Seweryn – Mój Radom

XV Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski. Andrzej Seweryn „czyta” mistrzowsko „Dzienniki”

redakcja — Sun, 09 Oct 2022 20:05:14 +0000

Andrzej Seweryn podczas spotkania z widzami

To była dla publiczności ponadgodzinna, intelektualna i artystyczna uczta. Na prawie pustej scenie tylko stolik, a na nim karafka z wodą i szklanka oraz krzesło dla aktora. Andrzej Seweryn z pewnością zna tekst "Dzienników" doskonale na pamięć, bo spektakl oparty na gombrowiczowskim tekście gra już wiele lat, ale w rękach trzyma plik kartek. Te, po "przeczytaniu" zapisków z kolejnych dni tygodnia układających się w lata, po prostu rzuca na scenę. "Wędruje" za nim jedynie reflektor rzucający snop światła na artystę.

To przedstawienie w części poważne, wyciszone, refleksyjne, ale także ironiczne (jak sam autor "Dzienników"), humorystyczne, wzbudzające momentami wręcz salwy śmiechu.

O swoich związkach z "Dziennikami" Seweryn mówił także podczas spotkania z widzami po spektaklu. - To kilkanaście lat temu, podczas jednego z festiwali gombrowiczowskich w Radomiu przeczytałem sobie siedząc w kawiarni kilka stron "Dziennika". Nie mogłem wystąpić w przedstawieniu reżyserowanym przez Waldemara Śmigasiewicza, bo byłem wtedy we Francji, dlatego postanowiłem zaprezentować choćby te teksty. Z czasem zmieniałem, dodawałem fragmenty, bom coraz więcej wiedział - przypomniał aktor.

Skąd taka forma prezentacji "Dzienników"? - Bo to ni to lektura, ni to nie lektura. Ni to granie, ni to opowiadanie. I ja to sobie cenię. To jest taka przestrzeń wolności. Jeżeli ktoś chce słyszeć literka po literce, no to słyszy. Co się kryje ze strony aktora za tym tekstem, też może to dostrzec - podkreśla aktor.

Andrzej Seweryn zwrócił także uwagę na ważny aspekt "Dzienników". - Nie gram ich regularnie i jestem porażony głębią myśli i formy tego człowieka, pana Gombrowicza. Tekst o katolicyzmie, który czytałem 10, 15 lat temu miał zupełnie inny sens, inny charakter niż ma dzisiaj. Teksty o krowie, kiedy jest mowa o wstydzie człowieczym wobec zwierzęcia w latach 50., 70 lat temu! A dzisiaj? - pytał sam siebie i widzów.

We wtorek, 10 października w programie festiwalu "Iwona, księżniczka Burgunda" w wykonaniu Teatru Ludowego z Krakowa.

Bożena Dobrzyńska

XV Międzynarodowy Festiwal Gombrowiczowski. Na scenie m.in. Andrzej Seweryn i teatry z Argentyny oraz Japonii

redakcja — Wed, 05 Oct 2022 08:40:06 +0000

„Iwona, księżniczka Burgunda” w wykonaniu Teatru Ludowego z Krakowa (fot. Materiały prasowe)

Festiwal rozpocznie w sobotę, 8 października o godz. 17 "Iwoną księżniczką Burgunda" w reżyserii Waldemara Śmigasiewicza Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie. Tę samą sztukę zobaczymy także w poniedziałek, 10 października o godz. 18, tym razem inscenizacji Teatru Ludowego z Krakowa w reżyserii Cezarego Tomaszewskiego.

"Iwona..." to sztuka Gombrowicza, w której komedia przenika się z tragedią. To opowieść o fikcyjnej rodzinie królewskiej, której dobre samopoczucie i megalomania zostają zburzone przez pojawienie się dziewczyny o imieniu Iwona. Przerażona i zalękniona w sobie tajemnicza bohaterka doprowadza do dekonstrukcji i zrujnowania nadętej i zakłamanej struktury dworu...

Dwukrotnie zobaczymy rodzimy Teatr Powszechny. Najpierw w sobotę, 8 października o godz. 20 "Powszechny" pokaże "Zbrodnię z premedytacją" w reżyserii Błażeja Peszka. (Spektakl to pełna absurdu parodia kryminału będąca relacją ze śledztwa w sprawie zbrodni, do której nie doszło); potem w środę, 12 października o godz.18 - "Tancerza" w reżyserii Kingi Dębskiej. To z kolei spektakl muzyczny na bazie "Tancerza" mecenasa Kraykowskiego Witolda Gombrowicza.

Tylko aktor i tekst

"Dzienniki" w interpretacji i reżyserii Andrzeja Seweryna zobaczymy w niedzielę, 9 października o godz. 18. Ciemna scena. Tylko aktor i tekst.

Andrzej Seweryn mówi do widzów słowami Witolda Gombrowicza: naznaczonymi jego osobowością skłonną do autokreacji, jego poglądami zaprawionymi gryzącą ironią, jego doświadczeniami: polskimi i emigracyjnymi.

