ikony – Mój Radom

Wernisaż wystawy Mieczysława Knuta w Elektrowni. Ikony są „modlitewne i sakralne. Mistyczne”

redakcja — Fri, 01 Oct 2021 07:45:13 +0000

fot. archiwum artysty

Wystawa będzie się składać z dwóch części.

Pierwsza to przekrojowa prezentacja obrazów z serii „Asketes” (2002), „Morton Feldman” (2005), „Ikos” (2006) i najstarszy obraz „Blizna” z 1983 roku. Są to wyciszone, medytatywne obrazy powstałe z inspiracji apofatyzmem. Charakterystyczną cechą tych obrazów są iluzyjne faktury i mocno ascetyczna kolorystyka. Kolorem dominującym jest biel zawsze traktowana jako symbol, jako kolor pozamaterialnego absolutu. Wszystkie obrazy zostały namalowane wypracowaną przez autora unikalną techniką rozwarstwiania farb akrylowych.

Druga część wystawy to abstrakcyjne ikony namalowane na lipowych deseczkach. Puste albo prawie puste obrazy z serii „Hagia Apophatike”, „Eremos” i „Eikon” przedstawiają stany wewnętrznego skupienia nepsis – hezychia – prosoche| (skupienie – wyciszenie – uważność). Ikony nie są datowane. Ich powstawanie wiąże się ze specyficznie pojętym czasem Kairos, w którym nie ma chronologii. Na niektórych ikonach pojawiają się stygmaty Obecności – pęknięcia, skaleczenia i zadrapania. Wszystkie te dodatkowe elementy mają sens symboliczny. Ikony zostaną wyeksponowane na kubikach tak, żeby przyciągnąć widza i całkowicie zlikwidować dystans pomiędzy oglądającym a obrazem.

Bożena Kowalska o twórczości Mieczysława Knuta pisze w publikacji "Język geometrii – półwiecze przemian": „Jego obrazy są ciszą, milczeniem. Są modlitewne i sakralne. Mistyczne.”.

Jako katalog zostanie wydana książka Bożeny Kowalskiej „Mieczysław Knut. Ku transcendencji”.

Mieczysław Knut urodził się w 1953 w Kartuzach. Studia artystyczne w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku u prof. Władysława Jackiewicza odbył w latach 1972–1977. Doktorat ASP w Warszawie 2005, habilitacja ASP w Łodzi 2012. Zajmuje się malarstwem. Uczestniczy w spotkaniach artystycznych m.in. Międzynarodowych Plenerach dla Artystów Posługujących się Językiem Geometrii, Okuninka k. Chełma 1986–2000, Centrum Rzeźby Polskiej Orońsko 2001–2008, Radziejowice 2009–2018. Członek Naukowego Towarzystwa Tomistycznego.

Jubileusz artystyczny ks. Drąga. Setna wystawa na 100-lecie Niepodległości Polski

redakcja — Thu, 11 Oct 2018 07:00:52 +0000

. W programie koncert fortepianowy Tomasza Wróbla, wykład Iwony Stefaniak na temat całokształtu twórczości artystycznej księdza oraz fragment akatystu maryjnego wyśpiewany przez Mariolę Indykę. Ponadto prelekcja Janiny Durki "Mała encyklopedia ikony" oraz projekcja filmu dokumentalnego w reż. Andrzeja Mędrzyckiego „Spotkanie po latach”. Ks. Stanisław Drąg urodził się 1 września 1941 roku w Kałkowie. Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Radomiu i Seminarium Duchowne w Sandomierzu (1960 – 1966). W roku milenijnym przyjął święcenia kapłańskie. Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, gdzie studiował teologię i historię sztuki ze specjalizacją konserwatora zabytków (1968 – 1972). Od 1954 roku związany jest z Radomiem. Duchowny sprawował posługę kapłańską m.in. w Skrzynnie i w Radomiu – w parafii pw. Matki Bożej Miłosierdzia i Św. Królowej Jadwigi na Osiedlu Akademickim. Przez ostatnie kilkanaście lat pracował w parafii w Grabowie nad Pilicą. Obecnie na emeryturze. Ks. kanonik twórczością artystyczną zajmuje się od ponad pięćdziesięciu lat. Wśród ogromnej ilości prac jakie wykonał są: rysunki, akwarele, obrazy olejne i niezliczona ilość ikon. Wystawa w Resursie jest setną prezentacją w jego dorobku. Fot. Materiały prasowe/Reursa

Dwa wernisaże w „Elektrowni”: Sztuka geometrii, malarstwo na desce

redakcja — Fri, 06 May 2016 05:00:59 +0000

Praca Eugenii Gortchakovej

W XXXIII Plenerze dla Artystów Posługujących się Językiem Geometrii, zorganizowanym przez krytyka sztuki dr Bożenę Kowalską, wzięli udział twórcy z Polski, Austrii, Francji, Niemiec, Rosji, ze Szwecji i Szwajcarii. Tym razem jego uczestnicy, reprezentujący różne pokolenia oraz środowiska twórcze i stosujący rozwiązania charakterystyczne dla języka sztuki geometrycznej, rozważali kwestię postawioną w temacie pleneru – znaczenia i zależności pojęć „forma” i „nieprzedstawialność”. Ich prace, pomimo formalnej różnorodności, charakteryzuje typowa dla tego kręgu artystów atmosfera harmonii, równowagi, wyciszenia i kontemplacji. Po wystawie, co stało się już tradycją, do zbiorów Elektrowni” trafi zespół wartościowych eksponatów, które powiększą kolekcję sztuki geometrycznej. O muzeum w Szamotułach tak pisze Michał Kruszona, kurator wystawy w "Elektrowni": "Miejsce powstania jedynej w Polsce kolekcji współczesnego malarstwa na desce jest nieprzypadkowe. W Szamotułach znajduje się jeden z największych w Polsce zbiorów prawosławnych ikon. Anonimowe deski z dawnych wieków zyskały nowy wyraz w konfrontacji ze współczesnym malarstwem. Bezimiennym mistrzom, z ich głęboko abstrakcyjnymi wyobrażeniami, towarzyszą teraz prace wybitnych polskich artystów współczesnych. Nazwiska tej miary co Tadeusz Brzozowski, Jerzy Nowosielski, Zbigniew Makowski, Jarosław Modzelewski, Andrzej Szewczyk, Erna Rosenstein, Józef Robakowski, Janina Kraupe czy Leon Tarasewicz i Edward Dwurnik, są solą każdej kolekcji współczesnego malarstwa. (...) Plejadę mistrzów uzupełniają artyści młodszego pokolenia o już uznanych nazwiskach, a wśród nich Piotr Lutyński i Grzegorz Sztwiertnia. Fot; Materiały prasowe MCSW "Elektrownia"