Muzeum zaprasza na kolejna wystawę

 - Egipt od tysięcy lat fascynuje podróżników, egiptologów i artystów. Wciąż można w nim odnaleźć coś zaskakującego, fascynującego i magicznego. Egipska religia jest skomplikowana, ale jednocześnie niezwykle uporządkowana, a sztuka starożytnego Egiptu stanowiła jej wyjątkowe odzwierciedlenie - mówi Adelina Szczerbińska, kuratorka wystawy.

Śmierć nie oznaczała końca istnienia

Dla starożytnych Egipcjan śmierć nie oznaczała końca istnienia. Była początkiem kolejnego etapu i podróży do świata bogów. Aby osiągnąć życie wieczne, należało odpowiednio przygotować się do tej drogi - zachować ciało, przeprowadzić właściwe rytuały, wyposażyć grobowiec i zapewnić zmarłemu ochronę podczas wędrówki przez zaświaty. - Egipt często kojarzymy z monumentalnymi budowlami, piramidami i wielkimi grobowcami faraonów. To jednak nie jest cała historia tej cywilizacji. Jej prawdziwym sercem był człowiek - ten, który budował, tworzył, wierzył i czcił swoich bogów. I właśnie człowiek jest najważniejszym bohaterem tej wystawy „Śmierć to dopiero początek” opowiada o ludziach, o ich sposobie postrzegania śmierci oraz o tym, jak religia wpływała na ich życie - zarówno na ziemi, jak i w wyobrażanym świecie po śmierci - wyjaśnia Adelina Szczerbińska.

Złożona wizja człowieka

Egipska wizja człowieka była niezwykle złożona. Człowiek stanowił całość, na którą składały się ciało oraz różne aspekty jego istnienia, między innymi ka, ba, imię (ren), cień (szut) i serce (ib). Szczególne miejsce zajmował ach - przemieniona i usakralizowana forma zmarłego, osiągana w wyniku odpowiednich rytuałów i pomyślnego przejścia przez proces pośmiertnej transformacji.

Dlatego tak wielką wagę przywiązywano do mumifikacji, obrzędów pogrzebowych i wyposażenia grobowców. Ciało nie było traktowane jedynie jako doczesna powłoka, lecz pozostawało ważnym elementem relacji pomiędzy zmarłym, jego ka, miejscem pochówku i kultem grobowym. Umieszczane w grobowcach naczynia, żywność, ozdoby czy przedmioty codziennego użytku miały zapewnić zmarłemu wszystko, czego mógł potrzebować po śmierci. Teksty, modlitwy, zaklęcia i przedstawienia pełniły natomiast funkcję ochronną i magiczną.

- Na wystawie zobaczymy między innymi starannie wykonane amulety, które miały chronić zmarłych w zaświatach, zdobione polichromią maski sarkofagowe, mumie zwierzęce i ludzkie, figurki uszebti, które miały pracować za zmarłych, a także papirusy. Ważnym elementem ekspozycji będzie również prezentacja stanowiska archeologicznego Tell el-Murra. Dzięki odkryciom z tego miejsca możemy zobaczyć, jak do śmierci przygotowywali się zwykli mieszkańcy Delty Nilu jeszcze z okresu sprzed powstania państwa faraonów. To ponad 1300 lat fascynującej historii tego stanowiska - podkreśla kuratorka wystawy.

Fascynacja Egiptem

Ważnym bohaterem wystawy jest także Aleksander Laszenko artysta i podróżnik, którego fascynacja Egiptem znalazła odbicie w jego twórczości i podróżach.

- Chciałabym również dodać, że wystawie będą towarzyszyć inspirujące spotkania z archeologami, egiptologami oraz kreatywne warsztaty,  które będziemy tworzyć dla najmłodszych gości naszego muzeum. Całej wystawie będzie towarzyszyła również publikacja - mówi Adelina Szczerbińska.

Na ekspozycji znajdą się obiekty pochodzące ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Książąt Czartoryskich, Muzeum Archeologicznego w Krakowie, Instytutu Archeologii Uniwersytetu Jagiellońskiego, Centrum Edukacji Przyrodniczej UJ, Muzeum Uniwersytetu Warszawskiego oraz Muzeum Ziemi Kujawskiej i Dobrzyńskiej we Włocławku.

