Kto dostanie Radomską Nagrodę Kulturalną? Kapituła podała nominacje

redakcja — Tue, 06 Jun 2017 14:02:11 +0000

Nagrodę za 2015 rok otrzymał Mieczysław Szewczuk

Robert Czesław Pióro to współinicjator Radomskiej Inicjatywy Oberkowej, która realizuje od jesieni 2014 potańcówki i warsztaty taneczne w Radomiu. W ubiegłym roku Radomska Inicjatywa Oberkowa zorganizowała I Festiwal „Zawieruchy Radomskie”. "Inicjatywy, którym lideruje Robert Czesław Pióro promują tradycje regionu związanego z naszym miastem. Przekonują, że region radomski należy do najciekawszych na muzycznej mapie Polski. Kandydat twórczo połączył problematykę merytoryczną imprezy z przestrzenią miejską Radomia. Zestawiając tradycyjną kulturę ludową z miejskością współczesnego Radomia stworzył nową, świeżą i autentyczną jakość oferty kulturalnej dla różnych grup odbiorców"' - uzasadnia swoją nominację kapituła nagrody. Spektakl "Władza" w reżyserii Andrzeja Bubienia - zdaniem kapituły - to produkcja na miarę wydarzenia ogólnopolskiego, największe wydarzenie roku 2016 w Radomiu; propozycja dla widza oczekującego oprócz rozrywki, poważnej rozmowy na istotne tematy. Interesująca przestrzeń teatralna, muzyka, kostiumy i role aktorskie. Połączenie dawnej perspektywy czasowej ze współczesnością w elementach muzyki czy strojów. Spektakl jest przedstawieniem pełnym, które dla widza ma to, co w teatrze najważniejsze: współcześnie brzmiący temat, wachlarz ekstremalnych uczuć i widowiskową oprawę. Iwona Skwarek, wokalistka jazzowa, pedagog MDK, wieloletnia jurorka w Ogólnopolskim Festiwalu Piosenki Majki Jeżowskiej „Rytm i Melodia” zasługuje na nominację, bowiem - według kapituły - "istnieje na różnych scenach, w różnych projektach muzycznych. Bardzo wyraźnie w życiorysie artystki rysuje się liderowanie formacji Chór Gospel Radom, działającej w strukturach MDK. Formacja obchodziła w 2016 roku 10-lecie swego istnienia. Dała się poznać jako środowisko artystyczne przyczyniające się do szerokiej promocji miasta Radomia zarówno dla jego mieszkańców (oprawa muzyczna imprez miejskich), jak i na zewnątrz (współpraca z uznanymi artystami sceny polskiej, zespołem IRA, Beatą Kozidrak, Anią Wyszkoni). W 2016 zespół Gospel Radom pod kierunkiem Iwony Skwarek wystąpił w koncercie „Radomski Czerwiec 76”, produkowanym i transmitowanym przez Telewizję Polską. Maciej Bałenkowski jest radomianinem, kompozytorem, absolwentem ZSM im. Oskara Kolberga w Radomiu w klasie fortepianu, trąbki i organów, laureatem i finalistą ponad 20 międzynarodowych i krajowych konkursów kompozytorskich. Obecnie studiuje na ostatnim roku w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu."Od 2015 swoje utwory konsultuje z maestro Krzysztofem Pendereckim, który zaprosił młodego kompozytora na lekcje. Maestro w wywiadzie dla gazety ogólnopolskiej mówił tak: "Wielka kariera stoi przed 23-letnim radomianinem Maciejem Bałenkowskim. To największy talent jaki przytrafił się polskiej muzyce w ciągu ostatnich 20 lat". W roku akademickim 2015/2016 Bałenkowski odbywał stypendium w Szwajcarii i Hiszpanii. Utwory Macieja Bałenkowskiego wykonywane były przez wiele orkiestr, zespołów i chórów w kraju i poza granicami. Mjr Łukasz Baranowski odpowiada za prowadzenie przez 42. Bazę Lotnictwa Szkolnego działalności kulturalno-oświatowej, która zyskała bardzo wysokie uznanie w ocenie Dowództwa Generalnego Rodzajów Sił Zbrojnych, co wpływa na umacnianie wzorowego wizerunku Radomia. jego zasługi to m.in. otwarcie zmodernizowanej sali tradycji 42. BLSz,; festyny dla społeczności lokalnej, np. „Dzień z mundurem”, konkursy czytelnicze dla żołnierzy oraz młodzieży szkolnej, kultywowanie pamięci o polskim wojsku, organizacja spotkań autorskich i koncertów, współpraca z Radomską Orkiestrą Wojskową. kat

