fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego Radom

Wystawa poświęcona jest twórczości Georga Johanna Tribowskiego (1935–2002) – artysty urodzonego w Gdyni w rodzinie niemieckiej, którego biografia i dorobek twórczy silnie związane są z doświadczeniem migracji, tożsamości oraz powojennych realiów Europy Środkowo-Wschodniej.

Artysta w wieku dwunastu lat przeniósł się z rodziną do Szczecina, gdzie w latach 1951–1956 uczęszczał do Liceum Plastycznego. Z uwagi na swoje pochodzenie nie mógł wówczas przystąpić do matury ani rozpocząć studiów wyższych. Egzamin dojrzałości zdał dopiero po latach, a w 1962 r. – po zdaniu egzaminu w Ministerstwie Kultury i Sztuki we Wrocławiu – uzyskał dyplom polskiego artysty plastyka.

W 1964 r. rodzina Tribowskich uzyskała zgodę na wyjazd do Niemiec. Mimo emigracji artysta przez całe życie pozostawał związany z doświadczeniami młodości spędzonej w Polsce, co znalazło wyraźne odzwierciedlenie w jego twórczości. W jego dorobku znajdują się zarówno prace figuratywne, jak i abstrakcyjne, ukazujące szerokie spektrum poszukiwań artystycznych.

Dzieła Tribowskiego znajdują się w zbiorach wielu instytucji muzealnych, m.in. Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Okręgowego w Toruniu oraz Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego w Bydgoszczy, a także w kolekcjach prywatnych.

Planowana ekspozycja stanowi próbę przybliżenia szerokiej publiczności twórczości artysty oraz refleksję nad motywami drogi, migracji i tożsamości, które stanowią kluczowy kontekst jego życia i sztuki. Wystawa w Radomiu będzie częścią większego projektu prezentującego dorobek Tribowskiego – w styczniu 2027 r. zostanie pokazana w Muzeum Niepodległości w Warszawie, a w kwietniu 2027 r. w Śląskim Centrum Wolności i Solidarności w Katowicach.

Zdjęcia: Muzeum im. Jacka Malczewskiego Radom

We Wsoli zostaną oficjalnie otwarte nowe budynki Muzeum Witolda Gombrowicza (fot. MWG Wsola)

W Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej książki Gombrowicza i samo jego nazwisko były objęte zapisem cenzorskim. Jego utwory nie mogły być oficjalnie drukowane i dystrybuowane. Autor "Ferdydurke", jako pisarz o wyraźnie antyreżimowych poglądach, od lat przebywający na emigracji, był w komunistycznej narracji wrogiem ludu.

Dostęp do Gombrowicza ograniczony

"Dostęp do jego twórczości był możliwy dzięki szmuglowanym z Zachodu numerom paryskiego pisma „Kultura” oraz książkom Instytutu Literackiego, ale za ich przemycanie i kolportowanie w Polsce groziły poważne represje. Państwowy monopol w dziedzinie publikacji przełamał dopiero pod koniec lat 70. XX wieku niezależny ruch wydawniczy; rozproszony i zakonspirowany, opierający się na setkach drobnych oficyn. Słaba jakość książek bezdebitowych była kwestią drugorzędną wobec popytu na wolne słowo. Ponad 30 proc. społeczeństwa miało kontakt z tzw. bibułą. Z opublikowanych poza cenzurą prawie siedmiu tysięcy tytułów dzieła literackie zajmowały trzecie miejsce co do liczebności (po historycznych i politycznych). Utwory Gombrowicza należały nieprzerwanie do podziemnego kanonu wydawniczego, a "Dziennik" (z 25 wydaniami tylko w latach 1978-1984) był absolutnym bestsellerem – pisze prof. Anna Spólna, autorka prezentacji.

Muzeum Literatury, którego oddziałem jest Muzeum Witolda Gombrowicza posiada w swoich zbiorach kilkadziesiąt tego typu wydawnictw. To różne tytuły, różne formaty, różna, choć najczęściej (ze względów na nielegalny, podziemny sposób druku i dystrybucji) niezbyt dobra jakość. Różny jest też stan zachowania tych książek. Na prezentacji przygotowanej z okazji otwarcia nowych obiektów muzeum pokaże kilkanaście takich wydawnictw. Dziś są to już druki unikatowe, o dużej wartości historycznej.

