Walentynowicz – Mój Radom

Od ciężarówki odpięła się przyczepa i uderzyła w inne samochody. Dwie osoby poszkodowane

redakcja — Tue, 20 Jun 2023 07:21:24 +0000

fot. KMP Radom

Do zdarzenia doszło dzisiaj około godz. 8 na ul. Anny Walentynowicz w kierunku Krakowa. - Od pojazdu ciężarowego MAN kierowanego przez 49-latka odpięła się przyczepa specjalna i uderzyła w inną ciężarówkę marki MAN jadącą z naprzeciwka, kierowaną przez 28-latka oraz w kolejny samochód marki Opel, którego prowadził 65- latek. Dwie osoby, tj. kierowcy MAN-a i opla zostały poszkodowane do szpitala - relacjonuje sierż. szt. Dorota Wiatr-Kurzawa z radomskiej drogówki. Jak dodaje, najpoważniejszy jest stan kierowcy MAN -a.

Kierowcy byli trzeźwi.

Na miejscu trwają czynności służb, utrudnienia w ruchu drogowym mogą potrwać od kilku do nawet kilkunastu godzin ze względu na gabaryty pojazdów uczestniczących w wypadku. Droga jest całkowicie zablokowana, poprowadzone są objazdy.

Śmiertelne ptrącenienie na obwodnicy południowej. Młody mężczyzna leżał na jezdni?

redakcja — Tue, 02 May 2023 07:57:35 +0000

fot. Sebastian Pawłowski

Do wypadku doszło wczoraj późnym wieczorem na ulicy Anny Walentynowicz. Jak poinformowała sierż. szt. Dorota Wiatr-Kurzawa z radomskiej drogówki prawdopodobnie 30-letni mężczyzna o nieustalonych do tej pory personaliach leżał na jezdni i wtedy doszło do potrącenia przez 19-latka kierującego seatem.

- W tej chwili przyczyny tego zdarzenia nie są jeszcze znane, trwają czynności wyjaśniające. Natomiast wiemy tyle, że 19-latek, który kierował seatem był trzeźwy. Została od niego także pobrana krew, celem stwierdzenia ewentualnych środków odurzających, a jego pojazd został zabezpieczony na parkingu policyjnym do dalszych badań - dodaje sierż. sztab. Wiatr-Kurzawa.

kat

Radni się kłócą. Deskurowie czy Anna Walentynowicz?

