proces – Mój Radom

Rozpoczął się proces byłego duszpasterza akademickiego w Radomiu. Ksiądz ma zarzut gwałtu i innych przestępstw seksualnych

redakcja — Mon, 09 Jun 2025 11:49:21 +0000

Zdjęcie ilustracyjne

W 2022 r. ksiądz Mariusz W. został aresztowany, a w lipcu 2024 r. usłyszał zarzuty. Śledztwo w tej sprawie prowadziła od 2021 r. Prokuratura Okręgowa w Zamościu. Jak informował jej rzecznik, prokurator Rafał Kawalec, czyny objęte aktem oskarżenia obejmują lata 2011- 2021 i dotyczą: jednego zdarzenia polegającego na doprowadzeniu ustalonej pokrzywdzonej do poddania innym czynnościom seksualnym, wykorzystując jej bezradność; pięciu zdarzeń polegających na doprowadzeniu ustalonych trzech osób pokrzywdzonych do poddania innym czynnościom seksualnym; w jednym przypadku doprowadzenia do obcowania płciowego przy użyciu podstępu; przy czym w trzech przypadkach po podaniu bliżej nieustalonej substancji wywołującej stopniowy zanik świadomości i pamięci lub przemocy; i jednego zdarzenia polegającego na podżeganiu pokrzywionej do złożenia fałszywych zeznań.

Ksiądz w śledztwie nie przyznał się do winy, złożył obszerne wyjaśnienia. Zaprzeczał, że miał dopuścić się przestępstw, że odurzał ofiary i nieprzytomne lub w stanie ograniczonej świadomości wykorzystywał.

Kobiety zgłosiły się do kurii

Sprawa ma swój początek w 2021 r., kiedy to co najmniej kilka młodych kobiet zgłosiło się do Kurii Diecezjalnej w Radomiu informując, że były seksualnie molestowane przez księdza. Reakcja radomskiego biskupa była szybka. Hierarcha natychmiast - jak informował rzecznik kurii ks. Fabian Fołtyna - "podjął decyzje, na mocy których wprowadzono odpowiednie procedury kanoniczne i zostało przekazane do Prokuratury zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Ksiądz został odwołany ze wszystkich funkcji i zastosowano wobec niego ograniczenie posługi kapłańskiej, szczególnie wobec członków duszpasterskich grup młodzieżowych".

Jednocześnie kuria przeprosiła "osoby pokrzywdzone oraz wszystkich, którzy zostali dotknięci niedopuszczalnym postępowaniem duchownego".

bdb

Malwersacje przy budowie Radomskiego Centrum Sportu. Sprawę Romana S. i współpracowników rozpatruje sąd w Kielcach

redakcja — Tue, 28 Jan 2025 12:11:16 +0000

Halę widowiskowo-sportową dokończył inny wykonawca (fot. Łukasz Wójcik/UM Radom)

Konsorcjum, w skład którego wchodził ROSA-BUD, w 2016 r. wygrało przetarg na realizację inwestycji pn. „Wykonanie prac projektowych i robót budowlanych dotyczących obiektu sportowego obejmującego halę sportowo-widowiskową i stadion piłkarski wraz z robotami rozbiórkowymi w Radomiu przy ulicy Struga”. Ale firma nie dokończyła budowy, bo roboty przeciągały się i były coraz droższe - co jakiś czas Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji, który był inwestorem musiał podpisywać z wykonawcą kolejne aneksy do umowy, każdy na kilkanaście milionów złotych. Wreszcie, w 2019 r., zerwał umowę z ROSA-BUDEM i zawiadomił prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przez nią przestępstwa. W połowie listopada 2021 r. prezes ROSA-BUD-u Roman S. został aresztowany i wyszedł z więzienia po kilku miesiącach oraz wpłaceniu kaucji w wysokości 1 mln zł.

Śledztwo w tej sprawie prowadziła od 2021 r. Prokuratura Okręgowa w Lublinie, która sporządziła przeciwko szefowi pierwszego wykonawcy RCS i jego współpracownikom akt oskarżenia. Śledczy postawili Romanowi S. 15 zarzutów, w tym doprowadzenia do niekorzystnego rozporządzenia mieniem MOSiR-u w kwocie 3 mln 700 tys. zł.

