Materiały inwestora

Jej przepisy pozwalają na taką budowę, gdy na danym terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, a inwestycja jest wskazana z powodu interesu społecznego. W tym przypadku chodzi o mieszkania. Ostatecznie na lokalizację musi się zgodzić lokalny samorząd.

Podejście po raz trzeci

Inwestor już po raz trzeci wystąpił do prezydenta o ustalenie lokalizacji dla budynku i na dzisiejszej sesji był on rozpatrywany. Wcześniej rada nie wyrażała na to zgody, bo zabudowa miała obejmować również posesję od strony ul. Żeromskiego 15, gdzie niegdyś mieścił się Hotel Rzymski. Teraz wniosek nie dotyczy tego terenu, chociaż wyburzono już stare kamienice, a o to, czy są historycznie wartościowe trwa spór m.in. z konserwatorem zabytków.

Sekretarz miasta Rafał Górski wyjaśniał radnym, że część główna apartamentowca znajdzie się od ulicy Stańczyka, frontem naprzeciwko Galerii Rosa. - Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Witolda - Kilińskiego zakłada istnienie w tym miejscu strefy mieszkaniowej 5 UM (oznacza w planistyce przestrzennej teren zabudowy usługowej z dopuszczeniem funkcji mieszkaniowej, gdzie dominują usługi, ale można budować mieszkania lub tereny mieszkaniowe z usługami w zależności od konkretnej uchwały - przyp. red.), utrzymującej zabudowę typową dla tej części miasta, która została kształtowana w pierwszej połowie XIX - mówił Górski dodając, że budynki powinny00 utrzymanie budynków w formie nawiązującej do obecnie istniejącej - mówił. 

Sekretarz dodał, że planowana forma nowej zabudowy nieznacznie dominuje nad formą istniejących budynków sąsiednich poprzez wyniesienie powyżej jedną kondygnację. - Kształt dachów jest założony w miejscowym planie w nawiązaniu do istniejącej zabudowy jako około 30-stopniowy. Tutaj mamy nachylenie dachu do 22 stopni oraz wysokość zabudowy XIX wiecznej do trzech kondygnacji - precyzował. Tłumaczył, że projekt zakłada do pięciu kondygnacji w budynku frontowym oraz cztery  naziemne jako zabudowa wiodąca.

Powrót życia do śródmieścia?

Dyskusja podzieliła radnych. -  Ja uważam, że powinniśmy dać inwestorowi szansę ubiegać się o pozwolenie na budowę i na tym etapie dopiero niech fachowcy rozstrzygają wątpliwości - mówił przewodniczący rady miejskiej Mateusz Tyczyński (KO, Pakt Samorządowy Radosława Witkowskiego).

- Od lat słyszymy jedno, że Radom się wyludnia, centrum pustoszeje, kamienice stoją puste, a miasto rozlewa się na peryferiach. Od lat mówimy, jakie jest na to lekarstwo: dogęszczanie centrum, plomby, powrót życia do śródmieścia. I co się dzieje? Kiedy pojawia się inwestor gotowy taką plombę zrealizować przy ulicy Stańczyka w samym sercu miasta, Gminna Komisja Urbanistyczna opiniuje wniosek negatywnie, opierając się na ogólnym stwierdzeniu, że inwestycja, cytuję: "wpłynie negatywnie na walory widokowe i krajobrazowe". Problem nie polega na tym, czy te walory są chronione, bo z pewnością są. Problem polega na tym, że opinia nie wskazuje, w jaki konkretny sposób ta inwestycja je narusza - przekonywał radny Robert Chrobotowicz (KO, Pakt Samorządowy Radosława Witkowskiego). Twierdził, że opinia nie pokazuje, którą zasadę kompozycyjną projektant łamie, której pierzei nie szanuje, do której skali się nie dostosowuje. - A wystarczy stanąć tylko na tej działce, rozejrzeć się dookoła i dosłownie naprzeciwko stoi budynek z siłownią. Budynek Rosy był wyższy od projektowanego. Kilkadziesiąt metrów dalej w stronę Urzędu Miejskiego stoją kamienice historyczne także wyższe. Więc jeśli jest to problem wysokości, to do jakiej skali ta inwestycja ma się dostosować? - pytał radny Koalicji Obywatelskiej. Dalej argumentował, że "obniżenie inwestycji o kondygnację, a jednocześnie podniesienie kąta nachylenia dachu do 30 stopni to realne obniżenie może o 2-3 metry. I tutaj się pojawia drugi problem, niespójność. Sama komisja, która blokuje plombę w centrum pozytywnie opiniuje zabudowę na ulicy Kozienickiej, czyli na obrzeżach - podkreślił radny Chrobotowicz.

