KęKę zagrał już w Radomiu w 2020 r. (fot. facebook.com/radoslaw.witkowski)

13 - 19 czerwca:

Akcja Wolny Street Art – wykonanie prac w ramach projektu Budżetu Obywatelskiego 2022 „Szlak minimurali w Radomiu” - ul. Struga, ściana budynku Resursy Obywatelskiej; Malować będzie Rafał Roskowiński, polski artysta, urodzony w Radomiu, doktor sztuk pięknych, malarz muralista, założyciel Gdańskiej Szkoły Muralu. Planowane zakończenie akcji w niedzielę, 19 czerwca, o godz. 18.

Piątek, 17 czerwca

godz. 16 – Za zieloną Ukrainą... - wystawa młodych artystów z Ukrainy, Białorusi - Galeria Łaźnia, ul. Traugutta 31/33.

Czasami nie da się powiedzieć, dlaczego i jak dzieło sztuki osiąga zamierzony efekt. Możemy stanąć, przed obrazem napełnionym emocjami i myślami, ewidentnie przez niego przekazywanymi, a jednak nie da się tych emocji i myśli doświadczyć tak dogłębnie jak doświadcza artysta je tworzący. W wypadku tej wystawy możemy wyjątkowo mocno wyobrazić sobie stan emocjonalny twórców. Łączyć się z nimi poprzez szczególny odbiór ich artystycznej narracji. Doświadczyć smutku  pochodzącego z użytych kolorów lub tęsknoty zapisanej w zdjęciu lub pociągnięciu pędzla. Swoimi przemyśleniami podzielą się z nami zaproszeni do projektu  artyści z Ukrainy i Białorusi - studenci Wydziału Sztuki Uniwersytetu Technologiczno-Humanistycznego w Radomiu. Dzięki nim możemy choć trochę zrozumieć  sytuację w której znaleźli się ci młodzi ludzie. Z ich własnej perspektywy. Szczere i intymne, ale uniwersalne w swej aktualności prace czerpią z fundamentalnych odczuć straty, żalu i tęsknoty…

godz. 20 - Koncert Kękę - pl. Jagielloński.

KęKę, właściwie Piotr Dominik Siara to dziś jedno z najbardziej elektryzujących nazwisk polskiej sceny rap. Swoją karierę rozpoczął w radomskim podziemiu w 2001 roku. Od 2013 roku związany z wytwórnią Prosto, w której wydał "Takie rzeczy" oraz "Nowe rzeczy". Pierwszy krążek otrzymał tytuł platynowej płyty, kolejny potrójną platynę. KęKę powołał do życia własną wytwórnię, w której od 2016 roku wydał cieszące się olbrzymią popularnością albumy "Trzecie Rzeczy", "To Tu", "Mr KęKę, Siara". Jako suport przed koncertem wystąpią: Emikae x Pehu.

18 czerwca, sobota

godz. 18 - Ślady wolności - artystyczne działania performatywne Zbigniewa Bajka – okolice muszli koncertowej.

Charyzmatyczny polski artysta i profesor krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych zaprosi do pozostawiania swoich śladów na kartce papieru z wizerunkiem Franza Kafki. Dlaczego Kafka? Jest wiele powodów, tych oczywistych, jak przenikliwość Jego myśli i wyjątkowa ich aktualność, a jednocześnie brak dosłownego uwikłania w realia polityczne, społeczne, religijne i tych „okolicznościowych” – w 2022 roku świat pokłoni się Kafce z racji na setną rocznicę Jego śmierci. – mówi prof. Bajek.

godz. 20.30 – Nasza Autobiografia - koncert i wspólne śpiewanie rockowych przebojów z lat 80. i 90. minionego wieku z zespołem Renesans