Rozmowa o drugim obiegu

Na godz. 19 muzeum zaplanowało rozmowę o literaturze w drugim obiegu. W dyskusji wezmą udział prof. UAM, dr hab. Dobrochna Dabert, kierowniczka Pracowni Badań Literatury i Kultury Niezależnej (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu) i prof. dr hab. Piotr Mitzner, teatrolog, poeta, eseista i pisarz (Wydz. Nauk Humanistycznych Uniwersytetu Kard. Stefana Wyszyńskiego w Warszawie). Moderatorką dyskusji będzie prof. Uniwersytetu Radomskiego, dr hab. Anna Spólna.

Wstęp wolny.

Bezpłatny autobus z Radomia do Wsoli będzie jechał trasą linii A, pierwszy przystanek dworzec PKP/Traugutta 02. Odjazd z tego przystanku o godz. 18. Powrót po wydarzeniu tym samym autobusem.

Materiały: Radomskie Inwestycje

Jak już wielokrotnie pisaliśmy, właścicielem nieruchomości jest Muzeum im. Jacka Malczewskiego, które przy wsparciu finansowym samorządu województwa mazowieckiego kupiło je od prywatnych właścicieli. Najpierw była mowa tylko o renowacji kamienicy na rogu Rynku i Rwańskiej, która przez lata straszyła swoim stanem technicznym i wyglądem. Jednak później  muzeum zainteresowało się sąsiednimi działkami.

Rewitalizacja dwóch kamienic

Jak podają Radomskie Inwestycje, projekt zakłada rewitalizację dwóch zabytkowych kamienic znajdujących się w bardzo złym stanie technicznym oraz budowę nowej części muzealnej od strony ul. Szewskiej. Dzięki inwestycji powstaną nowoczesne przestrzenie wystawiennicze, edukacyjne, magazynowe i konferencyjne, które pozwolą na dalszy rozwój jednej z najważniejszych instytucji kultury w regionie.

Obszar projektowanej zabudowy jest porównywalny z terenem działki, na której znajduje się Kamienica Deskurów.

Autorzy - Biuro Architektoniczne mamArchitekci z Warszawy -  przeanalizowali trzy warianty inwestycji: I – z salą widowiskową częściowo zagłębioną w podziemiu, jedną kondygnacją podziemną oraz nowoczesną elewacją z prefabrykowanych elementów; II - z podobnym układem funkcjonalnym, ale z dwiema kondygnacjami podziemnymi. "Ze względu na bardzo trudne warunki gruntowo-wodne, wysokie koszty i ryzyko dla sąsiedniej zabytkowej zabudowy został oceniony jako najmniej korzystny" - czytamy na profilu Radomskich Inwestycji.

Wariant III przewiduje: salę widowiskową przeniesioną na kondygnacje nadziemne, jedną kondygnację podziemną, bardziej reprezentacyjną architekturę nowej części obiektu i rozwiązania lepiej eksponujące funkcję muzealną.

Wariant III najlepiej łączy

"To właśnie wariant III wydaje się najpełniej łączyć walory architektoniczne, funkcjonalne i ekonomiczne, przy jednoczesnym zachowaniu historycznego charakteru pierzei Rynku i ul. Rwańskiej. Inwestycja powstanie w samym sercu Miasta Kazimierzowskiego, pomiędzy Rynkiem, ul. Rwańską i Szewską. Oprócz uratowania cennych zabytków ma ona stworzyć nową przestrzeń dla wystaw, edukacji, wydarzeń kulturalnych i przechowywania zbiorów muzealnych" - podkreślają autorzy postu.

Obecnie trwa etap projektowy. Wniosek o pozwolenie na budowę został już złożony, a dokumentacja ma być gotowa jesienią tego roku. Szacuje się, że realizacja całego przedsięwzięcia pochłonie kilkadziesiąt milionów złotych.