redakcja — Tue, 03 Mar 2020 16:01:08 +0000

Projekt uchwały w sprawie powołania Instytutu wrócił na poniedziałkową sesję po tym, jak za pierwszym razem radni Prawa i Sprawiedliwości zapowiedzieli, że nie poprą tej propozycji. Argumentowali, że w kasie miasta nie ma pieniędzy na nową placówkę kultury, tym bardziej, a pracownicy istniejących zarabiają bardzo mało. W rezultacie prezydent zdecydował o wycofaniu projektu uchwały z porządku obrad sesji i zapowiedział, że miasto sprawdzi, czy w sytuacji, gdy w Deskurach nie powstanie jednostka kulturalna, gmina nie będzie musiała zwracać 19 mln zł unijnego dofinansowania do rewitalizacji. Warunkiem bowiem dofinansowania było przeznaczenie kamienic w części na cele kulturalne. Imienia Walentynowicz i Wodeckiego Tym razem komisja kultury rady zaakceptowała utworzenie IM, ale na wniosek Dariusz Wójcika (PiS) chciała, by Instytutowi nadać imię Anny Walentynowicz. Gdy pojawiły się głosy negatywne i podkreślające, że z kamienicami w Rynku na trwale związane jest nazwisko znamienitego rodu mieszczan radomskich - Deskurów, Wójcik zmodyfikował swój wniosek. Już na sesji wniósł, by placówka nosiła nazwę "Instytut Miejski. Kamienica Deskurów im. Anny Walentynowicz". - Wiem, że was boli Walentynowicz, Kaczyński, żołnierze wyklęci. W Warszawie, gdzie rządzi KO usunięto jako patrona ulicy Lecha Kaczyńskiego i zamieniono na Adamowicza. Większość decyduje. Uszanujcie to - zaapelował do radnych. Dodał, że rodzina nieżyjącej już (zginęła w katastrofie smoleńskiej) działaczki Solidarności wie o planach radnych PiS "i na pewno będzie jej przykro", gdy one się nie zrealizują. Tomasz Gogacz (PiS) dodał, że z nazwiskiem Walentynowicz wiąże się cała przemiana ustrojowa Polski. Przewodnicząca rady Kinga Bogusz poinformowała z kolei, że do rady wpłynęło pismo - jak zaznaczyła "anonimowe" - którego autorzy protestują przeciwko nadaniu Instytutowi Miejskiego imienia Walentynowicz, wskazując że należy pozostawić nazwisko Deskurów jako ściśle związane z historią i kulturą miasta. Z sali dobiegały głosy radnych, że pismo nie jest anonimowe, bo w internecie podpisało je około tysiąca osób (dane na poniedziałek, 2 marca). - To więcej, niż niektórzy radni dostali głosów w wyborach - ironizowali radni Koalicji Obywatelskiej. Marta Michalska- Wilk (KO) pytała: co Anna Walentynowicz zrobiła dla Radomia, co ma wspólnego z radomska kulturą? Dbajmy o lokalna kulturę i tożsamość. Posłuchacie tych głosów? Liczycie się z opinią radomian? - Co to są za pytania: co zrobiła dla Radomia. A co zrobił dla Radomia rotmistrz Pilecki, że ma tu swoją ulicę, a szkoła samochodowa nosi jego imię? Zrobiła wiele dla zwykłych ludzi. Uwiera was historia - zarzucał Adam Bocheński (PiS). Odpowiedział mu Jarosław Rabenda (KO): - Nie uwiera mnie ani demokracja, ani Anna Walentynowicz, ale nie jest przyjęte, by instytucje kultury miały za patronów polityków. Można nadać imię Anny Walentynowicz szkole, a ulicę w Radomiu już ma. To tak, jakby Radomskiemu Centrum Sportu nadać imię Zbigniewa Wodeckiego. Nie narażajcie nas na śmieszność. Dajcie spokój! - apelował. Deskurowie - ród znamienity - Kamienicę w Radomiu wybudował Andrzej Deskur, mieszczanin. Walczył w Powstaniu Kościuszkowskim i w obronie Konstytucji 3 Maja, w kampanii napoleońskiej, był posłem na Sejm Królestwa Polskiego. Z rodziny Deskurów wywodzą się powstańcy styczniowi, zesłańcy na Sybir, uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej w 1920 roku, dostojnicy Kościoła, w tym Andrzej Maria Deskur, przyjaciel papieża Jana Pawła II - wymieniał Robert Utkowski (KO). Dostał od kolegów duże brawa, a do radnych PiS zwrócił się w takie słowa: Pokornie was proszę, rozważcie to. Utkowskiego wsparł Kazimierz Woźniak (niezależny). - Kim jesteśmy? Polakami, a zaraz potem radomianami. Czy to nas do czegoś zobowiązuje? Deskurowie to ród znamienity, który rozwijał to miasto. Czy mamy się czego wstydzić? - pytał. Prezydent Radosław Witkowski przypomniał, że odbudowa kamienicy Deskurów była fundamentalna jeśli chodzi o rewitalizację Miasta Kazimierzowskiego. - Potrzeba było impulsu, aby je ożywić. Obecne jednostki kultury nie są w stanie tego udźwignąć - mówił. Prezydent odniósł się także do ewentualnego patrona Instytutu. - Do 2015 roku mieliśmy w radzie w tej sprawie consensus, stworzyliśmy kodeks dobrych praktyk. Szanujemy wszystkich bohaterów, w tym Annę Walentynowicz, ale mamy coś wyjątkowego - ród Deskurów - podkreślał. Zapewniał, że uszanuje każdą decyzję rady, ale pytał, czy nadawanie imienia jest konieczne dzisiaj. Zaproponował, by zrobić to np. na uroczystej sesji z udziałem rodziny. Dariusz Wójcik przypomniał jeszcze, że jego środowisko polityczne nie popierało nadania honorowego obywatelstwa Józefowi Grzecznarowskiemu, a mimo to dwukrotny prezydent Radomia dostąpił tego zaszczytu. - Nie mamy nic do Deskurów. Co ich łączy z Anną Walentynowicz? Walka o wolność - odpowiedział sam sobie. Kamienica będzie stać pusta? Po przerwie w dyskusji, o którą poprosili radni PiS, w imieniu klubu Wójcik poprosił prezydenta o zdjęcie projektu uchwały z porządku obrad. - W czasie między sesjami chcemy rozmawiać o sytuacji pracowników placówek kultury - uzasadniał. - Czegoś nie rozumiem. Rozmawiamy o patronie, a pan przychodzi i mówi o finansowaniu placówek kultury. Nie widzę związku - przyznał Witkowski. Przypomniał, że w połowie czerwca Kamienica Deskurów będzie gotowa i jeśli nie będzie miała gospodarza, będzie stała pusta. - Odkładanie decyzji na kolejne 30 dni to zmarnowanie czasu - przekonywał. Zaproponował, by do rozmów o tym, jak ma wyglądać życie kulturalne w obrębie Miasta Kazimierzowskiego przystąpić już w przyszłym tygodniu. Bożena Dobrzyńska

