skazany – Mój Radom

Starosta szydłowiecki ma prawomocny wyrok, ale radni go nie odwołali. Wojewoda mazowiecki: To skandal!

redakcja — Fri, 24 Nov 2023 12:05:18 +0000

Włodzimierz Górlicki nie powinien być już starostą (fot. Starostwo Powiatowe Szydłowiec)

Nieprawidłowości dotyczące wydawania decyzji

Sprawa sięga 2018 r. i dotyczy nieprawidłowości przy wydawaniu decyzji odnośnie rekultywacji terenów. W 2019 r. Prokuratura Okręgowa w Radomiu skierowała do Sądu Rejonowego w Szydłowcu akt oskarżenia przeciwko staroście szydłowieckiemu oskarżając go o przestępstwo z art. 231, par. 2 Kodeksu karnego. Zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa złożyła biegła wydająca opinię na zlecenie Starostwa Powiatowego w Szydłowcu dotyczącą ustalenia, czy nastąpiła utrata wartości użytkowej gruntów rolnych na wskazanychterenach.

Skazany w dwóch instancjach

W lipcu 2022 r. Sąd Rejonowy w Szydłowcu uznał starostę szydłowieckiego Włodzimierza Górlickiego winnym popełnienia przestępstwa polegającego na podjęciu działań w celu osiągnięcia korzyści majątkowych przez inne osoby i wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata. Orzekł także środek karny w postaci zakazu zajmowania przez niego stanowiska starosty na okres pięciu lat. Starosta złożył wprawdzie apelację od tego wyroku, jednak 13 października br. Sąd Okręgowy w Radomiu utrzymał w mocy orzeczenie wydane przez sąd pierwszej instancji i tym samym wyrok z lipca 2022 r. stał się prawomocny.

Zdaniem sądu, starosta nie dopełnił obowiązków w ten sposób, że wydał decyzję, bez ustalenia gruntów podlegających rekultywacji, czyli przed uzyskaniem opinii niezależnych rzeczoznawców w sprawie określenia stopnia ograniczenia lub utraty użytkowej gruntów. Wiedział przy tym na podstawie udzielonych mu wcześniej informacji, iż z treści opinii będzie wynikać, że grunty rolne w granicach badanych przez rzeczoznawców działek nie są zdegradowane - jako takie - nie wymagają rekultywacji oraz, że opinie sporządzone zostaną nie wcześniej niż 15 maja 2018 r., stąd nie będzie miał możliwości zapoznania się z ich treścią przed wydaniem tejże decyzji. Tymczasem warunkiem przeprowadzenia rekultywacji jest ustalenie, że nastąpiła utrata albo ograniczenie wartości użytkowej gruntów.

Nie może pełnić funkcji starosty, traci mandat

Zgodnie z prawem od momentu wydania prawomocnego wyroku sądu starosta szydłowiecki nie może pełnić swojej funkcji. Włodzimierzowi Górlickiemu jednocześnie wygasa mandat radnego. W takiej sytuacji Rada Powiatu powinna niezwłocznie odwołać starostę, ale zamiast tego zwołana została sesja, na której radni stwierdzili, że oświadczenie starosty, iż został prawomocnie skazany, nie stanowi informacji, na podstawie której radni uznają, że została powiadomiona o jego skazaniu prawomocnym wyrokiem.

Jak informują służby prasowe wojewody mazowieckiego, podjęta przez Radę Powiatu w Szydłowcu uchwała jest obecnie analizowana przez Tobiasza Bocheńskiego pod kątem zgodności z prawem.

Odwołać w trybie pilnym

- Szanując prawo i wyrok sądu, radni powinni w trybie pilnym odwołać Starostę. To jest skandaliczna sytuacja, do której nie można dopuszczać. Radni nie uwzględniają wyroku sądu i próbują za pomocą niezrozumiałych działań doprowadzić do sytuacji, w której starosta z prawomocnym wyrokiem nie zostaje zwolniony z pracy. Rada powiatu powinna zwołać sesję, podczas której powinien zostać odwołany skazany starosta – ocenia Tobiasz Bocheński, wojewoda mazowiecki.