W swoim dość długim wywodzie uznał, że to jest "odwrócenie polityki przestrzennej, którą sami od lat deklarujemy. To zachęcanie do rozwoju peryferii i karanie inwestowania tam, gdzie miasto najbardziej tego potrzebuje. Nie da się jednocześnie mówić o dogęszczaniu centrum i odrzucać plomby w centrum."

Radny zaznaczył, że nie jest etap pozwolenia na budowę ani zatwierdzania projektu budowlanego. Zwrócił też uwagę na opinię konserwatora zabytków. - Wyraźnie stwierdza, że jego zastrzeżenia dotyczą przyjętych rozwiązań projektowych, a nie samej zasady uzupełniania zabudowy w tej części miasta - mówił. Pytał radnych: czy chcemy mieć centrum żywe, z mieszkańcami, którzy robią zakupy w lokalnych sklepach i siedzą w kawiarniach, czy wolimy, żeby kolejna luka w centrum została luką na następne 20 lat. Radą zasługuje na centrum, które żyje, dlatego zagłosuję za odrzuceniem tej uchwały - zadeklarował.

W trzech czwartych odmienne zdanie

Innego zdania był radny Kazimierz Woźniak (Radomianie Razem, Pakt Samorządowy Radosława Witkowskiego).  - Jest ono w trzech czwartych odmienne od mojego przedmówcy. Dlatego, że jeżeli mamy mieć tę tkankę historyczną, tę tkankę, która wymaga opiniowania przez konserwatora, zgrania wizerunkowego tej części miasta, to dla mnie jest to ważniejsze, aniżeli to, że tam jedną kondygnację dostawimy więcej - argumentował. Jednocześnie przypomniał, że był przeciwny, gdy radni pozwalali na budowę Galerii Rosa przy Stańczyka, która jest wyższa, niż pierwotnie zakładano.

Radny przytoczył równiej, według niego "bardzo ciekawą" opinię Miejskiej Pracowni Urbanistycznej. (...) negatywnie należy ocenić również sposób kształtowania bryły budynku na szerokość elewacji frontowej przy niewystarczającym rozczłonkowaniu fasady, co powoduje odbiór budynku jako rozległej jednolitej masy".

W głosowaniu wzięło udział 22 radnych. Tylko 1 był za przyjęciem uchwały (czyli za tym, by inwestor nie dostał zgody na lokalizację), 19 przeciw i również 1 wstrzymał się od głosu. Tym samym uchwała nie została przyjęta, co oznacza, że inwestor może ubiegać się o dalsze pozwolenia w kwestii budowy apartamentowca.

Bożena Dobrzyńska 

Materiały inwestora

Ustawa pozwała na budowę nawet tam, gdzie nie obowiązują miejscowe plany zagospodarowania pod warunkiem, że inwestycja jest uzasadniona społecznie - w tm przypadku chodzi o mieszkania. Jednak wcześniej zgodę - za pośrednictwem prezydenta - musi wyrazić jeszcze lokalny samorząd.

Budzi emocje

Koncepcję architektoniczną zabudowy działek przygotowało biuro Rodak Architekci. W pierwszej wersji – odrzuconej przez miejskich urzędników i radnych – miały powstać: budynek od ulicy Żeromskiego oraz drugi od ulicy Stańczyka, a pomiędzy tymi ulicami miały być zbudowane cztery tzw. apartamentowce.

Projekt od początku jego prezentacji budził ogromne emocje. Przeciwnicy inwestycji przekonywali, że nowe bloki zaburzą wizualnie przestrzeń zabytkowej części miasta oraz, że nie należy w zbyt dużym stopniu ingerować w istniejącą strukturę urbanistyczną śródmieścia.

"Za" odpowiadali się z kolei ci, którzy podnosili, że centrum Radomia jest bardzo zaniedbane, że dotyczy to również ul. Stańczyka, gdzie tylne ściany zabudowy i podwórka od strony deptaka nie stanowią wizytówki Radomia. A przecież powinny. I czas to wreszcie uporządkować. Nowe budynki wielorodzinne i nowi mieszkańcy to oczywista szansa na ożywienie zabytkowej części miasta. 

