Dziś w urzędzie miejskim podpisano umowę na sfinansowanie remontu (fot. Łukasz Wójcik/UM Radom)

Projekt zrealizuje miasto Radom. Umowę w tej sprawie podpisali dziś wicemarszałek województwa mazowieckiego Rafał Rajkowski i prezydent Radosław Witkowski. – Fundusze unijne pomogą stworzyć przestrzeń przyjazną, komfortową, ale przede wszystkim dostępną dla każdego dziecka. W ten sposób uczniowie o różnych potrzebach będą mogli rozwijać swoje zainteresowania w nowoczesnych, wspierających warunkach – podkreśla wicemarszałek Rafał Rajkowski.

Gruntowna przebudowa

Zaplanowane prace dotyczą m.in. gruntownej przebudowy szkoły oraz sali gimnastycznej. W szkole zamontowana zostanie winda, powstanie też zaplecze szatniowo-sanitarne dostosowane do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Wymienione zostaną drzwi i okna. Stare schody zostaną rozebrane, a nowe będą posiadały pochylnię. Zmiany obejmą też teren wokół. Powstaną nowe drogi i chodniki, w tym drogi pożarowe oraz miejsca postojowe dla aut (również dla osób z niepełnosprawnościami). Przy boisku znajdzie się nowa trybuna sportowa, a także ogród sensoryczny.

Przetarg na rozbudowę PSP nr 14 został już rozstrzygnięty. Wygrała firma DARCO z Radomia, której oferta opiewała na 13 mln 860 tys. zł. – To projekt bardzo ważny dla Radomia, ale przede wszystkim bardzo ważny dla uczniów Publicznej Szkoły Podstawowej nr 14. Jest związany z całkowitą przebudową budynku, który stoi niezagospodarowany po dawnej szkole nr 17 przy ul. Wierzbickiej. To będzie całkowita rewolucja. Pełna nowoczesność, pełna funkcjonalność i zdecydowana poprawa warunków w jakich uczą się dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi - mówi prezydent Radosław Witkowski.

Projekt zakłada kompleksową modernizację dawnego budynku PSP nr 17, w tym m.in. wymianę wewnętrznych instalacji oraz przebudowę układu pomieszczeń, które mają zostać dostosowanie do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Remont czeka także salę gimnastyczną, zaplecze i łącznik. Dostępność szkoły poprawią również uwzględnione w projekcie windy.

Więcej dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi

Oprócz tego placówka zyska sprzęt i pomoce dydaktyczne. Nowe meble dostosowane do potrzeb uczniów z niepełnosprawnościami pojawią się w świetlicy, a do sali rehabilitacyjnej zakupiony będzie sprzęt terapeutyczny, w tym tor do nauki chodzenia, rotor do ćwiczeń kończyn dolnych i górnych, rower stacjonarny, aparat do elektroterapii czy laseroterapii. Uczniowie będą mieli do dyspozycji nową salę EEG Biofeedback, salę robotyki, a także salę doświadczania świata. 

- Chodzi o to, by dzieci miały zapewnioną jak najlepszą opiekę i jak najlepszą dydaktykę, co bezpośrednio wynika z orzeczeń. Mimo, że dzieci mamy coraz mniej do naboru zarówno w przedszkolach i w szkołach, to rośnie nam liczba dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. Dlatego traktuję tę inwestycję jako kluczową, priorytetową i taką, która przeniesie naszą lokalną edukację na dużo wyższy poziom – mówi wiceprezydent Katarzyna Kalinowska.

Dodatkowo w tegorocznym budżecie miasta są zarezerwowane także pieniądze na budowę Orlika przy PSP nr 14. Tu miasto ma przyznane dofinansowanie z Ministerstwa Sportu w kwocie 2 mln zł.

Obie inwestycje mają zostać zakończone w przyszłym roku.

kat, bdb

Jak podkreśla marszałek Adam Struzik, podstawową ideą programów wsparcia jest dążenie do równomiernego rozwoju województwa, a każdy z programów odpowiada na realne problemy lokalnych miejscowości. – Często podróżujemy po Mazowszu, spotykamy się z samorządowcami i mieszkańcami. Te rozmowy pokazują nam, które z obszarów życia społecznego potrzebują naszego wsparcia. Tylko w tym roku na całym Mazowszu dofinansowaliśmy ponad 5 tysięcy inwestycji.

NABORY NA 2025 ROK

Już w styczniu ruszą nabory do programów wsparcia na 2025 r. Szczegółowe informacje i harmonogram składania wniosków są dostępne na stronie mazovia.pl. W sumie do wzięcia w ramach wszystkich programów wsparcia jest ponad 840 mln zł.

Do składania wniosków w naborach zachęca wicemarszałek Rafał Rajkowski. – Nasze programy wsparcia, a jest ich już ponad 20, aktywizują nie tylko samorządy, ale całą społeczność lokalną, OSP, koła gospodyń wiejskich, organizacje pozarządowe, koła seniorów, młodzieżowe rady. Pomoc finansową można pozyskać na różne projekty i inwestycje, m.in. budowę dróg, remonty szkół, boisk, przedszkoli czy świetlic wiejskich, pomoc dla ogrodów działkowych, młodzieżowych rad gmin czy seniorów, a także pieniądze na walkę z bezdomnością zwierząt. W przyszłym roku ruszy także wsparcie dla sieci spółdzielni energetycznych. Zachęcam do skorzystania z tej pomocy.

Materiał partnera

fot. Michał Słaby

Jacek Krzemiński: Jaki był ten rok dla samorządu Mazowsza? Co za­sługuje na szczególną uwagę?

