fot. Teatr Powszechny Radom

Najbliższe spotkanie odbędzie się w sobotę, 21 marca, po spektaklu (około godz. 19.50) "Zbrodnia i kara", a jego gośćmi będą Mateusz Paluch i Tomasz Wóltański.

Mateusz Paluch jest związany z teatrem od 2018 r. i wystąpił w wielu spektaklach, m.in. „Dom lalki”, „Śmierć komiwojażera” oraz „Tajemniczy ogród”. Tomasz Wóltański dołączył do zespołu w 2024 r. i w krótkim czasie pojawił się już w kilku realizacjach scenicznych, takich jak „Dom lalki”, „Iwona, księżniczka Burgunda” czy „Śmierć komiwojażera”. Obu artystów będzie można zobaczyć również w najnowszej premierze teatru pt.„Natan”.

Wstęp jest bezpłatny – nie trzeba posiadać biletu na spektakl.

Spektakl "Tęsknię za domem" (fot. Materiały prasowe/Natalia Kabanow)

"To prestiżowe wyróżnienie przyznawane jest przez widzów festiwalu i w tym roku, podczas 50 edycji wydarzenia wybór padł na produkcję radomskiego Teatru Powszechnego. To dla całego zespołu ogromny zaszczyt!" - poinformował w komunikacie prasowym radomski "Powszechny".

Teatr dziękuje organizatorom za możliwość udziału w tym wydarzeniu, a publiczności za emocje i reakcje, które towarzyszyły pokazowi, oraz oddane głosy. - Buława Hetmańska trafia do naszego teatru po raz kolejny. Poprzednią nagrodę publiczności otrzymał spektakl „Odprawa posłów greckich” w reżyserii Adama Sroki w 2005 roku podczas XXX Zamojskiego Lata Teatralnego - przypomina radomski teatr.

Buława nawiązuje do insygnium władzy hetmańskiej Jana Zamoyskiego.

kat

Teatr Powszechny

Na Scenie Kotłownia aktorzy radomskiego teatru wraz z reżyserem i autorem adaptacji Mariuszem Malcem zaprezentują nową interpretację dramatu „Iwona, księżniczka Burgunda”.

Tytułowa bohaterka -  uchodząca za nieatrakcyjną i ciągle obrażoną na wszystko i wszystkich, milcząca, niezdefiniowana, ku zdziwieniu całego dworu królewskiego, zostaje narzeczoną księcia Filipa.  Iwona zaczyna skupiać na sobie uwagę całego dworu, wydobywa na wierzch to, co wstydliwe i skrywane. Nie pozostaje nic innego, jak ją zgładzić, aby zachować dalsze pozory „normalności”.

„Iwona, księżniczka Burgunda” została opublikowana w 1938 r. w miesięczniku „Skamander”, Dwadzieścia lat później ukazała się w wydaniu książkowym. Jest to jeden z najczęściej realizowanych w teatrze tekstów Witolda Gombrowicza. Jego prapremiera odbyła się w 1957 r. w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

W czytaniu udział wezmą: Izabela Brejtkop, Katarzyna Dorosińska, Natalia Samojlik, Cezary Domagała, Adam Majewski, Mateusz Paluch, Jarosław Rabenda, Tomasz Wóltański. Reżyseria Mariusz Malec

Mariusz Malec – reżyser filmowy, teatralny, telewizyjny i radiowy, dokumentalista i scenarzysta. Autor kilkudziesięciu filmów dokumentalnych, spektakli Teatru Telewizji, teatrów radiowych oraz filmów fabularnych. Jego twórczość prezentowano na pięciu kontynentach, zdobyła liczne nagrody w kraju i za granicą, m.in. Grand Prix w Tampere, a także trzykrotne laury na Festiwalu „Dwa Teatry” – z Grand Prix za Edypa w Kolonos (2022). Absolwent KUL i Szkoły Filmowej w Katowicach, uczeń m.in. S. Różewicza i E. Żebrowskiego. Autor adaptacji wszystkich dramatów Sofoklesa dla Teatru Polskiego Radia. Ostatnio wyreżyserował Ferdydurke W. Gombrowicza w OCH-Teatrze i przygotowuje premierę w Teatrze Starym w Wilnie.

