Przed laty związany z radomskim oddziałem Gazety Wyborczej i tygodnikiem „7 Dni”, były redaktor naczelny portalu Cozadzień.pl oraz magazynu Salt@Pepper. Od 2013 r. razem żoną Ewą prowadził własną działalność gospodarczą – pisał m.in. dla Wirtualnej Polski, Medical Tribune, Świata Lekarza. Uwielbiał czytać, podróżować, interesował się kinem, sportem, historią, polityką. - Jego cząstka będzie żyć dalej w Filipku (8) i Krzysiu (6) - napisała żona Ewa.

Pogrzeb odbędzie się w poniedziałek, 3 marca o godz. 11 w radomskiej katedrze, a następnie na cmentarzu Rzymskokatolickim przy ul. Limanowskiego. Pogrążona w smutku żona uprzejmie prosi o nieskładanie jej kondolencji przed kościołem ani na cmentarzu.

Mieczysław Kaca (fot. archiwum)

Pracę w dziennikarstwie zaczynał w 1951 r. jako korespondent na ziemi zwoleńskiej ówczesnego Życia Radomskiego – mutacji Życia Warszawy” Po ukończeniu studiów na Wydziale Dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego, zgodnie z wyuczoną specjalizacją, podjął pracę w dziale zagranicznym kieleckiego dziennika Słowo Ludu. Na krótko zamienił tę redakcję na gazetę zakładową Budujemy samochody w Starachowicach, by powrócić do Kielc i na dłużej związać się ponownie ze Słowem Ludu.

Dla czytelników Radomia i ziemi radomskiej redaktor Mieczysław Kaca to przede wszystkim wieloletni redaktor naczelny i twórca świetności „Tygodnika Radomskiego” – pisma społeczno-politycznego, którego pierwszy numer ukazał się 1 lutego 1982 r. Tytuł ten, z krótkimi przerwami, ukazuje się do dziś, choć w mocno zmienionej i okrojonej formule.

Redaktor Kaca nie tylko organizował pracę redakcyjną, ale też dużo pisał głównie na tematy dotyczące gmin i ich mieszkańców z ówczesnego województwa radomskiego. W sposób szczególny interesował się historią drugiej wojny światowej na tym terenie, publikował teksty przybliżające nieznane fakty z walk partyzanckich Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich i Armii Ludowej.

Jerzy Figas

Był nie tylko dziennikarzem sportowym, ale jako redaktor wprowadzał do zawodu coraz to nowe pokolenia. Wielu radomskich dziennikarzy, którzy często sami już są emerytami, to jego wychowankowie.

Fan piłki nożnej. Do ostatnich dni aktywnie uczestniczył w sportowych wydarzeniach. Jeździł na mecze Radomiaka, którego był honorowym prezesem, brał udział w ważniejszych imprezach związanych z radomskim futbolem. Wcześniej był także sędzią piłki nożnej. Był prezesem Radomskiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej, kierował pismami piłkarskimi.

Był również aktywny w kulturze jako współtwórca i współprowadzący (razem z red. Zdzisławem Heńkiem z Polskiego Radia) bardzo popularnego programu "Żywe Słowo". W latach 70. i 80. ubiegłego wieku w dawnym klubie Empik-u przy ul. Traugutta gromadziło ono setki widzów, a gośćmi byli znani aktorzy i piosenkarze.

O takich jak on, mówiło się jeszcze nie tak dawno, że jest dobrze wychowany: uprzejmy, szarmancki wobec kobiet, uczynny, z poczuciem humoru. Wiele znacznie młodszych osób mogło mu pozazdrościć witalności i aktywności.

Kuba Białczak (fot. facebook/kubabialczak)

"19 kwietnia ubiegłego roku nasze życie zmieniło się w koszmar. Mój kochany Kuba dostał rozległego udaru móżdżku. Walka o jego życie trwała wiele tygodni i była największym wyzwaniem mojego życia. Udar spowodował ogromne spustoszenie - porażenie czterokończynowe, utrudnienia w przełykaniu. Choroba zabrała mu też głos - tak dotychczas dla niego ważny. Dziś, pomału wracamy do zdrowia. Niestety ogromna trauma spowodowana kolejnymi hospitalizacjami uniemożliwia mojemu mężowi pobyt na oddziale rehabilitacyjnym, dlatego rehabilitujemy się w domu. Miesięczny koszt rehabilitacji to ponad 4 tysiące złotych. Dlatego potrzebujemy waszego wsparcia. Jeśli chcesz pomóc, dołącz do naszej zbiórki" - napisała Ewelina Białczak.

Wpłat można dokonywać poprzez tę stronę.

Jerzy Madejski (fot. Marian Strudziński)

Red. Madejski miał 79 lat lat. Ukończył filologie polską na Uniwersytecie Łódzkim. Pracował w zakładowej gazecie Radoskóru "Echo Skórzanych", "Słowie Ludu", a ostatnio "Gazecie Radomskiej" związanej z Wyższą Szkołą Handlową, gdzie uczył także przyszłych dziennikarzy. Współpracował z regionalnymi rozgłośniami radiowymi, m.in. Radiem Rekord i Radiem dla Ciebie. Rodzinne miasto nie nie miało dla niego tajemnic, dlatego przez jakiś czas "terminował" w dziale miejskim "Słowa". Zajmował się też publicystyką, pisząc artykuły o historiach ciekawych ludzi.

Interesował się fotografią (mawiał, że nie widzi różnicy pomiędzy zdjęciem reporterskim a tzw. fotografią artystyczną), swoje prace pokazywał na wielu wystawach w radomskich placówkach kultury. Był pasjonatem wspinaczek górskich, na które wybierał się z redakcyjnymi kolegami w Dolomity, Pireneje, Alpy, Karpaty na zachodniej Ukrainie.

Pisał także książki, m.in. monografię Iłży. Założył w Radomiu Towarzystwo Polsko-Austriackie.

Zapamiętamy go - my, jego koleżanki i koledzy dziennikarze, a także jego liczni rozmówcy i znajomi - jako człowieka niezwykle pogodnego, dowcipnego i życzliwego. A kobiety - jako tego, który odnosi się do nich zawsze z trochę staroświecką atencją. Sam o sobie napisał zresztą - z dystansem - na swoim profilu na Facebooku w rubryce  "zainteresowania" - kobiety.

Zmarł 24 stycznia w szpitalu, gdzie trafił po zakażeniu się koronawirusem.

Autorem filmu jest amerykański dziennikarz