Faktury były płacone podwójnie

- Roman S. polecił Magdalenie U. poświadczenie nieprawdy w protokołach zaawansowania robót i protokołach odbiorów oraz zwiększenia zakresów zaangażowania tych robót w dokumentach, a następnie przedłożył je MOSiR-owi. Przedłożył też faktury o zapłatę na te kwoty, czyli za roboty, które faktycznie nie zostały wykonane, albo nie zostały wykonane w takim zakresie, w jakim miały być zrealizowane - informowała Agnieszka Kępka, rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Lublinie.

Ponadto śledczy postawili prezesowi ROSABUD-u kolejnych 14 zarzutów. - Dotyczą one wprowadzenia w błąd MOSiR-u i podwykonawców co do zamiaru zapłaty tym podwykonawcom. Inaczej mówiąc - wziął pieniądze od MOSiR-u, twierdząc, że zapłaci podwykonawcom, a faktycznie tego nie zrobił. Chodzi o różne kwoty - od 40 do 120 tys. zł - wyjaśniała rzeczniczka.

- Po dokonaniu formalnego odbioru robót, których część nie była faktycznie wykonana, była możliwość wystawienia faktur, opiewających na wyższe niż faktycznie należne kwoty - tłumaczyła mechanizm przestępstwa prokurator Kępka. Dodała że wartość tej części wynagrodzenia, tj. wynikającej z podania w protokołach zaawansowania robót danych niezgodnych ze stanem rzeczywistym i poświadczania nieprawdy w protokołach częściowego odbioru robót, wyniosła łącznie 6 mln 282 tys. 672 zł. Zdaniem prokuratury, była ona wynikiem zamierzonego zawyżenia wartości poszczególnych elementów robót w protokołach, których treść nie odpowiadała stanowi rzeczywistemu.

Oskarżeni nie przyznają się do winy

Prokuratura ustaliła, że szkoda wyrządzona zamawiającemu sprowadzała się nie tylko do dokonanej zapłaty za roboty budowlane, które nie zostały faktycznie wykonane. Kolejny z jej elementów wiązał się obowiązkiem powtórnej, tj. tym razem dla podwykonawców, zapłaty za roboty budowlane, za które zamawiający już raz uregulował należności wobec spółki.

- Doprowadzając go do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w postaci tzw. podwójnych płatności, tj. po raz kolejny za te same roboty budowlane, tj. najpierw wykonawcy, a następnie jako dłużnik solidarny – podwykonawcom. Łączna kwota tzw. podwójnych płatności wyniosła 5 mln 144 tys.56 zł - podsumowała rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Lublinie.

Akt oskarżenia trafił do Sądu Okręgowego w Radomiu na początku listopada 2023 r. Sprawę rozpatruje jednak Sąd Okręgowy w Kielcach. - Wczoraj odbyła się pierwsza rozprawa. Sąd wysłuchał stanowisk stron. Oskarżeni nie przyznali się do winy. Kolejne posiedzenie zaplanowano na 3 marca, oskarżeni będą wtedy składać wyjaśnienia. Z kolei 7 kwietnia przewidziane jest przesłuchanie pięciu świadków - mówi rzecznik Sądu Okręgowego w Kielcach Jan Klocek.

Przestępstwo objęte aktem oskarżenia jest zagrożone karą do 10 lat pozbawienia wolności.

Budowę Radomskiego Sportu ukończyła inna firma - Betonox - wyłoniona w kolejnym przetargu. Hala widowiskowo-sportowa została oddana do użytku dopiero pod koniec 2021 r, a stadion piłkarski w lipcu 2023 r.

Bożena Dobrzyńska

Śmiertelny wypadek na obwodnicy południowej Radomia. Prokurator żąda pięciu lat więzienia dla kierującej pod wpływem metynolu

redakcja — Mon, 08 May 2023 14:32:12 +0000

Wyrok w sądzie zapadnie w przyszłym tygodniu

Dzisiaj, w toczącym się w radomskim sądzie procesie karnym przeciwko Marcie A., strony wygłosiły
mowy końcowe. Jak poinformował rzecznik Sądu Okręgowego w Radomiu Arkadiusz Guza, prokurator zażądał dla oskarżonej kary pięciu lat pozbawienia wolności, a także orzeczenia dożywotniego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych – rodziców 19-latki, która zginęła w wypadku, poparł wniosek prokuratury w tym zakresie. Obrońca oskarżonej i ona sama wnioskowali o uniewinnienie.