"To może być jedna z najważniejszych inwestycji kulturalnych w Radomiu ostatnich lat" - oceniają Radomskie Inwestycje.

Bożena Dobrzyńska

Materiały: Radomskie Inwestycje

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego Radom

Historia przemysłu i pamięć o „jedenastce”

Pierwszym elementem programu jest prezentowana od 17 kwietnia (do 31 października) wystawa „Zakłady Metalowe w Radomiu – ze zbiorów Works 11”. Ekspozycja poświęcona została największemu zakładowi przemysłowemu w historii powojennego Radomia.

Na ekspozyji prezentowane są zabytki związane z działalnością Zakładów Metalowych przy ul. 1905 Roku – od lat 40. do końca lat 90. XX wieku. Zwiedzający mogą zobaczyć zarówno pamiątki dokumentujące życie codzienne i działalność społeczną pracowników, jak i unikatowe eksponaty związane z produkcją zbrojeniową, w tym pistolety, pistolety maszynowe, karabinki z rodziny AK oraz wzorniki produkcyjne.

Wystawa została przygotowana we współpracy z Michałem Lubińskim (Works 11) oraz Stowarzyszeniem Klub Tradycji Radomskich Zakładów Metalowych Predom-Łucznik nr 11. Jej koordynatorem jest Mariusz Król, kustosz Działu Historii Muzeum.

„Głód wolności” – artystyczna opowieść o Czerwcu ’76

Centralnym punktem obchodów będzie wystawa „Głód wolności. Radomski bunt. Czerwiec 1976”, prezentowana od 12 czerwca do 31 października.

Ekspozycja wychodzi poza tradycyjną narrację historyczną i podejmuje próbę pokazania kulturowych oraz artystycznych konsekwencji robotniczego protestu. Prezentowane dzieła ukazują doświadczenie życia w warunkach ograniczonej wolności, mechanizmy społecznego oporu oraz sposoby komentowania rzeczywistości przez artystów działających zarówno w oficjalnym obiegu, jak i poza nim.

W przestrzeni wystawienniczej znajdą się obrazy, grafiki, plakaty, rzeźby, ilustracje oraz okładki pierwszych wydawnictw podziemnych. Kuratorami wystawy są Jerzy Brukwicki i Damian Jendrzejczyk.

Kieślowski o Radomiu

25 czerwca o godz. 20 na dziedzińcu muzeum odbędzie się plenerowa projekcja filmu „Krótki dzień pracy” w reżyserii Krzysztofa Kieślowskiego. Powstały w 1981 r. obraz oparty na reportażu Hanny Krall „Widok z okna na pierwszym piętrze”, przedstawia wydarzenia Radomskiego Czerwca z perspektywy I sekretarza Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Przez wiele lat pozostawał niewyświetlany, stając się jednym z mniej znanych dzieł wybitnego reżysera.

Po projekcji zaplanowano debatę z udziałem prof. Krzysztofa Kornackiego oraz dr. Mateusza Wernera. Spotkanie poprowadzi Marcin Kępa.

Andrzej Wajda i jego Radom

Jesienią "Malczewski" zaprosi na wystawę „Dyrygent X Muzy z Radomia. Andrzejowi Wajdzie w 100. rocznicę urodzin i 10. rocznicę śmierci”, prezentowaną od 9 października do 30 grudnia.

Ekspozycja pokaże związki jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów z kilkuletnim miejscem zamieszkiwania w Radomiu oraz jego drogę artystyczną na przestrzeni siedmiu dekad twórczości. Wśród najcenniejszych eksponatów znajdą się prace plastyczne Andrzeja Wajdy ze zbiorów muzeum, plakaty filmowe, wydawnictwa oraz niezwykła pamiątka rodzinna – szabla ojca reżysera, kapitana Jakuba Wajdy.

Kurator wystawy, Marcin Kępa, przygotował także rozbudowaną opowieść o środowisku artystycznym Radomia, które miało znaczący wpływ na rozwój młodego twórcy.

