radomianie – Mój Radom

Jak radomianie spędzają wolny czas? Nowe formy rozrywki, które zyskują na popularności

redakcja — Wed, 19 Mar 2025 16:13:58 +0000

Wśród nich dużą popularność zyskują platformy takie jak Lebull, renomowane kasyno online, które oferuje emocjonującą rozrywkę na wyciągnięcie ręki.

Cyfrowe opcje spędzania czasu nie tylko zapewniają wygodę, ale także dają możliwość przeżywania emocji w dowolnym miejscu i czasie, dostosowując się do indywidualnych preferencji użytkowników.

1. Klasyczne sposoby spędzania wolnego czasu w Radomiu

Wciąż dużym zainteresowaniem cieszą się sprawdzone aktywności. Radomianie chętnie wybierają się na spacery do parków, takich jak Stary Ogród czy Leśniczówka, gdzie można odpocząć od zgiełku miasta. Popularne są również wyjścia do kina, teatru czy lokalnych galerii, które regularnie oferują ciekawe wydarzenia kulturalne.

Sport i rekreacja nadal są ważnym elementem codzienności – siłownie, zajęcia taneczne czy jazda na rowerze wciąż przyciągają wielu mieszkańców, szczególnie w cieplejsze miesiące.

2. Nowe trendy w rozrywce mieszkańców

Obok klasycznych form relaksu pojawia się coraz więcej nowoczesnych alternatyw. Mieszkańcy coraz chętniej uczestniczą w:

grach planszowych i spotkaniach tematycznych,
lokalnych escape roomach i integracjach,
warsztatach kreatywnych (ceramika, kulinaria, DIY),
wydarzeniach łączących edukację z zabawą.

Tego typu rozrywki sprzyjają budowaniu relacji, są interaktywne i oferują coś więcej niż tylko bierne oglądanie.

3. Rozrywka cyfrowa i online — wygoda i emocje w domowym zaciszu

Nowoczesne technologie otwierają drzwi do świata rozrywki bez wychodzenia z domu. Dziś z własnej kanapy można obejrzeć premierę filmową, posłuchać koncertu, zagrać w turniej czy wziąć udział w wirtualnym quizie.

Coraz więcej dorosłych mieszkańców Radomia wybiera również legalne platformy online, które oferują dynamiczną rozrywkę z elementami strategii i refleksu. Przykładem jest serwis lebull.pl – bezpieczna i legalna przestrzeń, gdzie użytkownicy mogą przeżywać emocje porównywalne z rywalizacją sportową. Co istotne, platforma działa zgodnie z przepisami polskiego prawa, gwarantując przejrzystość i odpowiedzialną zabawę.

4. Równowaga i odpowiedzialność

Warto pamiętać, że żadna forma rozrywki nie zastąpi wszystkiego. Najwięcej satysfakcji daje połączenie różnych aktywności – od spaceru po lesie, przez wieczór w kinie, aż po relaks z ulubioną grą online.

Kluczem jest balans: czas offline, aktywność fizyczna, rozwój społeczny i cyfrowe przyjemności mogą się wzajemnie uzupełniać, tworząc zdrowy i inspirujący styl życia.

Zakończenie

Radom oferuje dziś szeroki wachlarz możliwości na spędzanie wolnego czasu – dla każdego, niezależnie od wieku czy zainteresowań. Warto być otwartym na nowe formy rozrywki i korzystać z nich odpowiedzialnie, zarówno na świeżym powietrzu, w centrum kultury, jak i… w domowym zaciszu. Emocje są na wyciągnięcie ręki – wystarczy tylko po nie sięgnąć.

Materiał zewnętrzny

Jedna trzecia mieszkańców Radomia to seniorzy. Miasto wydało dla nich specjalny informator

redakcja — Thu, 21 Nov 2024 16:07:24 +0000

Informator powstał we współpracy z Radomską Radą Seniorów (fot. Łukasz Wójcik/ UM Radom)

Są tu także informacje o tym, gdzie i z jakich form aktywności seniorzy mogą korzystać oraz w jaki sposób mogą angażować się w życie społeczne Radomia.

