Monika Sobień-Górska (fot. Facebook)

Monika Sobień-Górska jest absolwentką dziennikarstwa i komunikacji społecznej na Uniwersytecie Warszawskim. Ukończyła scenopisarstwo w Mistrzowskiej Szkole Reżyserii Filmowej Andrzeja Wajdy.

Przez kilka lat pracowała jako dziennikarka prasowa, specjalizując się w reportażach, ale przede wszystkim dała się poznać jako autorka książek (m.in. „Imperium Lewandowska”, „Ukrainki. Co myślą o Polakach, u których pracują”, „Jak porzucić miliardera… i przeżyć”).

W kwietniu 2026 r. została wydana jej książka pt. „Rok, w którym szukałam sensu i ukojenia. Między wiarą, terapią a biznesem”, która jest reportażem wcieleniowym  (uczestniczącym), w którym autorka przez rok badała od środka prężnie rozwijający się rynek nowej duchowości, terapii alternatywnych i ezoteryki, przeprowadzając analizy, jak duchowość i nadzieja zostały opakowane w atrakcyjne produkty marketingowe.

Po spotkaniu będzie możliwość kupienia książki i uzyskania autografu.

Zdjęcie ilustracyjne (fot. Materiały prasowe/MCSW Elektrownia)

Organizatorzy zapraszają młodych adeptów sztuki wraz z opiekunami na spotkanie ze sztuką Ryszarda Woźniaka poprzez odkrywanie liter, figur, kształtów i kolorów jako sposobów na proste plastyczne działania. "Podczas warsztatów opowiemy o języku sztuki artysty i inspirując się jego twórczością przelejemy swoją wyobraźnię i kreatywność na papier. Zagramy w krótką grę literową – to ona pomoże nam odkryć tytuły naszych kolażowych prac" - zapowiadają.

Wiek uczestników 6-12 lat. Czas trwania 3 godziny. Bilet w cenie 20 zł. Obowiązują zapisy pod numerem: 884 320 030 (od 19 października).

Książka Borysława Czyżaka pt. „Gruppa” Buntownicy sztuki" przybliża tło historyczne, przebieg kształtowania się, burzliwy okres istnienia i czasy po rozpadzie jednej z najważniejszych formacji artystycznych w Polsce, którą była warszawska „Gruppa” (1983-2002).

To opowieść pasjonata, stworzona w oparciu o wywiady, spotkania z uczestnikami kultowej ekipy, analizę istniejących dokumentów i dzieł, charakterystyka artystów, ich osobowości twórczych, wzajemnych relacji, konfrontacja postaw, opinii i prawd. Próba zrozumienia wyborów i decyzji, w efekcie odnalezienia odpowiedzi wyjaśniających fenomen popularności „Gruppy”, zarówno w okresie jej aktywności jak i w latach kolejnych. „Buntownicy sztuki” wpisują się do grona wartościowych pozycji poszerzających kanon opracowań dotyczących ważnego rozdziału w historii polskiej sztuki lat 80.  i aktualnych.

Borysław Czyżak (1965), doktor nauk fizycznych, absolwent Wydziału Fizyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Autor i współautor prac naukowych związanych z fizyką nadprzewodników i elektroniką. Konsultant w międzynarodowych firmach doradztwa strategicznego i organizacyjnego, autor publikacji o tematyce nadzoru właścicielskiego. Członek rad nadzorczych firm zaawansowanych technologicznie. Pasjonat i kolekcjoner polskiej sztuki współczesnej, autor publikacji o sztuce, absolwent studiów podyplomowych z zakresu historii sztuki nowoczesnej w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk.                    

„Gruppa”, formacja zawiązana w 1982 roku przez studentów i absolwentów Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Tworzyli ją: Ryszard Grzyb, Paweł Kowalewski, Jarosław Modzelewski, Włodzimierz Pawlak, Marek Sobczyk oraz Ryszard Woźniak. Początkowo współpracowali z nimi: Ewa Piechocińska, Małgorzata Rittersschild, Zdzisław Kwiatkowski i Maciej Wilski.

