Mańczyński – Mój Radom

Wystawa „Pejzaże – wspomnienia” to retrospektywa twórczości Krzysztofa Mańczyńskiego

redakcja — Wed, 13 Mar 2024 19:20:29 +0000

fot. Materiały prasowe/Łaźnia

Zobaczymy charakterystyczne dla Krzysztofa Mańczyńskiego motywy: wieś, miasto, przenikanie miejskich i wiejskich krajobrazów.

Krzysztof Mańczyński urodził się 8 kwietnia 1940 r. w Radomiu. Studiował na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie w latach 1962-68. Dyplom w Pracowni Ilustracji prof. Jana Marcina Szancera (1968). Uprawia malarstwo i rysunek, projektuje plakaty, w swojej twórczości zajmował się też rysunkiem satyrycznym i drobną formą rzeźbiarską. Członek radomskiej Grupy M-5 i Stowarzyszenia Ruchu Artystycznego „Świat” (I połowa lat 80.). Uczestnik wielu wystaw indywidualnych i zbiorowych w Polsce i za granicą (Bułgaria, Niemcy, Ukraina, USA, Wielka Brytania).

Pejzaże Krzysztofa Maczyńskiego. Na wystawę zaprasza Galeria Sztuki Łaźni

redakcja — Fri, 05 Feb 2021 08:00:10 +0000

Krzysztof Mańczyński to artysta malarz i rzeźbiarz urodzony w 1940 roku w Radomiu. W 1968 roku ukończył Wydział Malarstwa i Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Dyplom uzyskał w Pracowni Ilustracji Książkowej pod opieką prof. Jana Marcina Szancera.

W swoim dorobku twórczym ma kilkadziesiąt wystaw indywidualnych, brał też udział w ponad 150 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą. Jest laureatem wielu nagród na konkursach i wystawach plastycznych. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych oraz kolekcjach w kraju i za granicą. Na jego obrazach często pojawia się Radom, ale nie brakuje i pejzaży bieszczadzkich, czy widoków z zagranicznych podróży. Pasją artysty są także krzyże z drewna.

Na wystawie prezentuje pejzaże inspirowane jego ukochanymi Bieszczadami, począwszy od 1979 po ostanie prace z roku 2020. Wystawa składa się z dwóch ekspozycji: pierwsza zbiór prac malarskich, druga to pejzaże wykonane w technice pasteli.

Trzy wystawy w „Elektrowni”: Mańczyński, Salon Zimowy i ArtNOBLE

redakcja — Tue, 22 Jan 2019 14:57:13 +0000

Praca Krzysztofa Mańczyńskiego (fot. Marcin Kucewicz)

