instalacja – Mój Radom

Dwa niedzielne wydarzenia w Czarnolesie. Muzeum Jana Kochanowskiego zaprasza na narodowe czytanie i odsłonięcie instalacji

redakcja — Fri, 05 Sep 2025 13:40:10 +0000

fot. Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie

Pierwsze jest związane z tegorocznym, zaplanowanym przez Kancelarię Prezydenta RP 6 września, Narodowym Czytaniem. "Dla nas szczególnym, gdyż w tym roku lekturą będą utwory Jana Kochanowskiego" - podkreślają organizatorzy.

6 września delegacja czarno9leskiego muzeum uczestniczyć będzie w Narodowym Czytaniu we Lwowie w Ogrodzie Botanicznym Lwowskiego Uniwersytetu Narodowe im. Iwana Franki organizowanym przez Konsulat Generalny RP.

W niedzielę, 7 września w Czarnolesie przed dworem Jabłonowskich odbędzie się wydarzenie pn. "Narodowi czyta Jan Kochanowski". W programie m.in. o godz. 15 performatywne czytanie "Odprawy posłów greckich" z udziałem publiczności.

Drugie wydarzenie - o godz. 17 - to odsłonięcie instalacji przestrzennej Tomasza Domańskiego „Dzwon poziomy”, pierwszej realizacji tworzonego w Czarnolesie Ogrodu sztuki "Castrum Doloris. Wielkieście nam uczynili pustki w domach naszych".

fot. Muzeum Jana Kochanowskiego w Czarnolesie

Instalacja została zrealizowana dzięki dofinansowaniu ze środków Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w ramach programu pn. Rzeźba w przestrzeni publicznej dla Niepodległej - 2025, pochodzących z budżetu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

Artystyczna instalacja na tarasie Elektrowni. Gdzie leży granica?

redakcja — Thu, 09 Dec 2021 07:30:22 +0000

fot. archiwum artystki

„Granica” jest instalacją artystyczną, za pomocą której polska rzeźbiarka Mariola Wawrzusiak-Borcz nawiązuje do aktualnej sytuacji na granicy polsko-białoruskiej. Ekspozycja skłania do refleksji nad pytaniem: gdzie leży granica państwa, cywilizacji i człowieczeństwa? – na które nie ma prostej odpowiedzi.

„Od początku mojej twórczości rzeźbię w metalu. Kiedy pracuje się długo z jakimś materiałem, można poznać jego specyfikę i właściwości. Każdy materiał niejako broni się przed kształtowaniem, metal szczególnie mocno – aby się nim sprawnie posługiwać, potrzeba wielu prób pokonania jego oporu. Fascynuje mnie to, że jest materiałem pełnym sprzeczności. Zimny w swym charakterze, daje się kształtować dopiero rozgrzany do czerwoności. Twardy, pod wpływem temperatury staje się miękki i plastyczny, długo oddając nagromadzone ciepło. Wydaje się niezniszczalny w swym chłodnym stalowym blasku, a jednak pod wpływem delikatnej wilgotnej mgły szybko koroduje” – napisała Mariola Wawrzusiak-Borcz w „Dokumentacji pracy habilitacyjnej”.

Mariola Wawrzusiak-Borcz urodziła się w Rzeszowie w 1971 roku. Studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w latach 1992–1997. Dyplom z wyróżnieniem otrzymała w pracowni prof. Józefa Sękowskiego. Obecnie jest profesorem nadzwyczajnym w ASP w Krakowie na Wydziale Rzeźby, gdzie prowadzi pracownię rysunku dla studentów od II do V roku. Uzyskała wiele prestiżowych stypendiów, brała udział w wystawach zbiorowych i indywidualnych rzeźby w Polsce oraz za granicą. Jej materiałem jest żelazo, tworzy z niego monumentalne kompozycje figur ludzkich i zwierzęcych, podkreślając podobieństwa tych dwóch światów w sferze emocjonalnej i egzystencjalnej.

Prezentacja jest częścią programu 14. Zimowego Przeglądu Filmowego „Koksownik”.