- To wyjątkowe opracowanie jest odpowiedzią na potrzeby najstarszych mieszkańców naszego miasta, którzy stanowią aż jedną trzecią wszystkich radomian. Zależy nam na tym, aby najstarsi mieszkańcy naszego miasta nie tylko czuli się doceniani i szanowani, ale także aktywnie uczestniczyli w życiu społecznym – wyjaśnia wiceprezydent Radomia Marta Michalska-Wilk.

Informator został opracowany we współpracy z Radomską Radą Seniorów i wydany przez miasto przy wsparciu samorządu województwa mazowieckiego.

– Jestem przekonany, że seniorzy znajdą w informatorze wiele ciekawych informacji do wykorzystania w razie potrzeby, ale także zobaczą, jak dużo miasto robi na rzecz tej grupy mieszkańców – podkreśla wicemarszałek województwa mazowieckiego Rafał Rajkowski.

W informatorze znajdziecie także: dane kontaktowe i opis działalności klubów seniora oraz organizacji wspierających aktywność osób starszych; szczegóły dotyczące programów zdrowotnych, takich jak „Stop Grypie” czy „Koperta Życia”; informacje o zniżkach w ramach Radomskiej Karty Seniora oraz Ogólnopolskiej Karty Seniora; przewodnik po wolontariacie, ofertach kulturalnych, a także opcjach wsparcia zdrowotnego i socjalnego; praktyczne porady, jak zadbać o bezpieczeństwo – w domu i poza nim.

Informator będzie dystrybuowany od przyszłego tygodnia. Będzie go można odebrać w klubach seniora oraz w siedzibie Radomskiej Rady Seniorów, w Kamienicy Deskurów.

Źródło: UM Radom

Powstał filmowy tryptyk „Radomianie dla Niepodległej”. Premiera w piątek

redakcja — Thu, 21 Mar 2019 10:56:27 +0000

Zdjęcie ilustracyjne

Na tryptyk filmowy składają się fabularyzowane dokumenty opowiadające o udziale radomian w walce o niepodległość i granice Rzeczypospolitej w latach 1914–1921. Część 1 – „Od Wielkiej Wojny do Republiki Radomskiej” – przedstawia realia społeczne i polityczne miasta pod zaborem rosyjskim oraz zaangażowanie radomian w działalność niepodległościową podczas I wojny światowej. Ukazuje złożone problemy podziałów politycznych i co za tym idzie poparcie radomian dla różnych koncepcji dążenia do niepodległości Polski. Przełożyło się to na udział w walkach po przeciwnych stronach frontów wielkiej wojny. Część pierwszą kończą wydarzenia dotyczące przejęcia władzy w mieście z rąk austriackiego okupanta za sprawą akcji zbrojnej radomskich struktur Polskiej Organizacji Wojskowej. Część 2 – „Na pomoc Orlętom” – ukazuje historię formowania w Radomiu pierwszych oddziałów Wojska Polskiego a przede wszystkim tzw. Kombinowanego Batalionu Radomskiego, który w grudniu 1918 roku wysłany został na pomoc Orlętom, toczącym walki z Ukraińcami o Polski Lwów. Film przypomina sylwetki zapomnianych bohaterów tamtych zmagań, którzy spoczywają w panteonie Bohaterskich Obrońców Lwowa i Polskich kresów Wschodnich na cmentarzu Orląt we Lwowie. Część 3 – „W bojach o niepodległość i granice” – przedstawia udział radomian w walkach z nawałą bolszewicką w 1920 roku. Ukazuje wysiłek miasta i jego mieszkańców w pomoc dla wojska oraz formowanych tu jednostek piechoty, kawalerii i artylerii. W filmie zaprezentowane zostały jednostki w których służyli radomianie oraz postacie młodych ochotników w tym radomskich harcerzy. Tryptyk „Radomianie dla Niepodległej” będzie przeznaczony dla młodzieży jako materiał dydaktyczny. Podczas pokazu filmów, każda z części tryptyku poprzedzona będzie krótką dyskusją z udziałem historyków. Filmy powstały dzięki finansowaniu miasta. Scenariusz i reżyseria: Przemysław Bednarczyk. Zdjęcia i montaż: Wojciech Pronin. Produkcja: Wytwórnia Filmów i Widowisk Historycznych „VIS”- Bartosz Bednarczyk. Źródło: UM Radom