Starosta Szydłowiecki przekazał przewodniczącemu rady powiatu informację o tym, że został skazany prawomocnym wyrokiem a wymierzona kara uniemożliwia mu dalsze zajmowanie stanowiska starosty, co starosta potwierdził na sesji w dniu 3 listopada br. w trakcie zwołanej Sesji Rady Powiatu.

21 listopada komisarz wyborczy w Radomiu opublikował w Wojewódzkim Dzienniku Urzędowym obwieszczenie o wygaśnięciu mandatu radnego Włodzimierza Górlickiego.

bdb

Kierowca SAAB-a uszkodził 12 aut. Pijanego 45-latka ujęli uczestnicy zdarzenia

redakcja — Thu, 27 Oct 2022 13:55:30 +0000

fot.Gdzie suszą w Radomiu

Do zdarzenia doszło wczoraj około godz. 18.50. - 45-letni kierowca SAAB-a jadąc ulicą Żółkiewskiego od ronda Narodowych Sił Zbrojnych i dojeżdżając do skrzyżowania z ulicą Chrobrego najechał na tył auta, które było przed nim, czym spowodował kolizję z czterema samochodami. Kierowca odjechał z miejsca zdarzenia, skręcając w ulicę Chrobrego. Tam, jadąc pod prąd, uszkodził kolejnych siedem pojazdów. Został ujęty przez uczestników zdarzenia, a następnie zatrzymany przez policję. Od kierowcy była wyczuwalna silna woń alkoholu, w związku z czym pobrano od niego krew do zbadania na zawartość w organizmie zarówno alkoholu, jak i środków odurzających. Miał ponad 2 prom. alkoholu w organizmie - relacjonuje sierż. sztab. Kami Warda z radomskiej policji.

Podobne zdarzenie miało miejsce pod koniec listopada 2022 r., kiedy to 35-letni kierowca jadąc nad ranem ul. Słowackiego uderzył rozpędzonym BMW w dziewięć aut zaparkowanych pod Hotelem Europejskim, powodując straty na 450 tys. zł. Znany radomski przedsiębiorca miał w chwili kolizji 1,95 prom alkoholu i zatrzymane prawo jazdy. Sąd Okręgowy w Radomiu przychylił się do jego wniosku o dobrowolne poddanie się karze i skazał go właśnie na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata oraz karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych (wysokość jednej stawki dziennej to 100 zł). Sąd orzekł również wobec winnego nawiązkę na rzecz funduszu pomocy pokrzywdzonym i pomocy postpenitencjarnej w wysokości 10 tys. zł. 36-latek nie będzie też mógł kierować pojazdami przez pięć lat. Wyrok jest prawomocny.

bdb

Sąd: Pięć lat więzienia dla Mateusza D. za spowodowanie wypadku na ul. Mieszka I w Radomiu