Po pierwszych porażkach pracownia architektoniczna działająca na zlecenie inwestorów zmieniła koncepcję. Zakres pierwotnego projektu został w najnowszej wersji okrojony, ograniczony do zabudowy od ulicy Stańczyka. Teren od ulicy Żeromskiego pozostał poza zainteresowaniami planistów i inwestora. Ten jednocześnie zdążył wyburzyć tzw. Hotel Rzymski, który znajdował się na działkach w głębi ulicy Żeromskiego. Zdaniem konserwatora zabytków - o czym pisaliśmy - pozwolenia nie miał, bo toczyła się sprawa wpisania starej kamienicy na listę zabytków. Problemem zajmuje się też prokuratora.

Negatywna opinia

Jednak kolejna koncepcja została również negatywnie zaopiniowana przez Miejską Pracownię Urbanistyczno - Architektoniczną i projekt uchwały odmawiającej ustalenia lokalizacji inwestycji mieszkaniowej trafi pod obrady rady miejskiej. W międzyczasie inwestor dokonał wyburzenia istniejącego na tych działkach – w głębi ulicy Żeromskiego - dawnego Hotelu Rzymskiego, który rzekomo miał być właśnie wpisany na listę zabytków.

W opinii, która jest częścią uzasadnienia do uchwały, Miejska Pracownia Urbanistyczno – Architektoniczna uznała, że „lokalizacja znajduje się w dzielnicy historycznego centrum Radomia i realizacja zabudowy o przedstawionych w koncepcji parametrach wpłynie negatywnie na walory widokowe i krajobrazowe analizowanej części miasta” a „Inwestor nie wprowadził żadnych zmian wynikających z powyższej opinii”.

Komisja zalecała zmniejszenie wysokości całego zespołu budynków o jedną kondygnację, rozbicie kompozycyjne ściany szczytowej (granicznej) od strony zachodniej przedstawione w formie analizy widokowej, rysunku elewacji itp., wprowadzenie kąta nachylenia połaci dachowych około 30 stopni.

Inwestorzy, właściciele terenu nie zgadzają się na obniżenie zabudowy do trzech kondygnacji, dlatego nie wycofali wniosku.

Bożena Dobrzyńska 

Zdjęcia: Materiały inwestora

fot. Materiały inwestora

Przypomnijmy: specustawa pozwala na wznoszenie nowych budynków mieszkalnych na terenach, gdzie nie ma miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, ale rada miasta, czy gminy zgodzi się na taką inwestycję ze względu na interes społeczny (w tym przypadku brak mieszkań).

Nowoczesny budynek od strony deptaka

Jak już pisaliśmy wielokrotnie, dotychczas największe kontrowersje wśród radomian, architektów i urbanistów wzbudził plan zastąpienia budynku pod numerem 15 przy Żeromskiego, całkiem nowym, na dodatek na wizualizacji wyglądającym na bardzo nowoczesny. Wiele osób zbulwersowało również nie tyle samo wyburzenia starej kamienicy od ul. Stańczyka, ale zniszczenie w trakcie rozbiórki pięknych płytek podłogowych z radomskiego Marywilu.

Witold Bujakowski z radomskiej Delegatury Mazowieckiego Konserwatora Zabytków w Warszawie zawiadomił wtedy prokuraturę o podejrzeniu popełnienia przestępstwa lub wykroczenia przez inwestora. Powiadomiono również Państwowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego oraz prezydenta Radomia. Wykonawca robót został natomiast poinformowany o wstrzymaniu i zakazie prowadzenia prac w związku z trwającą procedurą wpisu do rejestru zabytków. 5 lipca 2024 r. wydano decyzję zakazującą prowadzenia robót.

Inspiracja kamienicami

Nowa propozycja inwestora ogranicza się teraz do budowy apartamentowców przy ul. Stańczyka, bez działki z dawnym hotelem i  ma być odpowiedzią na uwagi mieszkańców oraz ekspertów i próbą znalezienia kompromisu między rozwojem miasta a poszanowaniem jego charakteru.

Przedstawiona koncepcja urbanistyczno-architektoniczna zakłada realizację budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze oraz garażem podziemnym, który wpisuje się w śródmiejski kontekst i uzupełnia brakującą tkankę miejską w tej części Radomia.

Jak wynika z dokumentów złożonych przez inwestora, kluczowe założenia projektu to: uporządkowanie i zagospodarowanie dotychczas zaniedbanego terenu w centrum miasta; kontynuacja zabudowy pierzejowej, zgodnej z historycznym układem urbanistycznym; dopasowanie skali i wysokości budynku do istniejącego otoczenia (efekt wcześniejszych uwag i dyskusji); połączenie tradycyjnej formy (inspiracja kamienicami) z nowoczesnymi standardami projektowymi.