Radni PiS: Niech Instytut Miejski nosi imię Anny Walentynowicz

redakcja — Thu, 27 Feb 2020 12:01:01 +0000

Przypomnijmy: radni PiS byli dotychczas przeciwni tworzeniu Instytutu Miejskiego. Na sesji w listopadzie 2019 roku, podczas której prezydent przedstawił projekt uchwały powołującej Instytut, szef klubu radnych PiS Dariusz Wójcik przekonywał: Istniejące w Radomiu instytucje walczą o życie, pracownicy zarabiają bardzo mało. Czy nie lepiej by było, bu ten Instytut funkcjonował w ramach np. Resursy, do czasu aż budżet miasta odbije się od dna? Z kolei przedstawiciele magistratu zwracali uwagę, że być może - jeśli Instytut nie powstanie - miasto będzie musiało zwracać dofinansowanie, jakie dostało na rewitalizację. To 20 mln zł. Teraz projekt uchwały w sprawie utworzenia Instytutu Miejskiego wraca na sesję. Obradująca wczoraj komisja kultury pozytywnie zaopiniowała powstanie instytucji, ale... - Dariusz Wójcik, przewodniczący klubu radnych PiS zaproponował zmianę nazwy: ma nie być w niej słów "kamienica Deskurów", tylko imię i nazwisko patronki. Ma nią być Anna Walentynowicz - mówi dyrektor wydziału kultury urzędu miejskiego Sebastian Równy. Nie ukrywa, że nie rozumie tej zmiany, ale wyboru patronki nie chce komentować. Za zmianą byli radni PiS (4 głosy), przeciw Koalicji Obywatelskiej (3 głosy). W budżecie Radomia na ten rok zapisane są pieniądze na tworzenie i funkcjonowanie Instytutu. - To 170 tys. zł głównie na pensje pracowników oraz 300 tys. zł na zakup wyposażenia i rozpoczęcie prac nad scenariuszem wystawy - wymienia Równy. Radni zajmą się sprawą tworzenia Instytutu Miejskiego na najbliższej sesji 3 marca. Kamienica Deskurów ma być gotowa po gruntownej rewitalizacji w połowie roku. bdb

