Tyle nam zostało z dworca autobusowego

Prezes stowarzyszenia Radomir Jasiński wystosował do prezydenta Radomia list, który publikujemy w całości.

Przenieść bliżej dworca PKP

 1. Popieramy ideę przeniesienia dworca autobusowego z terenu dawnego dworca PKS na działkę, na której obecnie znajduje się stacja paliw przy placu Dworcowym.
2. Takie umiejscowienie zapewnia optymalną integrację różnych środków transportu publicznego: autobusów komunikacji miejskiej, autobusów podmiejskich, regionalnych, krajowych oraz kolej. Warto podkreślić, że zapewni również najkrótszą drogę dojścia pieszym i umożliwi przesiadki praktycznie drzwi w drzwi.
3. W celu zoptymalizowania korzyści z przeniesienia dworca autobusowego dla miasta należy również przebudować otoczenie placu Dworcowego.

Jak przebudować?

Przebudowa powinna uwzględniać:
- przeniesienie obu przystanków Dw. Główny PKP/Poniatowskiego oraz przystanku Dw. Główny PKP/Poczta na plac Dworcowy;
- przeniesienie przystanku autobusowego Dw. Główny PKP/Traugutta 02 na nowy dworzec autobusowy przy placu Dworcowym;
- działania zachęcające innych przewoźników podmiejskich zatrzymujących się obecnie między innymi na stacji paliw, czy na parkingu przy sklepie Biedronka, do przeniesienia się na nowy dworzec;
- budowę skrzyżowania bezkolizyjnego Traugutta/Dowkontta/Poniatowskiego.

Zgodnie z koncepcją Miejskiej Pracowni Urbanistycznej ciąg Dowkontta - Poniatowskiego powinien przebiegać pod ziemią. Środki na tą inwestycję można zapewnić rezygnując z planowanej przebudowy skrzyżowania przy pl. Ołdakowskiego, która niewiele zmieni w układzie komunikacyjnym oraz jak zapewniają władze miasta nie uchronią przed zalewaniem tunelu w al. Grzecznarowskiego oraz osiedla Planty;
- przebudowa ul. Traugutta pod kątem wykorzystania wyłącznie dla pieszych i komunikacji publicznej, co jest zgodne z planami Miejskiej Pracowni Urbanistycznej.

Takie działania planistyczne stworzą atrakcyjną przestrzeń między dworcem kolejowym a ul. Żeromskiego.

Na miarę wielkości i roli

Wartością dodaną inwestycji będzie likwidacja stacji paliw w miejscu, gdzie według zasad urbanistyki powinna być reprezentacyjna zabudowa miejska. Nowy dworzec autobusowy powinien nawiązywać do charakteru miejsca, tj. budynku zabytkowego dworca kolejowego oraz odznaczać się wysokimi walorami estetycznymi pełniąc rolę wizytówki miasta.

Radom musi planować inwestycje publiczne na miarę swojej wielkości i roli, jaką powinien pełnić w regionie. Dobry przykładem są miasta podobnej wielkości, jak Bielsko-Biała, która planuje budowę dużego węzła przesiadkowego przy dworcu kolejowym za 250 mln zł oraz Kielce, które wykupiły dawny dworzec PKS od prywatnej firmy i przebudowały go na najwyższym światowym poziomie pod względem estetyki i funkcjonalności".

Śródtytuły pochodzą od redakcji

Premiera "Zemsty" w radomskim teatrze w reżyserii Pawła Świątka miała miejsce 25 marca (for. Teatr Powszechny/Radom)

"Jesteśmy w najwyższym stopniu zniesmaczeni po obejrzeniu części przedstawienia, które oferuje młodzieżowej publiczności Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu.

Ryzykowny eksperyment

Państwo Artyści, czy macie dzieci? Dla jakiego świata chcecie je wychowywać? Czy epatowanie młodocianej wrażliwości nastolatków obscenicznymi scenami nie mającymi nic wspólnego z prezentowaniem klasycznego repertuaru uważacie za rzecz właściwą i stosowną?

Łączenie dwu tak odległych od siebie rzeczywistości jak sportretowana przez Fredrę polska kultura szlachecka i świat PRL-u (takie było ponoć zamierzenie twórców spektaklu) jest eksperymentem ze wszech miar ryzykownym i wielkim wyzwaniem dla realizatorów tego pomysłu. Eksperyment jest celowy o tyle, o ile generuje jakieś wartościowe z artystycznego punktu widzenia efekty. Czy w tym wypadku tak było? To wysoce wątpliwe.