Adam Struzik: To był dobry rok dla naszego samorządu. Pierwsze miesiące tego roku upłynęły pod znakiem wy­borów samorządowych. W ich wyniku naszej koalicji KO-TD-PSL-PL2050 w sejmiku udało się utrzymać więk­szość, dzięki czemu możemy dalej prowadzić naszą mi­sję i utrzymywać obrany kierunek zmian. Kontynuujemy więc dotychczasowe programy i działania, ale i urucha­miamy nowe. Nasz samorząd ma w tym roku rekordowy budżet. To najlepszy budżet w historii Mazowsza, pro­rozwojowy i inwestycyjny. Jest w nim aż 3 mld zł na in­westycje, czyli o miliard więcej niż w ubiegłym roku. Po raz kolejny zwiększyliśmy nakłady na programy wspar­cia. Co roku okazuje się, że potrzeby przewyższają środ­ki, które przeznaczamy na pomoc dla gmin, powiatów i organizacji pozarządowych. Dlatego w tym roku by­ło to już ponad 1 mld zł. Dofinansowujemy z tej puli mniejsze inwestycje, ale niezmiernie ważne dla lokal­nych społeczności. Znacznie poprawiają one jakość życia mieszkańców. Służy temu też nasz program regionalny Fundusze Europejskie dla Mazowsza na lata 2021–2027. Jego realizacja idzie sprawnie.

W 2024 r. sporo działo się na mazowieckich drogach wojewódz­kich. Które z drogowych inwestycji samorządu Mazowsza były w tym roku najważniejsze?

Rafał Rajkowski: Chcemy zapewnić mieszkańcom i podróż­nym bezpieczne warunki na drodze, dlatego inwestujemy w modernizacje i remonty kolejnych odcinków dróg wo­jewódzkich. Związanych z tym zadań realizujemy bardzo dużo, tylko w 2024 r. to ponad 230 projektów. Polega­ją one też na budowie chodników, ścieżek rowerowych, przebudowie skrzyżowań na bezpieczniejsze czy budo­wie i doświetlaniu przejść dla pieszych.

Jedną z największych inwestycji drogowych, które roz­poczęliśmy w 2024 r., jest budowa po nowym śladzie drogi nr 747 od Lipska do Iłży. To ponad 30 km zupeł­nie nowej trasy. W tym roku ruszył też II etap moder­nizacji 10-kilometrowego odcinka drogi wojewódzkiej nr 634 w powiecie wołomińskim. Inny przykład to moder­nizacja drogi nr 721 między Piasecznem a Konstancinem. Inwestujemy także w budowę obwodnic mazowieckich miast. Gotowa jest już obwodnica Sierpca, wybieramy wykonawcę obwodnicy Mławy, ale też przygotowujemy się do innych dużych zadań, m.in. do budowy tras obwo­dowych Ostrołęki i Pilawy.

Obszary wiejskie to jeden z głównych adresatów programów wsparcia samorządu Mazowsza. Jaki był pod tym względem 2024 r.?

Janina Ewa Orzełowska: Ponad 20 programów wsparcia re­alizowanych w 2024 r. dało możliwość budowania ma­zowieckiej wspólnoty i znacznie przyczyniło się do ni­welowania dysproporcji rozwojowych. Wsłuchujemy się w głosy Mazowszan i wychodzimy naprzeciw ich oczeki­waniom realizując autorskie programy, które przekładają się na realne inwestycje, w głównej mierze na obszarach wiejskich. Konkretnym efektem udzielonego wsparcia jest realizacja takich zadań jak np.: rozbudowa Publicznej Szkoły Podstawowej w Gocławiu, budowa nowego mostu w miejscowości Krzemień Wieś czy przebudowa drogi powiatowej nr 2007W, tzw. Nadbużanki.

Możliwość pozyskania dofinansowania to często kluczo­wy argument za realizacją ważnych dla mieszkańców pro­jektów. Nie tylko tych dużych, których koszty są liczone w milionach złotych, lecz także mniejszych, społecznych inicjatyw, które mają ogromny wpływ na rozwój i inte­grację naszych lokalnych społeczności.

 Jeden z priorytetów samorządu Mazowsza to rozwój aktywności fizycznej wśród mieszkańców naszego regionu. Jakie działania za tym szły w ostatnim czasie?

Anna Brzezińska: Trzeba wymienić przede wszystkim pro­gram „Mazowsze dla sportu”, w którego ramach udzie­lamy samorządom gminnym z naszego regionu pomocy finansowej na budowę lub modernizację lokalnych obiek­tów sportowych. W latach 2018–2023 samorząd Mazow­sza przeznaczył na ten program 154 mln zł, a dzięki tym środkom wybudowano lub zmodernizowano 917 obiektów. Tegoroczna edycja „Mazowsza dla sportu” to kolejnych 51,3 mln zł i 275 beneficjentów.

Podejmowaliśmy również wiele innych działań na rzecz rozwoju aktywności fizycznej i sportu. To m.in.: aktywi­zacja mieszkańców Mazowsza do uprawiania sportu po­przez wspieranie inicjatyw sportowych w środowisku szkolnym, wiejskim, senioralnym oraz wśród osób z nie­pełnosprawnościami. Na te zadania w br. Samorząd Wo­jewództwa Mazowieckiego przeznaczył łącznie 22 mln zł. W ramach tej kwoty zawarto 379 umów, dzięki czemu udało się wesprzeć organizację kilkuset zawodów, imprez i przedsięwzięć o charakterze sportowym.

 Samorządowi Mazowsza podlega wiele instytucji kultury. Jak w ich przypadku można byłoby podsumować mijający rok?

Wiesław Raboszuk: Ten rok był wyjątkowy dla instytucji kul­tury podlegających samorządowi Mazowsza. Dzięki histo­rycznemu budżetowi – aż 202 mln zł – mogliśmy zrealizo­wać wiele inwestycji i programów wspierających kulturę w regionie. W ramach „Mazowsze dla zabytków” przeka­zaliśmy 13,8 mln zł, na „Mazowsze dla miejsc pamięci” – 2 mln zł, a kolejne 2 mln zł przeznaczyliśmy na zakup instrumentów muzycznych dla mazowieckich orkiestr. Szczególną popularnością cieszyły się MAZOpikniki – cykl wydarzeń plenerowych, które łączyły kulturę, trady­cję i rozrywkę, integrując lokalne społeczności. To właśnie dzięki takim inicjatywom kultura staje się bardziej dostęp­na. Nie można też pominąć prestiżowej Nagrody Norwi­da, która po raz kolejny uhonorowała wybitnych artystów związanych z Mazowszem. To wyróżnienie podkreśla, jak ważną rolę odgrywają twórcy i artyści w budowaniu tożsa­mości regionalnej.

Rok 2024 potwierdził, że Mazowsze jest liderem w pro­mocji i rozwoju kultury. Samorząd województwa inwe­stuje zarówno w jej przyszłość, jak i ochronę dziedzictwa.