Według prokuratury, 22-latka powinna też zapłacić nawiązki po 30 tys. zł na rzecz rodziców ofiary wypadku. Zdaniem ich adwokata, nawiązki te powinny być nawet wyższe – po 100 tys. zł. Oskarżona prosiła sąd o uniewinnienie.

Wcześniej zażyła metynol

Przypomnijmy: do wypadku doszło w czerwcu 2020 r. na południowej obwodnicy Radomia. Marta A. kierowała volkswagenem golfem będąc pod wpływem substancji psychotropowej w postaci metylonu (pochodnej amfetaminy). Wraz z nią autem jechały cztery młode osoby.

Z ustaleń śledczych wynika, że oskarżona wsiadła za kierownicę krótko po zażyciu metylonu. Jechała południową obwodnicą Radomia z nadmierną prędkością. Po wyprzedzeniu innego samochodu, na zakręcie utraciła kontrolę nad pojazdem, zjechała z jezdni i uderzyła w barierę ochronną, doprowadzając do wywrócenia auta.

Na skutek odniesionych w wypadku obrażeń, śmierć poniosła 19-letnia pasażerka golfa, koleżanka Marty A.. Inny z pasażerów doznał złamań obojczyka i kręgów piersiowych. Dwie pozostałe osoby jadące autem odniosły mniej poważne obrażenia. Kierująca trafiła do szpitala m.in. ze złamanym obojczykiem.

Wyrok w tej sprawie zostanie ogłoszony w przyszłym tygodniu. Za zarzucane kobiecie przestępstwa grozi kara do 12 lat więzienia.

bdb

Podwójne morderstwo pod Nowym Miastem nad Pilicą. Rozpoczął się proces Rudolfa K.

redakcja — Tue, 15 Feb 2022 14:41:34 +0000

Sprawę rozpoznaje Sąd Okręgowy w Radomiu

Zbrodnia sprzed ponad 27 lat

Chodzi o zbrodnię z lipca 1994 r., kiedy to dwaj mieszkańcy miejscowości Strzałki Nowe zostali znalezieni na terenie jednego z miejscowych gospodarstw rolnych martwi, ze skrępowani rękoma i nogami oraz ranami postrzałowymi głowy i klatki piersiowej. Przeprowadzone wówczas czynności wskazywały, że sprawcami zabójstwa mogą być dwaj obywatele byłego ZSRR, którzy w tym czasie byli widywani w okolicy jako osoby poszukujące pracy. Pomimo podjętych wielu czynności i sprawdzeniu szeregu dowodów nie zdołano ustalić sprawców. Postępowanie to w grudniu 1995 r. zostało umorzone wobec niewykrycia sprawców.

Przeszedł szkolenie w siłach specjalnych wojsk radzieckich

Ale pomimo tego, prokuratura prowadziła czynności operacyjno-wykrywcze, a także w miarę rozwoju możliwości i technik badawczych, uzyskała nowe opinie z zakresu badań genetycznych, balistycznych i biologicznych. - Badania te pozwoliły m.in. na wyizolowanie zabezpieczonych na miejscu zdarzenia śladów profilu DNA sprawcy oraz odcisków jego linii papilarnych. Przeprowadzona weryfikacja wykazała, że ujawnione ślady należą do 54-letniego obywatela Ukrainy Rudolfa K. Zgromadzony materiał dowodowy dał podstawy do podjęcia umorzonego postępowania i przedstawienia obywatelowi Ukrainy dwóch zarzutów zabójstwa - informowała w grudniu ubiegłego roku, Agnieszka Borkowska, rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Radomiu.

Śledczy ustalili też, że Rudolf K. posiadał przeszkolenie w jednostkach SPECNAZ, tj. siłach specjalnych wojsk radzieckich.

