Julian Gil, Cuaderno de Polonia (fot. Materiały prasowe/MCSW Elektrownia)

Ekspozycja, zbudowana z dwóch zespołów dzieł przypomina zbiory własne oraz dzieła Wojciecha Fangora i Rajmunda Ziemskiego oraz prace zdeponowane w Elektrowni przez rodzinę Bożeny Kowalskiej. Wśród eksponowanych obecny jest cykl „Magdalen” (1992), siedmiu aktów autorstwa Wojciecha Fangora, obrazów, które w trakcie obchodów jubileuszu Elektrowni zmieniły swój status – z depozytów, z woli spadkobierców Fangora, stały się własnością Elektrowni.

Pierwszym elementem wystawy jest należący do Elektrowni zbiór dzieł autorstwa międzynarodowego grona artystów posługujących się językiem geometrii. Zespół ten stanowi efekt plenerowych spotkań w Domu Pracy Twórczej w Radziejowicach, których organizatorką i patronką była dr Bożena Kowalska. W efekcie jej działań Elektrownia wzbogaciła się o około 400 dzieł sztuki, wystawa przypomni kilkadziesiąt spośród nich.

Drugim elementem prezentacji są wspomniane depozyty. Pierwszy z nich to fragment prywatnej kolekcji Bożeny Kowalskiej. Wybrane dzieła ilustrują i są dokumentem jej przyjaźni z przedstawicielami elity tworzącej obraz polskiej, ale też europejskiej sceny sztuki współczesnej po II wojnie światowej. Drugi z depozytów to prace Wojciecha Fangora – grupa kameralnych i osobistych obrazów malowanych we wczesnym okresie twórczości artysty, pokazywanych w Elektrowni w ramach wystawy „Dzisiaj są moje urodziny” (2022). Trzeci depozyt stanowią obrazy Rajmunda Ziemskiego – artysty, który, choć dojrzały okres swojego życia związał z Warszawą, pochodził z Radomia. Wzmiankowane obrazy pochodzą z radomskiej wystawy „Znak i kolor” (2024).

W wystawie biorą udział m.in.: Tamara Berdowska, Jan Berdyszak, Gerhard Birkhofer, Nikola Dimitrov, Wojciech Fangor, Andrzej Gieraga, Julian Gil, Eugenia Gortchakova, Dorota Grynczel, Gerhard Hotter, Jerzy Kałucki, Josef Linschinger, Sławomir Marzec, Jadwiga Maziarska, Roman Opałka, Janusz Orbitowski, Włodzimierz Pawlak, Georg Karl Pfahler, Jan Pamuła, Henryk Stażewski, Eduard Steinberg, Jean Pierre Viot, Apoloniusz Węgłowski, Ryszard Winiarski, Rajmund Ziemski.

Zdjęcia: Materiały prasowe/MCSW Elektrownia

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu

- Niezwykle ciekawym działem są namalowane w 1888 roku "Jasełka". Obraz prezentuje okres Bożego Narodzenia. Na pierwszym planie ukazuje Dzieciątko i pasterzy, wpatrujących się w narodzonego. Matka Boska jest tu jakby na marginesie, bo najważniejsze jest nowe życie Zbawiciela. W „Jasełkach” zwracają uwagę postaci dziewięciu pasterzy, zapatrzonych w postać Jezuska. Są oni przedstawicielami wielu regionów Polski, a ich różnorodne stroje tworzą niezwykłą galerię motywów etnograficznych - opowiada Paulina Szymalak-Bugajska, kierownik działu sztuki muzeum.

Od kilku tygodniu można już oglądać obrazy "Pomocnik Charona" z 1911 roku, "Portret żony" - z lat około 1922 - 24, tryptyk "Konik polny", z lat 1903 - 1907 (motyw konika polnego pojawia się niejednokrotnie w malarstwie Jacka Malczewskiego. Jest on interpretowany jako symbol nieśmiertelności), "Thanatos" z 1913 roku (jak zawsze u Malczewskiego motyw śmierci - Thanatos - przedstawia ciało nagiej kobiety trzymającej w ręku kosę oraz obraz „Przy fortepianie” z 1877 roku, będący stratą wojenną odzyskaną w 2020 roku dzięki staraniom Ministerstwa Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu. Ten obraz z cyklu rodzinnego artysty i ukazujący jego siostry, został namalowany w Radomiu.