Karkołomne połączenie

Świadomy twórca zazwyczaj wpisuje w swoje dzieło projekt adresata, w tym wypadku widza. Wiadomo było, że spektakl przeznaczony jest przede wszystkim dla młodzieży szkolnej. Dla nastolatków te dwie bardzo odmienne rzeczywistości – świat staropolskiej kultury szlacheckiej i świat realiów PRL-u są równie odległe, nieznane i niezrozumiałe. Ich karkołomne połączenie nie ułatwia młodzieży poznania i zrozumienia żadnej z tych dwu epok. Prezentuje świat totalnego chaosu, a jeśli chwilami bawi, to apelując do najbardziej prymitywnych instynktów młodocianej publiczności. Niezrównany, błyskotliwy humor fredrowskich komedii został na scenie dosłownie zarżnięty, a jedno z ważniejszych klasycznych polskich dzieł zmasakrowane.

W majestacie sztuki

Co mogą czuć i myśleć dojrzali aktorzy – kobiety i mężczyźni, którzy epatują ze sceny młodą wrażliwość widzów wulgarną seksualnością wykreowanych przez siebie postaci? Powiecie, że ci młodzi znają już to wszystko może lepiej niż pokolenie wapniaków. Tak, ale czy musi podawać im to na tacy instytucja teatru będąca zawsze ostoją tak zwanej wyższej kultury i to pod skrzydłami szkół, które uczniów na to przedstawienie doprowadzają. Tyle się słyszy o potrzebie chronienia dzieciaków przed wynaturzoną zmysłowością, a potem w majestacie “sztuki” niszczy się pozostałości ich naturalnych ochronnych barier psychologicznych. Czy nie jest to jawny gwałt na tym, co w dzieciach delikatne i kruche i ich pokładach głębszej ludzkiej wrażliwości?

Nie oszukujmy się, teatr wiąże koniec z końcem dzięki spektaklom dla młodzieży szkolnej i to powinno Was do czegoś zobowiązywać. My, naiwni dorośli, którzy zaufaliśmy placówce kulturalnej, pozwoliliśmy na to, aby nasi podopieczni płacili za ich ogłupianie i deprawację. Nigdy sobie tego nie darujemy.

Nasze zaufanie (piszę w imieniu społeczności dwóch szkół) do Państwa instytucji będzie po tym przykrym ze wszech miar doświadczeniu bardzo trudno odbudować".

Pod listem podpisało się kilka nauczycielek i nauczycieli z dwóch szkół podstawowych w regionie radomskim (dane do wiadomości redakcji). Byli na spektaklu wraz z 97 uczniami.

Śródtytuły pochodzą od redakcji.

W Radomiu mieszkania z programu powstały przy Tytoniowej (fot. PFR Nieruchomości)

Jak już pisaliśmy, PFR z początkiem stycznia podniósł znacznie wysokość czynszów za wynajem mieszkań. Nowe stawki były szokujące. Do tej pory sięgały one od ponad 1 tys. zł do 2,5 tys. zł w przypadku największych lokali. Po odebraniu nowych decyzji okazało się, że trzeba będzie płacić więcej nawet o kilkaset złotych. W niektórych przypadkach to nawet ponad 800 zł miesięcznie. Opłaty podniesiono o wskaźnik inflacji, a ten wynosił przecież ponad 14 proc! Tymczasem program Mieszkanie Plus zakładał, że skorzystają z niego osoby, których nie stać na kredyt i zakup własnego "M".

Radomianie z ul. Tytoniowej skarżą się jednak nie tylko na podwyżki. Ogromnym problemem są również pojawiające się w wielu miejscach usterki i niedoróbki budowlane.

Po krytycznych głosach, w tym artykułach w mediach, 16 lutego PFR Nieruchomości poinformował, że "Obecnie oferowana stawka czynszu oraz kaucja nie będą podlegać waloryzacji o wskaźnik inflacji do końca 2025 roku. Przeciętna kwota oszczędności dla budżetu domowego najemcy wyniesie nieco ponad 5 tysięcy złotych. Dodatkowym wsparciem będzie zwrot kaucji w wysokości jednomiesięcznego czynszu, który będzie dotyczył wszystkich najemców osiedli (...). Średnio dla najemcy będzie to 1500 zł oszczędności".