Wspólne zdjęcie radomian na 100-lecie odzyskania niepodległości. Zaprasza prezydent

redakcja — Fri, 09 Nov 2018 16:27:08 +0000

Zdjęcie zostanie wykonane w podczas wspólnego śpiewania hymnu. Odbędzie się ono w niedzielę, 11 listopada, o godz. 12 na Placu Corazziego. Akompaniować będzie Radomska Młodzieżowa Orkiestra Dęta Grandioso. Natomiast o godz. 16 Resursa zaprasza do wspólnego śpiewania pieśni patriotycznych. Koordynatorką projektu jest Agnieszka Giewartowska, nauczycielka V LO im. R. Traugutta. W tym roku zaprosiła m.in. retrocyklistów, harcerzy oraz sportowców. Lista nie jest zamknięta, bo każdy może przyjść do Resursy i przyłączyć się do tego patriotycznego chóru. Fot. UM Radom

Amerykanka opisała historię radomskiego Żyda. Tylko jej opowiedział, co przeżył

redakcja — Mon, 12 Mar 2018 09:52:30 +0000

To w tej kamienicy mieszkał przed wojną Joe (fot. Nancy Geise)

Do niedawna nie znałam zupełnie żydowskiej przeszłości Radomia, mimo że tu się wychowałam i spędziłam ponad połowę swojego życia. Nie wiedziałam nic o ludziach, którzy stanowili naprawdę spory procent mieszkańców, których kultura była istotnych składnikiem kultury całego miasta. Ani o tym, że dobrze mi znane ulice w centrum, jak na przykład ulica Wałowa, były częścią dzielnicy żydowskiej. Dopiero dwa zdarzenia, które przedziwnym zbiegiem okoliczności miały miejsce w ostatnim czasie, odkryły przede mną tę nieznaną i zapomnianą chyba przez wielu część historii Radomia. Pierwsze zdarzenie to lektura książki Moniki Sznajderman „Fałszerze pieprzu. Historia rodzinna”, dzięki której po raz pierwszy dowiedziałam się, że w Radomiu mieszkało naprawdę bardzo wielu Żydów, że mieszkali licznie w obrębie dzisiejszego Rynku i okolicznych ulic (ale nie tylko), że tak naprawdę miasto było w jednej trzeciej części żydowskie. Sznajderman pisze o żydowskim Radomiu, bo stąd pochodził jej dziadek, który w pewnym momencie wyjechał do Warszawy; tu mieszkało jego rodzeństwo i rodzice – przodkowie autorki. Przodkowie, o których trudno jej dowiedzieć się czegoś więcej – tak, jak o innych mieszkańcach miasta mojżeszowego wyznania. Trudno, bo praktycznie wszyscy zostali zgładzeni, a potem zapomniani. Sznajderman swoją książką przypomina o nich. I sobie, i innym. Icek Rubinstein robił piękne buty Z zapomnienia wyciąga ich także Nancy Geise, Amerykanka, autorka książki o Joe'ym (a tak naprawdę o Jakubie Icku) Rubinsteinie, radomianinie, który przeżył Holocaust. Po wyzwoleniu ostatniego obozu koncentracyjnego, w którym przebywał, po skończonej wojnie i poślubieniu Irene, córki człowieka, który jako pierwszy pomógł mu stanąć na nogi, Rubinstein wyemigrował do USA. Tam, razem z ukochaną żoną rozpoczął nowe życie, doczekał się syna i trojga wnuków. Zajął się projektowaniem i wykonywaniem damskiego obuwia – miał do tego talent i umiejętności zdobyte jeszcze przed wojną, podczas terminowania u radomskiego szewca. Jego buty naprawdę były „czymś”, tworzył przepiękne pantofle, szpilki. To była jego praca i pasja, droga zawodowej kariery. Książka Nancy Geise, wydana w 2015 roku, nosi tytuł „Auschwitz#34207. The Joe Rubinstein Story” i stała się w Stanach bestsellerem, zwyciężyła również w plebiscycie Best Book Awards. 