ROZMAWIAŁ: JACEK KRZEMIŃSKI

Materiał partnera

fot. Daniela-Jovanovska-Hristovska/Getty Images

Według danych Wojewódzkiego Inspektoratu Weterynarii na Mazowszu działają obecnie 23 schroniska, a pod ich opieką jest ponad 13 tys. zwierząt. Do tego dodajmy jeszcze setki czworonożnych podopiecznych organizacji społecznych, które także angażują się w pomoc bezdomnym zwierzętom. Potrzebujących pomocy pupili jest sporo, a ich liczba stale rośnie. Naprzeciw temu problemowi wychodzi Sejmik Województwa Mazowieckiego.

Jak zauważa marszałek Adam Struzik, walka z bezdomnością zwierząt jest kosztowna i niezwykle trudna. – Nasz program jest skonstruowany tak, aby poza odciążeniem finansowym gmin wspierać je również w organizacji akcji edukacyjnych.

Właśnie ruszył nabór wniosków do kolejnej już edycji programu „Mazowsze dla zwierząt”. Jego celem jest wsparcie finansowe gmin w działaniach dążących do ograniczenia bezdomności zwierząt, zmniejszenia niekontrolowanego rozmnażania psów i kotów oraz działania edukacyjne. Dofinansowanie może wynieść do 30 tys. zł, a wnioski można składać do 6 grudnia.

Jak podkreśla wicemarszałek Rafał Rajkowski zwierzęta domowe wymagają troski i opieki ze strony ludzi. –Powinniśmy zapobiegać ich bezdomności, pomagać tym, które zostały bez opiekuna. Dzięki naszemu programowi gminy będą mogły pozyskać środki m.in. na czipowanie czworonogów, ich sterylizację czy akcje edukacyjne skierowane do mieszkańców.

Jak możemy pomóc?

Najbardziej powszechną formą pomocy jest adopcja, jednak należy pamiętać, by była przemyślana.

Inne wsparcie to domy tymczasowe. – W ramach domu tymczasowego osoby prywatne zobowiązują się do sprawowania pieczy nad psem lub kotem do czasu znalezienia jego opiekuna albo nowego domu. W czasie pobytu zwierzęcia w domu tymczasowym my jako stowarzyszenie pokrywamy wszystkie koszty jego pobytu: wyżywienia, leczenia weterynaryjnego czy behawiorysty, jeśli zajdzie taka potrzeba. Zapewniamy także wszelkie niezbędne akcesoria, np. podkłady, obroże, smycze, zabawki – mówi Katarzyna Borowa-Szwarc ze Stowarzyszenia Bezdomniaki Żabiowolskie. Stowarzyszenie działa na terenie gminy Żabia Wola (powiat grodziski) i jest małą organizacją wolontariacką. Każdy z jej członków pracuje na co dzień zawodowo, a po pracy oraz w weekendy zajmuje się potrzebującymi zwierzętami.

Jaką zaletę mają domy tymczasowe? – Dają to, co najważniejsze, czyli opiekę i miłość. Zwierzęta przebywające w domach tymczasowych są lepiej zaopiekowane, bo nie przeżywają traumy schroniskowej. Mieszkają w domach, przebywają z ludźmi, często też z innymi zwierzętami. Dzięki temu, że zwierzę przebywa w warunkach domowych, a nie w schronisku, jesteśmy w stanie lepiej dopasować nowy dom do temperamentu i potrzeb zwierzęcia, a także przekazać adoptującemu więcej istotnych informacji o czworonogu – wyjaśnia Katarzyna Borowa-Szwarc. Ideę domów tymczasowych zachwala także Karolina Wiewórkowska ze schroniska w Korabiewicach. – W przypadku bezdomnych zwierząt kontakt z człowiekiem jest kluczowy. Nie warto oceniać psa tylko po tym, jak zachowuje się w schroniskowym boksie.

Finansowe zaopatrzenie

Zapewnienie pokarmu, leczenia, opieki weterynaryjnej, nieprzewidziane naprawy, opłaty za rachunki generują duże koszty. Lista wydatków i potrzeb jest długa. Samorząd Mazowsza wspiera gminy w walce z bezdomnością zwierząt. W tym roku wsparł blisko 250 placówek kwotą blisko 4 mln zł.

Cały artykuł jest dostępny na stronie mazovia.pl i w najnowszym numerze miesięcznika „Mazowsze. Serce Polski”.

https://mazovia.pl/pl/pismo-samorzadu-wojewodztwa-mazowieckiego/msp-nr-11-79-2024/zwierze-bez-domu-jak-mozemy-pomoc.html

Artykuł partnera

fot. Dariusz Ossowski

Jak zauważa marszałek Adam Struzik koła gospodyń wiejskich maja olbrzymi potencjał, który warto i trzeba pielęgnować – Tylko w tym roku wesprzemy ponad 1120 inicjatyw z całego Mazowsza. Dzięki nim obszary wiejskie zyskują na atrakcyjności, a mieszkańcy poznają się, integrują i wspólne dbają o swoje miejscowości. Nasze małe granty pomagają w codziennej działalności – podsumowuje marszałek.

Programy skierowane do kół gospodyń wiejskich cieszą się dużym zainteresowaniem. Tylko w tym roku do urzędu wpłynęły 1674 wnioski. – W regionie radomskim pomożemy w realizacji ponad 250 inicjatyw kół gospodyń wiejskich, fundacji i stowarzyszeń. To ponad 1,7 mln zł dofinansowania na projekty ważne dla lokalnych społeczności – podkreśla wicemarszałek Rafał Rajkowski.

Wiele z nich powstało w ostatnich latach. Tak jak Koło Gospodyń i Gospodarzy Wiejskich w Sobieniach Biskupich – Gdy zaczynaliśmy pięć lat temu mieliśmy 39 członków. Teraz jest drugie tyle – mówi Justyna Winiarek, przewodnicząca koła.

Liczba członkiń KGW „Żółwin na Obcasach” podwoiła się w dwa miesiące od rozpoczęcia jego działalności. Co więcej, są takie koła, do których zapisało się pół wsi, a nawet całe miejscowości.