Posłowie interweniują

Problemami mieszkańców z Tytoniowej zainteresowali się posłowie Platformy Obywatelskiej. W miniony poniedziałek  spotkali się z nimi: Konrad Frysztak z Radomia, Michał Krawczyk z Lublina i Aleksander Miszalski z Krakowa. Parlamentarzyści połączyli siły, bo w podobnej sytuacji są lokatorzy "plusowych" bloków w całej Polsce. Poinformowali, że przeprowadzili już kontrolę poselską w spółce PFR Nieruchomości, która była inwestorem i zarządza rządowym programem.

- Chcemy się przyjrzeć spółkom MDR, które zostały powołane oddzielnie do każdej budowy Mieszkania Plus. Kolejne spółki to etaty, zarządy, rady nadzorcze, a to oznacza pensje, które płacą najemcy mieszkań. Będziemy pytać i wywierać presję, żeby pomóc lokatorom. Zostawiliśmy w PFR Nieruchomości listę pytań, czekamy na odpowiedź. Z mieszkańcami rozmawiamy, żeby poznać ich problemy. Chcemy wiedzieć, co robić dalej, żeby im pomóc. Ci ludzie czują się oszukani, bo zapewniano ich, że będą to tanie mieszkania, a ich przestaje być stać na najem - mówił dziennikarzom Konrad Frysztak.

Mieszkańcy piszą list otwarty

Swoje siły łączą też  mieszkańcy bloków, które powstały w ramach programu w całym kraju: Katowicach, Krakowie, Gdyni, Dębicy, Toruniu, Świdniku, Łowiczu, Radomiu, Nowym Targu, Mińsku Mazowieckim i Zamościu. Napisali list otwarty do premiera, zarządu spółki PFR Nieruchomości oraz "wszystkich zainteresowanych". Przytaczamy obszerne fragmenty tego listu.

"(...) Chwilowe zamrożenie czynszów, to odwlekanie w czasie narastającego problemu, przypominające przychodzenie z pistoletem na wodę do pożaru w lesie. W tym miejscu też jasno musi wybrzmieć to, że zamrożone zostały czynsze już po podwyżkach jakie miały miejsce w styczniu 2023 – nie wynika to z publicznych wypowiedzi Państwa przedstawicieli
PFR. Z kolei oddanie części kaucji uważamy za zabieg, który ma zakneblować usta naszymi własnymi pieniędzmi – kompletnie nieprzemyślany, nic nie wnoszący, nic nie rozwiązujący.

(...) Mamy dość kłamliwej narracji dotyczących kwot czynszów, które obowiązują na osiedlach. (...) I tak dla przykładu w mieście Łowicz lokatorzy muszą obecnie zapłacić blisko 2300 zł czynszu za 58 m mieszkanie, a w Dębicy 2100 zł za podobny metraż. W Zamościu jest to 2880 zł za 73 m mieszkanie, a w Katowicach 2450zł za 71 m mieszkanie. Przedstawione powyżej kwoty to jedynie kwoty czynszu. Do tego dochodzi koszt wszystkich mediów (woda, ogrzewanie, prąd, wywóz śmieci), więc kolejne kilkaset złotych (średnio ok.+/- 500-700zł).

Dla kogo jest ten program?

(...) mieszkania oferowane przez PFR nie są w obecnej formie żadną atrakcyjną ofertą na rynku wynajmu! (...) Większość lokatorów postanowiła skorzystać z oferowanych przez Państwo mieszkań ze względu na oferowaną formułę dojścia do własności na atrakcyjnych warunkach dla każdego. Po wielu reklamach, broszurach, pięknych wpisach na stronach internetowych zostały jedynie wspomnienia. Tak, jak po zamyśle dojścia do własności w 15, 20 lub 25 lat.
Ostatnio zaproponowano dojście do własności w Gdyni – po 30 latach. Ile będzie to kosztować? Według przedstawionych ostatnio projektów umowy, dla mieszkania 51 m kw. będzie to bagatela – 1 574 824zł. (słownie: JEDEN MILION PIĘĆSET SIEDEMDZIESIĄT CZTERY TYSIĄCE I OSIEMSET DWADZIEŚCIA CZTERY ZŁOTE. (...)

