Grabowski – Mój Radom

32. Ogólnopolski Turniej Śpiewających Poezję. Wystąpi m.in. znany aktor Andrzej Grabowski

redakcja — Wed, 07 May 2025 11:17:16 +0000

Andrzej Grabowski

W czwartek, 8 maja o godz. 18 odbędzie się otwarcie wystawy „Gest akwareli”, w której biorą udział Emilia Domańska, Małgorzata Strzelec, Barbara Szubińska, Bartłomiej Bałut, Krzysztof Bartnik, Andrzej Płoski, Krzysztof Wróblewski

W wystawie prezentującej prace wykonane w technice akwareli uczestniczy siedmioro twórców z różnych środowisk (Radom, Warszawa, Gdańsk, Poznań, Lublin, Kraków, Tarnów). Ich obrazy o wielowątkowych treściach, ideach, o różnorodnych rozwiązaniach tematycznych, kolorystycznych i formalnych jednoczy technika.

Wstęp wolny.

"Znak pokoju" z udziałem Andrzeja Grabowskiego

W piątek, 9 maja o godz. 19 widzowie obejrzą spektakl muzyczno-poetycki „Znak pokoju” w wykonaniu De Profundis i Andrzeja Grabowski. Spektakl muzyczno-poetycki „Znak pokoju”

Chwila refleksji nad rzeczywistością XXI wieku, która nadal jest areną cierpień wielu ludzi. Połączenie słowa ks. Jana Twardowskiego, Wisławy Szymborskiej, Zbigniewa Herberta i Czesława Miłosza w mistrzowskiej interpretacji Andrzeja Grabowskiego i monumentalnych kompozycji Cezarego Chmiela to głośne wołanie o pokój w świecie, ale też w sercu każdego człowieka, wołanie o poszanowanie godności człowieka.

Wykonawcy: Andrzej Grabowski – recytacje; Cezary Chmiel – instrumenty klawiszowe, kierownictwo muzyczne i kompozycje; Tomasz Kudyk – trąbka; Łukasz Chmiel – gitary; Marek Stryszowski – saksofony, śpiew

Bilety w cenie 30 złotych; sprzedaż przy ul. Traugutta 31/33 (Galeria Łaźnia - gotówka).

Koncert muzyki alternatywnej

W piątek, 9 maja o godz. 18 w CAS zagrają Pola Chobot & Adam Baran. To jeden z najciekawszych głosów polskiej muzyki alternatywnej. Oniryczny i poetycki, a jednocześnie wyrazisty. Tworzą muzykę z pogranicza alternatywy i dark popu. Ich twórczość charakteryzują poetyckie, mocne teksty oraz emocjonalny wokal i niekonwencjonalne gitary. Pola i Adam po mistrzowsku manipulują aurą dwuznaczności, niepokoju i melancholii, tworząc gęsty, niemal kinowy obraz i atmosferę. Mają na swoim koncie dobrze przyjętą płytę pt. „Jak wyjść z domu, gdy na świecie mży?” oraz epkę zatytułowaną „Trzeba mi”. W kwietniu tego roku wydali swój drugi album długogrający “Burza”, a jesienią ukazał się suplement do tego wydawnictwa epka “Po Burzy”, która dostępna jest na winylu. Pod koniec roku duet wypuścił wyjątkową live sesję, w ramach której zaprezentowane zostały nowe aranżacje wybranych numerów z albumu oraz EP-ki.

Bilety w cenie 10 z, sprzedaż ul. Traugutta 31/33 (Galeria Łaźnia - gotówka)

W krainie łagodności

W sobotę, 10 maja o godz.18 organizatorzy zapraszają do CAS na koncert pt. "Wszystkiego najlepszego". Wystąpi zespół z klimatu krainy łagodności śpiewający od bardzo dawna. Pochodzą z Bydgoszczy i Torunia. Wydali kilka płyt. Rocznie grają kilkadziesiąt koncertów. Znajomi radomskiej formacji „Pod Strzechą”. O sobie piszą tak: "Najbliżej nam do Starego Dobrego Małżeństwa i Wolnej Grupy Bukowiny, Czterech Pór Miłowania. To ten sam nurt i dobrze się znamy. Nasz repertuar osadzony jest w klimacie ballady, piosenki poetyckiej, krainy łagodności. W programach artystycznych przeplatamy piosenki liryczne z bardziej dynamicznymi do wspólnego śpiewania. Pełna humoru konferansjerka jest dodatkowym atutem".

