Kutkowski – Mój Radom

Resursa zaprasza na wieczór wspomnień o Jerzym Kutkowskim

redakcja — Thu, 08 Oct 2020 07:28:24 +0000

Jerzy Kutkowski

Podczas wieczoru otwarta zostanie wspomnieniowa wystawa jego prac z zakresu malarstwa, rysunku i fotografii zatytułowana „Trzy artystyczne odsłony Jerzego Kutkowskiego (1950-2020)".

Jerzy Kutkowski - radomski artysta plastyk, fotografik, społecznik, wychowawca dzieci i młodzieży, autor wielu wydawnictw o charakterze regionalnym i artystycznym - urodził się 19 maja 1950 roku w Radomiu. Ukończył pomaturalne Studium Reklamy w Warszawie oraz studia wyższe w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Pedagogiczny) na Wydziale Sztuki. Uprawiał malarstwo, rysunek, grafikę wydawniczą i fotografię.

Jerzy Kutkowski miał interesującą drogę zawodową, artystyczną oraz społeczną. W stanie wojennym opracowywał graficznie i kolportował wydawnictwa bezdebitowe. W roku 1981 był wśród założycieli Klubu Inteligencji Katolickiej w Radomiu, w którym początkowo pełnił funkcję wiceprezesa. Był także kawalerem Zakonu Rycerzy Bożego Grobu w Jerozolimie, członkiem Komisji ds. Kultury, Mediów i Nowej Ewangelizacji II Synodu Diecezji Radomskiej oraz prezesem Stowarzyszenia Rodzin Katolickich Diecezji Radomskiej. Interesował się m. in. turystyką, historią sztuki i historią fotografii, a także ochroną zabytków, historią Radomia i regionu radomskiego.

Nie sposób wyliczyć wszystkich obszarów życia społeczno - zawodowego, którym Jerzy Kutkowski poświęcał swój czas. Pomimo problemów zdrowotnych wciąż pracował i realizował swoje pasje, pozostając do końca wierny Radomiowi – miastu, w którym się urodził, mieszkał i pracował. Zmarł 18 czerwca 2020 roku w Aninie.

Zmarł Jerzy Kutkowski. Był znanym radomskim fotografikiem, malarzem i społecznikiem

redakcja — Fri, 19 Jun 2020 11:27:31 +0000

fot: Ave Gość Niedzielny Radom

Ukończył pomaturalne Studium Reklamy w Warszawie i studia na Wydziale Sztuki w Wyższej Szkole Pedagogicznej (obecnie Uniwersytet Pedagogiczny) w Krakowie (dyplom z rysunku i fotografii). Ukończył także studia podyplomowe z organizacji i zarządzania oświatą. Od 1969 roku pracował jako dekorator oraz projektant i realizator reklamy w PSS "Społem” w Radomiu i w Pionkach. W ogólnopolskich konkursach witryn sklepowych zajmował czołowe miejsca. Jednocześnie pracował twórczo, malował, rysował, fotografował, wystawiał. W latach 1971- 90 malował w konwencji sztuki naiwnej. Tematem obrazów z lat 70. był otaczający artystę świat, miejska architektura, ludowe święto. W latach 70. powstały też satyryczne obrazy przestrzenne - kompozycje z malowanej sklejki, przypominające jarmarczne zabawki Przełom lat 70. i 80. to seria obrazów inspirowanych literaturą (Bursa, Wierzyński, Tuwim, Różewicz). Na początku lat 80 powstało kilka obrazów będących komentarzem do ówczesnej rzeczywistości społecznej i politycznej. Jeden z nich nosi tytuł "Wiara, nadzieja, Miłosz". W roku 1990 Jerzy Kutkowski był współorganizatorem nowo powstającego Liceum Sztuk Plastycznych i Policealnego Studium Reklamy w Radomiu. Od początku aż do przejścia na emeryturę w 2016 roku był nauczycielem fotografii i rysunku w tych szkołach, wychowawcą i promotorem prac dyplomowych z wystawiennictwa i reklamy wizualnej. Potem był inicjatorem usamodzielnienia się szkół plastycznych, a następnie pełnomocnikiem zarządu miasta d.s. zorganizowania Zespołu Szkół Plastycznych i wicedyrektorem tych szkół. Działalność twórczą prowadził w zakresie rysunku, fotografii, malarstwa i grafiki wydawniczej. Był autorem scenografii do 'Uliczki Tradycji”, którą organizuje Resursa. W dorobku ma opracowania ilustracyjne i graficzne kilkudziesięciu książek, głównie o charakterze regionalnym. Swoje prace plastyczne i fotograficzne prezentował na ponad 200 wystawach w kraju, oraz w Belgii, w Niemczech, Wielkiej Brytanii, we Francji, na Węgrzech, Łotwie i Ukrainie. Miał także ponad 50 wystaw indywidualnych. W roku 1981 był wśród założycieli Klubu Inteligencji Katolickiej w Radomiu, a potem w pierwszym zarządzie KIK pełnił funkcję wiceprezesa. Należał m.in. do Związku Polskich Artystów Plastyków (był prezesem zarządu okręgu radomskiego), Radomskiego Towarzystwa Fotograficznego i Społecznego Komitetu Ratowania Zabytków Radomia. Za pracę pedagogiczną i artystyczną był wielokrotnie nagradzany przez dyrektorów szkół, władze samorządowe i państwowe. W roku 2000 Minister Edukacji przyznał mu najwyższe odznaczenie nauczycielskie – medal Komisji Edukacji Narodowej, a Minister Kultury i Sztuki odznakę Zasłużonego Działacza Kultury, w 2005 otrzymał od prezydenta RP Złoty Krzyż Zasługi za wkład w rozwój szkolnictwa artystycznego, w 40 lecie działalności twórczej został odznaczony Medalem Pro Mazovia przez marszałka Sejmiku Mazowieckiego. (Źródło: RTF, Resursa, Muzeum Wsi Radomskiej)