redakcja — Wed, 02 May 2018 11:37:09 +0000

Mateusz D. został skazany na pięć lat więzienia

Przypomnijmy: do wypadku doszło 29 lipca 2017 roku w Radomiu na ulicy Mieszka I. Prokuratura zarzuciła Mateuszowi D., że umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierując samochodem osobowym marki Mercedes Benz prowadził pojazd na obszarze zabudowanym z prędkością niedozwoloną, wynoszącą około 163 km na godz. Zdaniem prokuratury, uniemożliwiło to panowanie nad pojazdem, w wyniku czego Mateusz D. dojeżdżając do oznakowanego skrzyżowania z ul. Królowej Jadwigi i ul. Brzustowską, doprowadził do czołowego uderzenia mercedesa w prawy bok przejeżdżającego przed nim z prędkością 10-12 km na godz., pod kątem prostym z lewej na prawą stronę, opla astry. W wyniku tego uderzenia 77-letni kierowca opla oraz 73-letnia pasażerka doznali wielonarządowych obrażeń ciała, które spowodowały ich zgon. Sąd nie dał wiary oskarżonemu Na dzisiejszym posiedzeniu przewodnicząca składu sędziowskiego Joanna Dębala-Strzelak długo i dokładnie wymieniała liczne obrażenia, jakich w wypadku doznało małżeństwo K. i które były przyczyną ich śmierci. Przypomniała, że zarzucane oskarżonemu przestępstwo jest zagrożone karą pozbawienia wolności od 6 miesięcy do 8 lat. - Zdaniem sądu w konfrontacji z całokształtem zgromadzonego materiału dowodowego zebranego w sprawie oraz wyjaśnień złożonych przez Mateusza D., który częściowo tylko przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, nie można uznać za dowód w pełni wiarygodny. Nie bez znaczenia jest także to, że wyjaśnienia oskarżonego w toku postępowania były zmieniane, co również budzi pewne wątpliwości, co do oceny ich wiarygodności. Sąd nie dał wiary zeznaniom oskarżonego, że w dniu wypadku nie ścigał się z pojazdem marki Dodge, jak również, że po jego wyprzedzeniu nie wjechał ponownie na prawy pas, że w sposób należyty obserwował drogę i że dostosował technikę jazdy do umiejętności - uzasadniała ustnie orzeczenie sędzia Dębala-Strzelak. Podkreślała, że jedynym manewrem obronnym, jaki oskarżony zdołał podjąć tuż przed wypadkiem poza automatycznym hamowaniem, było odbicie kierownicą w lewą, a nie w prawą stronę, jak deklarował Mateusz D. Znajduje to potwierdzenie w zeznaniach świadków i opiniach biegłych. Dlaczego nie kontrolował prędkości samochodu? - Sąd nie podzielił również wątpliwości, co do prędkości z jaką oskarżony prowadził samochód, gdyż w ocenie sądu, prędkość ta została uznana w sposób kategoryczny i nie budzący wątpliwości - mówiła sędzia twierdząc, że podawanie przez Mateusza D. innych danych, stanowi tylko przyjętą przez niego linię obrony. Oskarżony przekonywał bowiem, że winnym zdarzenia jest kierowca opla, ponieważ nie ustąpił mu pierwszeństwa przejazdu, a samochód ten nie spełniał norm dopuszczenia go do ruchu z uwagi na zużyte przednie tarcze hamulcowe. Sąd zaznaczył też, że wyjaśnienia oskarżonego dotyczące prędkości z jaką prowadził mercedesa, ewaluowały. - Pierwotnie twierdził, że była to prędkości około 70 km na godz., ale ostatecznie powiedział, że nie wie, z jaką prędkością prowadził, gdyż nie patrzył na wskazania prędkościomierza. Warto więc postawić pytanie: dlaczego oskarżony nie kontrolował prędkości, z jaką się poruszał? Co zajmowało go do tego stopnia, że nie poświęcił choćby cienia uwagi na zweryfikowanie prędkości, którą z pewnością musiał odczuwać, i którą miał obowiązek kontrolować, choćby z uwagi na fakt, że zbliżał się do kolejnego skrzyżowania, w tym również dwóch przejść dla pieszych. Nie było to niewielkie przekroczenie prędkości, lecz ponad trzykrotne i to w sytuacji, gdy oskarżony - jak sam wyjaśniał - nigdzie się nie śpieszył - dowodziła przewodnicząca składu sędziowskiego. Przytoczyła opinie biegłego, który stwierdził, że minimalna prędkość, z jaką poruszał