Bilety w cenie 10 zł, sprzedaż ul. Traugutta 31/33 (Galeria Łaźnia - gotówka).

XV Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski. Na scenie m.in. Andrzej Seweryn i teatry z Argentyny oraz Japonii

redakcja — Wed, 05 Oct 2022 08:40:06 +0000

„Iwona, księżniczka Burgunda” w wykonaniu Teatru Ludowego z Krakowa (fot. Materiały prasowe)

Festiwal rozpocznie w sobotę, 8 października o godz. 17 "Iwoną księżniczką Burgunda" w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie. Tę samą sztukę zobaczymy także w poniedziałek, 10 października o godz. 18, tym razem inscenizacji Teatru Ludowego z Krakowa w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego.

"Iwona..." to sztuka Gombrowicza, w której komedia przenika się z tragedią. To opowieść o fikcyjnej rodzinie królewskiej, której dobre samopoczucie i megalomania zostają zburzone przez pojawienie się dziewczyny o imieniu Iwona. Przerażona i zalękniona w sobie tajemnicza bohaterka doprowadza do dekonstrukcji i zrujnowania nadętej i zakłamanej struktury dworu...

Dwukrotnie zobaczymy rodzimy Teatr Powszechny. Najpierw w sobotę, 8 października o godz. 20 "Powszechny" pokaże "Zbrodnię z premedytacją" w reżyserii Błażeja Peszka. (Spektakl to pełna absurdu parodia kryminału będąca relacją ze śledztwa w sprawie zbrodni, do której nie doszło); potem w środę, 12 października o godz.18 - "Tancerza" w reżyserii Kingi Dębskiej. To z kolei spektakl muzyczny na bazie "Tancerza" mecenasa Kraykowskiego Witolda Gombrowicza.

Tylko aktor i tekst

"Dzienniki" w interpretacji i reżyserii Andrzeja Seweryna zobaczymy w niedzielę, 9 października o godz. 18. Ciemna scena. Tylko aktor i tekst.

Andrzej Seweryn mówi do widzów słowami Witolda Gombrowicza: naznaczonymi jego osobowością skłonną do autokreacji, jego poglądami zaprawionymi gryzącą ironią, jego doświadczeniami: polskimi i emigracyjnymi.

Kolejny raz "Dzienniki" są w programie festiwalu 13 października. Tym razem na scenie Mikołaj Grabowski (Teatr Bagatela Kraków). Adaptacja i reżyseria również są dziełem tego artysty.

Ciekawie zapowiada się (sobota, 15 października) spektakl "Dzienniki/Diarry. Będzie to performance muzyczny w wykonaniu Jerzego Mączyńskiego, Katarzyny Dębskiej i Anastasii Valsamaki. W spektaklu scenicznie w dialog wchodzą ze sobą trzy elementy: dźwięk, wideo i ruch, które w zestawieniu z fragmentami „Dzienników" Gombrowicza tworzą intymne w charakterze, kameralne przedstawienie. Na to przedstawienie wstęp jest wolny.

Z Tarnowa, Buenos Aries i Tokio

"Trans-Atlantico" - taki tytuł nadali twórcy spektaklu z Teatru im. Ludwika Solskiego z Tarnowa (wtorek, 11 października, godz. 18) w adaptacji i reżyserii Tomasza Gawrona.

W lipcu 1939 roku Witold Gombrowicz wsiadł na statek „Chrobry" płynący do Ameryki Południowej i nigdy nie powrócił do kraju. Zdumiewająca odmienność kulturowa upalnej i egzotycznej Argentyny pozwoliła dostrzec pisarzowi pochodzącemu ze szlacheckiej, hołdującej narodowym tradycjom, rodziny, jak bardzo my – Polacy wypieramy nasze pragnienia i namiętności w imię patriotycznego przymusu. Scenariusz spektaklu został uzupełniony o fragmenty „Dziennika" pisarza z pierwszych lat emigracji.