Kolejny raz "Dzienniki" są w programie festiwalu 13 października. Tym razem na scenie Mikołaj Grabowski (Teatr Bagatela Kraków). Adaptacja i reżyseria również są dziełem tego artysty.

Ciekawie zapowiada się (sobota, 15 października) spektakl "Dzienniki/Diarry. Będzie to performance muzyczny w wykonaniu Jerzego Mączyńskiego, Katarzyny Dębskiej i Anastasii Valsamaki. W spektaklu scenicznie w dialog wchodzą ze sobą trzy elementy: dźwięk, wideo i ruch, które w zestawieniu z fragmentami „Dzienników" Gombrowicza tworzą intymne w charakterze, kameralne przedstawienie. Na to przedstawienie wstęp jest wolny.

Z Tarnowa, Buenos Aries i Tokio

"Trans-Atlantico" - taki tytuł nadali twórcy spektaklu z Teatru im. Ludwika Solskiego z Tarnowa (wtorek, 11 października, godz. 18) w adaptacji i reżyserii Tomasza Gawrona.

W lipcu 1939 roku Witold Gombrowicz wsiadł na statek „Chrobry" płynący do Ameryki Południowej i nigdy nie powrócił do kraju. Zdumiewająca odmienność kulturowa upalnej i egzotycznej Argentyny pozwoliła dostrzec pisarzowi pochodzącemu ze szlacheckiej, hołdującej narodowym tradycjom, rodziny, jak bardzo my – Polacy wypieramy nasze pragnienia i namiętności w imię patriotycznego przymusu. Scenariusz spektaklu został uzupełniony o fragmenty „Dziennika" pisarza z pierwszych lat emigracji.

Z Argentyny przyjedzie do Radomia (piątek, 14 października, godz.18) Teatr Buenos Aires ze swoją wizją "Ferdydurke" w reżyserii Alejandro Radawskiego. Sztuka zamyka się w jednym akcie podzielonym na dziesięć scen. Każda z nich odpowiada porządkowi i narracji poszczególnych rozdziałów powieści.

I na finał kompletna egzotyka i - jak zapowiadają organizatorzy - wielkie wydarzenie. W niedzielę, 15 października o godz.19 obejrzymy "Cosmos" w wykonaniu aktorów z Simul Theatre w Tokio. Reżyseria Yasuhiro Akai.

Kosmos, opatrzony później (jak inne jego dzieła) obszernym autokomentarzem pisarza i określany przez wielu badaczy jako arcydzieło Gombrowicza[potrzebny przypis], to powieść, której tematem staje się problem percepcji świata, relacji między jednostką a rzeczywistością oraz świadomością.

Po spektaklu w wykonaniu japońskich aktorów około. godz. 21 nastąpi ogłoszenie werdyktu jury w ko kursie i zakończenie festiwalu.

Oprac. bdb

Kosmos Gombrowicza w 50. rocznicę śmierci pisarza. Przyjedzie Andrzej Seweryn i Lao Che