Tłem dla powstania „Gruppy”  były absurdy codzienności przełomu lat 70. i 80. ubiegłego wieku, burzliwa atmosfera „Festiwalu Solidarności”  i okres stanu wojennego. Rocznica wprowadzenia stanu wojennego wydawała się doskonałą okazją dla ich debiutu, doszło do tego z pewnym opóźnieniem. 14 stycznia 1983, w Pracowni Dziekanka odbył się wernisaż wystawy: „Las, góra, chmura”. Przez kolejne lata, do roku 1992, „Gruppa” zrealizowała kilkadziesiąt wystaw, akcji i innych wystąpień, w 1987 roku artyści wzięli udział w ósmej edycji festiwalu „documenta” w Kassel. Nawiązywali i identyfikowano ich z popularną na zachodzie falą Nowej Ekspresji. Figuratywne obrazy charakteryzujące się żywą kolorystyką, deformacją i prowokacyjną treścią, nawiązywały do napiętej sytuacji społeczno-politycznej w kraju. Bunt przeciwko represjom stanu wojennego, sprzeciw wobec stagnacji i nudzie sztuki postawangardowej, przełamywanie tabu, młodzieńcza afirmacja nieograniczonej wolności, upust emocji, absurd i groteska, anarchia i obsceniczność, wypełniały ich malarskie realizacje, performatywne wystąpienia, wiersze i teoretyczne teksty publikowane na łamach periodyku „Oj dobrze już”. W czerwcu 1989 roku pomalowali wspólnie ogrodzenie przy lokalu wyborczym „Solidarności”  na Placu Konstytucji w Warszawie. Tę akcję uważa się za symboliczny koniec historii „Gruppy”. W 1992 roku w „Zachęcie” miała miejsce ich podsumowująca wystawa. Po rozpadzie wszyscy artyści „Gruppy”  realizują działalność indywidualną.   

Praca Ryszarda Woźniaka (fot. MCSW Elektrownia)

Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia w Radomiu włącza się w tę akcję i zaprasza wszystkie osoby po 60. roku życia do obejrzenia w sobotę i niedzielę: 3 i 4 października, wystaw: Beaty Białeckiej pt. „Na mój obraz i podobieństwo” oraz wystawy Ryszarda Woźniaka pt. „Lunapark Europa”.

W sobotę wstęp na wystawy bezpłatny.

Ponadto w niedzielę, 4 października, o godz. 12.30 seniorzy będą mogli wziąć udział w  zajęciach plastycznych, które wspierają sprawność manualną i motorykę małą. Uczestnicy poznają technikę kinusajga, czyli tworzenie obrazów z tkanin bez szycia.  

Cena biletu 1 zł w ramach programu „Wsparcie osób z niepełnosprawnościami na Mazowszu” lub 20 zł dla pozostałych uczestników

Liczba uczestników: do 20 osób. Na warsztaty obowiązują zapisy, tel. 884 320 030.

Ryszard Woźniak "Żądamy sztuki" (fot. Materiały prasowe/MCSW Elektrownia) 

Po wystawach Ryszarda Grzyba ("W samym środku życia jest malarstwo", 2023) i Pawła Kowalewskiego ("Porażka rozumu", 2024), Ryszard Woźniak zaproponuje publiczności wybór ponad 100 obrazów namalowanych na przestrzeni ostatnich 25 lat.

Tytułowym motywem przewodnim wydarzenia, spajającym jego elementy składowe, jest popularne miejsce rozrywki, lunapark, działający w warszawskiej dzielnicy Stegny-Rożek w latach 1995–1998, zamknięty na skutek poważnego wypadku. Nieczynne, porzucone obiekty infrastruktury i absurdalna atmosfera nieczynnego, poddawanego destrukcji wesołego miasteczka zainspirowały artystę do plastycznej refleksji, metaforycznej opowieści dotyczącej charakterystyki zachowań jednostek i grup społecznych wobec wyzwań i konsekwencji związanych z aspiracjami i obecnością Polski w strukturach Unii Europejskiej. Entuzjazm, oczekiwania, nadzieje, sceptycyzm, rozczarowanie, kwestionowanie sensu przynależności, osadzone w kontekstach społecznych i politycznych ostatniego ćwierćwiecza, stały się bazą dla twórczych rozstrzygnięć, uważnego i krytycznie obserwującego dynamicznie zmieniającą się rzeczywistość, artysty.

Wystawę określają prace premierowe i rzadko pokazywane, głównie w miejscach o lokalnym zasięgu. Ostatni, tytułowy, cykl jest w pełni premierowy. Na poziomie znaczeń wystawa wskazuje na językowy charakter sztuki obrazu, którą uprawia Ryszard Wożniak. Artysta koncentruje uwagę na obszarach języka kultury wizualnej, gdzie odnajduje kumulujące się i mieszające ze sobą różne rodzaje energii. Ich źródeł szuka w bliższej mu lub odleglejszej przeszłości. Obrazy ilustrują sposoby migracji toposów znaków i symboli z przeszłości do przyszłości, wskazują na ich ukrytą trwałość i językową aktualność oraz obecność we współcześnie komponowanych narracjach modernizacji. Ekspozycji towarzyszy obszerne wydawnictwo pod tym samym tytułem, zawierające teksty krytyczne, wywiad z artystą oraz reprodukcje dzieł prezentowanych na wystawie.