Sąd o próbie otrucia Walentynowicz. Esbecy niewinni, bo przygotowanie przestępstwa nim nie jest

redakcja — Tue, 11 Jul 2017 14:12:01 +0000

Sąd uniewinnił oskarżonych

Oskarżeni to Tadeusz G. i Marek K. z jednostek Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zajmujących się zwalczaniem opozycji oraz Wiesław S. z wydziału o podobnym charakterze z Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Radomiu. Prokurator z IPN postawił im dwa zarzuty: przekroczenia uprawnień jako funkcjonariuszy państwowych i narażenie Walentynowicz - poprzez podanie jej leku o nazwie furosemidum - na niebezpieczeństwo utraty zdrowia i życia, oraz działania w zorganizowanej grupie przestępczej w celu popełnienia przestępstwa, co zostało potraktowane przez prokuraturę jako zbrodnia komunistyczna przeciwko ludzkości. Kombinacja operacyjna Z aktu oskarżenia wynikało, że trzej byli funkcjonariusze SB dopuścili się przestępstwa polegającego na tym, że w okresie między 19 a 21 października 1981 roku, będąc funkcjonariuszami państwa komunistycznego, w Radomiu działając wspólnie i w porozumieniu przekroczyli uprawnienia służbowe, w ten sposób, że wbrew ciążącemu na nich z mocy przepisów prawa obowiązkowi, w tym zakazującym tajnym współpracownikom zadań polegających na udziale w czynach stanowiących przestępstwa, wzięli udział w opracowaniu i wdrożeniu kombinacji operacyjnej, zmierzającej bezpośrednio do podstępnego podania działaczce NSZZ Solidarność Annie Walentynowicz środka farmakologicznego o nazwie furosemidum. Mieli to uczynić za pośrednictwem tajnego współpracownika posługującego się pseudonimem „Karol”. Jak podkreślał podczas procesu prokurator Marcin Rębacz, celem esbeków było co najmniej ograniczenie możliwości poruszania się przez Walentynowicz , by tym samym nie mogła spotykać się z załogami w zakładach pracy. W ten sposób usiłowali też narazić Walentynowicz na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu albo utraty życia. Zamiaru tego oskarżeni nie osiągnęli, ponieważ działaczka Solidarności wyjechała z Radomia wcześniej. Podczas dzisiejszej rozprawy prokurator żądał dla oskarżonych kary po 2 lata i 6 miesięcy pozbawienia wolności za czyn pierwszy wynikający z oskarżenia oraz tyle samo za czyn drugi oraz łącznej kary trzech lat pozbawienia wolności. Sąd: sam zamiar nie może być karany Sąd Okręgowy nie podzielił argumentacji prokuratora i uznał oskarżonych za niewinnych. - Zachowanie oskarżonych nie przeszło w fazę usiłowania podania tego środka farmakologicznego, było tylko przygotowaniem do przestępstwa, a to nie jest karalne i sądowi nie pozostało nic innego jak uniewinnić oskarżonych. Ich działania nie można uznać za usiłowanie popełnienia przestępstwa. Ponieważ oskarżeni nie popełnili przestępstwa zarzucanego im w punkcie pierwszym, automatycznie odpada druga kwalifikacja czynu - mówił w krótkim uzasadnieniu wyroku przewodniczący składu sędziowskiego Jerzy Kosiela. Syn Anny Walentynowicz, który był w czasie procesu oskarżycielem posiłkowym, zapewniał po ogłoszeniu wyroku, że respektuje decyzję sądu. - Jednak Brunona K., który miał zamiar wysadzić Sejm, a tego nie dokonał, sąd skazał. Być może chodziło w tym przypadku o akt terrorystyczny - mówił Janusz Walentynowicz. Przyznał, że jest zły. - Nie na sąd, bo zgodnie z przepisami nie mógł on postąpić inaczej, ale na konstrukcję przepisów prawnych, które można interpretować na miliony sposobów. To jest masakra w naszym systemie - tłumaczył. Jego zdaniem "należałoby coś z tym zrobić". Tadeusz G. przyznał z kolei, że czuje ulgę, że trwające od dziewięciu lat procesy (wcześniej Sąd Okręgowy w Radomiu umorzył już sprawę, ale trafiła do Sądu Apelacyjnego w Lublinie i nakazał on ponowne rozpatrzenie jej w SO w Radomiu) dobiegły końca. - Koszty prowadzenia tej sprawy są ogromne, ona w ogóle nie powinna być rozpatrywana - komentował. Anna Walentynowicz zginęła w 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Wyrok nie jest prawomocny. Bożena Dobrzyńska