34207 to numer Joe'go z obozu w Auschwitz, wytatuowany na jego przedramieniu. Ten właśnie tatuaż zauważyła Nancy, kiedy poznała Joe'go w Klubie Seniora w Fort Collins, w Colorado. Zapytała go o to, on tylko lakonicznie odpowiedział, skąd jest (gdy poprosiła o dłuższą rozmowę na ten temat w imieniu córki, która potrzebowała informacji na zajęcia z historii) kategorycznie odmówił. Powiedział, że nigdy nikomu o tym nie powie. Nancy w Radomiu i Krakowie Moje niespodziewane i niezwykłe spotkanie z Nancy było drugim wydarzeniem uświadamiającym mi, jak mało wiedziałam o przeszłości mojego miasta, a przynajmniej o tym jej aspekcie. To, że spotkanie to nastąpiło bardzo niedługo po przeczytaniu książki Sznajderman uważam za przedziwny zbieg okoliczności. A możliwy był on dzięki Jakubowi Mitkowi, który w radomskiej Resursie zajmuje się „żydowskimi tematami” i – podobnie tak naprawdę jak Sznajderman i Geise – przywraca pamięci mieszkańców miasta historię jego żydowskości. W sierpniu zeszłego roku Nancy, jako „dyspozytorka” wiedzy o jednym z radomskich Żydów, przyjechała do Radomia na wyjątkowe z wielu względów IX Spotkania z Kulturą Żydowską „Ślad”, a w ich ramach - na wystawę poświęconą dawnym mieszkańcom miasta. Wtedy to sfotografowała kamienicę przy ul. Żeromskiego (wtedy Lubelskiej), w której mieszkał Joe, bohater jej książki. Pokazała mu potem to zdjęcie – powiedziała mi, że kiedy je zobaczył, rozpoznał ją od razu, mimo że ostatni raz widział ją ponad 70 lat temu. Został z niej nocą siłą wyprowadzony przez hitlerowców: w samej piżamie, na bosaka - i nigdy więcej tam nie wrócił. Trafił najpierw do Auschwitz, a potem jeszcze trzykrotnie do innych obozów. Ostatnim był Buchenwald w Ettensbergu w środkowych Niemczech, gdzie zastał go koniec wojny i wyzwolenie. Przetrwał piekło, o którym przez kolejne dekady swojego życia nie mówił nikomu. Ani ukochanej żonie (mimo wspólnie spędzonych kilkudziesięciu lat), ani dzieciom. Pierwszą osobą, której o tym opowiedział była właśnie Nancy. I to nie od razu – jak już wspominałam - a dopiero po pięciu latach od ich pierwszego spotkania i pytania Nancy o jego tatuaż. Nancy mówi, że Joe w końcu poczuł, że musi to zrobić. I że osobą, która musi go wysłuchać, będzie właśnie ona. Może dlatego, że ona sama bardzo tego chciała. Kiedy wreszcie zgodził się, z jego zwierzeń powstała niezwykła książka. I właśnie jako jej autorka Nancy najpierw latem 2017 roku odwiedziła Radom, a potem zimą, całkiem niedawno obóz w Auschwitz, w obu miejscach opowiadając historię Joe'go. Ja poznałam ją właśnie przy okazji tej zimowej wizyty, w Krakowie, gdzie mieszkam. Jakub poprosił mnie, bym pokazała jej miasto.

Aleksandra Czarnik (po lewej) i Nancy Geise przed synagogą na krakowskim Kazimierzu

Jakby słyszała to po raz pierwszy Spacerowałyśmy i rozmawiałyśmy. Wtedy usłyszałam o niezwykłym spotkaniu Nancy i ponaddziewiędziesięcioletniego Joe'go i o nim samym - młodym mężczyźnie wyrwanym przemocą z rodzinnego miasta, które jest też moim rodzinnym miastem, do którego już nigdy nie wrócił i za którym tęskni. O piekle, które przeżył jako jeden z wielu jego rodaków, sąsiadów, radomian. Nancy opowiadała o tym cały czas pełna emocji, wzruszenia – jakby sama słyszała to po raz pierwszy. Nic dziwnego, że to właśnie jej Joe zdecydował się opowiedzieć o tym, co przeżył oraz że z jej relacji zrodziła się książka tak chętnie czytana. W Nancy ciągle widać pasję opowiadania tej historii. Dlatego również dla mnie spotkanie z nią było dużym przeżyciem. Historia Joe'ego jest jednocześnie bardzo osobista i wspólna dla bardzo dużej części mieszkańców Radomia. O czym niemal kompletnie zapomniano. Dobrze, że zdarzyła się mu Nancy Geise, a także Monika Sznajderman oraz pracownicy Resursy, przygotowujący właśnie publikację "Beit Radom" (Dom Radom) poświęconej zeszłorocznej wystawie, której bohaterem był Joe i inni radomscy Żydzi. Premiera wydawnictwa odbędzie się podczas X Spotkań z Kulturą Żydowską „Ślad” w kwietniu. Aleksandra Czarnik