Po czytaniu zaplanowano rozmowę z twórcami. Wstęp na czytanie – symboliczne 1 zł.

Małgorzata Potocka

Na ogłoszony przez prezydenta Radomia konkurs wpłynęło siedem zgłoszeń. - Trzech kandydatów złożyło kompletne dokumenty. Jedna osoba została poproszona o uzupełnienie, jedna zrezygnowała, a dwie - odpadły ze względów formalnych - informuje Monika Skopek z biura prasowego urzędu miejskiego.

Komisja konkursowa otworzyła oferty kilka dni temu, ale nazwisk kandydatów na razie nie ujawniono. Jak ustaliliśmy nieoficjalnie, wśród kandydatów są Małgorzata Potocka, obecna dyrektor teatru i Jarosław Rabenda, wieloletni aktor radomskiej sceny. I to ta dwójka ma największe szanse na objęcie stanowiska szefa "Powszechnego".

Jarosław Rabenda

W kolejnym etapie konkursu odbędą się przesłuchania kandydatów. Rozpoczną się one 9 czerwca. Rozstrzygnięcie powinno nastąpić do 11 sierpnia. Kadencja wybranego w drodze konkursu dyrektora rozpocznie się 1 września.

Od 1 września 2019 roku Teatrem Powszechnym w Radomiu kieruje Małgorzata Potocka. Sześć lat temu wygrała konkurs, a potem na kolejne trzy prezydent przedłużył jej, na co pozwalają przepisy, kadencję.

bdb

Zaprasza Teatr Powszechny

Czytanie performatywne „Nie za późno!” zbudowane z fragmentów reportaży Agaty Romaniuk przybliży nam romantyczne zapiski, seniorskie dylematy o zakochaniu, bliskości, uczuciach, które dadzą punkt wyjścia do rozmowy o budowaniu relacji w każdym wieku, w różnych sytuacjach, nawet tych najtrudniejszych.

Czy dyktat młodości to twór współczesnej kultury masowej? Czy nie jest tak, że prawdziwe historie, relacje międzyludzkie, wymykają się z kryteriów jakiegokolwiek wieku i czasu? Odpowiedzi na stawiane pytania postarają się wspólnie znaleźć uczestnicy spotkania. Czytać będą: Izabela Brejtkop, Joanna Jędrejek-Jackowska, Natalia Samojlik, Joanna Zagórska, Filip Łannik i Tomasz Wóltański. Reżyseria  Michał Pabian.

Po czytaniu organizatorzy zapraszają na rozmowę z twórcami.

fot. Teatr Powszechny Radom (zdjęcia z próby)

„Mała Syrenka” to lalkowe przedstawienie muzyczne oparte na znanej baśni Hansa Christiana Andersena oraz wątkach biograficznych autora. - Zobaczycie w nim wyjątkowe lalki inspirowane ekspresjonizmem oraz usłyszycie piosenki, łączące w sobie całą paletę kolorów i stylów. Jednak zarówno w muzyce, jak i plastyce najważniejsza jest historia – wrażliwego i pełnego sprzecznych emocji Andersena, który pod wpływem nieszczęśliwej miłości przelewa swoje uczucia w baśń o Syrence - zapowiadają twórcy spektaklu.

Przedstawienie przenosi widzów do Królestwa Głębi, gdzie Mała Syrenka, najmłodsza z morskich księżniczek, marzy o poznaniu ludzi. Kiedy po ukończeniu 15 lat wypływa w końcu na Powierzchnię, ratuje życie Księcia, w którym nieszczęśliwie się zakochuje. Aby spełnić swoje marzenie, rezygnuje z największych skarbów, jakie posiada, czyli niezwykłego głosu oraz syreniego ogona...

To niezwykle barwna i wzruszająca opowieść o poszukiwaniu swojej tożsamości i miejsca na świecie.