Wyszkowski w sądzie o Annie Walentynowicz: Służba Bezpieczeństwa chciała ją uspokoić

redakcja — Wed, 16 Nov 2016 15:08:26 +0000

Krzysztof Wyszkowski

Wyszkowski został powołany na świadka przez prokuratora Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie, który oskarżył Tadeusza G., Marka K. i Wiesława Sz., trzech byłych oficerów SB o to, że w październiku 1981 roku uczestniczyli w opracowaniu tzw. kombinacji operacyjnej. Mieli oni za pośrednictwem tajnego współpracownika o pseudonimie „Karol” podać Annie Walentynowicz środek farmakologiczny o nazwie furosemidum. Jednak przebywająca wówczas w Radomiu działaczka Solidarności, która uczestniczyła w spotkaniach z załogami fabryk, wyjechała wcześniej niż pierwotnie planowała. Podczas dzisiejszej rozprawy sąd pytał Wyszkowskiego o znajomość z Walentynowicz, o ich kontakty, ale przede wszystkim skupił się na październiku 1981 roku, kiedy to miało dojść do próby jej otrucia. - Wiem, że dużo jeździła po Polsce i opowiadała potem o prześladowaniach. Na pewno też kilka razy była w Radomiu. Mówiła, że ma tutaj przyjaciółkę, do której ma ogromne zaufanie, u której może się zjawić o każdej porze dnia i nocy. Anna była w tak dobroduszny sposób nawet naiwna. Opowiadała i, że w Radomiu zorganizowano przeciwko niej kombinację operacyjną, w która była zamieszana ta rzekoma przyjaciółka, nad czym Anna niezwykle bolała - zeznawał Wyszkowski. Nie pamięta jednak ani imienia, ani nazwiska tej kobiety. - Anna była niezwykle aktywna. Była niezłomna. Wychodziła z więzienia i natychmiast jechała w Polskę nie zważając na represje - zeznawał świadek odpowiadając na pytanie, czy Walentynowicz pełniła jakąś funkcję w związku. - Ale miała ogromny autorytet, w całej Polsce ją uwielbiano, przecież to od niej zaczął się strajk w stoczni w 1980 roku. To ona doprowadziła do postawienia pomnika poległym stoczniowcom - przypomniał Wyszkowski. Jednocześnie nie zaprzeczył, że Anna Walentynowicz była skonfliktowana z Lechem Wałęsą. - Ale to był margines. Nie wyobrażam sobie, by Wałęsa zlecił represjonowanie kobiety, która była matka chrzestną jego córki - twierdził. Świadek przekonywał zarazem, że wprawdzie nie zna szczegółów związanych z próbą zaszkodzenia Walentynowicz podczas jej pobytu w Radomiu, ale opowiadał, że sam był poddawany podobnym praktykom. - Podano mi w niewielkiej dawce pavulon. Potem od esbeka dowiedziałem się, że środek ten był stosowany, by "przysposobić" człowieka do rozmowy. O takich przypadkach opowiadała mi także Joanna Gwiazda, bo te medykamenty sprawiały, że albo kros był nadmierni rozluźniony, albo rozweselony - wyjaśniał Wyszkowski. Jego zdaniem w SB panowało przekonanie, że Annę Walentynowicz "trzeba uspokoić". Anna Walentynowicz zginęła w 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Sąd nie przesłuchał kolejnych świadków: jeden z marł, drugi jest za granicą. Sąd zdecydował, że ten drugi złoży wyjaśnienia w konsulacie polskim Francji. Proces, który się toczy przed radomskim sądem prawie od drugiej polowy grudnia 2015 roku, został odroczony bezterminowo. Bożena Dobrzyńska