Album „Radomianie na starych fotografiach” ponownie dostępny

redakcja — Thu, 26 Nov 2015 14:02:12 +0000

Jak informuje Dariusz Wójcik, przewodniczący rady miejskiej, która jest wydawcą albumu, zlecono dodruk książki. - Zapraszamy wszystkich zainteresowanych otrzymaniem bezpłatnego egzemplarza tego wydawnictwa w każdy wtorek w godz. 14 -15.30 do Biura Rady Miejskiej w Radomiu przy ul. Moniuszki 9, pok. nr 12 - mówi przewodniczący.

Historia radomian utrwalona na starych fotografiach

redakcja — Mon, 05 Oct 2015 19:05:17 +0000

Świadczyła o tym, wypełniona niemal po brzegi radomianami Sala Koncertowa im. Krzysztofa Pendereckiego w Zespole Szkół Muzycznych. Tak licznie przyszli na promocję wydawnictwa. - Zdecydowaliśmy się na wydanie drugiej części albumu, bo pierwszy odniósł ogromny sukces. Ale nie powstałby, gdyby nie sami radomianie, którzy dostarczyli nam do niego fotografie. W ten sposób mogliśmy powędrować w przeszłość - mówił nie bez dumy przewodniczący rady miejskiej Dariusz Wójcik. Do powstania albumu przyczynili się: fotograf Jerzy Kutkowski, muzealnicy Elżbieta Kwiecień i Piotr Rogólski, Marcin Kucewicz (projekt graficzny) i Marcin Kępa, który ubarwił wydawnictwo swym literackim talentem pisząc ciekawe historie o bohaterach fotografii. To, co wyróżnia książkę,dokładne opisy poszczególnych fotografii. - Są bardzo ciekawe, opowiadają historie ludzi, rodzin. Gdy dobieraliśmy zdjęcia, okazywało się, że ci, którzy nam je przynosili, mieli dla nas kolejne - wyjaśniał Jerzy Kutkowski. Elżbieta Kwiecień zdradziła, że na fotografiach zaczęły pojawiać się osoby, o których wcześniej zapomniano, a które wiele znaczyły w dziejach Radomia, i nie tylko. - Jak choćby Jan Bloch, bankier, twórca i budowniczy linii kolejowych w Rosji i Królestwie Polskim - zaznaczyła Elżbieta Kwiecień. Z notki o Blochu, można dowiedzieć się, że był także pisarzem i publicystą, a w 1901 r. Akademia Umiejętności zgłosiła go do pokojowej nagrody Nobla. O niezwykłych losach Stanisława Kłosowicza, będących niezwykłym tematem na scenariusz filmowy, opowiadał z kolei Piotr Rogólski. - Był jednym z najlepszych polskich kolarzy szosowych, olimpijczykiem z igrzysk w 1928 roku w Amsterdamie. Do Radomia ściągnęła go Fabryka Broni, by reklamował rowery produkowane przez "Łucznik". Ożenił się z pierwszą Miss Radomia Wanda Maślińską. W 1943 roku Niemcy wysłali go do Katynia, by był świadkiem sowieckich zbrodni popełnionych na polskich oficerach. W 945 roku, po wkroczeniu wojsk sowieckich do Radomia, został aresztowany przez NKWD właśnie za udział w delegacji do Katynia i zesłany do łagru na Uralu. Do kraju wrócił w 1947 roku, zginął tragicznie w 1955roku w niewyjaśnionych okolicznościach - opisywał współautor albumu. Bożena Dobrzyńska