Podczas dzisiejszej rozprawy doprowadzony z aresztu Rudolf K., podobnie jak podczas śledztwa, nie przyznał się do winy. Twierdził, że zabójstwa miał dokonać drugi z mężczyzn, jego znajomy. Oskarżony miał tylko mu pomagać w związaniu jednego z zamordowanych, a potem stał na czatach.

bdb

Jest apelacja w sprawie wyroku skazującego Piotra D. za zabójstwo żony

redakcja — Wed, 20 Feb 2019 11:34:48 +0000

Sąd skazał Piotra W. na 25 lat więzienia i orzekł, że musi zapłacić na rzecz każdego ze swych trojga dzieci po 200 tys. zł zadośćuczynienia za doznaną krzywdę

Piotr M. nie przyznał się do winy, a proces miał charakter poszlakowy. Jednak w opinii sądu łańcuch poszlak został zamknięty i prowadził do stwierdzenia jednej tylko wersji zdarzenia, z której wynika, że to mężczyzna dopuścił się zrzucanego mu czynu. Zdaniem sądu nikt inny nie mógł dokonać tego zabójstwa. - Obrońcy Piotra W. kwestionują ustalenia sądu dotyczące przebiegu i okoliczności zdarzenia oraz przypisanie czynu oskarżonemu i niektóre ustalenia, z których wynikałoby, że to on dopuścił się tego czynu. Kwestionują także wywody, które sąd poczynił ze względu na poszlakowy charakter procesu - tłumaczy rzecznik Sądu Okręgowego w Radomiu Arkadiusz Guza. Teraz odpisy apelacji zostaną dostarczone do prokuratury, która wnosiła akt oskarżenia do sądu. - Następnie sąd przekaże sprawę do sądu Apelacyjnego w Lublinie - dodaje rzecznik. Przypomnijmy: sąd uznał, że Piotr W. 11 grudnia 2016 roku zabił swoja żonę pod ich domem zadając jej kilka uderzeń z dużą siłą narzędziem tępym i twardym, głównie w lewą część głowy. W ten sposób spowodował u Danuty W. liczne rany tłuczono-miażdżone z wieloma złamaniami kości czaszki. Następnie wywiózł żonę swoim samochodem w okolice Białobrzegów, gdzie wrzucił ciało do Pilicy; wcześniej oplótł je linkami i obciążył ciężkimi bloczkami betonowym. bdb