Z Argentyny przyjedzie do Radomia (piątek, 14 października, godz.18) Teatr Buenos Aires ze swoją wizją "Ferdydurke" w reżyserii Alejandro Radawskiego. Sztuka zamyka się w jednym akcie podzielonym na dziesięć scen. Każda z nich odpowiada porządkowi i narracji poszczególnych rozdziałów powieści.

I na finał kompletna egzotyka i - jak zapowiadają organizatorzy - wielkie wydarzenie. W niedzielę, 15 października o godz.19 obejrzymy "Cosmos" w wykonaniu aktorów z Simul Theatre w Tokio. Reżyseria Yasuhiro Akai.

Kosmos, opatrzony później (jak inne jego dzieła) obszernym autokomentarzem pisarza i określany przez wielu badaczy jako arcydzieło Gombrowicza[potrzebny przypis], to powieść, której tematem staje się problem percepcji świata, relacji między jednostką a rzeczywistością oraz świadomością.

Po spektaklu w wykonaniu japońskich aktorów około. godz. 21 nastąpi ogłoszenie werdyktu jury w ko kursie i zakończenie festiwalu.

Oprac. bdb

Wielcy Mistrzowie Sceny na deskach Teatru Powszechnego w Radomiu. Dzisiaj „Trans-Atlantyk”.

redakcja — Tue, 09 Nov 2021 11:16:53 +0000

W spektaklu zobaczymy m.in. Jana Peszka i Mikołaja Grabowskiego

To już drugie spotkanie z cyklu „Wielcy Mistrzowie Sceny na deskach Teatru Powszechnego w Radomiu”. Poprzez Atlantyk – o Polsce: ojczyźnie, obczyźnie, Polakach, swojakach daleko od kraju. Gombrowicz opisuje swoje przeżycia jak przystało na autora „Ferdydurke”. Śmiech, ironia, prowokacja intelektualna mają służyć burzeniu dogmatów. Ale w „Trans-Atlantyku” nie o odwieczny polski spór idzie. Właściwie nie tylko o ten spór. Bo i Polska, i obczyzna innemu, głębszemu celowi służą: ujawnieniu „międzyludzkiej formy”.

W przedstawieniu zobaczymy takich mistrzów sceny, jak Jan Peszek (Gonzalo), Mikołaj Grabowski (Gombrowicz), Ireneusz Kaskiewicz (Baron), Bogusław Sochnacki (Kosiubicki), Leon Charewicz (Józef), Roman Gancarczyk (Horacio), Janusz Śmiałek.

Wstęp 5 zł. Bilety - tel. 48 386 52 67, SMS - 604 56 64 06.

Festiwal Gombrowiczowski. Artystyczne trzęsienie ziemi i nadzieja na coraz więcej emocji

redakcja — Sun, 23 Oct 2016 10:09:39 +0000

- Widzimy, co się dzieje na świecie: wojna trwa cały czas. W związku z tym nie ma problemu, że Henryk (bohater "Ślubu" - przyp. autorka) jest osobą, która wróciła z wojny, ponieważ w każdej godzinie, na każdym kontynencie toczy się jakaś wojna.. Cały czas żyjemy w stanie zagrożenia, w świecie, gdy formy upadają. Ale ta forma ma to do siebie, że się odradza, chce zafunkcjonować. I jest walka o to, że jednak świat musi istnieć i opierać się na jakichś zasadach, bo inaczej byśmy zwariowali – mówił Mikołaj Grabowski przed premierą. Reżyser przyznawał, że długo zastanawiał się, gdzie znajduje się miejsce dramatu: czy sen Henryka przenosi go do Małoszyc (to z kolei miejsce urodzenia Gomborwicza), czy jest nim teren północnej Francji, gdzie trwa wojna? Dlatego akcję swojego "Ślubu" ulokował w wojskowym hangarze, który w zależności od potrzeb przemienia się w miejsce walki, szlachecki dworek, królewski pałac. I w każdym z nich toczy się wojna: o zachowanie dawnych wartości, które legły w bitewnym gruzie, o nowy ład, który Gombrowiczowski bohater zamierza uzyskać po trupach, nawet własnych rodziców. Dwugodzinny spektakl trzyma cały czas w napięciu, a to zasługa aktorów, w tym przede wszystkim Piotra Kondrata (przekonujący Ojciec i Król), Izabeli Brejtkop (całkowicie poza własnym emploi Matka i Królowa), Łukasza Stawowczyka (Henryk), Joanny Jędrejek (Mania, Służąca i Księżniczka) i Jarosława Rabendy (niosący chwilami cały spektakl Pijak). Zanim prezydent Radosław Witkowski wymówił tradycyjną formułę: "XII Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski uważam za otwarty" zwrócił się do publiczności, aktorów i wszystkich twórców "Ślubu" w ten sposób: - To wydarzenie kulturalne nie tylko dla znawców Gombrowicza. To święto teatru, które wpisuje się w bogaty kalendarz radomskiej kultury. Pan dyrektor poprosił mnie przed spektaklem, bym teraz coś o nim powiedział. To proszę bardzo: zaczęliśmy od artystycznego trzęsienia ziemi, a teraz - mam nadzieję - czeka nas coraz więcej emocji. Dzisiaj (niedziela, 23 bm.) o godz. 18 kolejne przedstawienie w ramach festiwalu. O godz. 18 widzowie obejrzą „Iwonę Księżniczkę Burgunda" w koprodukcji Váci Dunakanyar Színház, Vác & Nemzeti Színház, Budapeszt (Węgry. Bożena Dobrzyńska Fot. Łukasz Wójcik

