fot. Anna Wróblewska/ UM Radom

Uroczystość odbyła się przed budynkiem dworca, gdzie odsłonięto umieszczoną na elewacji gmachu pamiątkową tablicę poświęconą patronowi. W wydarzeniu wzięli udział m.in. Filip Chrzanowski, dyrektor pionu strategii PKP S.A., Łukasz Molenda, wiceprezydent Radomia i dr Adam Duszyk, historyk, radomski radny i inicjator nadania dworcowi kolejowemu Radom Główny im. Jana Blocha.

Zasłużony dla kolei

Patron dworca Radom Główny Jan Bloch - urodzony 24 czerwca 1836 r. w Radomiu (zmarł 7 stycznia 1902 r. w Warszawie) – to polski finansista i przemysłowiec, kupiec i właściciel domu bankowego, zasłużony dla kolei m.in. jako twórca istotnej dla rozwoju Łodzi Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej – niewielkiego odcinka torów, który połączył Łódź z resztą kraju. To z jego inicjatywy powstała także bardzo ważna dla Radomia linia kolejowa łącząca Dęblin z Dąbrową Górniczą, która dla rozwoju miasta stała się tak zwanym żelaznym oknem na świat. Obecny zabytkowy dworzec kolejowy w Radomiu jest także częścią tej inwestycji.

Jan Bloch odnosił sukcesy również w wielu różnych dziedzinach, takich jak: bankowość, przemysł cukierniczy, spożywczy, leśny czy też w rolnictwie. Był także zaangażowanym działaczem społecznym i filantropem, m.in. współtworzył struktury ubezpieczeniowe dla pracowników kolei oraz wspierał działalność instytucji charytatywnych.

– Jan Bloch jest doskonałym przykładem pozytywistycznych działań, społecznika zaangażowanego w sprawy pracownicze oraz człowieka wielu talentów, który realizował się nie tylko w dziedzinie gospodarki i biznesu, ale przede wszystkim kolejnictwa. To wyjątkowa postać dla Radomia i nie jest przypadkiem, iż uroczystość nadania jego imienia dworcowi Radom Główny odbywa się dokładnie w 189. rocznicę urodzin patrona – mówił Dariusz Grajda, wiceprezes zarządu PKP.

Przede wszystkim wizjoner

Inicjatorom nadania radomskiemu dworcowi PKP imienia Jana Blocha dziękował wiceprezydent Łukasz Molenda. - Jan Bloch był nie tylko wybitnym finansistą i przemysłowcem, ale przede wszystkim wizjonerem, który już w XIX wieku rozumiał, że kolej to nie tylko transport, lecz krwiobieg nowoczesnego państwa. Wierzył, że postęp techniczny może służyć pokojowi. Łączył naukę, humanizm i troskę o losy narodów. Chcemy, by ludzie przechodzący w okolicach dworca przypominali sobie, że kolej w Polsce to nie tylko tory i pociągi. To też dziedzictwo ludzi mądrych, odważnych i dalekowzrocznych – podkreślał odsłaniając tablicę pamiątkową Łukasz Molenda.

Dworzec w Radomiu ma 140 lat

Dworzec kolejowy w Radomiu oddano do użytku 25 stycznia 1885 r. Gmach dworca został zaprojektowany przez Adolfa Schimmelpfenniga, warszawskiego architekta pochodzenia niemieckiego, projektanta dworców, pałaców i kościołów. Budynek powstał poza ówczesnymi granicami miasta na terenie wsi Prędocinek, a w 1899 r. teren ten został włączony do miasta. W lipcu 1915 r. dworzec został częściowo spalony przez wycofujące się wojska rosyjskie, a następnie ze zmianami odbudowany przez władze austriackie. W latach 1989-1992 przeprowadzono generalny remont dworca, podczas którego zmieniono układ wnętrza oraz dobudowano pawilon poczekalni. W latach 2011-2013 obiekt przeszedł kompleksową modernizację, dzięki której został dostosowany do nowoczesnych standardów obsługi podróżnych. Dworzec został dostosowany do potrzeb wszystkich pasażerów, także osób z niepełnosprawnościami i o ograniczonej mobilności.

kat, bdb

Zdjęcia: Anna Wróblewska/UM Radom

Dworzec będzie miał patrona

Uroczystość nadania imienia dworcowi odbędzie się we wtorek, 24 czerwca o godz. 11 na placu przed gmachem. każdy zatem zainteresowany może wziąć udział w tym wydarzeniu.   

Jan Gottlieb Bloch urodził się 24 czerwca 1836 r. w Radomiu, a zmarł 7 stycznia 1902 r. w Warszawie) to  polski finansista i przemysłowiec, „król kolei żelaznych”; twórca i budowniczy kilku ważnych w Rosji linii kolejowych, w tym „Drogi Żelaznej Fabryczno - Łódzkiej” – krótkiej, ale dla rozwoju Łodzi niezwykle istotnej.

Jak podaje Wikipedia: "Był symbolem epoki dojrzałego kapitalizmu, najbardziej bodaj reprezentatywnym przedstawicielem uformowanej już burżuazji polskiej. Pisano o nim po śmierci: najwybitniejsza i najciekawsza postać świata finansowego Warszawy końca XIX w., gwiazda pierwszej wielkości polskiej elity finansowej ostatnich dziesięcioleci XIX w."

Jan Bloch pracował od 15. roku życia, choć jego ojciec był właścicielem niewielkiej farbiarni wyrobów włókienniczych, która znajdowała się pierwotnie w Radomiu, a później w Warszawie. Zaczynał jako goniec w banku, potem był administratorem dóbr ziemskich na Podolu

Gdy miał 19 lat udał się do pracy w Petersburg. Pracował tam początkowo w młynie parowym, a następnie zajął się budową kolei jako przedsiębiorca, początkowo jako poddzierżawca, prowadząc roboty budowlane związane z linią warszawsko-petersburską, zbudował m.in. stację kolejową w Petersburgu. Prowadząc budowy kolejowe zdobył znaczny majątek, który pozwolił mu po powrocie do kraju założyć w 1862 własny dom bankowy. Ale nieco wcześniej postanowił wyjechać na jakiś czas za granicę, gdzie studiował na uczelniach niemieckich.

Po ślubie z Emilią Kronenberg Jan Bloch osiadł na stałe w Warszawie, kupił okazały dom i założył duży kantor bankowy. Od 1864 r. angażował swe kapitały w rozmaite przedsięwzięcia przemysłowe, m.in. w Warszawie kupił, przebudował i unowocześnił młyn parowy oraz zbudował piekarnię mechaniczną. Znaczny był udział Jana Blocha w przemyśle cukrowniczym – kupował i modernizował cukrownie.

Ale przez cały czas był czynnym przedsiębiorcą kolejowym, co było jego podstawową działalnością i dało mu ów wiele mówiący przydomek król kolei żelaznych. Bo też życie i działalność tego działacza gospodarczego i przedsiębiorcy przypadło na czasy największego rozkwitu budownictwa kolejowego w Rosji.

kat, bdb