Współczesny Radom w analogowym obiektywie

Program obchodów wykraczać będzie poza rok jubileuszowy. Od 16 stycznia do 26 marca 2027 r. prezentowana będzie wystawa „Współczesny Radom na «starej» fotografii” autorstwa Jacka Turczyka.

Projekt dokumentuje współczesne miasto przy użyciu tradycyjnych technik fotograficznych. Czarno-białe zdjęcia wykonane analogowymi aparatami tworzą symboliczny pomost między Radomiem współczesnym a tym sprzed pół wieku, utrwalonym na fotografiach z czasów robotniczych protestów.

Edukacja poprzez doświadczenie

Integralną częścią programu będą warsztaty edukacyjne „Zaczęło się w Radomiu”, skierowane do dzieci, młodzieży i dorosłych.

W specjalnie zaaranżowanej w muzealnych podziemiach „tajnej drukarni” uczestnicy poznają realia działalności opozycyjnej w czasach PRL. Po zwiedzeniu wystawy „Głód wolności. Radomski bunt. Czerwiec 1976” będą mogli samodzielnie wykonać pamiątkowe koszulki z emblematami i hasłami nawiązującymi do wydarzeń Czerwca ’76.

Przygotowany przez Muzeum im. Jacka Malczewskiego program stanowi wielowątkową opowieść o historii, pamięci i wolności. Łącząc wystawy historyczne, sztukę współczesną, film, fotografię oraz edukację, instytucja pragnie nie tylko przypomnieć wydarzenia sprzed pięćdziesięciu lat, ale również zachęcić do refleksji nad ich znaczeniem dla współczesnego Radomia i Polski.

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego

 
Wydarzenie uświetni występ duetu Nuit Astral - Magdalena Buka Boduła (wokal) i Franciszek Siwy (fortepian) wykonując światowe przeboje międzywojnia.

 Obowiązują zapisy mailowe pod adresem: rezerwacje@muzeum.edu.pl

Lata 20., lata 30. w Zakopanem

Pierwsza w muzeum tak bogata w treści ekspozycja prac Rafała, skupiająca się na jego twórczości związanej z tematyką sportów zimowych, pejzaży górskich, rozrywek kurortowych oraz często w niej obecnych wątków humorystycznych.

Punktem wyjścia jest Zakopane lat 20. i 30 XX wieku, w czasie kiedy kuracjusze, wczasowicze, przybysze i tubylcy zachłysnęli się wolnością. Nowe sposoby spędzania wolnego czasu, odkrycie rożnych sportów zimowych, ale także moda na dancingi, jazz, gry karciane. Prezentację prac Rafała Malczewskiego wzbogacają dzieła twórców Rafałowi współczesnych, z którymi artysta się przyjaźnił lub których twórczość mieści się w orbicie hasła Narty -Dansing - Brydż.

Oprócz dzieł Malczewskiego prezentowana jest twórczość wybitnych, współczesnych Rafałowi artystów: Leona Chwistka, Stanisława Ignacego Witkiewicza, Zofii Stryjeńskiej, Władysława Skoczylasa, Augusta Zamoyskiego, rzeźbiarzy i grafików skupionych wokół zakopiańskiej Szkoły Przemysłu Drzewnego. Prezentację wzbogacają plakaty, rzemiosło artystyczne oraz realia z epoki.

Jacek Dehnel (fot. Szymon Szcześniak)

Jacek Dehnel - poeta, prozaik, felietonista, tłumacz z języka angielskiego i rosyjskiego. Zajmuje się również malarstwem i rysunkiem. Publikował m.in. w "Studium", "Toposie", "Tytule", "Kwartalniku Artystycznym", "Zeszytach Poetyckich", "Akcencie" oraz "Przeglądzie Powszechnym". Autor wielu książek poetyckich, powieści i opowiadań. Laureat licznych konkursów i nagród literackich. Otrzymał między innymi Nagrodę Fundacji Kościelskich (2005 rok), Paszport Polityki w kategorii „literatura” za rok 2006, nagrodę kulturalną miasta Gdańsk Splendor Gedanensis za książkę "Balzakiana", a także przekłady poetyckie Philipa Larkina. Kilkukrotnie nominowany do nagrody Nike.