Reżyseria, scenariusz, dramaturgia - Aga Błaszczak; muzyka i teksty piosenek - Michał Lazar, scenografia, lalki, kostiumy - Joanna Kubik, asystent reżyserki - Przemysław Bosek.

Obsada: Milena Jóźwiak - Mała Syrenka, Agnieszka Grębosz - Siostra 1, Listonoszka, Kapitan, Siostra Wiatru, Natalia Samojlik - Siostra 2, Starszy Oficer, Siostra Wiatru, Przemysław Bosek - Hans Christian Andersen, Babcia, Majtek, Siostra Wiatru, Jakub Niedzielski - Książę Edvard, Siostra Wiatru.

Kolejne spektakle zaplanowano na niedzielę, 8 grudnia o godz. 13 i środę, 11 grudnia o godz. 10.

Zdjęcia:  Teatr Powszechny Radom

Małgorzata Maślanka (fot. Materiały prasowe/Robert Utkowski)

Z okazji ustanowionego przez Senat RP Roku Gombrowicza w styczniu muzeum pisarza we Wsoli ogłosiło Ogólnopolski Konkurs na Monodram Gombrowiczowski. Uczestnikami mogły być osoby pełnoletnie i niepełnoletnie, również bez dorobku artystycznego. Można było zgłaszać przedstawienia zrealizowane w latach 2022 – 2024, oparte na dowolnym tekście lub na kompilacji tekstów pisarza. Ostatecznie organizatorzy otrzymali szesnaście zgłoszeń.

Ocean Gombrowicza

- Nie przewidywaliśmy takiego sukcesu – mówi Jacek Wakar, kurator konkursu. - Może mi nie wypada tak mówić, bo jestem w ten konkurs zaangażowany, ale szesnaście zgłoszeń to nie jest mało. Twórczość Gombrowicza to ocean, wybrać z niej coś, co współgra z dzisiejszą wrażliwością i co okaże się w jakiś sposób koherentne z oczekiwaniami współczesnej widowni, to niełatwe zadanie.

Do II etapu zakwalifikowanych zostało osiem monodramów. Oceniało je jury w składzie Irena Jun, Lana Frankiewicz i Jacek Cieślak.

- Myślę, że nie tylko mnie, ale nas wszystkich cieszy obecność Gombrowicza, zwłaszcza wśród młodzieży – mówi Irena Jun. - Ten autor jest nam potrzebny, zwłaszcza teraz. Potrzebne jest nam jego myślenie, jego spojrzenie na nas samych.

Głębia i humor

Jurorzy jednogłośnie zdecydowali o przyznaniu Grand Prix o wartości 10 tys. zł spektaklowi „Dziewictwo, osobna kategoria istot zamkniętych” w wykonaniu Zuzanny Wiatr „za imponujące połączenie aktorskiej precyzji z szerokim wachlarzem środków formalnych, co pozwoliło wykreować pełne głębi i humoru Gombrowiczowskie uniwersum”. Jury w uzasadnieniu podkreślało „imponujące połączenie aktorskiej precyzji z szerokim wachlarzem środków formalnych”.

Zuzanna Wiatr to młoda aktorka z Wrocławia, absolwentka Wydziału Lalkarskiego Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie - filii we Wrocławiu.

Wszechstronny warsztat

Dwie równorzędne nagrody w wysokości po 4 tys. zł każda jurorzy przyznali Arturowi Krajewskiemu za monodram „Sam na sam” - „za stworzenie pełnej gombrowiczowskiego napięcia kreacji aktorskiej, będącej równocześnie wyznaniem, strumieniem świadomości i pełną pasji rozmową z widzem” oraz Małgorzacie Maślance za rolę w monodramie „Biesiada u hrabiny Kotłubaj” - za wszechstronny i dynamiczny warsztat aktorski.

- Pomysł powstał już w lutym. Czyli mieliśmy jakieś osiem miesięcy na to, aby ten spektakl dopracować. Na początku byłam przestraszona, zwłaszcza ilością tekstu. Ale w trakcie pracy z reżyserem zaczęło się to jakoś spinać – mówi Małgorzata Maślanka. 