W budynku znajdzie się 70 mieszkań, 2 lokale usługowe w parterze (kontynuacja miejskiego charakteru ulicy), 3 segmenty tworzące układ w formie litery „E”, do pięciu kondygnacji nadziemnych (zróżnicowanych wysokościowo), garaż podziemny z 82 miejscami postojowymi.

Projekt stawia na półprywatne przestrzenie wspólne – wewnętrzne dziedzińce z zielenią, które mają poprawić komfort mieszkańców i wprowadzić więcej zieleni do śródmiejskiej zabudowy. Przewidziano także ogródki przy mieszkaniach na parterze oraz infrastrukturę rowerową.

Bożena Dobrzyńska

Zdjęcia i grafiki: Materiały Inwestora

Chodzi o to miejsce w zabytkowej pierzei przy Żeromskiego (wizualizacja: Rodak. Architekci)

O tym, czy plan się powiedzie zadecydują radni, bo inwestor chce realizować projekt w ramach ustawy tzw. lex developer. Jej zapisy pozwalają na budowę mieszkań niezależnie od tego, czy istnieje plan zagospodarowania przestrzennego dla danego terenu. Uzasadnieniem jest ważny interes społeczny, a jak wiadomo mieszkań stale na rynku brakuje. Na taką inwestycję musi się jednak zgodzić lokalny samorząd, w przypadku Radomia - rada miejska.

Wbudowany w zabytkową pierzeję

Jak już pisaliśmy, pierwszy wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji mieszkaniowej wpłynął (poprzez prezydenta) do rady w połowie lutego. Niedawno (20 czerwca) wpłynął kolejny, już zmodyfikowany w stosunku do pierwszego.

Na terenie między ulicami Żeromskiego i Stańczyka Pracownia Rodak. Architekci zaprojektowała zespół budynków mieszkalnych wielorodzinnych z częścią handlowo-usługową na parterze, połączonych funkcjonalnie dwupoziomowym garażem podziemnym.

Tak ma wyglądać budynek od strony południowej (wizualizacja: MINOS)

MINOS chce skorzystać z tzw. lex deweloper, czyli specjalnej ustawy, która pozwala na realizację mieszkań nawet wtedy, gdy na danym terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ale inwestycja jest zgodna ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Jest jednak przy tym jeden warunek: na taką lokalizację musi zgodzić się samorząd. 

Radnych przekonały argumenty prezydenta i nie zgodzili się na lokalizację apartamentowców przy ul. Stańczyka. Teraz inwestor złożył wniosek ponownie, ale go zmodyfikował: planuje, że w dwa budynki z mieszkaniami i częścią usługowo-handlową naprzeciwko Rosy będą o dwa piętra niższe. Radni będą rozpatrywać projekt uchwały w tej sprawie jutro, podczas nadzwyczajnej sesji (została ona zwołana w tym trybie, ponieważ w porządku obrad znalazły się także projekty dotyczące zagwarantowania pieniędzy na dokończenie budowy stadionu piłkarskiego w ramach RCS).

Niezależnie od ustaleń

W uzasadnieniu do projektu uchwały czytamy, że zgodnie ze specustawą:"inwestycję mieszkaniową lub inwestycję towarzyszącą realizuje się niezależnie od istnienia lub ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, pod warunkiem że nie jest sprzeczna ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radom oraz uchwałą o utworzeniu parku kulturowego. Inwestor we wniosku wskazał niesprzeczność inwestycji mieszkaniowej ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radom (...) zatem organem właściwym do rozstrzygnięcia w sprawie niesprzeczności inwestycji ze studium, czyli oceny merytorycznej wniosku w tym zakresie, jest Rada Miejska w Radomiu".

Dwie negatywne opinie

W uzasadnieniu przypomniano również, że w ramach procedury opiniowania wniosku wpłynęły dwie negatywne opinie:
− Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej, która jednocześnie wskazała możliwość uzyskania opinii pozytywnej po odpowiedniej zmianie wniosku (m.in. obniżeniu budynków do pięciu kondygnacji nadziemnych zamiast zamiast projektowanych sześciu. Natomiast Wydział Geodezji Urzędu Miejskiego w Radomiu poinformował, że nie jest możliwe pozytywne zaopiniowanie wniosku, ze względu na konieczność szeregu uzgodnień, m.in. z MZDiK, PZG, Wodociągami Miejskimi.