Z pisarzem będzie rozmawiał Michał Nogaś, który w tym roku jest gospodarzem spotkań w ramach cyklu „Literatura według…”. Michał Nogaś to ceniony dziennikarz radiowy i prasowy, od lat zajmujący się kulturą, szczególnie literaturą. Obecnie jest zastępcą dyrektorki programu Trzeciego Polskiego Radia, prowadzi pasmo „Tu Myśliwiecka 3/5/7” oraz autorską audycję „Wszystkie Książki Świata”. Współpracował także z Tygodnikiem Powszechnym, Gazetą Wyborczą, Radiem Nowy Świat. Związany jest też z Nagrodą Literacką im. Witolda Gombrowicza – od kilku lat prowadzi rozmowy z autorami nominowanymi do nagrody oraz galę finałową.

Muzeum zapewnia darmowy dojazd z Radomia. Chętnych do udziału w wydarzeniu zawiezie do Wsoli bezpłatny bus, który będzie jechał trasą linii A, pierwszy przystanek Dworzec PKP/Traugutta 02, start godz. 16.10, powrót po spotkaniu, około 18.30.

Wstęp wolny. Liczba miejsc ograniczona. Można będzie kupić książki pisarza.

Portret żony Jacka Malczewskiego

Dziś w "Malczewskim" podczas konferencji prasowej symbolicznie przekazano obrazy. Pierwszy z nich, datowany jest na 1903 r. przedstawia przyjaciół malarza, a drugi - żonę artysty, Marię z Gralewskich Malczewską. Jest to pierwszy portret olejny żony jacka Malczewskiego w zbiorach radomskiej placówki.

- Mamy czwartą kolekcję prac Jacka Malczewskiego w kraju, ale dzięki zarządowi województwa mazowieckiego pniemy się szybko na pudło. Także być może jeszcze będziemy na trzecim miejscu - cieszy się dyrektor Muzeum im. Jacka Malczewskiego Leszek Ruszczyk. Jednocześnie dziękował  "za szczodrość samorządu województwa mazowieckiego". - Za to, że państwo dbacie o te instytucje kultury, które są najlepszym ambasadorem samorządu. To tu tysiące ludzi w sobotę było podczas Noc Muzeów, byli zachwyceni i zauroczeni tym miejscem - podkreśla dyrektor Ruszczyk.

Późny portret małżonki

O nowych obrazach w kolekcji muzeum opowiada Paulina Szymalak-Bugajska. - To portret żony, czyli Marii z Gielewskich Malczewskiej, którą poślubił w 1887 roku w Krakowie w kościele Mariackim. Ja tylko przypomnę, że do ołtarza Jacka Malczewskiego prowadzi księżna Marcelina Czartoryska w zastępstwie ukochanej matki artysty. Portret małżonki jest bardzo późny, namalowany w Lusławicach, w pracowni artysty.

- Pracownia była zwykłą, taką drewnianą jakby budą, skleconą z prostych desek, którą sam artysta nazywał grobowcem. Praca jest dosyć smutna, melancholijna, ma pewien nastrój zadumy. Myślę, że to też jest jeden z aspektów, za który cenimy malarstwo Jacka Malczewskiego, czyli tę emocjonalną stronę portretowanych modeli. Trzeba też wiedzieć, że te ostatnie lata małżeństwa artysty z Marią były nasycone taką próbą pogodzenia się. Wspomnę tylko, że Jacek Malczewski przez lata miał romans z piękną kobietą inteligentną, charyzmatyczną Marią Balową, o czym oczywiście wiedziała małżonka i te ostatnie lata jakby małżeństwa były pokłosiem emocji, które pomiędzy nimi trwały - wyjaśnia kuratorka. Dodaje, że Maria Malczewska była bardzo rzadkim gościem w Lusławicach, nad czym bolał sam artysta. - Myślę, że to też jest ważny moment, który Jacek uwiecznił na jednym ze swoich płócien. Ten moment, kiedy w końcu małżonka, którą błagał o wybaczenie, postanowiła zjawić się również w Lusławicach - podkreśla Szymalak-Bugajska.