Dwie wystawy: polskiego fotografika i litewskiej graficzki na początek Kazików

redakcja — Fri, 01 Mar 2019 15:17:10 +0000

Jerzy Kutkowski urodził się w 1950 roku w Radomiu. Studia na Wydziale Sztuki w Wyższej Szkole Pedagogicznej (ob. Uniwersytet Pedagogiczny) w Krakowie (dyplom z rysunku i fotografii). Ukończył także studia podyplomowe z organizacji i zarządzania oświatą. W roku 1990 był współorganizatorem Liceum Sztuk Plastycznych i Policealnego Studium Reklamy w Radomiu. Od początku aż do przejścia na emeryturę w 2016 roku był nauczycielem fotografii i rysunku w tych szkołach, wychowawcą i promotorem prac dyplomowych z wystawiennictwa i reklamy wizualnej. Działalność twórczą prowadzi w zakresie rysunku, fotografii, malarstwa i grafiki wydawniczej. Ma w swoim dorobku opracowania ilustracyjne i graficzne kilkudziesięciu książek, głównie o charakterze regionalnym. Ulubione obszary fotograficzne to: reportaż, photo-street, martwa natura zastana, pejzaż, głównie miejski, fotografia eksperymentalna. Swoje prace plastyczne i fotograficzne prezentował na ponad 200 wystawach w kraju oraz w Belgii, w Niemczech, Wielkiej Brytanii, we Francji, na Węgrzech, Łotwie i Ukrainie. Miał także ponad 50 wystaw indywidualnych. Za swe prace wyróżniany i nagradzany (chociaż bardzo rzadko bierze udział w konkursach). Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych i prywatnych w kraju i zagranicą (m.in. w Belgii, Niemczech, USA, Francji, Włoszech np. w sanktuarium maryjnym w Mentorelli koło Rzymu). W 1979 roku papież Jan Paweł II podczas I Pielgrzymki do Polski otrzymał jego obraz jako dar od Diecezji Sandomierskiej. Interesuje się również turystyką, historią sztuki i historią fotografii, ochroną zabytków oraz historią regionu radomskiego i miasta Radomia. Współpracuje z czasopismami lokalnymi („Miesięcznik Prowincjonalny”, „Arteria”) i ogólnopolskimi ("Konteksty”) , do których pisze, fotografuje i rysuje. Greta Grendaitė urodziła się w 1980 r. w Kownie. Studiowała grafikę w Wileńskiej Akademii Sztuk Pięknych, Wydział Sztuki w Kownie oraz historię sztuki i krytykę na Vytautas Magnus University (MA). Studia podyplomowe w Japonii z zakresu języka i kultury japońskiej. Ma na swoim koncie duży dorobek artystyczny. Swoje prace eksponowała na ponad 10 wystawach indywidualnych i w ponad 70 zbiorowych oraz uczestniczyła w wielu międzynarodowych projektach artystycznych. Niejednokrotnie nagradzana i wyróżniana. Jest autorką kilkunastu publikacji naukowych w dziedzinie sztuki i kultury oraz prelegentem na konferencjach z dziedziny grafiki: "Grafika na rozdrożu sztuki współczesnej" i "Japoński obraz w Europie". Członkini Litewskiego Stowarzyszenia Twórców i Związku Litewskich Artystów Fotografików. Wystawa grafiki czynna będzie do 22 marca, natomiast fotografii do 29 marca. Wstęp wolny. Szczegółowy program Kazików tutaj