Wydarzenie odbędzie się na dziedzińcu muzeum (fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego)

- Równonoc w Malczewskim na stałe wpisała się już w kalendarz naszego muzeum. W tym roku, w związku z 50. rocznicą Czerwca ’76, zdecydowaliśmy się poświęcić wydarzenie twórczości Jacka Kaczmarskiego, jednego z najważniejszych polskich bardów i bezkompromisowego komentatora rzeczywistości. Jestem przekonana, że będzie to wyjątkowe spotkanie, które pozwoli spojrzeć na jego twórczość również przez pryzmat historii, literatury i teatru - mówi Ilona Pulnar-Duszyk, wicedyrektorka Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu.

Lekcja historii

„Jacek Kaczmarski. Lekcja historii” to pełna emocji opowieść, w której publiczność podążać będzie niezwykłą ścieżką wyznaczoną przez kilkanaście utworów artysty. Jego teksty, łączące historię, literaturę i osobistą refleksję, zabrzmią w nowej, teatralnej formie. - Lekcja historii to spektakl muzyczny w reżyserii i według scenariusza Jacka Bończyka, ale nie będzie to klasyczny koncert piosenek legendarnego Barda, lecz spektakl teatralny, który skupia się na fascynacji Kaczmarskiego malarstwem oraz historią - podkreśla Mariusz Turczyk, koordynator wydarzenia.

Na scenie wystąpią: Jacek Bończyk, Wojciech Brzeziński i Julia Konarska wraz z muzykami Michałem Lamżą i Pawłem Stankiewiczem. Głównym założeniem reżysera Jacka Bończyka było ukazanie twórczości Kaczmarskiego przez pryzmat obrazów, które inspirowały go do pisania kultowych utworów, a będą to znane dzieła wielkich mistrzów, m.in. Pietera Bruegla i Edvarda Muncha, a z rodzimych mistrzów pojawią się Jan Matejko, nasz Jacek Malczewski czy Witkacy. To propozycja zarówno dla tych, którzy dobrze znają twórczość Jacka Kaczmarskiego, jak i dla publiczności, która dopiero chce ją odkryć. Znane utwory zyskają nowy kontekst, a muzyka połączy się z teatralną interpretacją i opowieścią o historii.

Wstęp wolny. Liczba miejsc ograniczona.

Koncerty dobywają się na dziedzicu muzeum

Wykonawcy: zespół improCeltic: Natalia Majewska – skrzypce, Aleksander Brych – flety (w tym irlandzki flet poprzeczny), Leszek Kołodziejski – akordeon, Maciej Czarnecki – perkusja.
 
Elektryzujące połączenie tradycji i muzycznej swobody, czyli zespół improCeltic - koncert redefiniuje klasyczne brzmienia Irlandii i Szkocji. W programie znalazły się tradycyjne ludowe melodie celtyckie w nowoczesnych, autorskich aranżacjach – mamy tu połączenie folkowych motywów z improwizacją, która nie zamyka się w formach jazzowych. Usłyszymy, m.in. słynny reel „Drowsy Maggie” znany z filmu "Titanic", jig Swallowtail czy przepiękną balladę "Innisheer".

Bilety do nabycia przed koncertem w kasie Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu; bilet normalny 15 zł, ulgowy - 10 zł (dla dzieci w wieku 7 – 18 lat). Dzieci do lat 7 – bezpłatnie.

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego Radom

 
Georg Johann Tribowski urodził się w 1935 roku w Gdyni w rodzinie niemieckiej. W wieku dwunastu lat wraz z rodziną przeniósł się do Szczecina, gdzie w latach 1951–1956 uczęszczał do Liceum Plastycznego. Ze względu na swoje pochodzenie nie mógł wówczas przystąpić do egzaminu maturalnego ani podjąć studiów wyższych. Egzamin dojrzałości zdał dopiero po kilku latach. W 1962 roku, po zdanym egzaminie w Ministerstwie Kultury i Sztuki we Wrocławiu, otrzymał dyplom polskich artystów plastyków.
W 1964 roku, po długich staraniach, rodzina Tribowskich uzyskała zgodę na przesiedlenie do Niemiec. Mimo emigracji artysta pozostawał silnie związany z miejscami swojej młodości oraz doświadczeniami powojennej Polski, które znalazły wyraz w jego twórczości.

