Laureatka nagrody została Emilia Konwerska (fot.Łukasz Wójcik/UM Radom)

Wręczenie lauru odbyło się podczas gali nagrody, która zwieńczyła organizowany przez Muzeum autora "Ferdydurke" festiwal "Opętani literaturą".   

Książka odważna                                                                                       

- Postanowiliśmy wyróżnić książkę odważną i wybitnie "samoswoją". Składa się na nią czterdzieści krótkich próz, które igrają z czytelniczymi przyzwyczajeniami i zawodzą zwyczajowe oczekiwania; w miejsce klasycznej fabuły wstawiają sytuacje pozornie błahe, rezygnują z konwencjonalnego domknięcia, opierają się jednoznacznej interpretacji, przekształcają postaci i zdarzenia w eksperyment myślowy, a czynią to z dezynwolturą, humorem, a nawet pewną dozą filuterności – mówił o książce Emilii Konwerskiej w laudacji prof. Jerzy Franczak, przewodniczący kapituły Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza.

– Gratuluję laureatom i życzę, by nagroda była dla autorów początkiem pięknej i długiej literackiej drogi. Życzę, by nie brakowało pomysłów, odwagi i radości pisania, a kolejne książki przynosiły czytelnikom dużo emocji. Mam nadzieję, że Radom jeszcze wiele razy będzie miejscem, do którego laureaci będą chętnie wracać. Bardzo się cieszę, że nagroda, którą wręczyliśmy już jedenasty raz, z roku na rok umacnia swoją pozycję w polskim świecie literackim. To powód do dumy dla Radomia – zapewniał prezydent Radosław Witkowski

Laureatka otrzymała 40 tys. zł, statuetkę oraz lornetkę, Gombrowiczowski symbol twórczej uważności wobec świata.

Poruszające i piękne słowo

–  Przede wszystkim dziękuję za tę laudację. Było to poruszające i piękne. Dziękuję tym, którzy czytali tę książkę i dzielili się ze mną opiniami. I dziękuję wydawnictwu – podkreśliła Emilia Konwerska.

Od kilku lat kapituła Nagrody Gombrowicza przyznaje także wyróżnienie w postaci miesięcznej rezydencji w Vence. To miasto na południu Francji, w którym ostatnie lata życia spędził Witold Gombrowicz. Decyzją jury na rezydencję pojedzie Marcin Oskar Czarnik, autor książki „Trzy dni, trzy noce”.

– Na początku było słowo. Potem były memy, gwara, slang, Power Rangersi i statystyki posiadania piłki w meczu FC Barcelony. Marcin Oskar Czarnik wziął się za tematy, o których polska literatura często pisze na klęczkach: religię, emigrację, narodowe cierpienie i napisał o nich z dużą dezynwolturą – uzasadniała w laudacji wybór Weronika Murek, członkini kapituły nagrody. 

Sam laureat, nawiązując do tego, że w tym roku wśród rzeczy nominowanych dominowały formy krótkie, swoje wystąpienie też zmieścił w formie krótkiej: - Dziękuję.

Jedna z najważniejszych

Ustanowiona przez radomski samorząd nagroda jest uznawana za jedno z czterech najważniejszych literackich wyróżnień w Polsce. Przyznawana jest za debiut, rozumiany jako pierwsza lub druga książka danego autora, napisana prozą artystyczną w języku polskim. Nagroda została ustanowiona w 2015 roku przez samorząd Radomia, a przyznana została po raz pierwszy rok później.

W tej edycji Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza można było zgłaszać książki wydane w 2025 r.. Wpłynęło 120 zgłoszeń. Spośród nich kapituła w kwietniu wybrała 16 tytułów na tzw. krótka listę, a w czerwcu wyłoniła piątkę nominowanych.

Nominowani byli:

- Marcin Oskar Czarnik, „Trzy dni, trzy noce”, wyd. Filtry
- Marcin Czub, „Natura dziury”, wyd. Ha!art,
- Dorota Grabek, „Zmartwychwstanki”, wyd. Czarne,
- Emilia Konwerska, „Rzeczy robione specjalnie”, wyd. ArtRage
- Arek Kowalik, „Dźwięki ptaków”, wyd. ArtRage.

Dzięki wsparciu samorządu województwa mazowieckiego od kilku edycji nagrody, wszyscy nominowani otrzymują wyróżnienia w wysokości po 5 tys. złotych.

Od tego roku w skład kapituły nagrody wchodzą Joanna B. Bednarek, Weronika Murek, Katarzyna Sawicka-Mierzyńska, Jerzy Franczak (przewodniczący), Piotr Kofta, Janusz Margański i Piotr Sadzik. Sekretarzem jest Tomasz Tyczyński.

W drugiej części gali w koncercie wystąpili Fisch Emade Tworzywo.

Źródło: Muzeum im. Witolda Gombrowicza, radom.pl

Zdjęcia: Łukasz Wójcik/UM Radom

Katarzyna Cielecka wraz z prezydentem Radosławem Witkowskim i wiceprezydent Katarzyną Kalinowską (fot. Łukasz Wójcik/UM Radom)

Nagroda została wręczona podczas Gali Samorządu, która odbyła się w Zespole Szkół Muzycznych.

