fot. MCSW Elektrownia

To kostiumowy, poetycki obraz z 1985 r., który zostanie zaprezentowany w ramach przeglądu filmowego tego artysty "Kroniki wyobraźni".

Nocą na opuszczonym cmentarzu żołnierze rozkopują mogiłę. Nieboszczykowi wraca życie, w ręku trzyma zwój pergaminu, opowiada o swoim niezwykłym życiu. Jego starszy brat przyrodni Gustaw został spłodzony poprzez gwałt szlachcica Logana na bogobojnej Rabinie. Ojcem Roberta był pastor Prudencjusz. Bracia spotykają się jako młodzieńcy. Są podobni fizycznie, ale różnią się charakterami i podejściem do życia. Robert prześladowany przez Nieznajomego zabija za jego namową Gustawa. Ludzie głoszą, że Robert zawarł pakt z diabłem, przypisują mu wszelkie zło; podejrzewany o zabicie matki - ucieka w przebraniu Nieznajomego. Po pewnym czasie wraca do zrujnowanego młyna ojczyma. Na podwórku spostrzega Nieznajomego i przebija go sztyletem. Chłopi znajdują zwłoki Roberta.

fot. MCSW Elektrownia

Wojciech J. Has adaptując opowiadania Bruno Schulza zdołał nie tylko podołać karkołomnemu zadaniu przełożenia na język filmu specyficznej poetyki prozy pisarza, ale także stworzył dzieło na wskroś oryginalne, znakomicie oddające atmosferę i klimat tej niezwykłej literatury.

W surrealistycznej scenerii dokonujemy wraz z bohaterem próby powrotu w świat dzieciństwa – do małego miasteczka, gdzieś na wschodnich kresach. Ten niezwykły świat wypełniają zjawy i majaki, ożywają figury woskowe z panopticum, pojawiają się postacie historyczne i zmaterializowane fantomy wyobraźni bohatera. Ta fantastyczna autobiografia napisana prozą, ale zawierająca pierwiastek najczystszej poezji, znalazła w wizji Hasa godny i prawdziwie oryginalny odpowiednik.

fot. MCSW Elektrownia

Do turoszowskiej kopalni odkrywkowej węgla brunatnego przyjeżdża chłopak, który – podobnie jak wielu innych – szuka pracy. Zaprzyjaźnia się z geologiem Piotrem, który pomaga mu zaadaptować się w nowym środowisku. Kiedy w kopalni pojawia się człowiek poszukujący chłopaka, ten wpada w panikę i postanawia uciec…

„To nie jest film o tematyce produkcyjnej - powiedział reżyser - To jest film o ludziach. W tym filmie będzie mnóstwo kontrastów - zwykłe, osobiste ludzkie sprawy, ludzie pochłonięci tymi sprawami na tle wielkiej budowy”. Istotnie, dzięki typowej dla reżysera poetyce i umiejętności kreślenia kameralnych portretów bohaterów, film zamiast typowego „produkcyjniaka” stał się przypowieścią o poszukiwaniu wartości, o radości, ale i o szarzyźnie ludzkiego życia.

fot. MCSW Elektrownia

Międzywojenna Warszawa. Młody poeta, Lucjan Salis, po powrocie z Zakopanego, gdzie leczył gruźlicę, wprowadza się do sublokatorskiego pokoju. Chce wierzyć, że wyzdrowieje i będzie pisał. Pozostali lokatorzy – literat Stukonis, student prawa Bednarczyk – oraz zaprzyjaźniony z nimi ekscentryczny „Dziadzia”, artysta życia, podobnie niespełnieni, funkcjonujący na marginesie rzeczywistości, także żyją iluzjami.

Adaptacja wydanej w 1932 r. i wówczas skandalizującej („pornograficzny paszkwil”) środowiskowej powieści Zbigniewa Uniłowskiego, który sportretował w niej członków literackiej grupy „Kwadryga”. Has odczytał ją po swojemu, ignorując ów towarzysko-personalny podtekst, łagodząc naturalistyczny ton i widząc w losach bohaterów historię bardziej uniwersalną, opowieść o młodych, niespełnionych artystach, wrażliwych outsiderach pogrążonych w marazmie i kultywujących swe wyobcowanie. Trzeci w dorobku reżysera film potwierdzający jego osobne miejsce w polskim kinie, zrealizowany z ulubionymi aktorami: Gustawem Holoubkiem i Ireną Netto na czele, i pierwszy ze scenografem Jerzym Skarżyńskim, odtąd stałym współpracownikiem.

fot. MCSW Elektrownia

Kultowy film Davida Finchera to thriller o wymiarze moralitetu, wyjątkowo mroczna opowieść o grzechu i braku odkupienia.

Odchodzący na emeryturę stary policyjny wyga William Somerset ma przekazać swoje obowiązki młodemu detektywowi Davidovi Millsowi. Różni ich wszystko: spokój, rozsądek, zmęczenie życiem i zawodem Somerseta kontrastuje z energią, porywczością i młodzieńczym optymizmem Millsa. Współpraca nie układa się więc najlepiej, ale niestety jest konieczna. Miastem wstrząsa seria okrutnych zabójstw. Pierwszą ofiarą jest otyły mężczyzna, który zmarł z przejedzenia. Następnego dnia ginie znany z chciwości prawnik. Wygląda na to, że morderca wybiera sobie na ofiary ludzi, którzy popełnili jeden z siedmiu grzechów głównych i w wyrafinowany, perfekcyjnie przygotowany sposób przeprowadza ich egzekucję. Pycha, chciwość, nieczystość, zazdrość, obżarstwo, lenistwo, gniew.