Z kolei  - jak wynika  z uzasadnienia - Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków "uzgodnił wniosek pod warunkiem prowadzenia wszelkich prac ziemnych pod nadzorem archeologicznym, z możliwością przekształcenia w ratownicze badania wykopaliskowe".

bdb

Wizualizacja: MINOS

Firma MINOS Jan Maciejczyk stawiając budynki chce skorzystać z tzw. ustawy lex deweloper, która pozwala na realizację obiektów mieszkaniowych nawet wtedy, jeśli ich budowa jest niezgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a na lokalizację zgodzą się radni. Jednocześnie projekt nie może być sprzeczny z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, a w tym przypadku - podkreślał prezydent w uzasadnieniu do projektu uchwały, którą wczoraj rozpatrywała rada miejska - akurat tej zgodności nie ma.

Pięć kondygnacji i antresola

Michał Michalski, sekretarz miasta, przedstawiając radnym stanowisko prezydenta poinformował, że przy ul. Stańczyka miałyby stanąć dwa budynki mieszkaniowe, wielorodzinne, z podziemnym garażem i naziemnymi miejscami do parkowania. - Zaprojektowano po pięć kondygnacji plus antresolę. Razem to sześć kondygnacji - mówił Michalski powtarzając, że projekt jest niezgodny ze studium zagospodarowania przestrzennego. - I tym uzasadniamy decyzję o odmowie lokalizacji - wyjaśnił. Dodał również, że przekroczony został przez inwestora wskaźnik intensywności zabudowy i to jest "ta negatywna przesłanka, mimo przychylności miasta do tego typu inwestycji".

Co to jest  "intensywność zabudowy" szczegółowo wyjaśniały przedstawicielki Miejskiej Pracowni Urbanistycznej.  - Wszystkie wskaźniki intensywności odnosimy do działki budowlanej. A tu inwestor chce tak naprawdę "ukraść" tej intensywności zabudowy od sąsiadów. Mamy większy teren, do którego on się bilansuje i sąsiad mógłby "zrobić intensywność 100" wszystkim obok, a następny, który zechce się budować, będzie miał intensywność 0, bo mu się nie zbilansuje - tłumaczyła dyrektor MPU Magda Wielogórska zapewniając, że takie działania są bezprawne.

Strefa ochrony konserwatorskiej

Radni pytali m.in. dlaczego zatem konserwator zabytków wydał opinię pozytywną? Okazuje się, że nie odnosi się on w swojej opinii do studium uwarunkowań zagospodarowaniu przestrzennego, nie obligują go do tego przepisy. - Nie blokujemy możliwości inwestowania w mieście. To jest tylko kwestia zakresu tych inwestycji i wpasowania się w tkankę śródmiejską, zabytkową, bo jesteśmy w strefie ochrony konserwatorskiej - przekonywała Sylwia Bukowska z MPU.

Radni dowiedzieli się też, że inwestor przedstawił trzecią już wersję wniosku, bo do poprzednich miała zastrzeżenia i Gminna Komisja Architektoniczno-Urbanistyczna, i konserwator zabytków. Po wniesionych poprawkach komisja miała te same uwagi, co poprzednio i teraz je podtrzymuje.

Kłody pod nogi

Radni wyrażali różne opinie. Dariusz Wójcik (PiS) twierdził, że ma odczucia pozytywne, bo - jego zdaniem - projekt komponuje się z innymi budynkami i nowe będą wyglądać lepiej, niż to, co jest tam teraz. Kazimierz Woźniak (niezależny) zgadzał się, że wszystkie wolne tereny w centrum powinny być zagospodarowane, ale "zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa" .

Zabierający głos przedstawiciel inwestora nie zgadzał się z oceną Gminnej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej, że projekt jest niezgodny ze studium warunków i kierunków zagospodarowania przestrzennego. - To absurd - przekonywał, cytując dwie różne definicje pojęcia intensywność zabudowy. Dziwił się też, że inwestorowi "rzucane są kłody pod nogi" . - W pierwszej wersji budynki miały po osiem kondygnacji i 150 mieszkań; zmniejszyliśmy ich ilość do 137 - wyjaśniał. Apelował, by "zrobić coś dla miasta" i "ożywić tę jego część".

W głosowaniu nad projektem uchwały wzięło udział 25 radnych, 11 było za jej przyjęciem (czyli odmową na zgodę o lokalizacji), 10 przeciw, 4 wstrzymało się od głosu.