– Gdy pojawił się pomysł, by powołać w naszej miejscowości koło gospodyń wiejskich, przeszłyśmy przez wieś z panią sołtys i mówiłyśmy o tym mieszkańcom. Odzew był ogromny, do koła zapisały się nie tylko wszystkie panie z naszej wsi, ale też wszyscy panowie – opowiada Agnieszka Pielat, przewodnicząca KGW w Pilichówku.

Kino plenerowe i kurs samoobrony

Dziś wiele z kół gospodyń to prężne, koedukacyjne stowarzyszenia z energicznymi liderkami, skupiające też młode osoby, działające na wielu polach.

W wielu mazowieckich wsiach jest jakieś miejsce, które można wykorzystać do organizacji różnych zajęć czy imprez. Ale żeby tam się coś działo, ktoś musi się tym zająć.

Tak działa KGW w Białobieli, które zorganizowało kino plenerowe, wyścigi na hulajnogach, konkurs na komiks, wycieczki, warsztaty świąteczne oraz cyklicznie „Grzybobranie”. KGW „Kampinoskie Baby” ma na swoim koncie m.in. plener artystyczny, rodzinne warsztaty malarskie, koncert z okazji Święta Niepodległości. Koło „Młode Rogozino wraz z Urzędem Gminy w Radzanowie zorganizowało Festiwal Tradycji i Kultury Wiejskiej. Członkinie KGW „Jagodzianki” w Bakule wybrały się na spływ kajakowy, a dzieciom urządziły imprezę andrzejkową.

Wyróżnia się również KGW „Żółwin na Obcasach”. Zorganizowało dotąd m.in. potańcówkę, wymiany roślin, warsztaty z sitodruku, aromaterapii.

– Chcemy zmienić stereotypowe myślenie o tym, jak działają i jaką rolę odgrywają koła gospodyń. Nie odrzucamy tradycji, ale pragniemy skupić się na potrzebach współczesnych kobiet, umacniać je i aktywizować. – mówi Sylwia Syrek, przewodnicząca KGW „Żółwin na Obcasach”.

Rowery i angielski

To samo mówi o sobie wiele innych kół gospodyń wiejskich, m.in. KGW „Nowe Iganianki” z Nowych Igań. – Przed założeniem naszego koła, nie znaliśmy się wzajemnie. I dzięki kołu poznaliśmy się – mówi Małgorzata Jarkowska, przewodnicząca KGW „Nowe Iganianki”. – Spotykamy się przy herbacie, żeby porozmawiać, pobyć ze sobą. To, co robimy wspólnie, bardzo nas jednoczy. I chcemy zintegrować wszystkich mieszkańców naszej miejscowości.

 Koło ma też dużo propozycji dla seniorów. – Chcemy w ten sposób wyciągnąć starsze osoby z domu, żeby mogły się spotkać, porozmawiać z innymi – tłumaczy przewodnicząca i dodaje przy tym – Mamy w naszym kole sporo osób chętnych do działania, zaangażowanych.

Pasieka i profilaktyka

Warto zwrócić też uwagę na KGW w Pilichówku. To maleńka wieś, licząca zaledwie 22 domy, ale jej koło to wzór godny naśladowania. Znane jest m.in. z pierwszej, założonej przez koło gospodyń wiejskich pasieki.

– Dzięki tej pasiece, którą pomogła nam uruchomić Fundacja Miód i Malina z Płońska, prowadzimy działalność edukacyjną. Organizujemy warsztaty pszczelarskie – i dla początkujących i dla zaawansowanych pszczelarzy, ale też dla tych, którzy pszczelarstwem się nie zajmują– opowiada Agnieszka Pielat, szefowa KGW w Pilichówku.

Członkowie koła angażują się w akcje charytatywne i współpracują m.in. ze szpitalem powiatowym w Płońsku, biorąc udział w piknikach profilaktycznych. – Zachęcamy innych do takich badań, bo wspólnie działając, możemy promować zdrowy styl życia – mówi pani Agnieszka.

Okazja do spotkań

KGiGW w Sobieniach Biskupich urządza m.in. Dni Seniora, a wraz z sołectwem – rodzinne pikniki.

– Na co dzień pracujemy i brakuje nam czasu na to, żeby się spotkać – mówi Justyna Winiarek, przewodnicząca tego koła. – Ale gdy robimy coś w ramach koła, to spotykamy się prawie codziennie. Czasem można się pośmiać, więc jest to też zabawa. Ale to także chęć zrobienia czegoś dla naszej społeczności – podsumowuje nasza rozmówczyni.

Wspieraniu działalności kół gospodyń wiejskich służy już od kilku lat realizowany przez samorząd województwa mazowieckiego program „Mazowsze dla kół gospodyń wiejskich”. W zeszłym roku budżet programu wynosił 5,5 mln zł, a w tym już ponad 6,7 mln zł. Oprócz tego samorząd Mazowsza corocznie przeprowadza konkurs na najlepsze KGW z regionu.

Cały materiał dostępny jest na stronie mazovia.pl oraz na łamach najnowszego numery miesięcznika Mazowsze serce Polski.

Artykuł partnera

Na Mazowszu przeprowadzono dziesiątki zbiórek darów i wpłat na rzecz powodzian. Organizowało lub współorganizowało je wiele samorządów z naszego regionu i innych mazowieckich instytucji.

Jak zauważa marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik Mazowszanie po raz kolejny okazali się solidarni z tymi, którzy nagle znaleźli się w bardzo trudnej sytuacji. – Należą się im za to słowa uznania i podziękowania. Oprócz takich pięknych, ludzkich zrywów potrzebne są jednak – na poziomie centralnym i samorządowym – kolejne rozwiązania systemowe, mające na celu zmniejszenie zagrożenia powodziowego i ograniczenie strat w razie powodzi.

W pomoc zaangażowały się też podlegle samorządowi województwa jednostki. Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego „Meditrans” tylko w swym pierwszym transporcie dla powodzian dostarczyła zalanym miejscowościom ponad 10 tys. kombinezonów ochronnych i wodę.

Wicemarszałek Rafał Rajkowski podkreślił, że po raz kolejny mieszkańcy pokazali ogromną solidarność. – W obliczu tragedii mieszkańcy Mazowsza zjednoczyli się i ruszyli z pomocą. Samorządy, organizacje wszyscy poczuli ogromną potrzebę wsparcia. Dziękuję wszystkim za to zaangażowanie. Pamiętajmy, że pomoc wciąż będzie potrzebna.  