Podwójne zabójstwo na Gołębiowie. Maciej S. nie przyznaje się do winy

redakcja — Thu, 26 Jul 2018 14:53:05 +0000

Do tragedii doszło 12 maja 2017 roku w mieszkaniu bloku przy ul. Paderewskiego. Rodzina znalazła tam zwłoki 29-letniej kobiety i jej małego synka. Policja szybko zatrzymała, a prokuratura postawiła zarzuty Maciejowi S., który był wcześniej związany z zamordowaną; kobieta utrzymywała, że jest ojcem dziecka. Z aktu oskarżenia, który na dzisiejszej rozprawie odczytała prokurator Aneta Góźdź wynika, że Maciej S. 12 maja 2017 roku w Radomiu, działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia Pauliny K. oraz ze szczególnym okrucieństwem zadał jej narzędziem ostrokończystym nie mniej niż kilkanaście ciosów nożem w okolice szyi i klatki piersiowej, w tym cztery rany kłute w górną część pleców, międzyłopatkowe w okolice kręgosłupa, które penetrowały do głębokości 4 cm; sześć ran kłutych po stronie prawej szyi, powodując masywny krwotok i w konsekwencji jej zgon. Ponadto Maciej S. działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia 16-miesiecznego Miłosza K., oraz ze szczególnym okrucieństwem zadał mu narzędziem ostrokończystym, nie mniej niż kilka ciosów nożem w okolice szyi, powodując masywny krwotok i w konsekwencji jego zgon. - Nie przyznaję się do popełnienia tych czynów - mówił Maciej S., chociaż podczas przesłuchań złożonych na policji i w prokuraturze dokładnie opisywał zdarzenia z 12 maja ubiegłego roku.Wyjaśniał wtedy, ze przyjechał do Radomia, aby zapoznać się z aktami sprawy w sądzie, a ponieważ okazało się to tego dnia niemożliwe, pojechał na Paderewskiego. Mieszkanie miała mu otworzyć Paulina z dzieckiem na ręku. Poinformował ją, że chciałby z nią porozmawiać, ale ta kazała mu "wypierdalać". Podniosła na niego rękę, jakby chciała go uderzyć w twarz, wtedy on wyciągnął z kieszeni kurtki "multinarzędzie" z trzema ostrzami i zaczął jej zadawać ciosy. "Działałem na ślepo, a ona zasłaniała się Miłoszem, upadła. Nie chciałem tego zrobić. Nie chciałem ich zabić. Nie wiem, co we mnie wstąpiło, nie wiem, co wyzwoliło u mnie taki stan. Przykro mi, że tak się stało, bardzo żałuję" - wyjaśniał do protokołów przesłuchań. Z Radomia wrócił do Warszawy, gdzie w sklepie kupił nowe buty i kurtkę, ponieważ te, które miał na sobie były zakrwawione. Torbę z tymi ubraniami następnie wyrzucił w okolicach Wieliszewa kolo Legionowa, gdzie mieszkała jego rodzina. Sąd odczytał wcześniejsze zeznania Macieja S. dotyczące m.in. znajomości i zażyłości z Pauliną K., tego, jak razem zamieszkali w Warszawie, o oświadczynach. "To było w sumie około trzech lat. Po tych oświadczynach ona miała takie roszczenia, bym kupił mieszkanie, samochód. Ja zarabiałem jako informatyk około 5 tys. zł, a ona jako pielęgniarka 2 tys. zł" - wyjaśniał. Z zeznań złożonych w prokuraturze wynika, że rozmawiali o dzieciach, ale "ona bardziej chciała, niż ja. A po oświadczynach zaczęła cisnąć"- miał mówić oskarżony. Precyzował też, w jaki sposób rozstali się, a Paulina wróciła z Warszawy do Radomia - miało do tego dojść po kolejnej kłótni obojga. - To nie są moje słowa - przekonywał dzisiaj w sądzie Maciej S. twierdząc, że został zmuszony do podpisania protokołów. Jednocześnie twierdził, że policjanci znęcali się nad nim i straszyli, twierdząc, że tylko w ten sposób policja będzie mogła dać ochronę jego mamie i jego dziewczynie Magdzie, która była w siódmym miesiącu ciąży. - A rodzina jest dla mnie najważniejsza - podkreślał oskarżony. Maciej S. zaprzeczył - o czym także była mowa w protokołach z przesłuchań - jakoby robił badania dotyczące niepłodności, bo uważał się za zdrowego mężczyznę. Przyznał jednocześnie, że od 10 lat leczy się na depresję i miał dwie próby samobójcze. Podczas dzisiejszej rozprawy oskarżony przedstawił nową wersję pobytu w Radomiu 12 maja 2017 roku. Twierdził, że gdy nie zastał Pauliny w domu, wrócił do Warszawy. Sąd pytał oskarżonego, dlaczego wycofał się z wcześniej złożonych zeznań. - Gdybym wcześniej to zrobił, nie wiadomo, co by się stało z moja rodziną - wyjaśniał Maciej S. Przed Sądem Okręgowym, gdzie toczyła się rozprawa, rodzina i znajomi Pauliny K. zorganizowali milczący protest. Bożena Dobrzyńska

Zabójstwo Danuty Wielochy. Sąd wyłączył jawność rozprawy ze względu na interes prywatny

redakcja — Thu, 30 Nov 2017 12:14:20 +0000

Sąd zgodził się na rozkucie Piotr W.