Cztery Iskry na rondzie. Instalacja podkreśli związki Radomia z lotnictwem

redakcja — Thu, 25 Nov 2021 11:37:15 +0000

Tak ma wyglądać instalacja (wizualizacja)

Iskry, które już skończyły swoja służbę, zostały przekazane zostały nieodpłatnie przez wojsko Radomskiemu Samorządowi Obywatelskimi. Mają zdobić wjazd do Radomia na rondzie, gdzie krzyżują się najważniejsze drogi w mieście. Instalacja podkreśli związki Radomia z lotnictwem.

- Samoloty zostały nam już przekazane, ale są jeszcze w Dęblinie. Teraz musimy zorganizować cztery długie lawety, aby je sprowadzić do Radomia. Będzie potrzebnych też wielu pomocników, którzy zdemontują elementy samolotów do transportu - wyjaśnia Jarosław Kowalik, szef RSO.

Samoloty zostaną przewiezione do hangarów na terenie 42 Bazy Lotnictwa Szkolnego w Radomiu, gdzie pozostaną do czasu zbudowania na rondzie specjalnej instalacji. Najtrudniejsza a zarazem najbardziej efektowną będzie operacja logistyczna, podczas której już złożone samoloty trafiają na docelowe miejsce, gdzie zostaną umieszczenie na stalowych wysięgnikach. Kiedy to będzie? Dokładnie jeszcze nie wiadomo, ale plan jest taki, by zrobić to podczas Święta Lotnictwa Polskiego, w przyszłym lub w 2023 r.

Wspaniałe samoloty

Ppłk. Dariusz Stachurski, lider zespołu akrobacyjnego „Orlik” zapewnia, że ten pomysł dla rzeszy lotników polskich jest wspaniały i "niebywały". - To będzie największy pomnik złożony z samolotów. Dodajmy, samolotów, które wykonywały zadania i teraz będą umieszczone w naturalnych pozycjach w locie w figurze, którą te maszyny wykonywały - podkreśla ppłk. Stachurski. Dodaje, że jest to też hołd oddany radomianinowi Tadeuszowi Sołtykowi, który był konstruktorem maszyny.

Architekt Robert Kornatka zaznacza z kolei, że wykonanie i przygotowanie instalacji jest sporym wyzwaniem technicznym. - Każdy samolot waży około 800 kg, a na dodatek 11-metrowe skrzydła są swego rodzaju żaglem, który może mieć wpływ na stabilność instalacji. Trzeba więc zbudować potężną konstrukcję stalową „zatopioną” w betonie, którego objętość ma mieć 10 m sześc. Najwyższy samolot będzie sięgał ponad 20 m, czyli na wysokość szóstego piętra w bloku - opisuje.

Inicjatorzy ustawienia samolotów planują, że przed rondem NSZ, na pasie zieleni oddzielającym dwa pasy zostanie też utworzony punkt widokowy.

Projekt ma być sfinansowany z publicznej zbiórki pieniędzy. Z inicjatywy RSO na skwerze Unii Radomsko-Wileńskiej umieszczone zostały armaty, a niedawno stanęła figura Onufrego Zagłoby.

k. woj.

Artyści z Krakowa prezentują instalację „Samolubna kartografia”