Esbek na procesie w sprawie otrucia Anny Walentynowicz: to śmieszne

redakcja — Thu, 18 Feb 2016 13:13:26 +0000

Dzisiaj Sąd Okręgowy, przed którym toczy się proces, miał przesłuchać czworo świadków, ale stawił się tylko jeden. Nie przyjechał m.in. Andrzej Gwiazda, były działacz Solidarności; mailowo poprosił o to, by ze względu na wiek i stan zdrowia sąd przesłuchał go w Gdańsku. - Gdy byłem przesłuchiwany w Warszawie w IPN-ie to powiedziałem, że to śmieszne. Zasugerowano mi tam, że jakiś profesor powiedział, że to jest śmiertelne. Przez 16 lat sam zażywałem ten specyfik i to kilka, kilkanaście razy dziennie. I żyję - mówił w sądzie 68-letni Lucjan K. Świadek zapewniał, iż nie wiedział nic na temat tego, jakoby wobec Walentynowicz stosowano jakąkolwiek "kombinację operacyjną". Twierdził również, że wydziale w którym pracował z jednym z oskarżonych, nie było na wyposażeniu żadnych farmaceutyków, które mogłyby być użyte w celach służbowych.

Przypomnijmy: pion śledczy Instytutu Pamięci Narodowej w Warszawie oskarżył Tadeusza G., Marka K. i Wiesława Sz., trzech byłych oficerów SB o to, że w październiku 1981 roku uczestniczyli w opracowaniu tzw. kombinacji operacyjnej: mieli za pośrednictwem tajnego współpracownika o pseudonimie "Karol" podać Annie Walentynowicz środek farmakologiczny o nazwie furosemidum. Jednak przebywająca wówczas w Radomiu działaczka "Solidarności" wyjechała wcześniej niż pierwotnie planowała.

Sprawa była już raz rozpatrywana w radomskim sądzie w 2010 roku i wtedy została umorzona. We wrześniu 2011 roku Sąd Apelacyjny w Lublinie uchylił to postanowienie i nakazał ponowne rozpoznanie sprawy przez radomski sąd.

Kolejna rozprawa odbędzie się 4 marca.