„Ślub” zainauguruje Festiwal Gombrowiczowski. Reżyser: wojna trwa cały czas

redakcja — Fri, 21 Oct 2016 07:27:35 +0000

Mikołaj Grabowski uważa, że "Ślub" w polskiej dramaturgii jest rzeczą najtrudniejsza do zrobienia. - To jest taki sztandarowy utwór Gombrowicza i w literaturze XIX i XX wieku należy do pięciu najlepszych polskich sztuk teatralnych. Dlatego to jest wyzwanie - przyznaje reżyser. Ale od razu podkreśla, że nie tylko dla niego, ale i aktorów. - Bo Gombrowicz weryfikuje aktorów w sposób straszliwy. Każdy fałsz jest totalnie słyszalny, bo gra w Gombrowiczu polega na kreowaniu postaci, że każdy odpowiedzialny jest sam za siebie. Tu nie ma tak, że ktoś jest podległy roli, wykonuje rolę. Nie, on jest aktorem tego świata, który został stworzony w śnie Henryka. To świat wykręcony, obrócony do góry nogami, straszliwy, skopany, bez wartości. Henryk próbuje odbudować te wartości, natomiast wszystkie osoby z jego snu są powołanymi do życia. Ojciec jest ojcem, ale i nie jest ojcem - on tylko gra ojca. Ale skoro już jest ojcem, to chce być hegemonem - opowiada Grabowski. Przypomina, że Gombrowicz mawiał, że "ludzie na świecie grają". - I sytuacja gry międzyludzkiej, gry między nami jest najważniejsza, a więc zakładająca świadomość tego, który bierze udział w tej grze. Dlatego totalnie weryfikuje aktora, ponieważ każe mu z pełną świadomością wchodzić w grę, ją zaprzeczać, zmieniać postać, usuwać się z niej, umykać, wracać, pogłębiać, tonować. Stąd modeli grania jest bardzo dużo - mówi reżyser. Jednocześnie zaznacza, że Gombrowicz "napisał coś fenomenalnego", dlatego nie zamierza tego zmieniać. - Oczywiście, dojście do tematu jest takie, jak ja sobie wyobrażam - podkreśla. Mikołaj Grabowski przypomina, że to czas weryfikuje tematy. - "Ślub" powstał w latach 50. To była świeża rana po II wojnie światowej i ten cały okropny koszmarny sen o zdeformowaniu świata tam ma miejsce. Oczywiście, że my mamy ten świat dalej rozwalony, choć się trzyma pewnego porządku, bo wyjdziemy na ulice i wydaje nam się, że jest dobrze. Ale nie jest dobrze, gdy sięgniemy głębiej w to, co się dzieje na świecie to wiemy: wojna trwa cały czas. W związku z tym nie ma problemu, że Henryk jest osobą, która wróciła z wojny, ponieważ w każdej godzinie, na każdym kontynencie toczy się jakaś wojna, nie mówiąc o tym, że odbywa się wojna w sercu miast europejskich. Cały czas żyjemy w stanie zagrożenia, w świecie, gdy formy upadają. Ale ta forma ma to do siebie, że się odradza, chce zafunkcjonować. I jest walka o to, że