Piotra W. do sądu doprowadzono w kajdankach, którymi miał skute ręce i nogi. Sąd przychylił się jednak do wniosku obrońcy oskarżonego i pozwolił rozkuć mężczyznę. Ważny interes prywatny Przed rozpoczęciem rozprawy przewodnicząca składu sędziowskiego Renata Król poinformowała, że wniosek o wyłączenie jawności złożyli oskarżyciele posiłkowi, syn i córka zamordowanej i Piotra W. - Argumentują swój wniosek faktem, że w toku postępowania będą poruszane kwestie z życia rodzinnego, prywatnego państwa, zatem interes pokrzywdzonych przemawia za wyłączeniem jawności - mówiła sędzia Król. Podobne zdanie miał prokurator. - Przyłączam się do wniosku pokrzywdzonej strony o wyłączenie jawności rozprawy z uwagi na ważny interes prywatny; obejmuje sytuacje dotyczące nie tylko obrazy dobrych obyczajów, ale odnoszące się do sytuacji prywatnej stron, których publiczne ujawnienie mogłoby wyrządzić dodatkową krzywdę tym osobom, chodzi w szczególności o okoliczności dotyczące życia rodzinnego, życia osobistego, życia intymnego, które dotyczą dóbr osobistych tychże osób i publiczne ich ujawnienie nie jest niezbędne dla zapewnienia opinii publicznej rzetelnej informacji o przebiegu sprawy - argumentował prokurator. Po krótkiej naradzie sędzia Renata Król poinformowała, że sąd postanowił wyłączyć jawność rozprawy w części na czas składania wyjaśnień przez oskarżonego oraz zeznań świadków, za wyjątkiem świadków będących funkcjonariuszami policji i ratownikami WOPR. Wielokrotnie uderzenia narzędziem tępym w głowę, powodujące liczne rany Prokurator oczytał akt oskarżenia. - Oskarżam Piotra W. o to, że 11 grudnia 2016 roku w Radomiu działając z zamiarem bezpośrednim pozbawienia życia Danuty Wielochy zadał jej wielokrotnie uderzenia narzędziem tępym, twardym w lewą część głowy powodując liczne rany tłuczono-miażdżone w okolicę skroniowo-ciemieniową lewej i potylicznej, pojedynczą ranę w prawej okolicy ciemieniowej i towarzyszącymi jej licznymi złamaniami kości sklepienia czaszki, rozerwanie opony twardej oraz zmianami odpowiadającymi wylewom krwi do przestrzeni nadtwardówkowej i podpajęczynówkowej, a następnie po obciążeniu ciała bloczkiem betonowym wrzucił do Pilicy w okolicach Białobrzegów, czym doprowadził do jej zgonu , to jest o przestępstwo z artykułu 148, par. 1 Kodeksu karnego - wymieniał prokurator. Materiał dowodowy: ciało w wodzie Przypomnijmy: Danuty Wielochy poszukiwano od chwili jej zaginięcia. – W akcję zaangażowana była policja, rodzina, znajomi, pracownicy szkoły, gdzie była dyrektorem. Odnaleziono wiele drobnych przedmiotów, m.in. torebkę z dokumentami. I już 16 grudnia w kompleksie leśnym na trasie wylotowej z Białobrzegów w kierunku miejscowości Brzeźce odnaleziono klucz. Eksperyment procesowy potwierdził, że jest to klucz do mieszkania pokrzywdzonej, dlatego niezwłocznie zostały podjęte kroki w celu przeszukania tego terenu – informowała rzeczniczka Prokuratury Okręgowej w Radomiu Małgorzata Chrabąszcz. Podkreślała, że z materiał dowodowy z dużym prawdopodobieństwem wskazywał, że ciało znajduje się w wodzie. – Wielokrotnie były podjęte próby odnalezienia ciała przez funkcjonariuszy straży pożarnej, ratowników wodnych, medycznych, przez psy tropiące, użycie georadaru, sonaru, śmigłowca – wymieniała rzeczniczka prokuratury. Wyjaśniała, że poszukiwania przerwano ze względu na niską temperaturę i niemożliwość wykonania wielu czynności, ich wznowienie planowano, gdy temperatura się podniesie. – Samo wydobycie zwłok było bardzo trudne, nie tylko ze względu na jego obciążenie, ale także dlatego, że znajdowało się w miejscu, gdzie leżały konary powalonych drzew, a nurt wody był bardzo wartki – mówiła prokurator Chrabąszcz. Zaznaczyła, że wykonane potem badania były bardzo istotne, bo bez zwłok zaginionej kobiety trudno było domniemywać co tak naprawdę się stało. Prokuratura nie podała, czy 55-letni dziś Piotr W. przyznał się do zamordowania żony. Nie ujawniła też treści jego zeznań. Bożena Dobrzyńska