Tribowski pozostawił po sobie bogaty i różnorodny dorobek artystyczny – od malarstwa figuratywnego po abstrakcję. Jego prace znajdują się w zbiorach wielu instytucji muzealnych, 

Wystawa stanowi próbę przybliżenia twórczości artysty szerokiej publiczności oraz refleksję nad doświadczeniem drogi, migracji i tożsamości, które stanowiły ważny kontekst jego życia i sztuki. 

Zarysy muralu na ścianie bloku przy ul. Kusocińskiego 3 w Radomiu już widać. Jak podkreślają przedstawiciele Łaźni, która koordynuje prace, wszystko dzieje się dzięki bardzo dobrej współpracy z Radomską Spółdzielnią Mieszkaniową (właściciel budynku).

"Wybraliśmy dzieło Jacka Malczewskiego z 1910 r. "Autoportret z aniołem na tle łąki". Autorami są Łukasz Rudecki i Paweł Witkowski, twórcy poprzednich murali z obrazami Malczewskiego" - informuje Łaźnia.

Mural jest jednym z elementów projektu "Malczewscy z Radomia. Mural, album, konferencja" w ramach realizacji Budżetu Obywatelskiego 2026. Pomysłodawcą jest Michał Podlewski.

kat

Zdjęcie ilustracyjne (Wystawa "Jacek Malczewski. Konteksty", fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego)

Wystawa Andrzeja Markiewicza prezentuje twórczość artysty, a także jego doktorantów i osób, które z głównym bohaterem wydarzenia łączą epizody edukacyjne, twórcze i organizacyjne. Pokazuje różnorodność doświadczeń, postaw twórczych i estetycznych. Łączy artystki i artystów, którzy uprawiają sztukę współczesną, aktualną, reagującą na codzienność. Sztukę, która nie musi szokować, gorszyć lub obrażać, a do odbiorcy dociera formą, treścią i pięknem ukrytym pod powierzchnią malarskiego, graficznego, rysunkowego obrazu lub formy przestrzennej… na powrót ucząc nas patrzeć.

Andrzej Markiewicz to artysta zajmujący się rysunkiem, grafiką, malarstwem oraz formami przestrzennymi. Swoją twórczość prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą. Jest profesorem oraz dziekanem Wydziału Sztuki Uniwersytetu Radomskiego.
Poziom i wyjątkowy charakter wystawy "Andrzej Markiewicz. Relacje", to efekt współpracy wybitnych artystów oraz wsparcia osób i instytucji zaangażowanych w realizację tego wydarzenia.
 
 172. rocznica urodzin Jacka Malczewskiego
 
... odbędą się w niedzielę, 19 lipca, w godz. 12 - 16 na dziedzińcu muzeum. Wstęp: dorośli 15 zł, dzieci za symboliczną złotówkę.
 
Szczególnie miło widziani najmłodsi. Muzealny dziedziniec zmieni się w plac zabaw: strefę gier i zabaw. Na radomski rynek wróci zamek (dmuchany), w którym dzieci będą mogły się wyhasać. Będzie trampolina od Kocham Skakać, malowanie tatuaży i drewniane gry retro.

Urodzinowych gości z artystyczną weną zaproszeni zostaną do udziału w nowych warsztatach: Malczewski w plecaku i #Akcjakamyk!. Będą tworzyć artystyczne bidony na wodę, przygotują pamiątkowe kamyki ozdobione motywami z Malczewskiego, które zgodnie z ideą pomysłu, pojadą z dzieciakami w świat, zapraszając znalazców do odwiedzenia radomskiego muzeum.

W czasie wydarzenia będą się odbywały także oprowadzenia po galerii z pracami Jacka Malczewskiego.

 

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego Radom

Wystawa poświęcona jest twórczości Georga Johanna Tribowskiego (1935–2002) – artysty urodzonego w Gdyni w rodzinie niemieckiej, którego biografia i dorobek twórczy silnie związane są z doświadczeniem migracji, tożsamości oraz powojennych realiów Europy Środkowo-Wschodniej.