Do kogo w takim razie kierowany jest ten program? – do osób, którzy nie mają zdolności kredytowej, ale jednocześnie mają fundusze na pokrywanie kosztów w kwotach między 4500 - 5000zł/msc za mieszkanie wraz z mediami? Dodając do tego miesięczne wydatki związane z utrzymaniem rodziny spłatę innych zobowiązań, można przyjąć, że ich domowy
budżet powinien wynosić minimum 9 – 10 tysięcy złotych netto. Takie zarobki kwalifikują do uzyskania dużego kredytu, nawet przy obecnych, rekordowych stopach procentowych, a pamiętajmy, że program powstał przy stopach procentowych oscylujących w okolicy zera. Żadne kwieciste wystąpienia nie zmienią matematyki (...)".

Mieszkańcy bloków z ul. Tytoniowej zapowiedzieli, że przyjdą przedstawić swoje problemy radnym na sesji, która odbędzie się w poniedziałek, 27 lutego.

Bożena Dobrzyńska

Śródtytuły od redakcji

Zdjęcie ilustracyjne (fot. pixabay.com)

Niestety, list jest anonimowy, ale zajęliśmy się nim, ponieważ matki informują, że wyczerpały się "już inne możliwości działania na szczeblu lokalnym", a mężczyzna mający dopuszczać się owych nadużyć nie został odsunięty od pracy z dziećmi, ani nawet zawieszony. Także w kurii, gdzie podobno również pracuje.

Niezmiernie zależy nam na kontakcie z autorkami listu i bardzo prosimy o to, by do nas albo napisały maila - redakcja@mojradom.pl - albo zadzwoniły - tel. 507 601 664 lub wysłały SMS-a na ten sam numer. Można do nas pisać także przez Facebooka. Gwarantujemy pełną anonimowość!

Zachowuje się niewłaściwie

Przytaczamy fragmenty listu: "jesteśmy grupą matek zaniepokojonych o los swoich dzieci. Podejrzewamy (jesteśmy niemal pewne), że w parafii (...) w Radomiu pracuje człowiek, który zachowuje się niewłaściwie wobec dzieci. Nazywa się (...). Jest tam organistą i prowadzi zespół muzyczny. I właśnie na próbach tego zespołu dochodzi do różnego rodzaju nadużyć. Kilka z naszych córek o tym mówiło. Pisałyśmy i próbowały rozmawiać z księżmi (... tu nazwiska - przyp. redakcja), ale nie przyniosło to żadnego skutku. Podobno pan (...) pracuje również w Kurii Radomskiej, nie wiemy jednak jaką funkcję tam pełni. Mimo to, pisałyśmy również i próbowały się skontaktować z księżmi z tej instytucji - m.in. Fołtynem (...). I w tym wypadku nic to nie przyniosło.

Media to potęga. Może więc Wy zapytacie w/w instytucje/ludzi czy w ogóle cokolwiek zrobiono w tej sprawie. Czy w ogóle przyjrzano się owemu panu? Czy przeprowadzono z nim choćby jakąś rozmowę?

(...) Czekamy na jakikolwiek ruch świadczący, że coś się dzieje w tej sprawie. Najlepiej na odsunięcie pana ... na czas wyjaśniania sprawy od pracy z dziećmi. Chyba Kuria też powinna zawiesić z nim współpracę do czasu wyjaśnienia problemu".

W trosce o osoby pokrzywdzone

O liście poinformowaliśmy rzecznika kurii radomskiej ks. Damiana Fołtyna. Był to kontakt SMS-owy, ponieważ ksiądz nie odebrał od nas telefonu, ale poprosił o SMS. Sam też odpowiedział  w tej formie. Radził przekazać mamom "aby dokonały oficjalnego zgłoszenia do Delegata d.s. Ochrony Dzieci i Młodzieży w Diecezji Radomskiej, do ks. Jarosława Wojtkuna". W wiadomości znalazł się też numer telefonu do księdza: 48 696 499 545.

Na nasze pytanie, czy ks. Fołtyn zna sprawę - słyszał lub wiedział o niej - rzecznik kurii ani nie potwierdził, ani nie zaprzeczył. "(...) na tym etapie, w trosce o ewentualne osoby pokrzywdzone, proszę o przekazanie tym Mamom mojej wiadomości".