Krzysztof Mańczyński należy do grona najważniejszych artystów tworzących w Radomiu po II wojnie światowej. Jego dorobek, ze względu na rangę, możemy obecnie konfrontować z dokonaniami ks. Władysława Paciaka czy Edwarda Kiełtyki. Mańczyński jest artystą wszechstronnym, świetnie realizującym się w zakresie różnych technik plastycznych, chętnie mieszającym je ze sobą. Jesienią 2016 r., Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu przypomniało rysunki, kolaże i projekty plakatów artysty, prezentując na wystawie (Orzeł biały na tle nerwowym. Rysunki Krzysztofa Mańczyńskiego. Wybór z lat 1967-2016) 90 wybranych prac. Z okazji jubileuszu „Elektrownia” zaproponuje wybór kilkudziesięciu obrazów pochodzących ze wszystkich okresów aktywności artysty Wystawa czynna do 24 lutego. Salon Zimowy po raz 45. Ogólnopolskie Biennale Sztuki, 45. Salon Zimowy jest edycją jubileuszową, która podtrzymuje tradycyjną formułę konkursu. Jest ona kontynuacją reaktywowanego w 2011 roku - po dwudziestopięcioletniej przerwie - 42. Salonu Zimowego – ciąg dalszy. Zbiorowe wystawy, zwłaszcza te łączące odmienne dyscypliny sztuki, dają możliwość wejrzenia w różnorodność postaw, rodzajów ekspresji, pozwalają na odkrycie atrakcyjności działań artystycznych, zawierającej się w niepowtarzalności dzieł skierowanych do odbiorców, miłośników sztuki. Wystawa ta jest najstarszą ogólnopolską wystawą w powojennej Polsce - pierwsza miała miejsce w maju 1945 roku. Zaledwie pół roku po odzyskaniu niepodległości organizowali ją ludzie Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych pełni nadziei, że kultura i sztuka, która przetrwała czas okupacji będzie służyła społeczeństwu. Kolejne wystawy miały różny wymiar i charakter, ale zawsze służyły promocji polskiej sztuki. Wystawa czynna do 25 stycznia. Maciej Andrzejczak laureatem artNOBLE 2017 Laureatem konkursu artNoble 2017, edukacyjnego Festiwal Sztuki artNoble organizowanego przez Fundację Kultury i Sztuki – artHOLDING od 2012 roku został Maciej Andrzejczak, rocznik 1992. Artysta jest absolwent Wydziału Malarstwa i Rysunku na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu. W 2017 roku obronił pracę dyplomową „Deziluzja” (praca praktyczna) w pracowni prof. Andrzeja Zdanowicza oraz „Paradoksy i potencjał iluzji w malarstwie” (praca teoretyczna), której promotorem była prof. Marta Smolińska. Malarstwo Macieja Andrzejczaka zdaje się zadawać pytanie o to, w co chcemy wierzyć. Artysta zwraca uwagę na relację pomiędzy tym, co iluzyjne, abstrakcyjne a tym, co rzeczywiste. Pragnie aktywizować widza poprzez obiektowość swoich obrazów. Stara się intensyfikować doświadczanie iluzji. Powstanie cyklu pt. „Deziluzja” jest rezultatem podążania artysty w stronę metamalarstwa. Płótna te są próbą przewartościowania klasycznego odbioru obrazu malarskiego. Prace prowadzą otwarty dialog z historią malarstwa, nawiązując do siedemnastowiecznych holenderskich martwych natur. Wystawa czynna do 25 stycznia.

Krzysztof Mańczyński obchodzi 50-lecie pracy twórczej. „Elektrownia” pokaże jego prace

redakcja — Thu, 13 Dec 2018 09:31:08 +0000

Fot. Marcin Kucewicz

A artyście pisze kurator wystawy Mariusz Jończy: "Krzysztof Mańczyński należy do grona najważniejszych artystów tworzących w Radomiu po II wojnie światowej. Jego dorobek, ze względu na rangę, możemy obecnie konfrontować z dokonaniami ks. Władysława Paciaka czy Edwarda Kiełtyki. Mańczyński jest artystą wszechstronnym, świetnie realizującym się w zakresie różnych technik plastycznych, chętnie mieszającym je ze sobą. Jesienią 2016 r., Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej „Elektrownia” w Radomiu przypomniało rysunki, kolaże i projekty plakatów artysty, prezentując na wystawie (Orzeł biały na tle nerwowym. Rysunki Krzysztofa Mańczyńskiego. Wybór z lat 1967-2016) 90 wybranych prac. Z okazji jubileuszu „Elektrownia” zaproponuje wybór kilkudziesięciu obrazów pochodzących ze wszystkich okresów aktywności artysty. Począwszy od najwcześniejszych, wpisujących się w nurt nowej figuracji lat 60., poprzez metaforyczne kompozycje z lat intensywnej działalności w Grupie M-5, aż po ekspresyjne, noszące znamiona sztuki krytycznej, obrazy z lat 80. i 90. Wystawę zdominują charakterystyczne dla Mańczyńskiego motywy „miejsko- wiejskie”, tworzone z niezwykłą swobodą, ekspresją i swadą. Kolorystyczna wirtuozeria i formalna dowolność, deformacja oraz krytyczna uszczypliwość, przenikające się wzajemnie w jego obrazach, paradoksalnie oddają wrażenie realnie otaczającej nas rzeczywistości, w której absurd, bałagan, przypadek i zachwianie proporcji stały się już czymś normalnym. Kontrastem dla zarysowanej dominanty tematycznej będą kompozycje (głównie z lat ostatnich), w których kolorystyczna gra służy wydobyciu i przekazaniu emocji zainicjowanych cudownością natury, w której obecność człowieka zaznaczona zostaje wyłącznie w sposób symboliczny. Wśród zgromadzonych na wystawie obrazów znajdują się zarówno dzieła będące własnością artysty jak i te wypożyczone z radomskiego muzeum oraz od grupy kolekcjonerów, sympatyków twórczości i osoby Krzysztofa Mańczyńskiego".