bdb

Proces w sprawie próby otrucia Anny Walentynowicz. Esebcy nic nie pamiętają

redakcja — Fri, 18 Dec 2015 13:51:39 +0000

Oskarżeni to Tadeusz G. i Marek K. z jednostek Ministerstwa Spraw Wewnętrznych zajmujących się zwalczaniem opozycji oraz Wiesław S. z wydziału o podobnym charakterze z Komendy Wojewódzkiej Milicji Obywatelskiej w Radomiu. Prokuratorzy z Instytutu Pamięci Narodowej zarzucają im popełnienie dwóch przestępstw zbrodni komunistycznej stanowiących jednocześnie zbrodnię przeciwko ludzkości. Kombinacja operacyjna Dzisiaj prokurator Marcin Rębacz z IPN przestawił w sądzie akt oskarżenia. Wynika z niego, że trzej byli funkcjonariusze SB dopuścili się przestępstwa polegającego na tym, że w okresie między 19 a 21 października 1981 r., będąc funkcjonariuszami państwa komunistycznego, w Radomiu działając wspólnie i w porozumieniu przekroczyli uprawnienia służbowe, w ten sposób, że wbrew ciążącemu na nich z mocy przepisów prawa obowiązkowi, w tym zakazującym tajnym współpracownikom zadań polegających na udziale w czynach stanowiących przestępstwa, wzięli udział w opracowaniu i wdrożeniu kombinacji operacyjnej, zmierzającej bezpośrednio do podstępnego podania działaczce NSZZ „Solidarność” Annie Walentynowicz środka farmakologicznego o nazwie furosemidum za pośrednictwem tajnego współpracownika posługującego się pseudonimem „Karol”. Jak podkreślał prokurator Rębacz, celem esbeków było co najmniej ograniczenie możliwości poruszania się przez Walentynowicz i uniemożliwienia jej odbywania spotkań z załogami zakładów pracy. W ten sposób działali oni na szkodę interesu prywatnego Anny Walentynowicz, usiłując narazić ją na bezpośrednie niebezpieczeństwo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu albo utraty życia. Zdaniem śledczych IPN jednorazowe podanie określonej ilości tego środka farmakologicznego mogło spowodować objawy zatrucia wywołane odwodnieniem i zaburzeniami elektrolitowymi przejawiające się spadkiem ciśnienia krwi prowadzącym do zapaści oraz zaburzeniami rytmu serca i osłabienie mięśni, zaś większej dawki nawet śmierć. Zamiaru tego oskarżeni nie osiągnęli, ponieważ działaczka Solidarności wyjechała z Radomia wcześniej. Ponadto - według aktu oskarżenia - funkcjonariusze SB "sprzeniewierzyli się ustawowemu obowiązkowi troski o życie i zdrowie obywateli, co stanowiło zbrodnię komunistyczną w formie stosowania represji wobec jednostki oraz zbrodnię przeciwko ludzkości w postaci poważnego prześladowania osoby z powodu przynależności do określonej grupy politycznej". Nękające działania przestępcze Drugi zarzut dotyczy przestępstwa polegającego na tym, że w tym samym okresie co poprzednio, Tadeusz G., Marek K. i Wiesław S. będąc funkcjonariuszami państwa komunistycznego wzięli udział w związku mającym na celu popełnienie przestępstwa na szkodę działaczki opozycji antykomunistycznej, gdzie za wiedzą i zgodą kierownictwa przygotowano i zrealizowano nękające działania przestępcze wobec osób zaangażowanych w działalność antykomunistyczną, a następnie składano raporty z ich wykonania. Oskarżeni mieli w ten sposób podjąć - przedstawione w pierwszym zarzucie "bezprawne czynności o charakterze przestępczym wobec aktywistki NSZZ „Solidarność” Anny Walentynowicz dopuszczając się zbrodni komunistycznej w postaci represji wobec jednostki i zbrodni przeciwko ludzkości w postaci poważnego prześladowania osoby z powodu przynależności do określonej grupy politycznej. Oskarżeni nie przyznają się do winy. Byli, nie wiedzą i nie pamiętają Sąd wysłuchał wyjaśnień Tadeusza G, i Marka. K , a następnie Wiesława W., ale w przypadku tego ostatniego przychylił się do wniosku obrony, by wyłączyć w tej części jawność procesu. Jak przekonywał obrońca Wiesław W., chce on złożyć dodatkowe wyjaśnienia, które mogą - ujawnione publicznie - naruszyć dobro świadka. Tadeusz G. potwierdził, że w październiku 1981 roku był w Radomiu, ale nie brał udziału w żadnym spotkaniu z udziałem tajnego współpracownika "Karola" (TWK). - Ja tylko opisywałem to spotkanie, sporządziłem sprawozdanie z wyjazdu do Radomia. Nie wiem kto przygotowywał spotkanie (chodzi o spotkanie Walentynowicz w mieszkaniu, gdzie miało dojść do próby otrucia) - zapewniał oskarżony, chociaż przyznał, że wiedział, iż jedzie do Radomia, bo ma tam być Anna Walentynowicz.- Naszym zadaniem było rozpoznanie sytuacji, po co ona przyjeżdża do Radomia i przekazanie informacji przełożonym, anie otrucie - wyjaśniał. Nie umiał odpowiedzieć na pytanie, dlaczego w raporcie znalazło się określenie o "neutralizacji" Walentynowicz. Tadeusz G. przekonywał też, że wcześniej nawet nie znał Wiesława S. przyznał, że jest autorem większości stwierdzeń zawartych w raporcie, ale był tylko tą osoba, która notatkę spisywała na maszynie. Sąd dociekał, jakie zdanie mieli do wykonania esbecy w Radomiu. - Uzyskaliśmy informacje od naszych przełożonych, że wydział III KW MO w Radomiu ma zamiar kontrolować pobyt Anny Walentynowicz - mówił oskarżony. Potwierdził, że złożył podpis pod sprawozdaniem, natomiast nie podrobił podpisu Marka K. (ten twierdzi, że to nie jego podpis). Zapewniał, że niczego "nie inspirował", i nie brał udziału w żadnej "kombinacji operacyjnej". Przypomniał, że generalnie SB szukała informacji o przeciwnikach politycznych, stopniu ich szkodliwości, zwłaszcza w kontekście ewentualnego naruszania prawa. Jego zdaniem szkodzenie tym, którzy byli zaangażowany w wewnętrzny konflikt w Solidarności (chodzi o konflikt miedzy Walentynowicz a Lechem Wałęsą - przyp. B.D.) nie miało sensu. Marek K. praktycznie przy każdym pytaniu formułowanym przez sąd zasłaniał się brakiem pamięci. Twierdził, że nawet nie wie, po co do Radomia przyjechał, skoro wcześniej pracował w innym departamencie zajmującym się inwigilacją dyplomatów, zwłaszcza państw NATO. - Mój przyjazd do Radomia był bezcelowy, nie dostałem żadnego zadania od przełożonych, nic nie wiem o "kombinacji operacyjnej" - wyliczał. Potwierdził jedynie, iż wiedział, że jego pobyt w Radomiu wiąże się z przyjazdem do miasta Walentynowicz, ale nie planował żadnych działań na jej szkodę. Bolesna sprawa dla matki Na procesie obecny był syn działaczki Solidarności Janusz Walentynowicz. - To była dla mojej mamy bardzo bolesna sprawa, ale nie bardzo chciała o tym rozmawiać, chociaż pierwsze informacje na ten temat pojawiły się już w latach 90. Bolało ją to tym bardziej, że w sprawę była zamieszana jej bliska współpracowniczka z działalności opozycyjnej - mówił dziennikarzom - mówił dziennikarzom Walentynowicz. Uważa, że trzeba sprawę wyjaśnić, a osoby odpowiedzialne powinny ponieść konsekwencje. Anna Walentynowicz zginęła w 2010 roku w katastrofie smoleńskiej. Bożena Dobrzyńska