Siedem niewybaczalnych występków i siedem dni, w ciągu których samozwańczy „boży wysłannik” zamierza wprowadzić w życie swój obłąkańczy plan naprawy świata...

fot. MCSW Elektrownia

Piękna, wrażliwa i ambitna dwudziestoparoletnia Donya, afgańska imigrantka,  mieszka sama w tytułowym Fremont, mieście w stanie Kalifornia. Jako tłumaczka,  pracowała kiedyś dla rządu USA w Afganistanie, obecnie próbuje asymilować się i znaleźć swoje miejsce w obcym kraju. Donya pracuje przy wypieku ciasteczek z wróżbą u chińskich właścicieli. Samotność i nostalgia nie dają jej zasnąć, niewiele pomagają sesje z ekscentrycznym terapeutą. Czy trudniej jest jej pogodzić się z traumatyczną przeszłością, czy z obecnym niespokojnym życiem?

Czy dziewczyna znajdzie rozwiązanie, umieszczając wiadomość w jednym z tysięcy ciasteczek wysyłanych na cały kraj, mimo niepewności, co z tego wyniknie?

"Fremont" to lekko melancholijna komedia o poszukiwaniu samej siebie. To także film o nadziei, która pojawia się, gdy najmniej się jej spodziewamy. To czarno-biały komediodramat w stylu filmów Jima Jarmuscha.

fot. MCSW Elektrownia

Obraz w reż. Leonarda Van Dijla to belgijski kandydat do Oscara, nagrodzony w Cannes i nominowany do Europejskich Nagród Filmowych, pełnometrażowy debiut Leonarda van Dijla.

Julie to świetnie zapowiadająca się młoda tenisistka, która swoim talentem przewyższa o głowę koleżanki z akademii. Nagle w kierunku jej trenera padają oskarżenia o nadużycia wobec zawodniczek. Dziewczyna coś wie, ale postanawia milczeć...

"Milczenie Julie" odsłania kulisy wewnętrznej walki głównej bohaterki o siebie i swoją przyszłość. Nie ma tu jednak rakiet roztrzaskanych o kort – jest za to cicha walka o przetrwanie.

fot. MCSW Elektrownia/Radom

Ten historyczny film akcji, będący adaptacją książki Takeshiego Kitano z 2019 r. o tym samym tytule inspirowany jest prawdziwym incydentem w Honno-ji, który naznaczył historię Japonii w 1582 r. Historia obraca się wokół zabójstwa słynnego watażki Ody Nobunagi w świątyni w Kioto. Przed tym tragicznym wydarzeniem Shinzaemon, główny bohater filmu, pojmuje Arakiego Murashige, generała oskarżonego o nielojalność wobec Nobunagi. Fabuła filmu toczy się wokół losów Murashige, którego Nobunaga pragnie pomścić, skręcając mu kark.

Filmowa adaptacja dzieła Takeshiego Kitano obiecuje zanurzyć widzów w fascynującej historii średniowiecznej Japonii, oferując jednocześnie intensywne i wciągające sceny akcji. Obecność znanego aktora Kena Watanabe dodatkowo uatrakcyjnia tę niecierpliwie wyczekiwaną produkcję.

Fot. Materiały prasowe/MCSW Elektrownia

Życie prywatne bohaterów filmu miesza się z losami postaci, w które wcielają się na scenie. Trudnym emocjom, które przeżywają, towarzyszy zaskakujący, liryczny humor. Etapy kryzysu małżeńskiego następują niczym sezony w teatrze, a wyjątkowo wybuchowe relacje między mężem i żoną toczą się podczas trzech różnych spektakli: "Piotruś Pan", "Dom Lalki" oraz "Sen nocy letniej".

Marcin, grany przez Łukasza Simlata, w swoje osobiste problemy wciąga cały zespół teatralny, co wywołuje wiele komediowych sytuacji.

fot. MCSW Elektrownia

Prawie pół wieku po premierze „Nocny kowboj” (1969) nadal pozostaje jednym z najbardziej oryginalnych filmów naszych czasów. Dzięki kreacjom Jona Voighta i Dustina Hoffmana, scenariuszowi Waldo Salta i reżyserii Johna Schlesingera, przeszedł do historii jako jedyny obraz z kategorią wiekową X, który zdobył Oscara dla najlepszego filmu.

Nancy Buirski („Historia miłosna”, „Sidney Lumet”, „Gwałt”) opowiada historię powstania „Nocnego kowboja” i analizuje rolę, jaką ten film odegrał we współczesnym kinie. Oglądamy materiały archiwalne, zza kulis, a także fragmenty kronik, reportaży i wywiady z twórcami, którzy już nie żyją (w tym ze Schlesingerem) oraz z Johnem Voightem i jego współpracownikami: Bobem Balabanem i Brendą Vaccaro. Słuchamy opinii krytyków i znawców kina, komentujących znaczenie kulturowe filmu.