Weekend w „Elektrowni”: Spotkanie z Mańczyńskim i Brockmann

redakcja — Thu, 13 Oct 2016 08:15:48 +0000

Na wystawie prezentowane są rysunki Mańczyńskiego

W "Elektrowni" można oglądać wystawę rysunków radomskiego artysty pt."Orzeł biały na tle nerwowym". Wieczór autorski Krzysztofa Mańczyńskiego połączony zostanie z promocją katalogu wystawy rysunków twórcy z lat 1967- 2016. W dniu spotkania katalog będzie rozdawany bezpłatnie. Niedzielne spotkanie na wystawie pt. "Widzialne i doświadczalne" jest ostatnią szansa na obejrzenie tak obszernej prezentacji prac Jenny Brockmann w Elektrowni. - Zachęcamy do doświadczenia wykreowanych przez artystkę nietypowych sytuacji architektonicznych, wejścia w interakcje z kinetycznymi rzeźbami inspirowanymi refleksją nad ludzkim organizmem i zapoznania się z modelami i szkicami" - zapraszają organizatorzy. O idei wystawy, poszczególnych instalacjach i o procesie powstania dzieł opowiedzą kuratorka Maria Franecka i sama Jenny Brockmann. Na oba wydarzenia wstęp wolny. kat

Ekspresyjna kreska, formalna swoboda, czyli rysunki Krzysztofa Mańczyńskiego w „Elektrowni”

redakcja — Fri, 09 Sep 2016 07:31:38 +0000

Tak o tej wystawie pisze jej kurator Mariusz Jończy: "Zebrane w grupy tematyczne: „Pamięć”, „Człowiek”, „Otoczenie”, nawiązują do sygnalizowanych zagadnień, ilustrują przemiany formalne zachodzące w twórczości Mańczyńskiego na przestrzeni niemal 50 lat. Ekspresyjna kreska, formalna swoboda, świadomie wprowadzana deformacja, podkreślają i potęgują zawarte w kolejnych kompozycjach emocje, to charakterystyczny język wypowiedzi artysty. Za jego pośrednictwem opowiada o ludzkich dramatach wywołanych konfliktami, u których podłoża leżą: polityka, totalitaryzm i wojna („Pamięć”), podejmuje krytykę przemian społeczno-politycznych lat 80., krytykę kondycji moralnej człowieka w otaczającej go rzeczywistości („Człowiek”). Należące do tej grupy rysunki, nasycone surrealistyczną poetyką, wypełnione postaciami, przedmiotami i symbolami sugerującymi niejednoznaczne skojarzenia, dają pole dla nieokreślonych rozstrzygnięć w warstwie interpretacyjnej. Ich walorami są elementy groteski i charakterystyczne poczucie humoru artysty. „Otoczenie” reprezentują motywy miasta i bieszczadzkich pejzaży. Miasto od lat jest motywem analizowanym przez Mańczyńskiego. W kolejnych ujęciach tematu autor podejmuje się krytycznej oceny współczesnych aglomeracji, opowiada także o swoistej malowniczości ukrytej w chaosie wymieszania historycznej i współczesnej struktury architektonicznej. W specyficzny sposób odwołuje się do obecności reklamy w przestrzeni publicznej, artystyczną manipulacją buduje komentarz społeczny i polityczny. Odnosząc się do rodzinnego Radomia, problem postrzega też w ujęciu uniwersalnym. Bieszczadzkie pejzaże inspirują Krzysztofa Mańczyńskiego od początku jego aktywności artystycznej. Syntetyczne, zredukowane, wydobyte ekspresyjną kreską, nasycone są jednocześnie atmosferą ciepła i melancholii. Powtarzające się w nich motywy drewnianych słupów linii energetycznych i krzyże przypominają o obecności człowieka, otwory drążonych we wzgórzach tuneli być może również nawiązują do tej obecności, być może tak jak słupy i krzyże mają też znaczenie metaforyczne".