Radomska Nagroda Kulturalna dla dyrektora MOK „Amfiteatr” Waldemara Doleckiego

redakcja — Sun, 24 Jun 2018 16:47:20 +0000

Waldemar Dolecki dziękował i kapitule, i pracownikom Amfiteatru

Nagroda to 5 tys. zł i statuetka autorstwa rzeźbiarza Jarosława Pajka. Wręczenie nagrody odbyło się dzisiaj na deptaku między kolejnymi punktami programu obchodów 42. rocznicy Radomskiego Czerwca '76. Prezydent Radosław Witkowski przypomniał, ze ubiegły rok był dla radomskiej kultury bardzo dobry. - Ale my oczywiście myślimy o tym, co przed nami, bo chcemy, by radomska kultura była nośnikiem promocji naszego miasta, stąd pomysł i projekt budowy Radomskiego Centrum Kultury, czy organizacji Festiwalu Wolności. Uważam, że wspólnie jesteśmy w stanie zorganizować bardzo piękne wydarzenia, które będą promowały nasze miasto, a przede wszystkim budowały radomska kulturę - mówił prezydent. - Pracuję w Radomiu dopiero dwa lata i to, co robimy w Amfiteatrze, to jest dopiero początek drogi. Ale ta nagroda i ta decyzja kapituły utwierdza mnie w przekonaniu, że to jest właściwy kierunek. I obiecuję państwu, że nie będziemy z tej drogi zbaczać - podkreślał po odebraniu nagrody Waldemar Dolecki. Dodał, że ta nagroda jest dla niego tylko po części, bo w dużej mierze zasłużyli na nią pracownicy MIK "Amfiteatr". - To jest wasza praca, to jest wasza determinacja, to jest wasz sukces - zapewniał szef placówki. Dziękował także swojej żonie Iwonie i synom, bo jak zaznaczył, dzięki temu, że ma od zony zielone światło może realizować swoją pasję i marzenia. - Mam nadzieję, że ta nagroda będzie takim dobrym ambasadorem kolejnych projektów, kolejnych zmian, które przed nami, że dzięki tej nagrodzie będziemy mogli lobbować u władz, u darczyńców po to, by kultura w Radomiu i Amfiteatr się rozwijały - zaznaczył laureat Radomskiej Nagrody Kulturalnej. Wśród nominowanych do nagrody znaleźli się także: Małgorzata Ziewiecka za zorganizowanie - jako niezależny kurator - wystawy plastycznej "Metamorfozy. W hołdzie Beksińskiemu" i Jan Kutkowski za aukcję charytatywną prac artystów plastyków z Radomia, Warszawy, Krakowa, Łodzi, Iłży, Pionek, Kielc, dzięki której zebrano pieniądze na pokrycie kosztów operacji pięcioletniej radomianki. bdb

Trzy osoby nominowane do Nagrody Kulturalnej Radomia. Wkrótce poznamy laureata

redakcja — Wed, 13 Jun 2018 18:16:02 +0000

W tym roku Małgorzata Ziewiecka (z prawej) była kuratorem wystawy "W poszukiwaniu piękna"