Muszla koncertowa w parku im. T. Kościuszki

Zespół Renesans został założony jesienią 2000 r. w Radomiu przez braci Michała i Grzegorza Biernackich. Grupa wielokrotnie była główną atrakcją na finałach WOŚP, Dniach Miast, Juwenaliach oraz wielu koncertach klubowych. Renesans koncertował z takimi gwiazdami jak m.in: Natalia Kukulska, Szymon Wydra & Carpe Diem, HEY, Paweł Kukiz i Piersi, Happysad, IRA, Blenders, Ich Troje, Strachy na lachy, Lipali, K.A.S.A, Akurat, Kazik Na Żywo, VOX, De Press, BIG CYC, Reni Jusis, Proletaryat, Turbo, Róże Europy. W swoim dorobku artystycznym posiada 47 autorskich kompozycji oraz ok 50 coverów utrzymanych w szeroko pojętym stylu rockowym. Skład formacji: Michał Biernacki – gitara, śpiew; Grzegorz Biernacki – gitara; Kamil Tomasik – perkusja; Maciej Świtas – bas

19 czerwca, niedziela

18 - Zaprezentowane zostaną efekty „Szlaku minimurali w Radomiu”. Po prezentacji minimurali nastąpi przejście ulicą Żeromskiego, połączone z artystycznymi działaniami performatywnymi prof. Zbigniewa Bajka „Ślady wolności”. Zwieńczeniem akcji będzie koncert zespołu ANDA w muszli koncertowej (około godz. 19).

ANDA to grupa śmiesznych ludzi, którzy lubią pisać smutne piosenki. Zespół powstał w Warszawie w 2022 roku na zgliszczach formacji Mountain Lakes. ANDA bywa zimna i ciężka, ale delikatne wokale i pojawiające się gdzieniegdzie energiczne beaty przynoszą ukojenie. Ich inspiracje pochodzą głównie z postrocka, shoegaze'u i elektroniki, ale ciągle szukają nowych sposobów aby wyrazić to, co mają do powiedzenia.

Skład zespołu: Wayne Hood - gitara, beaty; Joanna Cisowska - wokal, gitara basowa; Kuba Bujakowski – gitara; Kacper Bujakowski - syntezatory, klawisze, gitara basowa.

Zdjęcia w Galerii: (Materiały prasowe/Łaźnia)

Monika Weiss-Metamorphosis-Nirbhaya-mapa (fot. Materiały prasowe/CRP w Orońsku)

Metamorphosis-Nirbhaya (performans) to trzyczęściowa kompozycja wokalno-instrumentalna autorstwa wybitnej polsko-amerykańskiej artystki intermedialnej Moniki Weiss, na co dzień mieszkającej w Nowym Jorku. Kompozycja przeznaczona jest dla około 30–50 wykonawców, wokalistów i instrumentalistów, profesjonalistów i amatorów. Wykonuje się ją w przestrzeni otwartej, a jej ostateczny kształt brzmieniowy rodzi się w wyniku oddziaływania na siebie różnych czynników: miejsca wykonania, ukształtowania terenu, rodzaju i wieku roślin, kompozycji architektonicznej krajobrazu, a także liczby uczestników i ich indywidualnej ekspresji.

Metamorphosis-Nirbhaya (performans) jest częścią projektu Nirbhaya i bezpośrednią kontynuacją wystawy Moniki Weiss pod tym tytułem, która gościła w Galerii „Kaplica" w Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku w marcu tego roku. Wystawa zorganizowana była jako wydarzenie kontekstowe dla powstającego pomnika Nirbhaya, który w przyszłości wejdzie do ekspozycji stałej w Parku Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Pomnik składać się będzie z multimedialnej rzeźby w kształcie sarkofagu wypełnionego wodą z projekcją wideo (planowane odsłonięcie w 2022 r.) oraz instalacji dźwiękowej Nirbhaya-Metamorphosis (odsłonięcie jesienią 2021 r.).

Jak mówi artystka, „jest to pomnik dedykowany nie zdobywcom i bohaterom wojennych, ale zapomnianym ofiarom codziennej przemocy. Przypominając starożytny sarkofag, Nirbhaya oddaje hołd kobietom wszystkich kultur i epok, a zwłaszcza tym, które nadal doświadczają traumy gwałtu, tortur i śmierci. To miejsce medytacji i bezruchu, pomnik|antypomnik, który ofiarowuje nowe formy rozumienia, czym jest pamięć zbiorowa w jej pełni, porzucając narrację o dominacji i monumentalizmie. Tworzy i celebruje wizję przyszłości ludzkości jako horyzontalność, opartą na pokoju".