Ryszard Woźniak (1956) – malarz, performer, autor instalacji, teoretyk sztuki, pedagog. Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (1976-1981). Dyplom w pracowni profesora Stefana Gierowskiego. Współtwórca formacji artystycznej Gruppa (1982-1992). Prace artysty znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Narodowej Galerii Sztuki Współczesnej Zachęta w Warszawie, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Śląskim w Katowicach, Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, Muzeum Okręgowym im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, a także w Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu.

Zdjęcia: Materiały prasowe/MCSW Elektrownia)

Zaprasza Elektrownia (fot. MCSW Elektrownia Radom)

W przeglądzie znajdzie się pięć filmów, w których Konwicki łączy swe umiejętności pisarskie jako scenarzysta z niezwykłym reżyserskim spojrzeniem na rzeczywistość.

Twórczość Konwickiego, mocno osadzona w swoim pokoleniu reprezentowanym m.in. przez Andrzeja Wajdę, Jerzego Kawalerowicza czy Wojciecha Jerzego Hasa, nieustannie powraca do tematów pamięci, tożsamości, winy i przemijania. Tematów, które naznaczyły pokolenie Kolumbów, pokolenie urodzone w latach 20. XX, dorastające w czasie II wojny światowej; pokolenie, pozbawione nadziei, które dojrzewając oglądało śmierć i zniszczenie.

Mimo to, jako pisarz, scenarzysta i reżyser budował własny, rozpoznawalny język opowiadania – pełen oniryzmu, niedopowiedzenia i egzystencjalnego niepokoju. Jego kino wyrosło z literatury, ale nigdy nie było jedynie ilustracją tekstu. Stawało się przestrzenią, w której wspomnienie miesza się z wyobraźnią, historia z osobistym doświadczeniem, a rzeczywistość z metaforą. Jego filmowy język był niezwykle nowoczesny i w wielu aspektach wyprzedzał swoje czasy. 

Filmy reżysera – pełne refleksji, ironii i nieoczywistego humoru – podobnie jak jego opowieści, wymykają się jednoznacznym interpretacjom, pozostając żywe i aktualne także dziś.

Harmonogram projekcji: wtorek, 22 września "Ostatni dzień lata"; środa, 21 października  "Salto", poniedziałek, 9 listopada "Jak daleko stąd, jak blisko", poniedziałek, 23 listopada "Dolina Issy", wtorek, 1 grudnia "Lawa".

Karnet na trzy dowolne filmy w ramach DKF ważny do 31 grudnia - 42 zł. Bilety w sprzedaży przed seansami.

Beata Białecka "Madonna ze szczygłem", kolekcja prywatna

Twórczość Beaty Ewy Białeckiej od lat koncentruje się wokół tematów związanych z duchowością, cielesnością, kobiecością oraz poszukiwaniem uniwersalnego wymiaru ludzkiego doświadczenia. Artystka tworzy malarstwo głęboko zakorzenione w tradycji europejskiej – czerpie z ikonografii chrześcijańskiej, historii sztuki i dawnych mistrzów, jednocześnie nadając tym motywom współczesny, osobisty wymiar.

Tytuł wystawy „Na mój obraz i podobieństwo” otwiera wielowątkową refleksję nad procesem tworzenia, relacją pomiędzy człowiekiem a sacrum oraz pytaniem o to, w jaki sposób sami kształtujemy obrazy świata i własnej tożsamości. Obrazy Beaty Ewy Białeckiej są pełne skupienia, ciszy i symbolicznego napięcia. To malarstwo, które nie narzuca odpowiedzi, lecz zaprasza do uważnego spotkania i osobistego doświadczenia.

Wystawa w Elektrowni będzie wyjątkową okazją, aby zanurzyć się w świat niezwykłej wrażliwości artystki oraz zobaczyć jej mistrzowski warsztat malarski. Precyzja formy, subtelność koloru i niezwykła umiejętność budowania emocjonalnej atmosfery sprawiają, że każdy obraz staje się wyjątkowym przeżyciem.

Kim jest malarka?

Beata Ewa Białecka, ur. 1966 roku w Mikołowie, malarka. Ukończyła Wydział Malarstwa Sztalugowego Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1992 roku obroniła dyplom w pracowni prof. Jerzego Nowosielskiego.