Jan Kutkowski od 2015 roku realizuje autorski projekt „Tworzyć, by pomagać”. W roku 2017 jako prezes fundacji Zagraj w Zielone” zorganizował po raz trzeci w Radomiu aukcję charytatywną prac artystów plastyków z Radomia, Warszawy, Krakowa, Łodzi, Iłży, Pionek, Kielc. Na aukcję pozyskał prace wybitnych autorów jak Rafał Malczewski, Józef Panfil, Władysław Paciak czy Karol Badyna. W sumie 33 autorów pięćdziesięciu ośmiu wystawionych prac. Aukcja przyniosła dochód na pokrycie kosztów operacji ortopedycznej 5-letniej radomianki. Aukcji towarzyszył w 2017 roku znakomity artystycznie występ Mieczysława Szcześniaka. Dla sukcesu projektów charytatywnych Jan Kutkowski nie tylko angażuje środowiska lokalne, ale sięga po artystów z dużych ośrodków jak Kraków, Warszawa, Łódź promując swe miasto w tych miejscach. W 2017 roku fundacja Zagraj w Zielone wydała również kalendarz ścienny z fotografiami Łukasza Wójcika i Szymona Wykroty, ukazujący bogate życie kulturalne Radomia, promujący miasto w wielu środowiskach w Polsce i za granicą. Małgorzata Ziewiecka jest animatorką i certyfikowanym edukatorem kultury. W 2017 roku – jako niezależny kurator - sprowadziła do Radomia i promowała Ogólnopolską Wystawę Malarstwa „Metamorfoza w hołdzie Beksińskiemu”. 20 maja 2017 w Zespole Szkół Plastycznych im. Józefa Brandta odbyło się uroczyste otwarcie tej wystawy, połączone z bogatą akcją promocyjną prowadzoną z dużym zaangażowaniem Małgorzaty Ziewieckiej. Do Radomia przybyło liczne grono artystów z nurtu surrealizmu i realizmu magicznego. Wystawie towarzyszyły działania edukacyjne. Uczniowie plastyka pojechali do Częstochowy na spotkanie z mistrzem realizmu magicznego Tomaszem Sętowskim. Na finał wystawy w Radomiu odbył się panel dyskusyjny „Biznes blisko sztuki”. W bieżącym roku Małgorzata Ziewiecka zaprosiła radomian na kolejną wystawę „W poszukiwaniu piękna” Waldemar Dolecki jest dyrektorem MOK "Amfiteatr". Od dwóch lat kształtuje nowoczesny, otwarty charakter instytucji kultury. Stawia sobie za cel stworzenie miejsca otwartego dla każdego, którego oferta budowana jest poprzez partycypację mieszkańców miasta. Konsekwentnie stara się pokazywać, że kultura to nie tylko impresariat. W 2017 roku zaproponował nową odsłonę Dni Radomia. Ożywił przestrzenie ul. Żeromskiego oraz Starego Ogrodu. Sztandarowym projektem z 2017 roku była też „Fosa pełna kultury”, wykreowana przez Waldemara Doleckiego. Projekt ten przeniósł uczestnictwo w kulturze na nowy poziom. Odbiorcy w formule rodzinnej mogli uczestniczyć w spektaklach, warsztatach i koncertach, wszystko w letniej scenerii zaaranżowanej plaży. Fosa stała się miejscem integracji międzypokoleniowej i dzielnicowej, odczarowywała kulturę jako dziedzinę elitarną. Tegoroczna edycja Fosy zyskała wysoką ocenę projektu w programie ministerstwa kultury.

„Trzy łyki Ameryki”, czyli podróżnicza opowieść Piotr Kutkowskiego w Łaźni

redakcja — Thu, 17 Nov 2016 07:32:56 +0000

"Jedna podróż, dwa oceany, trzy kraje. Salvador, Gwatemala, Honduras. Uznawane za najciekawsze w Ameryce Środkowej i zaliczane do najbardziej niebezpiecznych na świecie. Szukając śladów Majów, wulkanów, egzotycznej przyrody i czaru Karaibów podróżowaliśmy chicken busami, łodziami oraz motorowymi rikszami napotykając wszędzie niesamowite miejsca i ludzi, w tym pochodzącego z Polski „świętego” Mikołaja i szamana, który strzegł bożka Maximo. Upały nas dobijały, na nogi stawiała kawa pita w jej wytwórni, pochodzące prosto z plantacji kakao, a także procentowe cocoloco" - zachęca dziennikarz.