Niedziele w muzeach z przewodnikiem

redakcja — Fri, 02 Oct 2015 10:51:39 +0000

W "Malczewskim" o godz. 12 odbędzie się oprowadzanie i warsztaty na wystawie "Magiczny świat domków dla lalek. Kolekcja Anety Popiel - Machnickiej". O godz. 13 muzeum zaprasza na oprowadzanie po ekspozycji "Janusz Towpik. Czarodziej natury". Muzeum Sztuki Współczesnej w Radomiu także o godz. 12 na zwiedzanie dwóch wystaw, które towarzyszyły latem wystawie Nikifora, a 4 października jest ostatnim dniem, kiedy je można oglądać. To "Krzysztof Mańczyński. Obrazy i rysunki ze zbiorów Muzeum" oraz "Edward Dwurnik. Rysunki i obrazy z kolekcji Muzeum". (kat)

Trzy wystawy: Nikifor, Dwurnik, Mańczyński

redakcja — Tue, 14 Jul 2015 09:13:27 +0000

Na wystawie "Mój Nikifor" prezentowane są prace z różnych okresów, od lat 20. do 60., m.in. szczególnie cenne wczesne autoportrety, prace z postaciami biskupów, czy architekturą miejską. Arcydziełem wystawy jest akwarela przedstawiająca 21 scen z życia malarza. Nikifor, malarz „naiwny”, żebrzący na ulicach, miał świadomość, że jest kimś wyjątkowym. MSW pokazuje także rysunki i obrazy Edwarda Dwurnika z własnej, liczącej 38 dzieł kolekcji. Wystawę Nikifora obejrzał Dwurnik w Kielcach, latem 1965 r., po drugim roku studiów w warszawskiej Akademii. Mówił o Nikiforze („Odra”, nr 4, 1996),: „Był moim najważniejszym mistrzem, właściwie jedynym. Nigdy nie przeżyłem większych emocji od tych, które wzbudziły jego obrazy oglądane na żywo”. - 50 lat po tym zdarzeniu, które określiło charakter twórczości Dwurnika, w naszym muzeum można zobaczyć ich prace blisko siebie - podkreśla Mieczysław Szewczuk z muzeum. W roku 75. urodzin Krzysztofa Mańczyńskiego (ur. 1940), jednego z najwybitniejszych radomskich malarzy, MSW przypomina te jego obrazy i rysunki ze swojej kolekcji, które w ostatnich latach nie były pokazywane. - Dyplom warszawskiej ASP (1968) przygotował Mańczyński w pracowni ilustracji książkowej prof. Jana Marcina Szancera, ale maluje i rysuje z tak wielką wrażliwością na kolor, swobodą, spontanicznie, nie przestrzegając jakichkolwiek reguł akademickiego rysunku – że możemy pokazywać jego prace obok prac Nikifora i Dwurnika - tłumaczy Szewczuk. Przypomina, że przed laty Muzeum Sztuki Współczesnej planowało zorganizowanie wspólnej wystawy trzech malarzy: Nikifora, Dwurnika i Mańczyńskiego. - To miała być jedna z tych wystaw, które każą zastanowić się, jak rodzi się sztuka. Taka wystawa nie powstała; teraz są trzy wystawy obok siebie - dodaje. Wystawy czynne do 13 września. (bdb)