– Jestem zaszczycona i zmotywowana do dalszej pracy na rzecz naszego miasta, naszego społeczeństwa i dla ludzi potrzebujących, bo uwierzcie mi, jest ich w naszym mieście bardzo dużo. Dziękuję kapitule. Dziękuję wolontariuszom, dziękuję wszystkim instytucjom, które nie zamykają przede mną drzwi. Moją wartością jest pomoc drugiemu człowiekowi i obiecuję, że na będę pomagała wszystkim na tyle, na ile będę mogła. I wiem jedno, że jeśli nie możemy zmienić świata całego, a możemy zmienić świat jednego człowieka, to warto pomagać – mówiła odbierając nagrodę Katarzyna Cielecka

Laureatka Nagrody im. Marii Kelles-Krauz to orhganizatorka wielu akcji charytatywnych i humanitarnych, szkoleń wolontariatu, animatorka kultury, kreatorka kampanii społecznych. Jest wolontariuszką Szlachetnej Paczki, pełni funkcję Lidera Rejonu Radom Południe. W Bractwie Miłosierdzia Św. Brata Alberta regularnie pomaga osobom bezdomnym, ubogim i samotnym. Angażuje się w zbiórki charytatywne dla chorych dzieci. Animuje społeczność osiedla Prędocinek na festynach i kiermaszach z akcjami honorowej zbiórki krwi i nauką udzielania pierwszej pomocy oraz edukacją samorządową. W czasie pandemii stworzyła sieć wolontariuszy produkujących maseczki ochronne dla pensjonariuszy radomskiego DPS-u. W pierwszy weekend po wybuchu wojny na Ukrainie zorganizowała zbiórkę żywności i wyruszyła z kuchnią polową na granicę w Medyce. Była to pierwsza, radomska grupa z pomocą humanitarną. Dyżurowała w miasteczku dla uchodźców wojennych. W Kotlinie Kłodzkiej usuwała skutki powodzi i nadzorowała radomski konwój z niezbędnym dla powodzian sprzętem oraz „Akcję Mikołajkową dla powodzian”. Zawodowo jest związana z oświatą. Jako główna księgowa korzysta z wiedzy w tym zakresie pro bono pomagając mieszkańcom Radomia w rozliczaniu PIT-ów.

Źródło: UM Radom

Barbara Sadurska

- Książka ta ujęła nas swoją kunsztownością. Niezwykłością „Mapy” jest to, że jest ona zarówno powieścią, jak i zbiorem opowiadań. Jeśli czytać ją jako zbiór opowiadań, to są to krótkie fabuły, opowiadane niezależnie od siebie. Ale jeśli czytać je jako powieść, to widać, że „Mapa” się składa, że opowieści odbijają się wzajemnie, że odbijają się bohaterowie, a także przedmioty. Ta książka ma skomplikowaną strukturę i dla miłośników literatury na pewno będzie czymś fascynującym do odczytania i rozszyfrowania - uzasadnia Jerzy Jarzębski, przewodniczący kapituły.

– Tę książkę napisałam bez myślenia o tym, że zostanie wydana. Sądzę , że w tym momencie najważniejsze jest to, co w niej widzą czytelnicy. Słyszę głosy, że jest o złu, o przemocy. Może i tak. Dla mnie jest bardziej o wolności. Jest tam dużo światła i dużo wiatru – mówi o swojej książce Barbara Sadurska.

Nagroda Literacka im. Witolda Gombrowicza została przyznana już po raz piąty. Tym razem do konkursu zostało zgłoszonych 106 książek, które oceniało jury w składzie: Jerzy Jarzębski (przewodniczący kapituły), Ewa Graczyk, Anna Kałuża, Zofia Król, Zbigniew Kruszyński, Józef Olejniczak, Justyna Sobolewska i Tomasz Tyczyński (sekretarz). Wśród nominowanych znalazło się pięć autorek: Joanna Gierak-Onoszko za książkę „27 śmierci Toby’ego Obeda” (Dowody na Istnienie), Dorota Kotas za „Pustostany” (Niebieska Studnia), Barbara Sadurska za „Mapę” (Nisza), Natalka Suszczyńska za „Dropie” (Ha!art) i Urszula Zajączkowska za „Patyki, badyle” (Marginesy). Wszystkie wyróżnione nominacjami książki to pierwsze prozatorskie publikacje ich autorek.

Nagroda, której organizatorami są prezydent Radomia oraz Muzeum Witolda Gombrowicza we Wsoli, a patronką Rita Gombrowicz, to 40 tys. zł. Wręczeniu nagrody towarzyszył co roku festiwal Opętani Literaturą. Jednak, jak informuje sekretarz kapituły i kurator Muzeum Witolda Gombrowicza Tomasz Tyczyński, w tym roku ze względu na pandemię festiwal odbędzie się w listopadzie 13-22) i będzie miał skromniejszy program. Organizatorzy planują m.in. spotkania z nominowanymi i dyskusję kapituły podsumowującą pięciolecie nagrody.

kat