Praca Piotra Lutyńskiego

Wszechstronny Lutyński

Lutyński to artysta zajmujący się rzeźbą, malarstwem, wykonujący obiekty, instalacje, performance, realizujący koncerty muzyki eksperymentalnej, pokazy multimedialne.

Sztuka jest dla artysty materializacją wibracji światła, środkiem do odkrywania innych wymiarów rzeczywistości. Słowa klucze prezentowanej w Elektrowni wystawy to wielowymiarowość, materialność, niematerialność.

Od końca lat 90. zwierzęta na dobre stały się współtwórcami działań i prac Lutyńskiego. Artysta wierzy, że żywe zwierzęta pomagają otworzyć się widzom na pokazywane obiekty, przekazując im swoją naturalność. Lutyński zawsze wybiera do "współpracy" takie zwierzęta, które nie zaznały swobody, pochodzą z hodowli i pobyt w sztucznie stworzonym, "artystycznym środowisku" nie jest dla nich dyskomfortem. 

Ekspozycję można oglądać do końca grudnia.

Stan fotografuje Radom (i nie tylko)

Drugą bardzo ciekawą wystawą są prace Wojciecha Stana, historyka sztuki, fotografika i filmowca, urodzonego w Radomiu w 1934 roku.

Wystawa w Elektrowni, prezentuje prace pełne reporterskiej pasji, są to prace czarno-białe z lat 60., 70. i 80. minionego wieku, związane m.in. z pracą Wojciecha Stana w Centralnej Agencji Fotograficznej (1972–1991), która w poprzedniej epoce była państwowym podmiotem mającym wyłączność na udostępnianie serwisu foto dla prasy.

Sporo miejsca zajęły również fotografie Radomia, w tym dla tych obrazujących gigantyczne modernizacje sieci wodociągowej, czy odbudowę miejskiej elektrowni na potrzeby świątyni sztuki. Jako nowy obszar poszukiwań z ostatnich dziesięcioleci aktywności fotografika, zaistniał monastycyzm, w którym obiektyw dyskretnie towarzyszył modlitwie i wnętrzom klasztorów różnych wyznań.

Ekspozycja czynna do końca stycznia.

"Granica" na tarasie

Z kolei na tarasie Elektrowni można podziwiać prace polskiej rzeźbiarki Marioli Wawrzusiak-Borcz.

„Granica” to instalacja artystyczna, za pomocą której artystka nawiązuje do aktualnej sytuacji na granicy polsko-białoruskiej.

Instalacja dostępna do końca lutego.

Zdjęcia: Marcin Kucewicz/MCSW Elektrownia

fot. Materiały prasowe/MCSW Elektrownia

"Sztuka jest dla mnie materializacją wibracji światła, środkiem do odkrywania innych wymiarów rzeczy-wistości" - deklaruje artysta.

W przestrzeni galerii autor wyodrębnia pięć segmentów tematycznych.

1.     Nasze myśli realizują się w życiu – materializacja słowa, przestrzeń Buddy. Sala zbudowana z rzeźb przedstawiających  nietypowe figury Buddy podkreślające materialną i niematerialną naturę rzeczy. Obiekty eksponowane w konfrontacji z malarskimi kompozycjami centrycznymi, nawiązującymi do symbolicznej wizji domniemanego wielkiego wybuchu lub przypominającymi modele atomu (2018–2021)

2.     Drugie życie – ciało niematerialne. W zaciemnionym wnętrzu konfrontacja zagęszczonej kompozycji starych luster z odbijającą się w nich sylwetką postaci astralnej, postaci z innego wymiaru (2007–2021)

3.     Bracia mniejsi – jajko czy kura? Przestrzeń świata zwierząt, fantomy szkieletów kury, królika, zestawianych z malarstwem abstrakcyjnym. Poszukiwanie sensów, zależności i ukrytych wymiarów (2018–2021)

4.     Pole koloru –  skrzynie, obrazy z malarstwem abstrakcyjnym wypełnione elementami organicznymi, całość zatopiona w zbożu (2005–2021)