Bohaterów było wielu

Paweł Miklarz, sołtys Żukowa. zorganizował wraz z druhami z żukowskiej OSP zbiórkę rzeczową dla powodzian. Poinformował o niej w mediach społecznościowych i po paru godzinach zaczęły napływać pierwsze dary.

— Z naszej jednostki OSP wszyscy w to się zaangażowali, pracy było mnóstwo, bo przekazywano nam bardzo dużo darów, trzeba było to segregować, pakować, przenosić i ładować do samochodów. Niektórzy z nas wzięli urlopy, żeby pomóc w zbiórce – opowiada Miklarz.

Do akcji żukowskiej OSP na rzecz powodzian, przyłączyło się wiele instytucji i osób z Żukowa oraz okolicznych miejscowości, w tym ochotnicze straże pożarne z Płońska, Postróża czy Sobanic, koła gospodyń wiejskich z Nacpolska i Kryska, sołtysi i mieszkańcy Sosenkowa oraz Nacpolska.

Bodzanów dla Bodzanowa

W pomoc powodzianom zaangażowali się również mieszkańcy gminy Bodzanów, prowadząc zbiórkę pod nazwą „Bodzanów dla Bodzanowa”

 — Zaczęło się od tego, że w niedzielę, 15 września, gdy na południu kraju zaczął się powodziowy dramat, dostałam mnóstwo telefonów od sołtysów z Polski, z którymi spotykam się podczas szkoleń i konferencji organizowanych przez Fundację Wspomagania Wsi – opowiada Kinga Witkowska, sołtyska Bodzanowa. – Pytali, czy mogą nam pomóc, bo nas zalało. A to chodziło o inny Bodzanów, pod Głuchołazami. Po kontakcie z jego sołtyską i z burmistrzem naszej gminy od razu wiedzieliśmy, co robić. Ogłosiliśmy zbiórkę rzeczową, a oprócz tego nasz urząd miasta i gminy uruchomił zbiórkę finansową na rzecz odbudowy Bodzanowa.

Na ratunek zalanym miejscowościom

Wielu Mazowszan włączyło się nie tylko w zbiórki, ale pojechało też pomagać powodzianom na miejscu. Nie brakowało oddolnych, wolontariackich inicjatyw. Emil Sawicki, pracownik Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego, a zarazem strażak z raszyńskiej OSP, skrzyknął kilkuosobową grupę ochotników. Wśród nich był Jakub Nadrzycki, ratownik z nowodworskiego WOPR i student III roku ratownictwa medycznego.

— Kuba załatwił zgodę prezesa Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego z Nowego Dworu na to, byśmy wzięli ze sobą karetkę, należącą do tego WOPR – opowiada Emil Sawicki.

Dla niego była to już kolejna akcja ratownicza, w której brał udział.

— Gdy usłyszałem o powodzi, od razu przyszło mi na myśl, żeby pomóc powodzianom — mówi Sawicki. Skrzyknięta przez niego grupą wyruszyła 16 września, o czwartej rano i przez kolejnych parę dni po kilkanaście godzin dziennie pomagała powodzianom. Pojechali do miejscowości położonych na południe od Kłodzka: Ołdrzykowic, Żelazna i Krosnowic

— W tych miejscowościach, w których pomagaliśmy, mieszkają głównie osoby starsze. One same nie miały sił, by np. wynieść zniszczone meble. Na przyjazd karetki trzeba było tam czekać po kilka godzin. W razie potrzeby udzielaliśmy więc pierwszej pomocy, opatrywaliśmy rany, zawoziliśmy ludzi do szpitala — opowiada Emil Sawicki.

Przede wszystkim zapobiegać

Dziś najbardziej potrzebna jest pomoc dla powodzian i odbudowa zniszczonych przez wodę miejscowości. Jednak już teraz trzeba przeanalizować przyczyny, skutki i przebieg tej powodzi oraz akcji ratowniczej. Tak, żeby móc zapobiegać kolejnym powodziom lub przynajmniej minimalizować ich skutki. Tym bardziej, że – jak wskazują klimatolodzy – jednym z efektów ocieplania się klimatu i związanych z tym zmian klimatycznych, jest coraz większa częstotliwość ekstremalnych zjawisk pogodowych.

By ich uniknąć lub co najmniej ograniczyć spowodowane przez nie szkody, potrzeba wielu działań, także ze strony samorządów. Chodzi nie tylko o to, żeby nie dopuszczały one do budowania nowych domów na terenach zalewowych, a także do osuszania – będących magazynami wody – mokradeł i do „prostowania” rzek. Olbrzymie znaczenie ma też tzw. mała retencja, polegająca m.in. na budowie małych, lokalnych zbiorników wodnych. Dzięki niej zmniejszamy nie tylko zagrożenie powodziowe, ale też ograniczamy skutki susz.

To samo można powiedzieć o terenach zielonych, których im więcej, tym lepiej. Na tych obszarach woda z opadów wsiąka w glebę i jest w niej magazynowana.

Samorząd Województwa Mazowieckiego wychodzi temu naprzeciw, nie tylko dofinansowując samorządom gminnym budowę i renowację zbiorników retencyjnych, ale też prowadząc od kilku lat program „Mazowsze dla klimatu”.

Cały artykuł dostępny jest na łamach najnowszego numeru miesięcznika „Mazowsze. Serce Polski” oraz na stronie mazovia.pl

Na Mazowszu przeprowadzono dziesiątki zbiórek darów i wpłat na rzecz powodzian. Organizowało lub współorganizowało je wiele samorządów z naszego regionu i innych mazowieckich instytucji.

Jak zauważa marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik Mazowszanie po raz kolejny okazali się solidarni z tymi, którzy nagle znaleźli się w bardzo trudnej sytuacji. – Należą się im za to słowa uznania i podziękowania. Oprócz takich pięknych, ludzkich zrywów potrzebne są jednak – na poziomie centralnym i samorządowym – kolejne rozwiązania systemowe, mające na celu zmniejszenie zagrożenia powodziowego i ograniczenie strat w razie powodzi.