jednak świat musi istnieć i opierać się na jakichś zasadach, bo inaczej byśmy zwariowali - uważa Grabowski. I stawia pytania: czy świat ma zastygnąć w wej dotychczasowej formie, trzymać się tego, co było, bo dzięki temu jakoś żyjemy, czy też budować coś nowego, z zupełnie nowego instynktu? - I ta walka odbywa się choćby między starym i młodym pokoleniem. Syn musi zabić ojca, żeby być potem ojcem - uświadamia nam artysta. "Ślub" w reżyserii Grabowskiego rozgrywa się zatem może nie w wojennej, ale żołnierskiej scenerii, konkretnie w wojskowym ogromnym hangarze. "Ślub" jeszcze cztery razy, "Iwona" cztery, a nawet więcej "Ślub", najczęściej wystawiany dramat Witolda Gombrowicza, zobaczymy na deskach "Powszechnego" jeszcze trzy razy: w poniedziałek (24 bm.) jako koprodukcję Teatru im. J. Kochanowskiego w Opolu i Teatru Współczesnego ze Szczecina w reżyserii Anny Augustynowicz: we środę (26 bm.) w wykonaniu Teatro Replika z Madrytu (Hiszpania) w reżyserii Jarosław Bielskiego; w czwartek (27 bm.) spektakl zaprezentuje Teatr Baj Pomorski z Torunia (reżyseria Zbigniew Lisowski). Ponadto w programie aż cztery przedstawienia "Iwony Księżniczki Burgunda: w niedzielę (23 bm.) koprodukcja Váci Dunakanyar Színház, Vác & Nemzeti Színház, Budapeszt (Węgry), w piątek (28 bm.) w wykonaniu En Rang d'Oignons compagnie z Marsylii (Francja) - zaplanowany wcześniej jako spektakl plenerowy na placu zabaw zostanie jednak zagrany we wnętrzu teatru; w sobotę (28 bm.) w wersji hiszpańskiej Pablito No Clavó Nada, Buenos Aires (Argentyna) oraz tego samego dnia sztukę zaprezentuje Teatr Studyjny Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi i będzie to kolejna realizacja w reżyserii Anny Augstynowicz. Organizatorzy zaprosili także do Radomia spektakle, dla których twórczość Gombrowicza jest tylko (albo aż) inspiracją do własnej twórczości. Tak należy traktować spektakl "Princess Ivona" w reżyserii Omara Sangare z Teatru Syrena w Warszawie (wtorek, 25 bm.) z udziałem Barbary Wrzesińskiej i Daniela Olbrychskiego i kolejny "Pusta, czyli nic" (środa, 26 bm.) w reżyserii Leszek Bzdyla i w wykonaniu- Wrocławskiego Teatr Pantomimy im. H. Tomaszewskiego oraz "Pamiętnik Stefana Czarnieckiego" (piątek, 28 bm.) w reżyserii Jacka Bunscha w interpretacji Teatru „Piwnica przy Krypcie"ze Szczecina. Bożena Dobrzyńska Fot. Marian Strudziński (zdjęcia z prób "Ślubu")

Teatralny tydzień z Gombrowiczem w międzynarodowej obsadzie

redakcja — Thu, 06 Oct 2016 05:30:28 +0000

Argentyńczycy pokażą "Iwonę, księżniczkę Burgunda"