„Władza” w radomskim teatrze to dyskusja o naszych czasach i problemach

redakcja — Sat, 19 Mar 2016 15:12:32 +0000

Ale "Władza" w reżyserii Andrzeja Bubienia to ani opowieść historyczna, ani kostiumowa, choć stroje (czasy Ludwika XIV to wszak rozkwit mody) odgrywają w niej duża rolę: świadczą o człowieku, który je nosi, wskazują na dostojeństwo, przepych królewskiego dworu. To opowieść na wskroś współczesna, pokazująca ludzkie żądze, chęć panowania nad innymi, podporządkowania sobie narodu, społeczeństwa, instytucji państwowych w taki sposób, że rzeczywiście wszyscy stają się nie tyle podwładnymi, co poddanymi. Ludwik XIV (Łukasz Stawowczyk) dzieli i rządzi. Jeszcze do niedawna Fuoquetowi, zaufanemu swojej matki (Izabela Brejtkop), który pożyczył jej sporą sumę pieniędzy, nie tylko nie powierza stanowiska pierwszego ministra (czego ten się spodziewał), ale chce go skrycie zamordować. - Jak to? Może chociaż sąd go skaże? - proponuje królewska rodzina. Król wprawdzie kazał aresztować swego oponenta na wielkiej publicznej imprezie, jednak potem się dziwi, że trybunał skazuje go nie na śmierć, a wygnanie. Na kolejne pytania "dlaczego", dotyczące m.in. rozwiązania parlamentu Paryża, ustanowienia siebie głównym prokuratorem Francji, Ludwik XIV odpowiada: "Bo mogę", "Bo tak chcę". Spektakl w "Powszechnym" jest zbudowany klarownie, czytelnie. Ma świetną oprawę scenograficzną, kostiumy stylistycznie nawiązujące do epoki, ale w których można by swobodnie wyjść na ulicę (a przynajmniej na wieczorową imprezę) dzisiaj, współbrzmiącą z akcją muzykę. I oryginalną choreografię, przypominającą niemal każdym ruchem sposób poruszania się wersalskich dworzan. Ma też wspaniałych aktorów, z których Jarosław Rabenda w roli Fouqueta - - zaryzykuję tę tezę - kradnie niemal całe widowisko swoim koleżankom i kolegom. Dzięki temu wszystkiego akcja biegnie wartko, nie ma ani chwili dłużyzn, o nudzie nie wspominając. Kolejna teza nie jest już ryzykowna: uważam, że spektaklem "Władza" radomski "Powszechny"świetnie opowiada o naszych, dzisiejszych problemach. I cieszę się bardzo, że dyrektor sceny Zbigniew Rybka, włączył teatr w publiczną debatę o sprawach ważnych dla Polaków. Że wreszcie - po wielu często dobrych, ale iście rozrywkowych pozycjach - ma w repertuarze spektakl, który zabiera głos w istotnych kwestiach. Skłania do myślenia. A może nie tylko? Z Wikipedii: "(Ludwik XIV) już w pierwszym roku swego panowania wydał 14 edyktów, zapoczątkowując szerokie i wszechstronne reformy we Francji. Obejmowały one prawodawstwo, finanse, gospodarkę, nowy podział administracyjny kraju, wojsko, porządki publiczne, podatki, cła i inne. Skodyfikowano prawo sądowe, opracowując tzw. wielkie ordonanse: postępowania cywilnego, karnego, prawa handlowego i marynarki. Dwa pierwsze złożyły się na tzw. Kodeks Ludwika XIV. Wszystkie miały na celu umocnienie potęgi i roli państwa oraz władzy absolutnej. Ludwik XIV chciał sam rządzić i decydować o wszystkim, co się działo w królestwie". (...) Ludwikowi XIV przypisuje się stwierdzenie "Państwo to ja". xxx Premierowe przedstawienie "Władzy" zakończyła owacja na stojąco, a potem aktorzy i pracownicy radomskiej sceny przyjmowali gratulacje z okazji przypadającego za tydzień Międzynarodowego Dnia Teatru. Prezydent Radosław Witkowski wręczył z tej okazji nagrody trojgu aktorom: Magdalenie Placek, Markowi Braunowi i Łukaszowi Mazurkowi. - Życzę wam, aby wasze spektakle były ważne i odważne, aby nas bawiły i zmuszały do refleksji. Abście mieli przychylność Melpomeny i niezliczoną liczbę widzów - mówił prezydent zwracając się do ludzi radomskiego teatru. Iwona Pieniążek i Jarosław Rabenda otrzymali z rąk wicewojewody mazowieckiego Artura Standowicza przyznane przez ministra kultury medale Gloria Artis. Bożena Dobrzyńska Zdjęcia Marian Strudziński

władza – Mój Radom

Kto dostanie Radomską Nagrodę Kulturalną? Kapituła podała nominacje

„Władza” w radomskim teatrze to dyskusja o naszych czasach i problemach