Jeszcze raz apelujemy do autorek listu o jak najszybszy kontakt z redakcją.

Bożena Dobrzyńska

W księgach są wpisy znanych osób

"P. Stanisław Wierzbicki był bliski znajomym, a właściwie przyjacielem mojej rodziny. On sam był świadkiem na ślubie mojej Babci Marii Skulskiej (z domu Szerszyńska) z Julianem Skulskim. Jej ojciec, Stefan Szerszński był znanym w Radomiu „obywatelem’ – jak się wtedy mówiło - i bliskim zaprzyjaźnionym z p. Wierzbickim. Należeli na początku XX w. do tzw. elity towarzyskiej Radomia. Stefan Szerszynski miał wielki „skład win i towarów kolonialnych” na ul Lubelskiej ( Żeromskiego) róg Kościelnej (dzisiejszej ul Moniuszki). Ten piękny dom stojący do dnia dzisiejszego to Jego i Rodziny własność.

W domu przy ul Żeromskiego 51 (tam gdzie była restauracja) mieszkała moja Babcia z córka Haliną i moim ojcem Stefanem, bardzo znanym przed wojną wszechstronnym sportowcem, zawodnikiem Broni Radom, oraz Prochu Pionki. W tym domu także ukrywaliśmy się w piwnicy w dniu ofensywy Rosjan w nocy z 15 na 16 stycznia 1945 r.

A państwo Kelles-Krauze to też bardzo dobrzy znajomi mojej rodziny, w dzieciństwie mówiłem do nich nawet „ciociu i wujku”. Dlatego ciesze się, że te postacie będą tak upamiętnione w historii Radomia".

Przypomnijmy: list naszego Czytelnika to odpowiedź na nasz artykuł, w którym pisaliśmy, że Muzeum im. Jacka Malczewskiego pozyskało księgi pamiątkowe z restauracji Wierzbickiego z wpisami znanych ówcześnie osób: polityków, aktorów, artystów, literatów. Księgi, uważane dotąd za  zaginione będą eksponowane w powstającym w Domach Gąski i Esterki Muzeum Historii Radomia.

Mapa województwa mazowieckiego (fot. Wikipedia)

Szanowni Państwo,

w przestrzeni publicznej często pojawiają się odniesienia do Radomia i Ziemi Radomskiej, jakoby były one „Mazowszem”, czy też leżały „na Mazowszu”, czasem tereny te określane są również jako „południowe Mazowsze”. Co gorsza, określeń takich używają także osoby związane z Radomiem i Ziemią Radomską, bądź reprezentujące różnego rodzaju instytucje oficjalne Radomia i Ziemi Radomskiej, w tym - niestety - również instytucje kultury. Zachowanie takie nieobce jest niestety również niektórym politykom czy dziennikarzom.

Czujemy się zatem w obowiązku zwrócić oficjalnie uwagę na ten fakt i zaapelować o wrażliwość w tym względzie oraz posługiwanie się prawdą historyczną i faktyczną, i o nienazywanie Radomia ani Ziemi Radomskiej „Mazowszem”. Ufamy, że większość z posługujących się takim uproszczonym, ale nieprawdziwym określeniem, robi to nieświadomie i w dobrej wierze. Chcemy więc tym Listem otwartym sprostować te nieprawdziwe określenia i przybliżyć nieco tło i dodatkowe uzasadnienie dla naszego działania.

Zachęcamy do zapoznania się i upublicznienia załączonego Listu, a w szczególności - o posługiwanie się poprawnymi określeniami oraz reagowanie w sytuacjach, kiedy używane są niepoprawne i nieprawdziwe określenia w stosunku do Radomia i Ziemi Radomskiej.

Z poważaniem,

Ruch "Wojewódzki Radom"

Sygnatariusze listu przypominają, że PiS przed wyborami w 2015 r. obiecał Radomiowi status miasta wojewódzkiego

Publikujemy pełny tekst listu:

"Panie i Panowie Parlamentarzyści, Panowie Premierzy!