Artysta w wieku dwunastu lat przeniósł się z rodziną do Szczecina, gdzie w latach 1951–1956 uczęszczał do Liceum Plastycznego. Z uwagi na swoje pochodzenie nie mógł wówczas przystąpić do matury ani rozpocząć studiów wyższych. Egzamin dojrzałości zdał dopiero po latach, a w 1962 r. – po zdaniu egzaminu w Ministerstwie Kultury i Sztuki we Wrocławiu – uzyskał dyplom polskiego artysty plastyka.

W 1964 r. rodzina Tribowskich uzyskała zgodę na wyjazd do Niemiec. Mimo emigracji artysta przez całe życie pozostawał związany z doświadczeniami młodości spędzonej w Polsce, co znalazło wyraźne odzwierciedlenie w jego twórczości. W jego dorobku znajdują się zarówno prace figuratywne, jak i abstrakcyjne, ukazujące szerokie spektrum poszukiwań artystycznych.

Dzieła Tribowskiego znajdują się w zbiorach wielu instytucji muzealnych, m.in. Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Okręgowego w Toruniu oraz Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, a także w kolekcjach prywatnych.

Planowana ekspozycja stanowi próbę przybliżenia szerokiej publiczności twórczości artysty oraz refleksję nad motywami drogi, migracji i tożsamości, które stanowią kluczowy kontekst jego życia i sztuki. Wystawa w Radomiu będzie częścią większego projektu prezentującego dorobek Tribowskiego – w styczniu 2027 r. zostanie pokazana w Muzeum Niepodległości w Warszawie, a w kwietniu 2027 r. w Śląskim Centrum Wolności i Solidarności w Katowicach.

Zdjęcia: Muzeum im. Jacka Malczewskiego Radom

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego Radom

Historia przemysłu i pamięć o „jedenastce”

Pierwszym elementem programu jest prezentowana od 17 kwietnia (do 31 października) wystawa „Zakłady Metalowe w Radomiu – ze zbiorów Works 11”. Ekspozycja poświęcona została największemu zakładowi przemysłowemu w historii powojennego Radomia.

Na ekspozyji prezentowane są zabytki związane z działalnością Zakładów Metalowych przy ul. 1905 Roku – od lat 40. do końca lat 90. XX wieku. Zwiedzający mogą zobaczyć zarówno pamiątki dokumentujące życie codzienne i działalność społeczną pracowników, jak i unikatowe eksponaty związane z produkcją zbrojeniową, w tym pistolety, pistolety maszynowe, karabinki z rodziny AK oraz wzorniki produkcyjne.

Wystawa została przygotowana we współpracy z Michałem Lubińskim (Works 11) oraz Stowarzyszeniem Klub Tradycji Radomskich Zakładów Metalowych Predom-Łucznik nr 11. Jej koordynatorem jest Mariusz Król, kustosz Działu Historii Muzeum.

„Głód wolności” – artystyczna opowieść o Czerwcu ’76

Centralnym punktem obchodów będzie wystawa „Głód wolności. Radomski bunt. Czerwiec 1976”, prezentowana od 12 czerwca do 31 października.

Ekspozycja wychodzi poza tradycyjną narrację historyczną i podejmuje próbę pokazania kulturowych oraz artystycznych konsekwencji robotniczego protestu. Prezentowane dzieła ukazują doświadczenie życia w warunkach ograniczonej wolności, mechanizmy społecznego oporu oraz sposoby komentowania rzeczywistości przez artystów działających zarówno w oficjalnym obiegu, jak i poza nim.

W przestrzeni wystawienniczej znajdą się obrazy, grafiki, plakaty, rzeźby, ilustracje oraz okładki pierwszych wydawnictw podziemnych. Kuratorami wystawy są Jerzy Brukwicki i Damian Jendrzejczyk.

Kieślowski o Radomiu

25 czerwca o godz. 20 na dziedzińcu muzeum odbędzie się plenerowa projekcja filmu „Krótki dzień pracy” w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Powstały w 1981 r. obraz oparty na reportażu Hanny Krall „Widok z okna na pierwszym piętrze”, przedstawia wydarzenia Radomskiego Czerwca z perspektywy I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Przez wiele lat pozostawał niewyświetlany, stając się jednym z mniej znanych dzieł wybitnego reżysera.