„Wampir z Radomia” odpowiada przed sądem. Prokuratura oskarża go o uduszenie dwóch kobiet (aktualizacja)

redakcja — Mon, 16 Oct 2017 09:05:13 +0000

Sławomir T. jest oskarżony o dwa morderstwa: 18-letniej Sylwii w listopadzie 2016 roku w lesie w Sołtykowie oraz kolejnej kobiety, w sierpniu tego samego roku. Zwłoki tej drugiej, 25-letniej Magdaleny, odnaleziono na terenach ogródków działkowych przy ul. Osiowej. Miejsce ich ukrycia wskazał sam 29-latek (dzisiaj 30-latek) podczas przesłuchania w związku ze śmiercią 18-latki. Była ona poszukiwana od sierpnia 2016 roku jako zaginiona. O wyłączenie jawności rozprawy wnioskował sam oskarżony, jego obrońca oraz prokurator. Po przerwie, podczas której sąd w składzie pięcioosobowym udał się na naradę, jego przewodniczący Stanisław Olchowy poinformował, że sąd przychyla się do wniosków, a jako powód wskazał możliwość ujawnienia okoliczności ze sfery życia prywatnego osób poszkodowanych. Dziennikarze mogli być na sali rozpraw obecni tylko podczas odczytywania aktu oskarżenia przez prokuratora. - Używając przemocy polegającej na zaciskaniu rękoma szyi Sylwii S., a także przy pomocy sznurka, w wyniku czego doznała ona obrażeń ciała w postaci m.in. pasmowatych zasinień w bocznej części szyi, podbiegnięć tkanki podskórnej okolic mostka i obojczyka prawego, spowodował jej zgon poprzez uduszenie, to jest o czyn z art. 148, par. 1 Kodeksu karnego, w związku z art. 64, par. 1 Kodeksu karnego, oraz o to, że w dacie bliżej nieustalonej w sierpniu 2016 roku, działając z zamiarem bezpośredniego pozbawienia życia Magdaleny S., używając przemocy polegającej na zaciskaniu rękoma jej szyi, spowodował zgon poprzez uduszenie - mówił prokurator Andrzej Stojak. Prokurator postawił Sławomirowi T. także zarzut przywłaszczenia telefonów komórkowych zamordowanych kobiet; jednego o wartości nie mniejszej niż 700 zł i drugiego wraz ze słuchawkami o wartości nie mniejszej niż 530 zł. Sławomir T., nazwany już "wampirem z Radomia" odpowiada w warunkach recydywy. W kwietniu 2016 roku roku wyszedł z więzienia po odbyciu ośmioletniej kary za usiłowanie zabójstwa na tle seksualnym. Przed odczytaniem aktu oskarżenia przyznał, że leczył się psychiatrycznie. Oskarżonemu grozi nawet dożywocie. bdb

Wyszkowski w sądzie o Annie Walentynowicz: Służba Bezpieczeństwa chciała ją uspokoić