Zjednoczona Prawica, jako jedyny obóz polityczny, od kilku lat konsekwentnie zapowiada przywrócenie Radomiowi statusu miasta wojewódzkiego. Przed ostatnimi wyborami – jako „wydzielenie Warszawy z województwa” – był to główny postulat Kontraktu dla Radomia i Ziemi Radomskiej. Jako Radomianie oczekujemy zmiany układu województw, tak by Radom odzyskał należne mu miejsce w regionie i kraju. Radom - miasto ponad dwustutysięczne, z regionem liczącym kilkaset tysięcy mieszkańców, nie ustępuje obecnym miastom wojewódzkim, takim jak Kielce, Opole, Toruń, czy Zielona Góra.

Od kilku dziesięcioleci Radom nie może rozwijać się jak inne duże miasta. Został celowo zdegradowany. Wpierw w odwecie za Czerwiec 1976, ostatnio przez włączenie do patologicznego województwa mazowieckiego. Kiedy duże miasta polskie budowały funkcje wyższego rzędu, Radom był spychany do pozycji „ośrodka subregionalnego” bądź „miasta średniego tracącego funkcje społeczno-gospodarcze”. Nigdy nie pogodzimy się z taką degradacją Radomia. Oczekujemy tylko jednego: statusu miasta wojewódzkiego - w dowolnym układzie terytorialnym. Może się to odbyć przez zapowiadany podział województwa mazowieckiego na dwie jednostki. Zadowala nas wówczas dwubiegunowy model województwa z Płockiem i Radomiem jako równorzędnymi miastami wojewódzkimi. Możliwy jest też powrót do koncepcji województwa staropolskiego z Kielcami i Radomiem jako równorzędnymi miastami wojewódzkimi. To właśnie jest optymalne rozwiązanie dla aglomeracji staropolskiej. Idea województwa staropolskiego ma szerokie poparcie wśród ekspertów oraz wśród mieszkańców podzielonego obecnie regionu.

Jako ruch Wojewódzki Radom my też wywiążemy się ze swoich zobowiązań. O status wojewódzki Radomia będziemy walczyć do skutku. Będziemy popierać każde rozwiązanie, które doprowadzi nas do tego celu. Będziemy piętnować obłudne kłamstwa przeciwników zmian. Będziemy przypominać słowa tych, którzy obiecali uczynić Radom miastem wojewódzkim"

Pod listem podpisali się: Wojciech Gawriołek, Radomir Jasiński, Marta Ratuszyńska

Główny budynek fabryk został wybudowany w 1925 roku

Sygnatariusze listu żądają, by Agencja Rozwoju Przemysłu, która jest właścicielem obiektu wycofała się z pomysłu zburzenia budynku Fabryki Broni. Radomscy społecznicy uważają, że odrestaurowany gmach mógłby służyć w przyszłości za siedzibę przyszłego (nowego) urzędu wojewódzkiego.

 - Mamy nowy plan dla najważniejszego w Radomiu obiektu przemysłowego. Chcemy, aby w tym obiekcie coś się działo. Ponieważ jest projekt zmiany administracyjnej naszego kraju i utworzenie nowego województwa ze stolicą w Radomiu chcemy, aby w tym budynku znajdował się w przyszłości urząd wojewódzki – uważa Jarosław Kowalik, szef Radomskiego Samorządu Obywatelskiego.

Według tej koncepcji w starej Fabryce Broni byłaby siedziba 27 wydziałów urzędu wojewódzkiego, a sam wojewoda urzędowałby w byłej siedzibie Urzędu Wojewódzkiego w Radomiu przy ul. Żeromskiego 53.

Jarosław Kowalik przypomina, że Agencja Rozwoju Przemysłu zapłaciła już za projekt rewitalizacji Fabryki Broni. - Chcemy więc, aby ten projekt był wykorzystany – wyjaśnia Jarosław Kowalik.

- Byłem mile zaskoczony spontaniczną reakcją, którą otrzymywałem z różnych stron, kiedy ogłoszono decyzję o wyburzeniu tego obiektu. Gdybyśmy się zastanowili jaki budynek może symbolizować historię Radomia w całym XX wieku to chyba jest to najważniejszy budynek. Fabryka Broni, która powstała tutaj na początku lat 20. XX wieku zaraz po odzyskaniu niepodległości jest symbolem odbudowy państwa, bo w tym czasie na terenie Polski nie było żadnej fabryki z branży zbrojeniowej – zauważa Łukasz Zaborowski z Radomskiego Towarzystwa Naukowego.  Zwraca też uwagę, że zburzenie tego budynku byłoby zaprzeczeniem całego programu rządowego „Fabryka” skierowanego do średnich miast, które utraciły status miasta wojewódzkiego.