Po projekcji zaplanowano debatę z udziałem prof. Krzysztofa Kornackiego oraz dr. Mateusza Wernera. Spotkanie poprowadzi Marcin Kępa.

Andrzej Wajda i jego Radom

Jesienią "Malczewski" zaprosi na wystawę „Dyrygent X Muzy z Radomia. Andrzejowi Wajdzie w 100. rocznicę urodzin i 10. rocznicę śmierci”, prezentowaną od 9 października do 30 grudnia.

Ekspozycja pokaże związki jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów z kilkuletnim miejscem zamieszkiwania w Radomiu oraz jego drogę artystyczną na przestrzeni siedmiu dekad twórczości. Wśród najcenniejszych eksponatów znajdą się prace plastyczne Andrzeja Wajdy ze zbiorów muzeum, plakaty filmowe, wydawnictwa oraz niezwykła pamiątka rodzinna – szabla ojca reżysera, kapitana Jakuba Wajdy.

Kurator wystawy, Marcin Kępa, przygotował także rozbudowaną opowieść o środowisku artystycznym Radomia, które miało znaczący wpływ na rozwój młodego twórcy.

Współczesny Radom w analogowym obiektywie

Program obchodów wykraczać będzie poza rok jubileuszowy. Od 16 stycznia do 26 marca 2027 r. prezentowana będzie wystawa „Współczesny Radom na «starej» fotografii” autorstwa Jacka Turczyka.

Projekt dokumentuje współczesne miasto przy użyciu tradycyjnych technik fotograficznych. Czarno-białe zdjęcia wykonane analogowymi aparatami tworzą symboliczny pomost między Radomiem współczesnym a tym sprzed pół wieku, utrwalonym na fotografiach z czasów robotniczych protestów.

Edukacja poprzez doświadczenie

Integralną częścią programu będą warsztaty edukacyjne „Zaczęło się w Radomiu”, skierowane do dzieci, młodzieży i dorosłych.

W specjalnie zaaranżowanej w muzealnych podziemiach „tajnej drukarni” uczestnicy poznają realia działalności opozycyjnej w czasach PRL. Po zwiedzeniu wystawy „Głód wolności. Radomski bunt. Czerwiec 1976” będą mogli samodzielnie wykonać pamiątkowe koszulki z emblematami i hasłami nawiązującymi do wydarzeń Czerwca ’76.

Przygotowany przez Muzeum im. Jacka Malczewskiego program stanowi wielowątkową opowieść o historii, pamięci i wolności. Łącząc wystawy historyczne, sztukę współczesną, film, fotografię oraz edukację, instytucja pragnie nie tylko przypomnieć wydarzenia sprzed pięćdziesięciu lat, ale również zachęcić do refleksji nad ich znaczeniem dla współczesnego Radomia i Polski.

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego

 
Wydarzenie uświetni występ duetu Nuit Astral - Magdalena Buka Boduła (wokal) i Franciszek Siwy (fortepian) wykonując światowe przeboje międzywojnia.

 Obowiązują zapisy mailowe pod adresem: rezerwacje@muzeum.edu.pl

Lata 20., lata 30. w Zakopanem

Pierwsza w muzeum tak bogata w treści ekspozycja prac Rafała, skupiająca się na jego twórczości związanej z tematyką sportów zimowych, pejzaży górskich, rozrywek kurortowych oraz często w niej obecnych wątków humorystycznych.

Punktem wyjścia jest Zakopane lat 20. i 30 XX wieku, w czasie kiedy kuracjusze, wczasowicze, przybysze i tubylcy zachłysnęli się wolnością. Nowe sposoby spędzania wolnego czasu, odkrycie rożnych sportów zimowych, ale także moda na dancingi, jazz, gry karciane. Prezentację prac Rafała Malczewskiego wzbogacają dzieła twórców Rafałowi współczesnych, z którymi artysta się przyjaźnił lub których twórczość mieści się w orbicie hasła Narty -Dansing - Brydż.

