fot. Metro Properties

Specjalnie stworzoną przestrzeń z pokojami sensorycznymi będzie można obejrzeć już w dzisiaj, 17 kwietnia, a wyjątkową możliwość zabawy zmysłami w namiotach sferycznych wypełnionych interaktywnymi dźwiękami, światłami i efektami specjalnymi - radomianie otrzymają od piątku 19 kwietnia do środy 24 kwietnia (z wyjątkiem niedzieli).

 - Zapraszamy do wyjątkowego świata zmysłów i wyobraźni. Iluminarium to instalacja, która nie tylko wciąga w świat barw i dźwięków, ale także skłania do głębszej refleksji nad kondycją ludzką we współczesnym świecie. To miejsce, które pozostawia przekonanie, że sztuka i światło mają moc leczenia zarówno duszy jak i ciała - mówi Urszula Porębska, dyrektor  działu marketingu Metro Properties, zarządcy centrów M1. Jak podkrełśla, Iluminarium to zarówno pokoje relaksacyjne, stanowiące eteryczną oazę spokoju, jak i przestrzeń z nutą szaleństwa, pobudzająca wyobraźnię. Pełne doświadczenie oferowane w Iluminarium to podróż do wnętrza samych siebie, gdzie dźwięki i kolory prowadzą przez emocjonalne pejzaże, aż do osiągnięcia wewnętrznego spokoju i stabilizacji.

Iluminarium w Centrum Handlowym M1 Radom będzie czynne od 19 do 24 kwietnia, z wyjątkiem niedzieli 21 kwietnia. Biletem wstępu będzie paragon za zakupy w M1 wartości minimum 50 zł.

kat

fot. Materiały prasowe/MCSW Elektrownia Radom)

O wystawie pisze Weronika Elertowska, autorka tekstu w katalogu wystawy: >"M" to miasto, muzyka, moc, macierzyństwo, to malarstwo i miłość, menstruacja, melancholia, marzenia, meduza wyrzucana na brzeg morza, to milczenie, matka, monotonia lub zbyt długi monolog.

W swoim najnowszym cyklu obrazów Ewa Banaszczyk z uderzającym realizmem i brutalną ekspresją maluje przedmioty towarzyszące nam w codziennym życiu – fragmenty ubrań, ukochanego płaszcza, bielizny. To obiekty bardzo intymne, a jednocześnie niewidzialne – tak jak niewidzialne bywają kobiety będące ich właścicielkami. […] Prace malarskie artystki nie mają już tak jak do tej pory jedynie formy intymnego pamiętnika, są raczej próbą reakcji, odpowiedzi na własne dojrzewanie i przemijanie. Zapraszając widza do oglądania intymnych scen, pomijając zupełnie obecność człowieka, do którego należą lub należały, łamią wciąż obecne we współczesnej kulturze tradycyjne wyobrażenia dotyczące kobiecości. Poprzez konfrontowanie się z oczekiwaniami dotyczącymi kobiecości i życia domowego to, co doskonale znane, zmienia się w obrazach w coś dziwnego i niepokojącego, a jednocześnie niezwykle zmysłowego. Mimo że Ewa Banaszczyk nie definiuje siebie jako artystki feministycznej, a w jej pracach nie znajdziemy ostentacyjnych deklaracji, to należy podkreślić, że jej twórczość jest głęboko osadzona w tradycji sztuki kobiet. Jest to doskonale widoczne jeśli przyjrzymy się, w jaki sposób czołowe polskie artystki lat 70. reagowały na rozwijającą się kulturę i sztukę konsumpcyjną, sprowadzającą często kobietę do roli atrakcyjnego obiektu lub produktu (do momentu, w którym nie upłynął jego termin ważności). Obrazy znajdujące się na wystawie są rodzajem „malarstwa feministycznego” – nie bez powodu odwołuję się do tytułu słynnego performance`u Anny Kutery z roku 1973. W obu przypadkach widoczny staje się problem relacji między sztuką a życiem, a także pozycją kobiety-artystki w sztuce. Kluczowa jest tu sensualność – na obrazach nie zobaczymy tylko przedmiotów i ubrań. Ewa Banaszczyk nie portretuje jedynie znoszonych rzeczy, poplamionej bielizny, tylko kobiecą cielesność i sensualność. W tym kontekście typograficzne „Urzeczywistnienie” jest sprzeciwem wobec narzuconych schematów, afirmacją tego, co tu i teraz – skrywanej prywatności, procesu zmiany, a przede wszystkim jego fizjologii. W obrazach, które zobaczymy na wystawie kobiecość nie jest częścią dekoracji – zwraca się do wewnątrz i obsesyjnie zajmuje się sobą. Odchodzącą, pogodzoną, buntującą się przeciwko zmianom, pełną sprzeczności w świecie wypełnionym opresją i oczekiwaniami, a jednak niezmiennie zmysłowy.<

Ewa Banaszczyk (ur. 1972, Radom)

Studiowała na Wydziale Nauczycielskim Politechniki Radomskiej (obecnie Uniwersytet Technologiczno-Humanistyczny). W 2000 roku zrealizowała dyplom w zakresie malarstwa w pracowni prof. Andrzeja Gieragi, a aneks w pracowni grafiki warsztatowej prof. Krzysztofa Wyznera. W latach 2001–2005 pracowała jako asystentka w pracowniach malarstwa, rysunku, działań i struktur wizualnych w macierzystej uczelni. Od 2002 roku jest związana z Młodzieżowym Domem Kultury im. Heleny Stadnickiej w Radomiu, gdzie prowadzi pracownię plastyczną, a od 2000 uczy plastyki Publicznej Szkole Podstawowej im. Marii Konopnickiej w Mazowszanach. Uprawia malarstwo, rysunek, fotografię, tkaninę unikatową. Jest pomysłodawczynią wystawy zbiorowej Format Maksymalny A4, którą jako kuratorka realizuje od 2007 roku. Mieszka i tworzy w Radomiu.

Zdjęcie ilustracyjne

W ramach akcji będą przyjmowane:

-              kartony (oprócz kartonów po napojach) i tektura (także falista), 

-              papier pakowy, torby i worki papierowe,

-              papier szkolny i biurowy, zadrukowane kartki,

-              gazety i czasopisma niepowleczone lakierem i folią,

-              książki i zeszyty bez twardych i powlekanych okładek,

a także duży i mały sprzęt elektryczny i elektroniczny pochodzący z gospodarstw domowych.

Zbiórce będzie towarzyszyć warsztaty trash artu, gdzie elementy pochodzące z recyklingu elektrycznych śmieci zamienią się w prawdziwe dzieła sztuki. Osoby w każdym wieku znajdą tu coś dla siebie i na pewno przekonają się, że recykling ma wymiar praktyczny, a bycie „eko” wcale nie jest trudne. Dla uczestników przewidziano drobne upominki. Głównym założeniem akcji jest zwiększenie ilości zebranych selektywnie odpadów na terenie Gminy Miasta Radomia, w celu osiągnięcia nałożonych przepisami prawa poziomów recyklingu.

Kolejna zbiórka makulatury i zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego odbędzie się 3 września (piątek) przy hipermarkecie E.Leclerc przy ul. Toruńskiej 1 w Radomiu.