się mercedes wynosiła 152 km na godz. To prędkość w chwili uderzenia, przed nim zaś była większa, bo Mateusz D. przecież hamował. Jeden z biegłych wyliczył tę prędkość na 163 km. na godz. i to przy przyjęciu najkorzystniejszego wariantu dla oskarżonego. Nie tylko za szybko, ale i niebezpiecznie Zdaniem sędzi Dębali-Strzelak w kontekście opinii Mateusza D., że to nie on, a kierowca opla spowodował wypadek, rodzi się pytanie, jak można zajechać drogę samochodowi poruszającemu się z prędkością ponad trzykrotnie większą od dozwolonej administracyjnie? - Nawet na autostradach dozwolona prędkość to 14o km. na godz. Według sądu oskarżony nie tylko jechał bardzo szybko, co wręcz rozwijana przez niego prędkość, była szybkością niebezpieczną. Taka jazda była świadomym działaniem oskarżonego, a więc umyślnym naruszeniem przez niego jednej z podstawowych zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym, to jest bezwzględnego zakazu przekraczania dozwolonej na obszarze zabudowanym prędkości 50 km. na godz. - wyjaśniała sędzia. Dodała, że Mateusz D. - jak sam mówi - dostrzegł opla w ostatnim momencie - a więc za późno, by można było uniknąć zderzenia. - Należy przyjąć, że oskarżony nie obserwował należycie drogi i nie zachował należytej ostrożności przy zbliżaniu się do oznakowanego skrzyżowania. To pozostaje w związku z rozwijaną przez niego w tym czasie nadmierną prędkością - dowodziła sędzia. Nie patrzył na drogę, bo się ścigał Sąd odniósł się też do słów Mateusza D., który twierdził, że to kierowca opla wymusił pierwszeństwo podejmując manewr przejazdu w chwili, kiedy nadjeżdżał mercedes prowadzony przez oskarżonego, uznając, że nie można podzielić takiej linii obrony. Biegły bowiem stwierdził, że w chwili zagrożenia opel i mercedes były oddalone od siebie o 95 m. Kierowca opla mógł dostrzec mercedesa, ale mógł też założyć, że zdąży przejechać, gdyby mercedes jechał z dozwoloną w tym miejscy prędkością 50 km na godz. Ocena zaś czasu przejazdu mercedesa była trudna do przeprowadzenia. Również Mateusz D. - gdyby obserwował drogę - zauważyłby wyjeżdżający na drogę pojazd. - Jednak oskarżony nie był skupiony na drodze, ale na kontrolowaniu pojazdu Dodge, którego wyprzedził i to dlatego nie zauważył znajdującego się na skrzyżowaniu opla. To jedyne racjonalne wytłumaczenie, dlaczego nie ograniczył prędkości, pomimo zbliżania się do kolejnego skrzyżowania - podkreśliła przewodnicząca składu sędziowskiego. Zaznaczyła, że rozwijając prędkość do ponad 150 km. na godzinę oskarżony pozbawił się jakiejkolwiek możliwości reagowania na sytuację drogową i uniknięcia wypadku z oplem astrą. - Brawurowa jazda, ściganie się z innym pojazdem na krótkim odcinku drogi w pobliżu kolejnego skrzyżowania i przejść dla pieszych, to złamanie kardynalnych zasad ruchu drogowego. Prędkość, z jaką oskarżony zdecydował się prowadzić samochód, praktycznie eliminowała panowanie nad kierownicą - mówiła sędzia. Podkreśliła, że do takich wypadków, jaki miał miejsce w lipcu ubiegłego roku w Radomiu, rzadko dochodzi w miastach. Przypomniała, że świadkowie zdarzenia nie znajdowali słów na jego opisanie, tak byli przejęci tą tragedią i jej skutkami. Sąd przyznał, że Mateusz D. nie zamierzał spowodować wypadku, lecz świadomie zdecydował się na prowadzenie samochodu z większą prędkością, niż dozwolona na tym odcinku, czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Jego czyn, ze względu na tragiczne skutki, cechuje znaczny stopień społecznej szkodliwości: w tym wypadku zginęli bliscy pokrzywdzonych. - Młody wiek i niekaralność nie przesądzają o tym, że oskarżony nie powinien ponieść surowej kary - uzasadnił sąd. Wyrok nie jest prawomocny. Prokuratura zapowiedziała, że nie będzie apelować. Z wyroku zadowolony jest także pełnomocnik rodziny pokrzywdzonej. Bożena Dobrzyńska