redakcja — Thu, 18 Jul 2019 06:00:11 +0000

Andrzej Seweryn

Nazwa przygotowanego przez Muzeum Witolda Gombrowicza wydarzenia nawiązuje do ostatniej powieści pisarza, "Kosmosu", ale także do lądowania człowieka na Księżycu. Transmisję z tego lądowania oglądał Witold Gombrowicz. Kosmos fascynował pisarza, jego "Kosmos" zafascynował czytelników. Przez wielu literaturoznawców i krytyków ta książka uznawana jest za jedną z najwybitniejszych polskich powieści. Lądowanie na Księżycu miało miejsce 20 lipca 1969 roku. Pisarz zmarł cztery dni później, 24 lipca, w mieszkaniu w Vence na południu Francji. Dlatego „Kosmos Gombrowicza” w muzeum we Wsoli zainauguruje cykl wydarzeń związanych z 50 rocznicą śmierci pisarza. W piątek, 19 lipca, o godz. 19 we wsolskim pałacu otwarta zostanie wystawa fotografii Cédrica Fioretti zatytułowana "Vence. Zobaczyć ciszę". Cédric Fioretti jest wicedyrektorem Muzeum Miasta Vence, muzykiem, plastykiem, fotografikiem. Jego zdjęcia są wysmakowanym studium światła i ciszy. Ale jednocześnie pokazują codzienność i urok francuskich miasteczek Lazurowego Wybrzeża. To spojrzenie z drugiej, niedostępnej w turystycznych przewodnikach strony. Na wystawie pokazanych zostanie 20 prac. Tego samego dnia o godz. 20 muzeum zaprasza na traktujący o emigracji jazzowo-literacki projekt Dominika Bukowskiego "Transatlantyk". Projekt łączy formy muzyczne z literackimi, w utworach można usłyszeć głosy słynnych emigrantów, m.in. Witolda Gombrowicza. W sobotę, 20 lipca, o godz. 18 w pałacu we Wsoli Andrzej Seweryn zaprezentuje monodram na podstawie "Dziennika" Witolda Gombrowicza. Spektakl powstał w latach 90. ubiegłego wieku i do dziś obrósł już legendą. W jednej scenicznej postaci splatają się dwie osobowości: wielkiego aktora i wielkiego pisarza. Andrzej Seweryn mówi ze sceny słowami Witolda Gombrowicza, literackim tekstem zaprawionym doświadczeniami imigracyjnymi, autokreacją, czasem ironią. Gombrowicz w ujęciu Seweryna porusza i prowokuje. O godz. 20.17 (to o tej godzinie przed pięćdziesięciu laty człowiek wylądował na Księżycu) w parku przy muzeum koncert wciąż niepokornego wobec form zespołu Lao Che. Grupa ma na koncie siedem albumów, stale poszukuje nowych sposobów artystycznego wyrazu. Ich muzyka łączy elementy rocka, hip-hopu, elektroniki czy jazzu i funka. W sobotę można będzie także wesprzeć radomskie Schronisko dla Bezdomnych Zwierząt w ramach prowadzonej w przypałacowym parku akcji „Zbiórka na Łajki”. To nawiązanie do losów zwierząt wystrzeliwanych w kosmos w pierwszych rakietach i będących obiektami eksperymentów. W piątek i sobotę z Radomia do Wsoli chętnych dowiezie bezpłatny autobus, który odjedzie z przystanku Chrobrego/Czysta (przy galeriach handlowych, kierunek Michałów). W piątek odjazd o godz. 18.20, powrót około 21.30. W sobotę odjazd o godz. 17.20, powrót około godz. 22. Na wszystkie wydarzenia we Wsoli wstęp wolny. Na spektakl Andrzeja Seweryna liczba miejsc ograniczona. 24 lipca, w rocznicę śmierci pisarza, w francuskim Vence, ostatnim miejscu biografii Gombrowicza, Andrzej Seweryn przedstawi monodram oparty na „Dzienniku” Gombrowicza w wersji francuskiej. Fot. Materiały prasowe/MWG we Wsoli

Festiwal Gombrowiczowski zakończony. Grand Prix dla Andrzeja Seweryna za rolę autora „Ferdydurke”

redakcja — Sat, 27 Oct 2018 21:29:43 +0000

"Pupa" to spektakl baletowy na motywach "Ferdydurke"

Festiwal zakończył się niedzielnym spektaklem "Pupa" w wykonaniu Baletu Narodowego Teatru Wielkiego Opery Narodowej w Warszawie i ogłoszeniem wyników trwającego tydzień kulturalnego wydarzenia. Na scenie "Powszechnego" widzowie obejrzeli 11 przedstawień i uczestniczyli w spotkaniach z twórcami spektakli. Pozostałe nagrody przyznane przez jury to: nagroda w wysokości 3 tys. zł dla Grzegorza Jaremki za reżyserię spektaklu „Iwona, księżniczka Burgunda” w wykonaniu Teatru Dramatycznego im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu; za rolę kobiecą w wysokości 3 tys. dla Rozalii Mierzickiej (Królowa Małgorzata) w „Iwonie, księżniczce Burgunda” z Teatru Dramatycznego iw Wałbrzychu. Trzy równorzędne nagrody za role męskie w wysokości 3 tys. każda jury przyznało: Arturowi Barcisiowi (Poseł), Przemysławowi Bluszczowi (Gombrowicz) i Krzysztofowi Draczowi (Gonzalo) w spektaklu „Trans-Atlantyk” w reżyserii Artura Tyszkiewicza z Teatru Ateneum w Warszawie. Nagrodę zespołową w łącznej wysokości 4 tys. zl: Agnieszce Grębosz, Natalii Samojlik, Karolinie Węgrzyńskiej, Przemysławowi Boskowi, Adamowi Majewskiemu, Mateuszowi Michnikowskiemu, Mateuszowi Paluchowi, Michałowi Węgrzyńskiemu - aktorom spektaklu „Ferdydurke” w reżyserii Aliny Moś-Kerger z Teatru Powszechnego w Radomiu. Trzy równorzędne wyróżnienia aktorskie w wysokości 1 tys.zł każde: Annie Gorajskiej za role Myzdrala, Zuty i Hurleckiej oraz Annie Steli za rolę Zosi w spektaklu „Ferdydurke” w reżyserii Magdaleny Miklasz z Teatru Dramatycznego i Teatru Malabar Hotel w Warszawie, oraz Paulinie Walendziak za rolę Księżnej Himalaj w spektaklu „Operetka” ze Szkoły Filmowej w Łodzi. Jury obradowało w składzie: Bożena Sawicka, Jacek Cieślak, Łukasz Drewniak, Jacek Wakar (przewodniczący) oraz Anna Kulpa (sekretarz). kat, bdb