W pomoc zaangażowały się też podlegle samorządowi województwa jednostki. Wojewódzka Stacja Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego „Meditrans” tylko w swym pierwszym transporcie dla powodzian dostarczyła zalanym miejscowościom ponad 10 tys. kombinezonów ochronnych i wodę.

Wicemarszałek Rafał Rajkowski podkreślił, że po raz kolejny mieszkańcy pokazali ogromną solidarność. – W obliczu tragedii mieszkańcy Mazowsza zjednoczyli się i ruszyli z pomocą. Samorządy, organizacje wszyscy poczuli ogromną potrzebę wsparcia. Dziękuję wszystkim za to zaangażowanie. Pamiętajmy, że pomoc wciąż będzie potrzebna.  

Bohaterów było wielu

Paweł Miklarz, sołtys Żukowa. zorganizował wraz z druhami z żukowskiej OSP zbiórkę rzeczową dla powodzian. Poinformował o niej w mediach społecznościowych i po paru godzinach zaczęły napływać pierwsze dary.

— Z naszej jednostki OSP wszyscy w to się zaangażowali, pracy było mnóstwo, bo przekazywano nam bardzo dużo darów, trzeba było to segregować, pakować, przenosić i ładować do samochodów. Niektórzy z nas wzięli urlopy, żeby pomóc w zbiórce – opowiada Miklarz.

Do akcji żukowskiej OSP na rzecz powodzian, przyłączyło się wiele instytucji i osób z Żukowa oraz okolicznych miejscowości, w tym ochotnicze straże pożarne z Płońska, Postróża czy Sobanic, koła gospodyń wiejskich z Nacpolska i Kryska, sołtysi i mieszkańcy Sosenkowa oraz Nacpolska.

Bodzanów dla Bodzanowa

W pomoc powodzianom zaangażowali się również mieszkańcy gminy Bodzanów, prowadząc zbiórkę pod nazwą „Bodzanów dla Bodzanowa”

 — Zaczęło się od tego, że w niedzielę, 15 września, gdy na południu kraju zaczął się powodziowy dramat, dostałam mnóstwo telefonów od sołtysów z Polski, z którymi spotykam się podczas szkoleń i konferencji organizowanych przez Fundację Wspomagania Wsi – opowiada Kinga Witkowska, sołtyska Bodzanowa. – Pytali, czy mogą nam pomóc, bo nas zalało. A to chodziło o inny Bodzanów, pod Głuchołazami. Po kontakcie z jego sołtyską i z burmistrzem naszej gminy od razu wiedzieliśmy, co robić. Ogłosiliśmy zbiórkę rzeczową, a oprócz tego nasz urząd miasta i gminy uruchomił zbiórkę finansową na rzecz odbudowy Bodzanowa.

Na ratunek zalanym miejscowościom

Wielu Mazowszan włączyło się nie tylko w zbiórki, ale pojechało też pomagać powodzianom na miejscu. Nie brakowało oddolnych, wolontariackich inicjatyw. Emil Sawicki, pracownik Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego, a zarazem strażak z raszyńskiej OSP, skrzyknął kilkuosobową grupę ochotników. Wśród nich był Jakub Nadrzycki, ratownik z nowodworskiego WOPR i student III roku ratownictwa medycznego.

— Kuba załatwił zgodę prezesa Wodnego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego z Nowego Dworu na to, byśmy wzięli ze sobą karetkę, należącą do tego WOPR – opowiada Emil Sawicki.

Dla niego była to już kolejna akcja ratownicza, w której brał udział.

— Gdy usłyszałem o powodzi, od razu przyszło mi na myśl, żeby pomóc powodzianom — mówi Sawicki. Skrzyknięta przez niego grupą wyruszyła 16 września, o czwartej rano i przez kolejnych parę dni po kilkanaście godzin dziennie pomagała powodzianom. Pojechali do miejscowości położonych na południe od Kłodzka: Ołdrzykowic, Żelazna i Krosnowic

— W tych miejscowościach, w których pomagaliśmy, mieszkają głównie osoby starsze. One same nie miały sił, by np. wynieść zniszczone meble. Na przyjazd karetki trzeba było tam czekać po kilka godzin. W razie potrzeby udzielaliśmy więc pierwszej pomocy, opatrywaliśmy rany, zawoziliśmy ludzi do szpitala — opowiada Emil Sawicki.

Przede wszystkim zapobiegać

Dziś najbardziej potrzebna jest pomoc dla powodzian i odbudowa zniszczonych przez wodę miejscowości. Jednak już teraz trzeba przeanalizować przyczyny, skutki i przebieg tej powodzi oraz akcji ratowniczej. Tak, żeby móc zapobiegać kolejnym powodziom lub przynajmniej minimalizować ich skutki. Tym bardziej, że – jak wskazują klimatolodzy – jednym z efektów ocieplania się klimatu i związanych z tym zmian klimatycznych, jest coraz większa częstotliwość ekstremalnych zjawisk pogodowych.

By ich uniknąć lub co najmniej ograniczyć spowodowane przez nie szkody, potrzeba wielu działań, także ze strony samorządów. Chodzi nie tylko o to, żeby nie dopuszczały one do budowania nowych domów na terenach zalewowych, a także do osuszania – będących magazynami wody – mokradeł i do „prostowania” rzek. Olbrzymie znaczenie ma też tzw. mała retencja, polegająca m.in. na budowie małych, lokalnych zbiorników wodnych. Dzięki niej zmniejszamy nie tylko zagrożenie powodziowe, ale też ograniczamy skutki susz.

To samo można powiedzieć o terenach zielonych, których im więcej, tym lepiej. Na tych obszarach woda z opadów wsiąka w glebę i jest w niej magazynowana.

Samorząd Województwa Mazowieckiego wychodzi temu naprzeciw, nie tylko dofinansowując samorządom gminnym budowę i renowację zbiorników retencyjnych, ale też prowadząc od kilku lat program „Mazowsze dla klimatu”.