Festiwal tradycyjnie otworzy (22 bm., godz. 18) premiera przygotowana przez zespół teatru Powszechnego w Radomiu. - Będzie to "Ślub" w reżyserii Mikołaja Grabowskiego, a jest to ten twórca, który wie, co zrobić z Gombrowiczem. Przypomnę tylko, że dwa lata temu na festiwalu oglądaliśmy jego znakomity spektakl "Wspomnienia polskie" - mówi dyrektor "Powszechnego" Zbigniew Rybka. W tym roku na festiwalu widzów czeka kilka niespodzianek. - Na pewno takim będzie „Ślub” z Teatru Baj Pomorski z Torunia - podkreślam, że to scena lalkowa; na pewno nietypowy spektakl „Iwony, księżniczki Burgunda” na... placu zabaw w parku Kościuszki w wykonaniu aktorów z Marsylii. Będziemy też mieli "Princess Ivonę" w reżyserii Omara Sangare z udziałem Barbary Wrzesińskiej i Daniela Olbrychskiego oraz przedstawienie pt.„Pustka. Pustynia. Nic” w wykonaniu Wrocławskiego Teatru Pantomimy im. Henryka Tomaszewskiego - wymienia dyrektor Rybka. Po raz pierwszy nie tylko na festiwalu, ale w ogóle w Radomiu, zobaczymy spektakle przygotowane przez znakomitą reżyserkę Annę Augustynowicz. Będzie to „Ślub”w koprodukcji Teatru im. Jana Kochanowskiego w Opolu i Teatru Współczesnego ze Szczecina oraz „Iwona, księżniczkę Burgunda zrealizowana Teatrze Studyjnym Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera. Ten drugi spektakl wraz z kolejną "Iwoną", która przywożą Argentyńczycy z Buenos Aires, zakończy 29 października maraton z Gombrowiczem. tego samego dnia ogłoszony zostanie werdykt jury złożonego z krytyków, dziennikarzy i twórców. Szczegółowy program festiwalu wkrótce. Bożena Dobrzyńska Fot. Materiały prasowe

Siedem wad charakteru, czyli instalacja Grabowskiego w „Elektrowni”

redakcja — Mon, 11 Jul 2016 13:50:31 +0000

Instalacja prezentowana w Orońsku

"Siedem wad charakteru (Saligia: Superbia, Avaritia, Luxuria, Invidia, Gula, Ira, Acedia), do których bezpośrednio odwołałem się w tytule realizacji, jest symboliczną przyczyną duchowej, moralnej i fizycznej utraty równowagi. Podmiotem formalnym pracy była instalacja składająca się z siedmiu kolumn mających 4,25 m wysokości. Dolną część każdego z siedmiu obiektów stanowi żeliwna półkula, która nadaje kolumnom – „wańkom-wstańkom” dynamikę, zarazem utrzymując ich równowagę. Kompozycja złożona z tak działających elementów umożliwia odbiorcy wchodzenie w interakcję z całym układem. Kolumna po pchnięciu, a nawet po położeniu na ziemi, wstaje i przekraczając pion, wychyla się po przeciwnej stronie. Dzięki temu kreuję environment, umożliwiam wejście w nieskończoną ilość dynamicznych układów. Kolumny na pierwszy rzut oka są monumentalne i stabilne, ale przy bliższym kontakcie okazują się chwiejne i podatne na odchylanie, są alegorią dwoistej natury człowieka: dobra i zła, które w nim drzemią" - opisuje swoja pracę artysta. Jan Grabowski (ur. w 1967 roku) w latach 1986-1991 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1994-1995 był stypendystą DAAD (Niemiecka Centrala Wymiany Akademickiej) w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Od roku akademickiego 2003/2004 prowadzi Pracownię Rzeźby na Wydziale Architektury Wnętrz warszawskiej ASP. W 1992 roku został laureatem pierwszej nagrody w Konkursie Młodych Artystów Polskich na Dzieło Plastyczne zorganizowanym przez Przedstawicielstwo Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w Polsce w Galerii Appendix. Jest autorem żeliwnych ksiąg: „Dekalog” oraz „Siedem grzechów głównych”. Od 1999 roku tworzy kolekcję „Odcisków ciał” przyjaciół, które prezentował na wystawie „Wojna w człowieku” jako „Purgatorium” (czyściec). Instalacja pt. Saligia była prezentowana na dziedzińcu ASP w Warszawie i w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Artysta wielokrotnie podejmował się realizacji scenografii oraz happeningów. Ma na koncie kilka realizacji w przestrzeni miejskiej, np. Planety Układu Słonecznego pod pomnikiem Kopernika na Krakowskim Przedmieściu oraz koncepcję zagospodarowania przestrzennego placu św. Jana Pawła II w Grodzisku Mazowieckim. W 2014 roku wykonał z żeliwa i brązu dwumetrowy medalion poświęcony „Odysei 2. Korpusu”, który został zamontowany na Monte Casino we Włoszech w 70. rocznicę bitwy. kat Fot. Jan Grabowski