Oprócz dzieł Malczewskiego prezentowana jest twórczość wybitnych, współczesnych Rafałowi artystów: Leona Chwistka, Stanisława Ignacego Witkiewicza, Zofii Stryjeńskiej, Władysława Skoczylasa, Augusta Zamoyskiego, rzeźbiarzy i grafików skupionych wokół zakopiańskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego. Prezentację wzbogacają plakaty, rzemiosło artystyczne oraz realia z epoki.

Portret żony Jacka Malczewskiego

Dziś w "Malczewskim" podczas konferencji prasowej symbolicznie przekazano obrazy. Pierwszy z nich, datowany jest na 1903 r. przedstawia przyjaciół malarza, a drugi - żonę artysty, Marię z Gralewskich Malczewską. Jest to pierwszy portret olejny żony jacka Malczewskiego w zbiorach radomskiej placówki.

- Mamy czwartą kolekcję prac Jacka Malczewskiego w kraju, ale dzięki zarządowi województwa mazowieckiego pniemy się szybko na pudło. Także być może jeszcze będziemy na trzecim miejscu - cieszy się dyrektor Muzeum im. Jacka Malczewskiego Leszek Ruszczyk. Jednocześnie dziękował  "za szczodrość samorządu województwa mazowieckiego". - Za to, że państwo dbacie o te instytucje kultury, które są najlepszym ambasadorem samorządu. To tu tysiące ludzi w sobotę było podczas Noc Muzeów, byli zachwyceni i zauroczeni tym miejscem - podkreśla dyrektor Ruszczyk.

Późny portret małżonki

O nowych obrazach w kolekcji muzeum opowiada Paulina Szymalak-Bugajska. - To portret żony, czyli Marii z Gielewskich Malczewskiej, którą poślubił w 1887 roku w Krakowie w kościele Mariackim. Ja tylko przypomnę, że do ołtarza Jacka Malczewskiego prowadzi księżna Marcelina Czartoryska w zastępstwie ukochanej matki artysty. Portret małżonki jest bardzo późny, namalowany w Lusławicach, w pracowni artysty.

- Pracownia była zwykłą, taką drewnianą jakby budą, skleconą z prostych desek, którą sam artysta nazywał grobowcem. Praca jest dosyć smutna, melancholijna, ma pewien nastrój zadumy. Myślę, że to też jest jeden z aspektów, za który cenimy malarstwo Jacka Malczewskiego, czyli tę emocjonalną stronę portretowanych modeli. Trzeba też wiedzieć, że te ostatnie lata małżeństwa artysty z Marią były nasycone taką próbą pogodzenia się. Wspomnę tylko, że Jacek Malczewski przez lata miał romans z piękną kobietą inteligentną, charyzmatyczną Marią Balową, o czym oczywiście wiedziała małżonka i te ostatnie lata jakby małżeństwa były pokłosiem emocji, które pomiędzy nimi trwały - wyjaśnia kuratorka. Dodaje, że Maria Malczewska była bardzo rzadkim gościem w Lusławicach, nad czym bolał sam artysta. - Myślę, że to też jest ważny moment, który Jacek uwiecznił na jednym ze swoich płócien. Ten moment, kiedy w końcu małżonka, którą błagał o wybaczenie, postanowiła zjawić się również w Lusławicach - podkreśla Szymalak-Bugajska.

W pracowni mistrza

Druga praca mistrza, nieco mniejsza powstała w 1903 r. i jest takim kadrem jakby z ukrycia. - Ukazuje dwóch przyjaciół, dobrych znajomych Jacka Malczewskiego, również artystów krakowskiego akwarelistę Stanisława Tondosa na pierwszym planie po lewej i dalej w głębi i Wojciecha Kossaka. Tego artysty akurat nie trzeba nikomu przedstawiać: syna Juliusza, ojca Jerzego Kossaka, znanego batalisty, artysty, malarza scen rodzajowych - opisuje znawczyni Jacka Malczewskiego. Zaznacza, że malarz uwiecznił ten moment, kiedy mamy możliwość podejrzeć pracę dwóch bliskich przyjaciół naszego Jacka. - Praca pochodzi z najlepszej dekady twórczości naszego patrona, więc tym bardziej cieszę się, że trafiła do naszych zbiorów - podkreśla Paulina Szymalak-Bugajska.

Bożena Dobrzyńska