Pięć postaci

W monodramie Małgorzata Maślanka wciela się aż w pięć postaci. 

- To akurat nie było dla mnie jakoś szczególnie trudne. Te postaci są mocno przerysowane, kreślone „grubą kreską”, więc przestawianie się między nimi było nawet dosyć atrakcyjne. Dla mnie najtrudniejsze było połączenie pewnej lekkości tego spektaklu, czasem dowcipu, z poważnym przesłaniem, jakie on niesie – opowiada aktorka.  

Autorem scenariusza monodramu „Biesiada u hrabiny Kotłubaj”, przygotowanego przez Teatr Powszechny w Radomiu jest Michał Pabian. Spektakl wyreżyserował Błażej Peszek, a za scenografię odpowiadał Michał Dracz.

Wyróżnienie w wysokości 2 tys. zł otrzymał Dorian Zypper za stworzenie interesującej, autorskiej wypowiedzi reinterpretującej wojenny kontekst „Ślubu” w monodramie „Jeden olbrzymi szaleniec”.

kat, bdb

fot. Teatr Powszechny (zdjęcia z próby)

Akcja sztuki rozgrywa się w domu, który należał niegdyś do autora popularnych kryminałów Jacka Camerona oraz jego żony Suzie. Po tragicznej śmierci wracają „na swoje włości" jako... para duchów. Sytuację komplikuje przybycie nowych lokatorów. Dom zostaje bowiem wynajęty młodemu małżeństwu…

„Przyjazne dusze” to teatralna podróż dla każdego. W świecie, gdzie wszyscy za czymś pędzą,
a nasza uwaga co chwilę przenosi się w wirtualną rzeczywistość, zapominamy o sprawach podstawowych. - Czas, który jest nam dany, nie jest z gumy. Cieszmy się z tego , że mamy siebie nawzajem, doceniajmy i szanujmy. Miłość potrafi góry przenosić… - zapewnia Przemysław Redkowski, reżyser.

Obsada: Katarzyna Dorosińska - Susie Cameron, Jarosław Rabenda - Jack Cameron, Nela Maciejewska – Mary Willis, Michał Węgrzyński – Simon Willis, Izabela Brejtkop/ Joanna Jędrejek - Marta Bradshaw, Mateusz Michnikowski – Mark Webster, Adam Majewski – Anioł Stróż.

W sylwestra zaplanowano dwa spektakle: o godz. 18  (w cenie biletu - 150 zł - z lampką szampana oraz o godz.21.30 - 250 zł - z bankietem. Na przedstawienie możemy się także wybrać 1 stycznia o godz. 18.

Teatr Powszechny zaprasza

Z okazji uroczystości zaślubin króla Gnula oraz arcyksiężnej bogatego królestwa Renaty Adelajdy, wydany zostaje wspaniały bankiet, na który zaproszeni są najzacniejsi w królestwie. Czy będzie to jednak tylko zwykłe i nudne przyjęcie? Zapewniamy, że nie! Zapraszamy na ucztę pełną groteski i ironii, podczas której zastanowimy się nad tym czym jest forma i  czy można od niej uciec?

Opowiadanie zaprezentują aktorzy: Katarzyna Dorosińska, Agnieszka Grębosz,  Joanna  Jędrejek, Milena Jóźwiak, Joanna Zagórska, Cezary Domagała. Reżyseria Agnieszka Pilaszewska.

Agnieszka Pilaszewska - polska aktorka teatralna i filmowa, autorka scenariuszy. Absolwentka warszawskiej PWST. Współpracowała m.in. z reżyserami: Gustawem Holoubkiem, Wojciechem Młynarskim, Barbarą Borys-Damięcką czy Maciejem Englertem. Od 2005 jest aktorką Teatru Współczesnego w Warszawie. Szerokiej publiczności znana jest z ról w serialach „Miodowe lata”, „Barwach szczęścia”, „Glina”, „Na dobre i na złe”. Jest autorką scenariusza do serialu „Przepis na życie”, współtworzyła również scenariusz do serialu „Ultraviolet”.