redakcja — Wed, 16 Nov 2016 15:08:26 +0000

Krzysztof Wyszkowski

Wyszkowski został powołany na świadka przez prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie, który oskarżył Tadeusza G., Marka K. i Wiesława Sz., trzech byłych oficerów SB o to, że w październiku 1981 roku uczestniczyli w opracowaniu tzw. kombinacji operacyjnej. Mieli oni za pośrednictwem tajnego współpracownika o pseudonimie „Karol” podać Annie Walentynowicz środek farmakologiczny o nazwie furosemidum. Jednak przebywająca wówczas w Radomiu działaczka Solidarności, która uczestniczyła w spotkaniach z załogami fabryk, wyjechała wcześniej niż pierwotnie planowała. Podczas dzisiejszej rozprawy sąd pytał Wyszkowskiego o znajomość z Walentynowicz, o ich kontakty, ale przede wszystkim skupił się na październiku 1981 roku, kiedy to miało dojść do próby jej otrucia. - Wiem, że dużo jeździła po Polsce i opowiadała potem o prześladowaniach. Na pewno też kilka razy była w Radomiu. Mówiła, że ma tutaj przyjaciółkę, do której ma ogromne zaufanie, u której może się zjawić o każdej porze dnia i nocy. Anna była w tak dobroduszny sposób nawet naiwna. Opowiadała i, że w Radomiu zorganizowano przeciwko niej kombinację operacyjną, w która była zamieszana ta rzekoma przyjaciółka, nad czym Anna niezwykle bolała - zeznawał Wyszkowski. Nie pamięta jednak ani imienia, ani nazwiska tej kobiety. - Anna była niezwykle aktywna. Była niezłomna. Wychodziła z więzienia i natychmiast jechała w Polskę nie zważając na represje - zeznawał świadek odpowiadając na pytanie, czy Walentynowicz pełniła jakąś funkcję w związku. - Ale miała ogromny autorytet, w całej Polsce ją uwielbiano, przecież to od niej zaczął się strajk w stoczni w 1980 roku. To ona doprowadziła do postawienia pomnika poległym stoczniowcom - przypomniał Wyszkowski. Jednocześnie nie zaprzeczył, że Anna Walentynowicz była skonfliktowana z Lechem Wałęsą. - Ale to był margines. Nie wyobrażam sobie, by Wałęsa zlecił represjonowanie kobiety, która była matka chrzestną jego córki - twierdził. Świadek przekonywał zarazem, że wprawdzie nie zna szczegółów związanych z próbą zaszkodzenia Walentynowicz podczas jej pobytu w Radomiu, ale opowiadał, że sam był poddawany podobnym praktykom. - Podano mi w niewielkiej dawce pavulon. Potem od esbeka dowiedziałem się, że środek ten był stosowany, by "przysposobić" człowieka do rozmowy. O takich przypadkach opowiadała mi także Joanna Gwiazda, bo te medykamenty sprawiały, że albo kros był nadmierni rozluźniony, albo rozweselony - wyjaśniał Wyszkowski. Jego zdaniem w SB panowało przekonanie, że Annę Walentynowicz "trzeba uspokoić". Anna Walentynowicz zginęła w 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Sąd nie przesłuchał kolejnych świadków: jeden z marł, drugi jest za granicą. Sąd zdecydował, że ten drugi złoży wyjaśnienia w konsulacie polskim Francji. Proces, który się toczy przed radomskim sądem prawie od drugiej polowy grudnia 2015 roku, został odroczony bezterminowo. Bożena Dobrzyńska

Esbek na procesie w sprawie otrucia Anny Walentynowicz: to śmieszne

redakcja — Thu, 18 Feb 2016 13:13:26 +0000

Dzisiaj Sąd Okręgowy, przed którym toczy się proces, miał przesłuchać czworo świadków, ale stawił się tylko jeden. Nie przyjechał m.in. Andrzej Gwiazda, były działacz Solidarności; mailowo poprosił o to, by ze względu na wiek i stan zdrowia sąd przesłuchał go w Gdańsku. - Gdy byłem przesłuchiwany w Warszawie w IPN-ie to powiedziałem, że to śmieszne. Zasugerowano mi tam, że jakiś profesor powiedział, że to jest śmiertelne. Przez 16 lat sam zażywałem ten specyfik i to kilka, kilkanaście razy dziennie. I żyję - mówił w sądzie 68-letni Lucjan K. Świadek zapewniał, iż nie wiedział nic na temat tego, jakoby wobec Walentynowicz stosowano jakąkolwiek "kombinację operacyjną". Twierdził również, że wydziale w którym pracował z jednym z oskarżonych, nie było na wyposażeniu żadnych farmaceutyków, które mogłyby być użyte w celach służbowych.

Przypomnijmy: pion śledczy Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie oskarżył Tadeusza G., Marka K. i Wiesława Sz., trzech byłych oficerów SB o to, że w październiku 1981 roku uczestniczyli w opracowaniu tzw. kombinacji operacyjnej: mieli za pośrednictwem tajnego współpracownika o pseudonimie "Karol" podać Annie Walentynowicz środek farmakologiczny o nazwie furosemidum. Jednak przebywająca wówczas w Radomiu działaczka "Solidarności" wyjechała wcześniej niż pierwotnie planowała.

Sprawa była już raz rozpatrywana w radomskim sądzie w 2010 roku i wtedy została umorzona. We wrześniu 2011 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie uchylił to postanowienie i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez radomski sąd.

Kolejna rozprawa odbędzie się 4 marca.

bdb