Arkadiusz Kutkowski: w 76 roku w Radomiu były represje, nie procesy sądowe

redakcja — Mon, 13 Jun 2016 15:30:17 +0000

Arkadiusz Kutkowski podpisywał swoją książkę

Książka wydana przez IPN, którego Kutkowski jest pracownikiem, ma też dalszą część tytułu "Represje sądowe po proteście robotniczym w Radomiu w czerwcu 1976 r.” I ten fragment jest bardzo ważny. - Bo to były represje a nie proces, wymierzanie kary nie dobywało się według procedury karnej - podkreśla Arkadiusz Kutkowski. Zaznacza, że ani po wydarzeniach w 1956 roku w Poznaniu, ani po grudniu 1970 roku na Wybrzeżu wymiar sprawiedliwości tak srogo nie rozprawił się z protestującymi. - Tylko w radomskim sądzie zapadały bardzo wysokie wyroki; najwyższy to było 10 lat więzienia - przypomina. Autor, a także jego promotor prof. Jerzy Eisler, zdradzili, że zarówno sam doktorat autora, jak i powstała na jego bazie książka, rodziły się w ogromnych bólach i trwały niemal 10 lat. - Wydarzeniami czerwcowymi interesowałem się już na początku lat 90., kiedy współpracowałem z komisją rehabilitacyjną uczestników protestu działającą w ramach Solidarności. Wtedy też skontaktował się ze mną Jan Józef Lipski, który powiedział mi, że istnieje możliwość wglądu do archiwum Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. Skorzystałem z tej możliwości, ale okazało się że przepisywanie zawartości akt zajęłoby mi ze dwa lata. Dlatego czytałem je na głos i nagrywałem na dyktafon, a potem w domu przepisywałem. Pracowałem wtedy w radomskiej Gazecie Wyborczej i część tych materiałów tam opublikowałem. Jednocześnie pomyślałem, że warto do tego tematu sięgnąć głębiej - opowiada dr Kutkowski. - Wartość tej publikacji polega na tym, że autor jest z wykształcenia prawnikiem i praktykującym dziennikarzem (po odejściu z GW, pracował w "Słowie Ludu" - przyp. autorka); i na tym, że porządny człowiek wziął się na serio za napisanie książki historycznej. Z tego ciasta, nie mógł wyjść zakalec - zapewniał prof. Eisler. Jego zdaniem walorem "... jak my ich nienawidzimy" jest także język: przystępny, taki którym nie piszą ani prawnicy, ani historycy. Podobnie uważa Mirosław Chojecki, opozycjonista, działacz KOR. - W innych książkach IPN-u ginie człowiek, a u Kutkowskiego jest bardzo dużo relacji uczestników protestu, są wspomnienia, rozmowy z ludźmi. A jednocześnie autor bardzo solidnie opiera się na archiwach - zachwala Chojecki. Uczestnicy spotkania pytali Kutkowskiego m.in. o to, dlaczego w świadomości radomian wydarzenia z czerwca 76 roku to przede wszystkim zdewastowane sklepy, wybryki chuligańskie, a nie wydarzenie o charakterze politycznym. - Rzeczywiście, różne ekscesy były, ale jest to tylko część prawdy. Bo czy przed sądem stawali prawdziwi sprawcy kradzieży, czy osoby przypadkowe? Czy nie "dobierano" takich z przeszłością kryminalną, by zdeprecjonować przed opinią publiczną robotniczy protest? Znane są przypadki, gdy milicja i SB zatrzymywała przypadkowe osoby, "wręczała" im jakieś artykuły i biła tak długo aż przyznały się do kradzieży -tłumaczy Arkadiusz Kutkowski. Podczas potkania nastąpiła także interesującą wymiana zdań pomiędzy prof. Eislerem a Mirosławem Chojeckim. Ten pierwszy w nawiązaniu do hasła ("Zaczęło się w Radomiu") obchodów 40. rocznicy radomskiego protestu twierdził, że żadne z "miast buntu", ani w Polsce, ani za granicą nie powinno przypisywać sobie zasług, że jest pionierem drogi do wolności. - Uważam , że naprawdę zaczęło się w Radomiu, bo to właśnie tutaj skrzyknęły się wszystkie stany: robotnicy, inteligencja, duchowni, a niewiele później chłopi - wyjaśniał Chojecki. Podobnie uważa prof. PawełSsasanka z IPN. - To zadziwiające, że represje sądowe były tu tak surowe. W konsekwencji wcześniejszych protestów władza się zmieniała: po Poznaniu przyszedł Gomułka, po Wybrzeżu Gierek, w przypadku wydarzeń radomskich władza się nie zmieniła - tłumaczył. Jutro w Zespole Szkół Muzycznych drugi dzień konferencji naukowej. Program tutaj Bożena Dobrzyńska