Po czytaniu organizatorzy zapraszają na rozmowę z reżyserką oraz aktorami o tekście i nie tylko .

Wstęp na czytanie – symboliczne 1 zł.

Premiera "Zemsty" w radomskim teatrze w reżyserii Pawła Świątka miała miejsce 25 marca (for. Teatr Powszechny/Radom)

"Jesteśmy w najwyższym stopniu zniesmaczeni po obejrzeniu części przedstawienia, które oferuje młodzieżowej publiczności Teatr Powszechny im. Jana Kochanowskiego w Radomiu.

Ryzykowny eksperyment

Państwo Artyści, czy macie dzieci? Dla jakiego świata chcecie je wychowywać? Czy epatowanie młodocianej wrażliwości nastolatków obscenicznymi scenami nie mającymi nic wspólnego z prezentowaniem klasycznego repertuaru uważacie za rzecz właściwą i stosowną?

Łączenie dwu tak odległych od siebie rzeczywistości jak sportretowana przez Fredrę polska kultura szlachecka i świat PRL-u (takie było ponoć zamierzenie twórców spektaklu) jest eksperymentem ze wszech miar ryzykownym i wielkim wyzwaniem dla realizatorów tego pomysłu. Eksperyment jest celowy o tyle, o ile generuje jakieś wartościowe z artystycznego punktu widzenia efekty. Czy w tym wypadku tak było? To wysoce wątpliwe.

Karkołomne połączenie

Świadomy twórca zazwyczaj wpisuje w swoje dzieło projekt adresata, w tym wypadku widza. Wiadomo było, że spektakl przeznaczony jest przede wszystkim dla młodzieży szkolnej. Dla nastolatków te dwie bardzo odmienne rzeczywistości – świat staropolskiej kultury szlacheckiej i świat realiów PRL-u są równie odległe, nieznane i niezrozumiałe. Ich karkołomne połączenie nie ułatwia młodzieży poznania i zrozumienia żadnej z tych dwu epok. Prezentuje świat totalnego chaosu, a jeśli chwilami bawi, to apelując do najbardziej prymitywnych instynktów młodocianej publiczności. Niezrównany, błyskotliwy humor fredrowskich komedii został na scenie dosłownie zarżnięty, a jedno z ważniejszych klasycznych polskich dzieł zmasakrowane.

W majestacie sztuki

Co mogą czuć i myśleć dojrzali aktorzy – kobiety i mężczyźni, którzy epatują ze sceny młodą wrażliwość widzów wulgarną seksualnością wykreowanych przez siebie postaci? Powiecie, że ci młodzi znają już to wszystko może lepiej niż pokolenie wapniaków. Tak, ale czy musi podawać im to na tacy instytucja teatru będąca zawsze ostoją tak zwanej wyższej kultury i to pod skrzydłami szkół, które uczniów na to przedstawienie doprowadzają. Tyle się słyszy o potrzebie chronienia dzieciaków przed wynaturzoną zmysłowością, a potem w majestacie “sztuki” niszczy się pozostałości ich naturalnych ochronnych barier psychologicznych. Czy nie jest to jawny gwałt na tym, co w dzieciach delikatne i kruche i ich pokładach głębszej ludzkiej wrażliwości?

Nie oszukujmy się, teatr wiąże koniec z końcem dzięki spektaklom dla młodzieży szkolnej i to powinno Was do czegoś zobowiązywać. My, naiwni dorośli, którzy zaufaliśmy placówce kulturalnej, pozwoliliśmy na to, aby nasi podopieczni płacili za ich ogłupianie i deprawację. Nigdy sobie tego nie darujemy.

Nasze zaufanie (piszę w imieniu społeczności dwóch szkół) do Państwa instytucji będzie po tym przykrym ze wszech miar doświadczeniu bardzo trudno odbudować".

Pod listem podpisało się kilka nauczycielek i nauczycieli z dwóch szkół podstawowych w regionie radomskim (dane do wiadomości redakcji). Byli na spektaklu wraz z 97 uczniami.

Śródtytuły pochodzą od redakcji.