W pracowni mistrza

Druga praca mistrza, nieco mniejsza powstała w 1903 r. i jest takim kadrem jakby z ukrycia. - Ukazuje dwóch przyjaciół, dobrych znajomych Jacka Malczewskiego, również artystów krakowskiego akwarelistę Stanisława Tondosa na pierwszym planie po lewej i dalej w głębi i Wojciecha Kossaka. Tego artysty akurat nie trzeba nikomu przedstawiać: syna Juliusza, ojca Jerzego Kossaka, znanego batalisty, artysty, malarza scen rodzajowych - opisuje znawczyni Jacka Malczewskiego. Zaznacza, że malarz uwiecznił ten moment, kiedy mamy możliwość podejrzeć pracę dwóch bliskich przyjaciół naszego Jacka. - Praca pochodzi z najlepszej dekady twórczości naszego patrona, więc tym bardziej cieszę się, że trafiła do naszych zbiorów - podkreśla Paulina Szymalak-Bugajska.

Bożena Dobrzyńska

fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu

Na ekspozycji znajdą się wybrane zabytki z kolekcji, związane z działalnością historycznego zakładu mieszczącego się przy ul. 1905 Roku w Radomiu, z okresu największego rozwoju produkcyjnego – od lat 40. do końca lat 90. XX w.

Wystawa podzielona będzie na dwie ekspozycje: historyczną i produkcję zbrojeniową.

„Sala tradycji” – to w niej eksponowano przedmioty związane zarówno z bieżącą działalnością przemysłową, jak i życiem kulturalnym pracowników, oraz symbole reprezentujące wartość, tożsamość i prestiż zakładu. Na wystawie zaprezentowany będzie sztandar "Z.M. Predom Łucznik Radom".

„Produkcja zbrojeniowa” – na ekspozycji ukazany będzie przekrój produkcji uzbrojenia, najbardziej uznanych konstrukcji broni palnej produkowanych w Zakładach Metalowych, tzw. jedenastki, m.in. pistolety, pistolety maszynowe, karabinki z rodziny AK oraz unikatowe wzorniki produkcyjne.

Wystawa została zrealizowana przy współpracy z Michałem Lubińskim Works 11  i Stowarzyszeniem Klub Tradycji Radomskich Zakładów Metalowych Predom-Łucznik nr 11 z Katowic.

Wernisaż odbędzie się w piątek, 17 kwietnia o godz.17 w budynku głównym muzeum przy ul. Rynek 11, sala 104.

Michał Nogaś, Paweł Sołtys (fot. Materiały prasowe)

Paweł Sołtys to wszechstronny artysta: pisarz, a także muzyk, wokalista, kompozytor i autor tekstów piosenek. Jego twórczość muzyczna, którą uprawia pod pseudonimem Pablopavo, jest trudna do zaliczenia do jednego, konkretnego stylu. Paweł Sołtys jest laureatem Paszportu Polityki (2014 r.) w kategorii „muzyka popularna”. W 2017 roku wydał zbiór opowiadań „Mikrotyki”, za który otrzymał Nagrodę Literacką Gdynia i Nagrodę Literacką im. Marka Nowakowskiego. Tom „Mikrotyki” był także nominowany między innymi do Nagrody Literackiej im. Witolda Gombrowicza i Nagrody Nike.

W ubiegłym roku ukazała się czwarta książka Pawła Sołtysa – Monolok. „Monolok, ten traktat o strzyżeniu włosów, jest liryczną balladą o świecie, który trwa jedynie w pamięci, i wielką pochwałą daru snucia opowieści. «Bo nawet jeśli wszystko zmyślone, to przecież zostało»” - pisze wydawca.

To właśnie ta publikacja będzie punktem wyjścia do rozmowy autora z Michałem Nogasiem w ramach pierwszego w tym roku spotkania z cyklu „Literatura według…”.