redakcja — Wed, 18 Oct 2017 15:33:46 +0000

Instalacja odnosi się do szeroko rozumianej mapy, odwzorowań kartograficznych, geometrycznego kształtu świata, kierunków, mappy mundi. Mapa jako model świata skonfrontowanego z własnym, empirycznym odbiorem rzeczywistości oraz reprezentacją odczuć i przemyśleń. Alicja Panasiewicz - ukończyła Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie w 1996 r. i od tego czasu prowadzi zajęcia ze studentami kierunków Grafika i Wzornictwo na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. Zajmuje się instalacją, tworzeniem obiektów świecących oraz rzeźbą świetlną. Projektuje i wykonuje lampy unikatowe z wykorzystaniem szkła formowanego metodą fusingu i slampingu oraz z innych materiałów. Prowadzi warsztaty dla studentów poszerzające percepcję światła i przestrzeni. Adam Panasiewicz w 1991 roku ukończył krakowską ASP na Wydziale Grafiki. Pracuje na Wydziale Sztuki UP w katedrze Multimediów na stanowisku profesora nadzwyczajnego. Zajmuje się grafiką cyfrową, rysunkiem i cyfrowym wideo. Bada granicę recepcji obrazu ruchomego skupiając się głównie na właściwościach odbioru jego w kontekście fizjologii widzenia. Będąc członkiem grupy naN jest współtwórcą instalacji interaktywnych wykorzystujących języki programistyczne w celu poszerzenia definicji dzieła kształtującego się w procesie udziału odbiorcy. Instalacje odnoszą się do tematów związanych z wątkami egzystencjalnymi, które widoczne już są w działalności graficznej, ale również tematem instalacji stają się teorie naukowe, jak np. Farbenlehre Goethe’go, która posłużyła do stworzenia współczesnego oblicza alchemicznej pracowni mistrza wykorzystując nowe media.

Siedem wad charakteru, czyli instalacja Grabowskiego w „Elektrowni”

redakcja — Mon, 11 Jul 2016 13:50:31 +0000

Instalacja prezentowana w Orońsku

"Siedem wad charakteru (Saligia: Superbia, Avaritia, Luxuria, Invidia, Gula, Ira, Acedia), do których bezpośrednio odwołałem się w tytule realizacji, jest symboliczną przyczyną duchowej, moralnej i fizycznej utraty równowagi. Podmiotem formalnym pracy była instalacja składająca się z siedmiu kolumn mających 4,25 m wysokości. Dolną część każdego z siedmiu obiektów stanowi żeliwna półkula, która nadaje kolumnom – „wańkom-wstańkom” dynamikę, zarazem utrzymując ich równowagę. Kompozycja złożona z tak działających elementów umożliwia odbiorcy wchodzenie w interakcję z całym układem. Kolumna po pchnięciu, a nawet po położeniu na ziemi, wstaje i przekraczając pion, wychyla się po przeciwnej stronie. Dzięki temu kreuję environment, umożliwiam wejście w nieskończoną ilość dynamicznych układów. Kolumny na pierwszy rzut oka są monumentalne i stabilne, ale przy bliższym kontakcie okazują się chwiejne i podatne na odchylanie, są alegorią dwoistej natury człowieka: dobra i zła, które w nim drzemią" - opisuje swoja pracę artysta. Jan Grabowski (ur. w 1967 roku) w latach 1986-1991 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. W latach 1994-1995 był stypendystą DAAD (Niemiecka Centrala Wymiany Akademickiej) w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie. Od roku akademickiego 2003/2004 prowadzi Pracownię Rzeźby na Wydziale Architektury Wnętrz warszawskiej ASP. W 1992 roku został laureatem pierwszej nagrody w Konkursie Młodych Artystów Polskich na Dzieło Plastyczne zorganizowanym przez Przedstawicielstwo Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej w Polsce w Galerii Appendix. Jest autorem żeliwnych ksiąg: „Dekalog” oraz „Siedem grzechów głównych”. Od 1999 roku tworzy kolekcję „Odcisków ciał” przyjaciół, które prezentował na wystawie „Wojna w człowieku” jako „Purgatorium” (czyściec). Instalacja pt. Saligia była prezentowana na dziedzińcu ASP w Warszawie i w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Artysta wielokrotnie podejmował się realizacji scenografii oraz happeningów. Ma na koncie kilka realizacji w przestrzeni miejskiej, np. Planety Układu Słonecznego pod pomnikiem Kopernika na Krakowskim Przedmieściu oraz koncepcję zagospodarowania przestrzennego placu św. Jana Pawła II w Grodzisku Mazowieckim. W 2014 roku wykonał z żeliwa i brązu dwumetrowy medalion poświęcony „Odysei 2. Korpusu”, który został zamontowany na Monte Casino we Włoszech w 70. rocznicę bitwy. kat Fot. Jan Grabowski