Zdaniem Łukasza Zaborowskiego Agencja Rozwoju Przemysłu zmieniła plany dotyczące budynku (nie rewitalizować, a stawiać nowy), bo chce zaoszczędzić na programie.

Najpierw rewitalizacja, potem wyburzenie

Przypomnijmy: ARP początkowo zapowiadała modernizację istniejącego budynku fabryki. Ale, jak ostatnio tłumaczyła "ze względu na zmianę uwarunkowań technicznych i rynkowych wpływających na brak biznesowej zasadności jej realizacji" zmieniła swoje plany.

Główny budynek fabryki powstał w 1925 roku. Na kompleks przyfabryczny składały się także: polerownia, strzelnica, studnia artezyjska, wieża ciśnień, domy: robotnicze, urzędniczy, łaźnia i magazyn objętościowy. W 1927 roku fabryka zakończyła budowę większości obiektów. W 1935 roku w radomskiej fabryce uruchomiono seryjną produkcję legendarnych pistoletów VIS.

Tradycje przedsiębiorstwa kontynuowała w XXI wieku nowa spółka: Fabryka Broni „Łucznik”, która w 2014 roku przeniosła się do nowej siedziby w Wólce Klwateckiej. Pojawiło się kilka koncepcji wykorzystania historycznego budynku: zorganizowania tu muzeum historii przemysłu radomskiego czy zaadoptowaniu na siedzibę Polskiej Grupy Zbrojeniowej i Park Naukowo-Technologiczny.

kat., bdb

Manifestacja w Radomiu (fot. Piekłokobiet. Radom/Facebook)

List został opublikowany na profilu prezydenta w mediach społecznościowych. Radosław Witkowski wyjaśnia intencje, jakie przyświecały autorom listu: "O rozwagę i powściągliwość w wyrażaniu swoich poglądów i ocen w obecności młodzieży zaapelowaliśmy do nauczycieli radomskich szkół. List, który skierowaliśmy do szkół to odpowiedź na informacje o pojawiających się napięciach na tle światopoglądowym. Stoimy na stanowisku, że uczniowie mają prawo wyrażać swoje poglądy, a szkoła powinna tworzyć warunki do swobodnego kształtowania ich światopoglądu. Oczywiście nie może być tu mowy o wykraczaniu poza obowiązujące ramy prawne i nie może też dochodzić do naruszania wolności drugiego człowieka. Jednocześnie zaapelowaliśmy do dyrektorów i nauczycieli, by w codziennej pracy mieli na uwadze bezpieczeństwo uczniów, w tym zapobieganie szerzeniu się hejtu czy innych form agresji. Zadaniem, które stoi przed nami wszystkimi jest kształtowanie młodego pokolenia tolerancyjnego, pełnego szacunku dla poglądów innych osób".

Przypomnijmy: ostatnio dotarły do opinii publicznej informacje o tym, że nauczyciele usiłowali wymusić na uczniach usunięcie symbolu Strajku Kobiet z profili na platformach szkolnych do zdalnej nauki. W liceum w Szydłowcu matematyk usunął z tego powodu z lekcji uczennice, a w V LO w Radomiu nauczycielka informatyki nie chciała usprawiedliwić nieobecności uczennic w dniu ogólnopolskiego strajku kobiet, mimo że tę nieobecność usprawiedliwiali rodzice. Ponadto zażądała usunięcia symbolu Strajku Kobiet nie tylko z platformy do nauki zdalnej, ale i osobistych profili uczniów na Facebooku. Zagroziła też, że obniży nieobecnym ocenę ze sprawowania. Obie sprawy nagłośnił poseł Konrad Frysztak z Platformy Obywatelskiej.

Jak już pisaliśmy, spór w Szydłowcu zakończył się porozumieniem. Natomiast jeśli chodzi o "Traugutta" wiceprezydent Radomia Katarzyna Kalinowska, której podlega w mieście edukacja, poprosiła V LO o wyjaśnienia na piśmie. Dyrektorka szkoły ma je złożyć dzisiaj do końca dnia roboczego.

bdb

Fot. archiwum