Jak widzą literaturę

To cykl spotkań z pisarzami, poetami, tłumaczami, który muzeum rozpoczęło w 2023 r.. Gospodyniami i gospodarzami cyklu w latach poprzednich byli cenieni krytycy i literaturoznawcy: Justyna Sobolewska, Eliza Kącka oraz Jarosław Klejnocki. „Literatura według...” to zatem literatura według gospodarzy spotkań, bo to oni, poprzez dobór rozmówców, pokazują, jakie literackie postawy są im bliskie. A zarazem to literatura według zaproszonych gości, którzy opowiadają i o swoim pisarstwie, i o swoim widzeniu literatury.

W tym roku gospodarzem jest Michał Nogaś, ceniony dziennikarz radiowy i prasowy, od lat zajmujący się kulturą, szczególnie literaturą. Obecnie jest zastępcą dyrektorki programu Trzeciego Polskiego Radia, prowadzi pasmo „Tu Myśliwiecka 3/5/7” oraz autorską audycję „Wszystkie Książki Świata”.

Współpracował także z Tygodnikiem Powszechnym, Gazetą Wyborczą, Radiem Nowy Świat. Związany jest też z Nagrodą Literacką im. Witolda Gombrowicza – od kilku lat prowadzi rozmowy z autorami nominowanymi do Nagrody oraz galę finałową.

Wstęp na wydarzenie wolny, ale liczba miejsc jest ograniczona. Podczas spotkania można będzie kupić książki Pawła Sołtysa.

Chętnych do udziału w wydarzeniu zawiezie do Wsoli z Radomia bezpłatny autobus, który będzie jechał trasą linii A, pierwszy przystanek Dworzec PKP/Traugutta 02, start godz. 16.10.

Dyrektor muzeum Leszek Ruszczyk i Jacek Turczyk (na pierwszym planie). fot. Muzeum im. Jacka Malczewskiego.

Wystawa w wyjątkowy i nieoczywisty sposób łączy współczesność z historią. Prezentowane fotografie to aktualne kadry Warszawy, które dzięki zastosowaniu dawnych technik fotograficznych zyskują charakter analogowych obrazów. Architektura, rytm życia i dynamiczne przemiany stolicy zostały uchwycone w estetyce nawiązującej do fotografii minionych dekad. Znane miejsca – od nowoczesnych biurowców po zrewitalizowane kamienice – nabierają nostalgicznej głębi.

Postrzeganie przestrzeni

Ekspozycja skłania do refleksji nad tym, jak upływ czasu wpływa na postrzeganie przestrzeni. Zestawienie współczesnej Warszawy z estetyką dawnych fotografii tworzy wizualny dialog między przeszłością a teraźniejszością, podkreślając ciągłość historii miejsca oraz tempo zachodzących przemian. To zaproszenie do spojrzenia na znane ulice z innej perspektywy – bardziej uważnej, spokojnej i pełnej szacunku dla tradycji przenikającej nowoczesne oblicze miasta.

Warszawa i aparat analogowy

Od dwóch lat Jacek Turczyk fotografuje Warszawę średnioformatowym aparatem analogowym, świadomie nawiązując do dorobku swoich poprzedników. Choć przez lata, jako fotoreporter PAP, pracował głównie na sprzęcie cyfrowym, powrócił do tradycyjnej techniki, poszukując „magii rysowania światłem na światłoczułym materiale”. Dokumentuje zarówno wydarzenia, jak i codzienność miasta – jego mieszkańców, ulice i zmieniające się przestrzenie. Fotografuje Warszawę w różnych porach roku, pokazując, jak bardzo różni się ona od tej utrwalonej na zdjęciach sprzed dekad. Nawet tak symboliczne miejsce jak Pałac Kultury i Nauki zyskuje w jego obiektywie nowy, bardziej ludzki wymiar.

Wystawę można oglądać do 31 maja w holu Muzeum im. Jacka Malczewskiego w Radomiu. Wstęp jest bezpłatny.