Cały artykuł dostępny jest na łamach najnowszego numeru miesięcznika „Mazowsze. Serce Polski” oraz na stronie mazovia.pl

Artykuł partnera

– Od lat wspieramy działania mające na celu ochronę klimatu i powietrza – zauważa marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik. – Poza projektem „Mazowsze bez smogu” realizujemy trzy programy wsparcia dla samorządów powiatowych i gminnych: „Mazowsze dla czystego powietrza”, „Mazowsze dla czystego ciepła” i „Mazowsze dla klimatu”. W tym roku przekażemy na nie łącznie prawie 33 mln zł, z czego 10,3 mln zł na „Mazowsze dla czystego powietrza”. Ten program, na który przeznaczyliśmy dotychczas ponad 72 mln zł, został wskazany przez Europejski Komitet Regionów jako przykład dobrej praktyki realizowanej w krajach UE na rzecz poprawy stanu środowiska.

Łączny budżet programu „Mazowsze bez smogu" to 169 mln zł, z czego 132 mln zł stanowi unijne dofinansowanie z programu Fundusze Europejskie dla Mazowsza, a pozostałą część – środki z budżetu samorządu województwa i wkład własny gmin uczestniczących w programie. Do programu przystąpiło niemal 100 gmin i miast z naszego regionu, w tym Warszawa.

Jak podkreśla wicemarszałek Rafał Rajkowski dzięki aktywnemu wsparciu lokalnych samorządów, proces wymiany starych pieców na nowoczesne, ekologiczne źródła ciepła w ostatnim czasie znacząco przyspieszył. – Naszym celem jest nie tylko wymiana starych pieców, ale także edukacja mieszkańców w zakresie ekologii. Współpraca na poziomie lokalnym oraz wsparcie finansowe są kluczowe, aby te zmiany stały się trwałe.

Brakowało specjalistów

W ramach programu „Mazowsze dla smogu” gminy dostają środki m.in. na działania edukacyjne, wykonanie audytów energetycznych, zakup tzw. smogowozów czy sprzętu do kontroli, w tym do badania próbek popiołu, ale przede wszystkim na zatrudnienie tzw. ekodoradców. To osoby, które będą edukować oraz doradzać w znajdowaniu optymalnych rozwiązań energetycznych (służących ogrzewaniu budynków czy produkcji energii ze źródeł odnawialnych) i ekologicznych zarówno mieszkańcom, jak i władzom mazowieckich gmin.

Ekodoradcy mają też identyfikować obszary, wymagające szczególnego wsparcia, ale też opracowywać lokalne plany działań dotyczących tzw. ubóstwa energetycznego (oznaczającego sytuację, w której dana osoba czy rodzina przeznacza dużą część swych dochodów na rachunki za energię, chce na tym oszczędzić i z tego powodu ma niedogrzane mieszkanie lub dom – w ograniczeniu skali tego zjawiska pomaga nie tylko termomodernizacja, ale i wymiana starych pieców, które nie dość, że zatruwają powietrze, to są nieefektywne energetycznie).

– W Polsce jest już dużo narzędzi prawnych, organizacyjnych i finansowych służących walce ze smogiem. Ale przeszkodą w podejmowaniu przez samorządy gminne skutecznych działań w tej sferze jest to, że mają za mało specjalistów znających się na tematyce ochrony powietrza. Brakuje tam też osób, które koordynowałyby działania związane z tą problematyką – mówi Marcin Podgórski, dyrektor Departamentu Gospodarki Odpadami, Emisji i Pozwoleń Zintegrowanych Urzędu Marszałkowskiego Województwa Mazowieckiego w Warszawie.

I tę właśnie lukę mają wypełnić ekodoradcy. Mają oni wspierać zarówno mieszkańców, jak i samorządy gminne w działaniach skutkujących redukcją zanieczyszczenia powietrza, a także w pozyskiwaniu środków na służące temu inwestycje.

– Będą to osoby mające dużą wiedzę na ten temat i zręcznie poruszające się w obszarze prawnym, technologicznym oraz finansowym – dodaje dyrektor Podgórski. – I co ważne, będą mobilne i dzięki temu bliżej mieszkańców. Nie będą to więc tylko kolejni eksperci zza biurka, a doradcy, którzy na miejscu, u każdego mieszkańca danej gminy pomogą w wyborze optymalnego źródła ciepła, powiedzą, jak ocieplić dom, gdzie znaleźć dofinansowanie na takie inwestycje. Będą też prowadzili działania edukacyjne adresowane i do mieszkańców, i do samorządowców.

Cały artykuł dostępny jest na stronie www.mazovia.pl oraz w najnowszym numerze miesięcznika Mazowsze serce Polski.

Materiał partnera

Wręczenie symbolicznych czeków odbyło się w radomskim skansenie (fot. UM WM)

Dzisiaj w Muzeum Wsi Radomskiej symboliczne czeki beneficjentom wręczyli wicemarszałek Rafał Rajkowski oraz radni województwa Magdalena Nowacka i Piotr Papis.

W ramach programu „Mazowsze dla zabytków” można było ubiegać się o dofinansowanie na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy obiektach zabytkowych. Wicemarszałek Rafał Rajkowski zaznacza, że wiele zabytków wymaga niezbędnych prac remontowych. – Zachowanie ważnych dla województwa mazowieckiego obiektów kultury wymaga sporych nakładów finansowych. Zdajemy sobie sprawę, że koszty często przekraczają możliwości finansowe właścicieli i opiekunów zabytków. Dlatego powstał program „Mazowsze dla zabytków”, który chcemy kontynuować również w następnych latach - tłumaczy.

W tym roku Sejmik Województwa Mazowieckiego wesprze 138 takich inwestycji na terenie całego województwa, na co przeznaczy ponad 14 mln zł. Z tej puli prawie 2,8 mln zł trafi do podregionu radomskiego i powiatu grójeckiego na odnowienie 33 zabytków. - Dawny blask odzyskają zarówno kościoły czy klasztory, jak i dwory czy kamienice – podkreśla radna województwa Magdalena Nowacka.

Kto dostanie pieniądze? (lista poniżej)

Rafał Rajkowski

Wicemarszałek Rafał Rajkowski zauważa, że rozbudowa bazy sportowej to najlepsza inwestycja w rozwój i zdrowie przede wszystkim najmłodszych mieszkańców regionu. – Nowoczesne hale sportowe, boiska, pumptracki czy skateparki to widoczne efekty wsparcia sejmiku Mazowsza w całym regionie. Co roku dofinansowujemy ponad 200 projektów gmin, miast i powiatów przeznaczając na ten cel kilkadziesiąt milionów złotych. Tylko w tym roku w regionie radomskim pomożemy w realizacji 35 inicjatyw sportowych. Na tym nie koniec. Już wkrótce ruszają nabory na następny rok.

