy śmieszne pseudonimy lub zdrobnienia będą wyglądać zabawnie w CV człowieka, który chce być uważany za poważnego i odpowiedzialnego. 5. Nieodpowiednie zdjęcie Fotografia to element, który zazwyczaj najbardziej przykuwa uwagę w CV. Dzięki niej możemy pomóc sobie utworzyć odpowiedni wizerunek w oczach pracodawcy i podkreślić ważne według nas cechy charakteru. Jednakże, zdjęcie w życiorysie powinno wyglądać elegancko i profesjonalnie. Niedopuszczalne jest zamieszczenie fragmentu wyciętego z większej fotografii czy sfotografowanie zdjęcia, uzyskując niską jakość i niewyraźny efekt. Taki zabieg również świadczy o naszym niedbalstwie lub braku doświadczenia i obycia. 6. Brak zgody na przetwarzanie danych Wiele osób o tym zapomina, ale każde CV powinno zawierać klauzulę o zgodzie na przetwarzanie danych kandydata. Bez niej pracodawca właściwie nie ma prawa się z nami skontaktować ani tym bardziej dopuścić do rekrutacji. 7. Nieodpowiednie formatowanie Na końcu tworzenia życiorysu zwróćmy uwagę na jego ogólny wygląd i formatowanie. Czcionka w tekście powinna być jednolita, utrzymana w jednym stylu i o równej wielkości. Należy także pamiętać, aby odstępy między akapitami były równe, a tekst najlepiej wygląda, kiedy jest wyjustowany.

Znasz polską ortografię? Sprawdź się na tekstach radomskiego dyktanda

redakcja — Sun, 01 Oct 2017 09:24:46 +0000

Laureaci konkursu z prof. Markowskim (pierwszy z prawej). Fot. MBP Radom

Do pierwszego, otwartego konkursu przystąpiło 98 osób z Radomia i powiatu radomskiego. Prof. dr. hab. Andrzej Markowski jak zawsze przygotował coś specjalnego. Tym razem było to rymowane Wyznanie poety wierszoklety. Wydaje się, że nie mogło być zbyt trudne. Nic bardziej mylnego, tekst wymagał bardzo rozległej znajomości zasad ortograficznych. Następnie nagrodzeni w poprzednich edycjach walki o tytuł Radomskiego Mistrza Polskiej Ortografii mogli się zmierzyć w zmaganiach o wyłonienie najlepszego z nich. Autor dyktanda zawiesił wysoko poprzeczkę. C I nagrodę w tym roku zdobył Michał Tuzimek, II - Julia Wróbel, a III - Karolina Wasik. Przyznano też trzy równorzędne wyróżnienia dla Moniki Szewczyk-Roli, Piotra Czerskiego i Łukasza Sałaja. Komisja konkursowa uhonorowała pozakonkursową nagrodą specjalną Arkadiusza Kleniewskiego za wyśmienitą znajomość zasad ortografii polskiej. Wśród mistrzów najlepszą okazała się Agnieszka Jaworska-Więcoszek. A toto teksty obu dyktand Wyznanie poety wierszoklety Gdym pisał niegdyś nieskromny poemat, / To co dzień miałem zaprawdę dylemat: / Użyćli naraz w nim onomatopej, / A wiersz to miałby być na pewno trochej, / Czy też posłużyć się niewprawnym jambem, / A rytm podrobić pod kubańską sambę. / I wówczas tak by wybrzmiał niedżezowy // niejazzowy rym: / Hop siup, tarara albo i rym-cym-cym. / Tu wstawić w wersie chciałbym wielokropek. / Wtem jednak dziarski ów chłopek-roztropek, / Na bakier będąc z mą interpunkcyją, / Wykrzyknął raz w głos: „Niechże mnie zabiją, / Lecz znowuż jakież nowe hocki-klocki / Chcą wte i wewte wyczyniać panoczki, / Ni stąd, ni zowąd, boć tu wielokropka / Nie trzeba. Winna się zapewne kropka / Pojawić. Przecież gdzie indziej na pewno / Można by z nutką tą bezsprzecznie rzewną/ Połączyć znak ów wielkiej niepewności,/ Jako że kropki w ogóle jawności/ W wypowiedzeniach nie unaoczniają/ We trzy za sobą stojąc tylko dają / To, że naprawdę człowiek się nasili, / Myśląc, cóżeście tutaj nadrobili, / Te niby-punkty do wiersza stawiając”. Dyktando mistrzów Przedjaskiniowy landszafcik Kiedy szarogranatowy mrok z nagła się rozprószył, Ksymena z wolna otworzyła oczy. Musiała jednakże od razu je zmrużyć, gdyż poraził ją przenikliwie ostry niby-laserowy strumień światła. W okamgnieniu zrozumiała, że leży przed niemalże siedemsetmetrową jaskinią, do której, szwendając się wkoło wylotu, nierozsądnie wsunęła się była bez najniezbędniejszego zabezpieczenia. Skonfundowana bezroztropnością swojego postępowania chciałaby doprawdy uciec jak najdalej, gdzieś do Shrekowego Zasiedmiogórogrodu i zaszyć się tam w najniedostępniejszych ostępach puszczy. Albo pogrążyć się wponadkilometrowej głębi Morza Saragassowego, w bermudach lub nawet bez bermudów, byle tylko jak najdalej od tych superzatroskanych quasi-ochotników ratowników, drepczących w tę i we w tę po nieskoszonej bujnej trawie w oczekiwaniu na helikopter TOPR-u. Wtem uświadomiła sobie, że wieloprzegródkowa torba-plecak, którą miała przerzuconą przez ramię, wonczas gdy zagłębiała się w megaprzepastną jaskinię, zsunęła się najwidoczniej w głąb, gdyż nie dostrzegała jej wokół siebie. A gdzie indziej nie mogła jej zostawić, bo skądinąd pamiętała, że gdzieniegdzie wyciągała z niej różne fatałaszki niezadługo przed tym, jak zeszła w otchłań jaskini. Byłażby to strata niepowetowana? Bo oprócz błahostek i fintifluszek, takich jak zalotka do podkręcania rzęs czy barbadoski zestaw mini do cellulitu, były tam ingrediencje do proliferacji komórek tkanki łącznej, zwłaszcza fibroblastów produkujących kolagen. A taka strata skazywałaby Ksymenę na odejście w urodowy niebyt. Wtem kątem oka spostrzegła, że jakiś nieuważny toprowiec // TOPR-owiec wymachiwał jej nieomal straconą torbą tuż tuż przed jej skołataną głową. Zrazu jęknęła więc z cicha, wskazując palce m na torbę, i natenczas ścichła, tracąc znowuż przytomność.