Beata Ewa Białecka zajmuje się malarstwem figuratywnym, podejmuje tematy dotyczące zagadnień feministycznych. Artystka maluje kobiety, które swoimi pozami nawiązują do wizerunków znanych z renesansu i baroku, jednocześnie wskazując na ich rolę i pozycję we współczesnym społeczeństwie. W swojej twórczości łączy wątki zaczerpnięte z ikonografii chrześcijańskiej ze współczesnością. Analizuje różne modele płci, figurę mężczyzny poddaje dekonstrukcji na rzecz postaci żeńskiej. Zwraca uwagę na zależności funkcjonowania kobiet w świecie konsumeryzmu i prezentuje otwartą postawę wobec indywidualnych wyborów, choćby sprzecznych z tradycją. Dzięki temu osiąga nową perspektywę przedstawień.

Białecka jest laureatką licznych nagród i stypendiów. W 2007 r. była nominowana do Paszportu Polityki w kategorii Sztuki Wizualne.

Jej prace znajdują się w kolekcjach w kraju i za granicą.

Zdjęcia: MCSW Elektrownia

fot. Marcin Kucewicz

To przygodowa komedia w reżyserii Terry Gilliama. Znudzony reżyser reklam zostaje wysłany na plan filmowy do Hiszpanii. Na skutek zaskakującego zbiegu wydarzeń trafia do małej wioski, gdzie jeden z mieszkańców żyje w przekonaniu, że jest… Don Kichotem. Obu bohaterów połączy wkrótce seria zwariowanych przygód, które jednemu z nich pozwolą przewartościować swoje życie, a drugiemu zrealizować pozornie nierealne marzenia.

Projekt, któremu Terry Gilliam poświęcił dwadzieścia pięć lat życia, to nieopowiedziana dotąd alternatywna wersja historii błędnego rycerza i jeden z najbardziej oczekiwanych filmów w historii kina.

Seanse odbywają się w ramach letniego DKF. Sprzedaż biletów na godzinę przed seansem. Cena biletu 10 zł, ilość miejsc ograniczona. Wszystkie filmy dozwolone od 15 lat.

W razie deszczowej pogody seans zostanie odwołany.

Zespół Niechęć (fot. Materiały prasowe/MCSW Elektrownia)

Muzyka Niechęci to tygiel, w którym miesza się wiele elementów: jazzowa improwizacja, rockowa energia, elektroniczne brzmienia, ale też ilustracyjność muzyki filmowej.

Zespół istnieje od 10 lat, wydał cztery płyty. Wszystkie doczekały się bardzo entuzjastycznych recenzji w mediach, wszystkie były wysoko notowane w licznych podsumowaniach najlepszych polskich płyt roku.

Niechęć zagrała ponad 400 koncertów. Zarówno w trakcie regularnych, samodzielnych tras, jak i biorąc udział w festiwalach (polskich i zagranicznych) m.in. Open’er Festival, Tauron Nowa Muzyka, Warsaw Summer Jazz Days, Colours of Ostrava (Czechy).

fot. Eliza Wilczyńska/Elektrownia

Szalone love story w reżyserii jednej z najciekawszych reżyserek współczesnego kina, nominowanej do Oscara i wielokrotnie nagradzanej w Cannes Andre'i Arnold („Fish Tank”). Nowoczesne kino drogi, którego młodzi bohaterowie szukają niezależności i wolności.

„American Honey” to szalona podróż przez Stany z paczką przyjaciół przy dźwiękach ulubionych płyt. To pulsująca emocjami i muzyką opowieść o poszukiwaniu własnej drogi w życiu.

18-letnia Star (debiutująca na ekranie Sasha Lane) o niczym bardziej nie marzy niż o wyrwaniu się z małego miasteczka, gdzie mieszka z ojczymem i młodszym rodzeństwem. Po kolejnej domowej kłótni porzuca dotychczasowe życie i dołącza do przypadkowo spotkanej grupy rówieśników, którzy wspólnie krążą po Ameryce. Łączy ich poszukiwanie przygody i łatwych pieniędzy. Włóczęga jest ich codziennością, motele ich domem, a życie – niekończącą się zabawą w rytmie popularnych hitów. Przewodzi im Crystal (Riley Keough, pamiętna z głównej roli w serialu „The Girlfriend Experience”), decydująca o tym, kto zostanie przyjęty do grupy, a kto z niej wyrzucony. Jej najbliższy współpracownik – Jake (Shia LaBeouf) – bierze Star pod swoje skrzydła. Ich wspólne przygody na granicy prawa wkrótce przeradzają się w fascynację i uczucie, które zostanie wystawione na próbę.

Sprzedaż biletów (10 zł) na godzinę przed seansem. Ilość miejsc ograniczona.

W razie deszczowej pogody seans zostanie odwołany.