O sukcesach pochodzącej z Raszyna (powiat pruszkowski) tenisistki Igi Świątek, czy piłkarza Roberta Lewandowskiego (urodził się w Warszawie i warszawskich klubach rozpoczął swoją karierę) rozpisują się polskie i światowe media. Za to niewiele osób wie, że na Mazowszu prężnie rozwija się lekkoatletyka. Jedną z wielkich nadziei tej dyscypliny jest Zuzanna Maślana, utalentowana 20-latka specjalizująca się w pchnięciu kulą. Medalistka mistrzostw świata juniorów (2022 – trzecie miejsce), mistrzostw Europy juniorów (2023 – drugie miejsce), Pucharu Europy w rzutach (2024 – pierwsze miejsce). — Ten rok będzie na pewno ciekawym doświadczeniem dla mnie i wszystkich lekkoatletów. Skupiam się teraz na Mistrzostwach Europy, które odbędą się w Rzymie. Wierzę, że uda mi się też zdobyć kwalifikacje na olimpiadę w Paryżu. Od dziecka marzyłam o starcie w olimpiadzie.  Warto mieć marzenia i je spełniać. Będę dawać z siebie wszystko! – zapewnia zawodniczka Miejsko-Ludowego Klubu Lekkoatletycznego w Płocku. Jej trenerem klubowym jest Mirosław Nisztor, a trenerem prowadzącym w Kadrze Narodowej Przemysław Zabawski. 

Codzienna dyscyplina

Pani Zuzanna dodaje, że do realizacji takich właśnie marzeń przybliża nas samodyscyplina.  —Pchnięcie kulą – jak każda inna konkurencja olimpijska ­– wymaga wiele godzin codziennej pracy, ćwiczeń, które pozwalają na wdrożenie właściwej techniki, siły fizycznej i zaangażowania. Początkowo sytuujemy tę samodyscyplinę tylko w aktywności fizycznej, jednak z czasem całe nasze życie staje się coraz bardziej uporządkowane, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że bycie konsekwentnym to najlepsza droga do rozwoju i celu – zauważa.

 Podążać własną drogą

Jak zbudować silne i zdrowe relacje z innymi, a także poprawić swoją samoocenę i zwiększyć swoją motywację? Pomagają w tym psychologowie sportu, z usług których korzysta dziś wielu sportowców, ponieważ pomagają oni w kontrolowaniu emocji i rozwijaniu umiejętności mentalnych. — Sportowcy żyją pod nieustanną presją: wyników, kwalifikacji, turniejów, czy otoczenia. A naszą rolą jest nie tylko pomaganie zawodnikom i ich trenerom w osiąganiu optymalnych wyników sportowych. Praca psychologa w sporcie otwiera na to, by właśnie pracować nad tą presją. Pomaga poradzić sobie ze stresem, jak np. ten stres wykorzystać, by motywował do działania a nie paraliżował. To też bez względu na dyscyplinę praca nad koncentracją i pewnością siebie – mówi Anna Cieślak, psycholog sportu, która pracowała m.in. w Radomiaku Radom i z zawodnikami federacji KSW.

Działać szybko i zdecydowanie

Jak ogólnorozwojową dyscypliną sportu jest szermierka opowiada Krzysztof Grzegorek, szablista i trener.  — Sport kształtuje systematyczność w pracy, i to się przydaje w całym naszym życiu. A szermierka angażuje pełnię fizycznych i psychicznych właściwości człowieka. Szermierka, a zwłaszcza szabla, to sport bardzo szybki. Tutaj nie można bać się podejmować szybkich i zdecydowanych decyzji. O wyniku decyduje psychika i odwaga. Liczy się wytrzymałość, technika, ale przede wszystkim myślenie i siła woli – mówi.

Pan Krzysztof największe sukcesy odniósł w szablowej drużynie biało-czerwonych na mistrzostwach świata zdobywając srebrny medal w Hawanie (1969) i brązowy w Ankarze (1970). W latach 1981-1996 był trenerem kadry narodowej szablistów. – Moje wyniki sportowe nie były znów tak fascynujące, ale na pewno spełnieniem mych marzeń były występy w narodowej drużynie z moim idolem Jerzym Pawłowskim, wówczas najlepszym szablistą świata – wspomina.

Mazowieckie ikony

Na liście ambasadorów polskiego sportu, którzy przez kolejne dekady odnosili sukcesy na stadionach całego świata i którzy są na pewno źródłem niejednej inspiracji nie może zabraknąć tych, którzy przez miejsce urodzenia czy zamieszkania związani byli (lub są) z Mazowszem. To przedstawiciele różnych dyscyplin, m. in.: kolarz Stanisław Królak, lekkoatletka Irena Szewińska, motorowodniak Waldemar Marszałek, wspomniani już piłkarz Robert Lewandowski, czy tenisistka Iga Świątek – od paru lat najbardziej wpływowa kobieta polskiego sportu. Umiejętne kierowanie talentem doprowadziło w ostatnim czasie naszą szkolną młodzież do międzynarodowych sukcesów.

Infrastruktura to podstawa

W tym roku samorząd w ramach programu „Mazowsze dla sportu” wesprze aż 35 inwestycji w regionie radomskim kwotą ponad 6 mln zł. Powstaną m.in. boisko wielofunkcyjne o nawierzchni poliuretanowej przy PSP Jedlanka, siłownia zewnętrzna z obciążeniem przy zalewie w Lipsku, boisko wielofunkcyjne w Owadowie, kort tenisowy w Grabowie nad Pilicą, oświetlenie i zadaszenie trybun przy boisku piłkarskim w miejscowości Kolonka czy skatepark w miejscowości Tczów.

Cały artykuł w najnowszym numerze miesięcznika „Mazowsze serce Polski” oraz na stronie:

https://mazovia.pl/pl/pismo-samorzadu-wojewodztwa-mazowieckiego/mazowsze_serce_polski_nr_5_73_2024/od-marzen-do-medali.html

Materiał partnera