Zdjęcia z próby (fot. Bogdan Karczewski/Teatr Powszechny Radom)

„Jak zostałam wiedźmą” Doroty Masłowskiej, najgłośniejszej autorki młodego pokolenia,
to opowieść o bitwie dobra ze złem w coraz bardziej zwariowanym świecie mobilnych urządzeń, sztucznych pragnień. To baśń o walce, jaką toczymy przede wszystkim z samym sobą. W nieustannym pośpiechu, konsumpcyjnej pustce i w pogoni za karierą dorośli zaniedbują relacje z własnymi dziećmi, które coraz częściej funkcjonują w świecie gadżetów i wirtualnych emocji. Opowieść przepełniona jest dowcipem i napisana nowoczesnym językiem, który przemawia nie tylko do młodszej, ale również do tej starszej części widowni.

Co naprawdę jest ważne?

- To spektakl o relacjach, o tym, co tak naprawdę w życiu jest ważne. Masłowska bardzo fajnie zestawia takie pary rodzicielsko- dziecięce: Bogusia i jego mamę z dziewczynką, która w naszej opowieści jest jakby taką narratorką historii i która w pewnym momencie akcji, kiedy robi się naprawdę gorąco się do tej akcji włącza. To jest taka nasza diagnoza, jak rodzice funkcjonują, że są takimi obserwatorami, którzy gdzieś z ukrycia patrzą, którymi to dziecko podąża i są od tego, żeby w momencie, kiedy dzieje się źle pojawić się, zainterweniować - opowiada reżyser. Jak wyjaśnia, jedna z tych par, czyli właśnie Boguś z mamą, jest skupiona na wszystkim tym, co jest zewnętrzne, czyli na szeroko pojmowanej konsumpcji, na dobrach materialnych. - Natomiast zestawienie tych dwóch postaw skłania do refleksji - mówi Michał Derlatka.

Może też jestem wiedźmą

W spektaklu pojawiają się wieźmy. - To całe panopticum wiedźm, bo tak naprawdę każda z bohaterek w jakiś sposób tą wiedźmą jest. Mamy taką złą, która chce zjeść dziecko, mamy wiedźmę współczesną, czyli wspomniana mamę Bogusia, która zapatrzona w siebie i skupiona na sobie, zapomina o całym świecie. W ten sposób jakby rzucała czar na swoje dziecko. Jest też mama dziewczynki, która staje się , tytułową zresztą, wiedźmą. Czyli wyciąga z tej wiedźmowatości to, co najlepsze i wykorzystuje to do celów wzniosłych. Mamy zatem różne spojrzenia na to, kim tą wiedźmą jest. Może ktoś się zastanowi: czy ja też nie jestem wiedźmą? - stawia retoryczne pytanie reżyser.

W spektaklu grają: Katarzyna Dorosińska - Dziewczynka, Joanna Jędrejek - Wiedźma, Małgorzata Maślanka – Mama Bogusia, Iwona Pieniążek – Żuleria von Mocz, Joanna Zagórska – DJ, Mama, Alan Bochnak - Korneliusz, Przemysław Bosek - Boguś, Mateusz Kocięcki - Sęp II, Adam Majewski – Sęp I.

Partnerem wydarzenia jest Samorząd Województwa Mazowieckiego.

bdb