5.     Ukryty wymiar – przenikanie światów, symetria. Przestrzeń obiektów surrealistycznych. Przenikanie się świata ludzi i zwierząt, w którym zwierzęta zastępują  ludzi w ich rolach społecznych, tworząc wielowymiarowość znaczeń. Wanna z rogami jelenia, wózek dziecięcy z sercem danieli, lampka nocna z ptasim gniazdem, zegary z kranikami – symbole czasu. Ukrzesłowienie – głowa jelenia połączona z krzesłem – uprzedmiotowienie (2016–2021)

Piotr Lutyński urodził się w 1962 roku w Tychach. Ukończył Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoni Kenara w Zakopanem. Studiował na Uniwersytecie Śląskim w Cieszynie, dyplom uzyskał w 1990 roku w pracowni grafiki prof. Eugeniusza Delekty. Zajmuje się rzeźbą, malarstwem, wykonuje obiekty, instalacje, performance, koncerty muzyki eksperymentalnej, pokazy multimedialne. Realizuje pokazy muzyczno-wizualne, w których uczestniczą żywe zwierzęta zestawiane z malarskimi kompozycjami, rzeźbami, poezją i muzyką. Od końca lat 90. zwierzęta stały się współtwórcami działań artysty. Lutyński uważa, że żywe zwierzęta pomagają otworzyć się widzom na pokazywane obiekty, dzięki nim przełamuje sztuczność konwencji galeryjnego wydarzenia.

Współzałożyciel (z Markiem Kozicą) grupy-zespołu muzyki improwizowanej RDZEŃ, twórca RDZEŃ2 (koncerty z Ryszardem Krynickim) oraz RDZEŃ 69. Prowadzi akcje totalne w przestrzeni miast, polegające na interdyscyplinarnym koncercie połączonym z  akcją artystyczną (PROJEKT KR736EJ Autobus – Galeria – Pracownia). Zrealizował dwa filmy „Ocean elektronów” i „Wielowymiarowość”.

 Od wielu lat prowadzi wykłady, warsztaty plastyczne i muzyczne dla dzieci i dorosłych, łącząc tematy sztuk wizualnych i fizyki współczesnej z muzyką.

Jego prace znajdują się w w wielu kolekcjach muzealnych i galeriach.

Elektrownia zapowiedziała to wydarzenie jako akcję artystyczną Piotra Lutyńskiego - performans na blasze perforowanej. Ale gości i przypadkowych przechodniów czekała niespodzianka.

- Głównym powodem zaproszenia państwa jest pewien stopień naszego zbulwersowania, zbulwersowania całego świata artystycznego wynikającego z faktu, że radni miasta Radomia, a konkretnie radni klubu PiS odmówili nazwania jednej z ulic naszego miasta imieniem Andrzeja Wajdy - wyjaśnił Zbigniew Belowski, dyrektor artystyczny Elektrowni. - My, jako osoby związane z instytucją, która jest też związana z osobą Wajdy, Honorowego Obywatela Miasta Radomia (otrzymał ten tytuł w 2001 roku - przyp. autor), doszliśmy do wniosku, że powinniśmy pokazać swoje stanowisko. Szacunek dla patrona Elektrowni, osoby, która jest inspiratorem tej instytucji, ofiarodawcą prac do jej kolekcji, nakazał nam to działanie, ten artystyczny gest. Dalsze milczenie uznalibyśmy jako dyshonor - podkreślał.

Wspólnie z Piotrem Lutyńskim, który, jak przypomniał Zbigniew Belowski, swoimi akcjami w Krakowie przyczynił się, by ulicom nadano imiona Tadeusza Kantora i Jerzego Nowosielskiego, odsłonili tablicę z napisem „Pasaż Andrzeja Wajdy” na głównym budynku Elektrowni. Powtórzył, że jest to gest artystyczny. - Nazwa symboliczna, nie mająca zobowiązań prawnych - dodał. Zapowiedział, że Elektrownia wystąpi do prezydenta miasta o przebicie przejścia w stronę ulicy Narutowicza i utworzenie ulicy, lub pasażu z prawdziwego zdarzenia, który oczywiście będzie nosił imię Andrzeja Wajdy.

- Andrzej Wajda był kimś więcej niż tylko reżyserem. On wpłynął na naszą wyobraźnię zbiorową, ale też indywidualną. Naszą wyobraźnię kształtowały jego filmy. Nie możemy udawać, że tego nie było - tłumaczył z kolei Piotr Lutyński.

kat, bdb

Fot. MCSW Elektrownia