Wielu kandydatów na patrona obwodnicy południowej

redakcja — Tue, 07 Apr 2015 12:13:32 +0000

Obwodnica została oddana do użytku, ale nawet jeszcze podczas budowy wysuwano propozycje jej nazwania, niektórzy sugerowali nawet, że każdy z jej etapów powinien mieć oddzielnego patrona. Do komisji kultury i promocji rady miejskiej, która opiniuje wnioski i zgłasza projekty uchwał w sprawie nadania nazw ulicom, placom i skwerom wpłynęło kilkanaście propozycji. - Najmniej kontrowersji budzą sugestie, by obwodnica nosiła imię np. Kazimierza Wielkiego, albo została nazwana aleją Piastów. Te propozycje Stowarzyszenia Radomskie Inwestycje nie mają bowiem żadnych konotacji politycznych, czy ideowych, choćby z tego powodu że dotyczą osób lub zdarzeń oddalonych historycznie - twierdzi przewodniczący komisji Jakub Kowalski. Radny Ryszard Fałek chce, by obwodnica miała za patronkę Anne Walentynowicz, działaczkę Solidarności, która zginęła w katastrofie smoleńskiej, posłanka Marzena Wróbel razem z Młodzieżą Wszechpolską wysunęła kandydaturę Żołnierzy Wyklętych, a środowiska związane z Platformą Obywatelską i dawną Unią Wolności - Jacka Kuronia. - Ostatnio dołączyła też propozycja Piłsudczyków, by obwodnice nazwać imieniem Marii i Lecha Kaczyńskich. Na przychylność radnych czeka też wniosek, by nowa trasa nosiła imię Macieja Glogiera, radomianina, prawnika i senatora I RP, znanego z dobroczynności działacza społecznego . Co z tym fantem zrobi teraz komisja? - Wszystkie te propozycje wyślę do wydziału geodezji urzędu miejskiego, który je zaopiniuje. Ale obawiam się, że nie zarekomenduje żadnej, dopuszczając do procedowania kilkanaście wariantów. Taki przypadek już mieliśmy; był wniosek, by jedną z ulic w strefie ekonomicznej nazwać - od nazwy ulokowanej tam firmy - ulicą Sortowniczą, ale nie zgodziły się na to inne znajdujące się przy niej zakłady. wydział geodezji rekomendował trzy nazwy, ale komisja nie wybrała żadnej z nich. I tym razem może być podobnie - mówi Kowalski. (bdb)