Budynek ma 100 lat

Nowi właściciele wystąpili właśnie o zalecenia konserwatorskie. Dopiero, gdy je otrzymają, zdecydują, jak zagospodarują wnętrze budynku. - Musimy pogodzić interesy inwestorów i nasze. Zalecenia podają jedynie warunki, co musi być na pewno zachowane, a co można ewentualnie zmienić - mówi Witold Bujakowski, kierownik radomskiej delegatury Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków.

Nasz rozmówca podkreśla, że dawna łaźnia to cenny, 100-letni już zabytek. - Ale inwestorzy to poważni ludzie i mam nadzieję, że go uratują - zaznacza Witold Bujakowski.

Na razie, dopóki nie będzie wspomnianych wytycznych, które mają być wydane lada dzień, nowi właściciele porządkują budynek, który jest bardzo zaniedbany.

Kolejnymi krokami w rewitalizacji łaźni będzie sporządzenie projektu budowlanego, a następnie uzyskanie przez inwestora pozwolenia na remont.

Integralna część osiedla

Łaźnia przy ul. Broni 3 była integralną częścią osiedla zbudowanego na potrzeby zakwaterowania pracowników powstającej Państwowej Fabryki Broni w Radomiu. Jak czytamy w Retropedii, osiedle budowano w latach 1923-28. Najpierw powstał dom mieszkalny dla wysoko kwalifikowanych pracowników fabryki przy ul. Kościuszki 6. Budynki mieszkalne dla pozostałych pracowników zlokalizowano wzdłuż ulic z obszernymi podwórkami wewnątrz. Następnie powstało kasyno zakładowe, łaźnię, a po drugiej stronie ul. Kościuszki wzniesiony został przez Radomskie Towarzystwo Kursów Technicznych budynek dla Państwowej Średniej Szkoły Technicznej Kolejowej, oraz stadion sportowy im. Marszałka Józefa Piłsudskiego.

Kawalerki bez łazienek

Dużą część załogi powstającej Fabryki Broni stanowili samotni mężczyźni. To z myślą o nich w nowych budynkach projektowano dość luksusowe jak na tamte czasy kawalerki z bieżącą wodą, kanalizacją, prądem i gazem. Ale już na etapie projektowania rezygnowano z łazienek, po to by zaoszczędzić jak najwięcej miejsca i przydzielić mieszkania jak największej liczbie pracowników. Zbudowano jednak osobną łaźnię, z której mogli korzystać zarówno robotnicy, jak i członkowie ich rodzin.

bdb

fot. Starostwo Powiatowe Radom

– Wydawać by się mogło, że jest to drobna sprawa, za niewielkie pieniądze, bo przecież robiliśmy już inwestycje warte miliony. Jednak z punktu widzenia kulturowego i dziedzictwa narodowego jest to bardzo ważna sprawa i ważny moment. Chodzi o to, aby w czasach nowoczesności, nie zgubić i nie zapomnieć o takich perełkach – podkreśla Waldemar Trelka, starosta radomski.

Kapliczka ma formę kolumny, zwężającą się ku górze, wspartej na okrągłej podstawie i zwieńczonej grupą rzeźbiarską przedstawiającą św. Jana Chrzciciela i Jezusa Chrystusa w scenie chrztu Jezusa w Jordanie. Kapliczka posiada szczególne walory naukowe, historyczne i artystyczne.

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytów przekazał na odnowę kapliczki 80 tys. zł, powiat radomski 70 tys. zł, a Miasto i Gmina Iłża ponad 25 tys.zł.

Starosta radomski podziękował m.in. Annie Postule i jej rodzicom: Marii i Władysławowi. Pani Anna jako właścicielka gruntów użyczyła część swojej działki na potrzeby realizacji prac budowlanych i zabezpieczenia podstawy zabytku. Wykonawcą była Korporacja Budowlana Darco z Radomia.

bdb, kat