Inwestor może po raz kolejny składać do rady miejskiej wniosek o zgodę na lokalizację inwestycji mieszkaniowej.

Bożena Dobrzyńska

Wizualizacja: MINOS

Sprawa miała być rozpatrywana przez radnych w grudniu 2021 r., ale prezydent wycofał projekt uchwały z porządku obrad, ponieważ tuż przed posiedzeniem inwestor, firma MINOS Jan Maciejczyk, złożył w urzędzie miejskim modyfikację swojego wniosku o ustalenie lokalizacji "zespołu budynków wielorodzinnych z częścią handlowo-usługową i garażami podziemnymi".

MINOS chce skorzystać z tzw. lex deweloper, czyli specjalnej ustawy, która pozwala na realizację mieszkań nawet wtedy, gdy na danym terenie nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, ale inwestycja jest zgodna ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
przestrzennego gminy. Jest jednak przy tym jeden warunek: na taką lokalizację musi zgodzić się samorząd. 

Nie zachowuje historycznych panoram

Gminna Komisja Urbanistyczno-Architektoniczna dwukrotnie zaopiniowała negatywnie przedstawioną przez dewelopera koncepcję planowanej inwestycji. Jej zdaniem, znacząco przekracza ona "parametry zabudowy zawarte w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego oraz ustalenia Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radom, m.in. w zakresie intensywności zabudowy, zachowania historycznych panoram, zachowania proporcji wysokości". Według komisji proponowana zabudowa jest również "nie do przyjęcia z powodu zaburzenia sylwety historycznego śródmieścia, a zapisy obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mają na celu ochronę sylwety i panoramy miasta".

Z kolei Wydział Geodezji Urzędu Miejskiego w Radomiu poinformował, że nie jest możliwe pozytywne zaopiniowanie zmodyfikowanego wniosku w sprawie planowanej inwestycji mieszkaniowej, ponieważ konieczne są uzgodnienia m.in, z wodociągami, gazownią i MZDiK.

Natomiast Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków uzgodnił zmodyfikowany wniosek pod warunkiem prowadzenia pod nadzorem archeologicznym wszelkich prac ziemnych.

Inwestycja sprzeczna

"Modyfikacje złożonego przez inwestora wniosku nie uwzględniały zapisów studium, tym samym planowana inwestycja mieszkaniowa pozostała sprzeczna ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radom. Sprzeczność planowanej inwestycji z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radom, to nieuwzględnienie przez inwestora zapisów studium dotyczących: − parametrów zabudowy, w tym intensywności zabudowy i wysokości zabudowy, − zasad kształtowania zabudowy. Wyznaczony we wniosku dla planowanej inwestycji mieszkaniowej parametr wysokości zabudowy zaburzy unikatowe i specyficzne wartości kompozycyjne założeń urbanistycznych tej części miasta. Zatem inwestycja mieszkaniowa jest sprzeczna z zasadami kształtowania zabudowy wskazanymi w studium" - czytamy w uzasadnieniu do projektu uchwały, którą będą rozpatrywać radni.

Co zmienił inwestor?

W zmodyfikowanej wersji budynki obniżono o dwie kondygnacje. Nowym elementem jest też punt widokowy, który zaprojektowano na prośbę Miejskiej Pracowni Urbanistycznej.
„Projektowana zabudowa nawiązuje swoją strukturą do zabudowy pierzejowej – śródmiejskiej, nie przysłania przy tym panoram historycznej części miasta – ulic Malczewskiego i Kilińskiego. Charakteryzuje się zlokalizowaniem głównych brył budynków elewacją frontową w linii rozgraniczenia. Sam zespół dwóch budynków tworzy strukturę w elewacji jako szeregu współczesnych kamienic i nie zaburza ekspozycji widokowej na istniejące dominanty wysokościowe – kościół Świętego Jana Chrzciciela w Radomiu oraz Zespół Klasztorny Bernardynów” - czytamy w zmodyfikowanym wniosku inwestora.

Deweloper zapewnia, że „planowana inwestycja nie wpływa negatywnie na strefy ekspozycji zespołów i obiektów zabytkowych. Zmniejszona bryła budynku będzie wpisywała się wysokościami do wyższych obiektów w sąsiedztwie”. Poza tym:”przedstawiona koncepcja zakłada mocną poprawę środowiska mieszkaniowego poprzez lokalizację miejsc postojowych pod ziemię oraz zachowanie możliwie jak najwięcej terenu zieleni urządzonej z istniejącym wysokim wartościowym drzewostanem".

Bożena Dobrzyńska