Wolski – Mój Radom

15 lat Ośrodka Interwencji Kryzysowej. Udowodnili, że są potrzebni

redakcja — Mon, 11 Apr 2016 12:36:57 +0000

Dziś OIK uroczyście świętował swoje urodziny. Przyszli na nie przyjaciele placówki, zarówno ci, którzy wspierali ją w czasach, gdy powstawała, jak i ci, którzy współpracują z nią dzisiaj. Przyszli parlamentarzyści, byli obecni prezydenci miasta, przedstawiciele sądu, policji, organizacji pozarządowych, dziennikarze. Wszystkim dziękował twórca i dyrektor ośrodka Włodzimierz Wolski. Wszyscy podkreślali, że działalność OIK nie byłaby możliwa bez jego zaangażowania i empatii. - Ośrodek odcisnął swoje piętno na Radomiu. Jego pracownicy pokazali, że poważne problemy można rozwiązywać w sposób kompetentny i profesjonalny i przede wszystkim nieść pomoc ludziom - mówił Radosław Witkowski wręczając szefowi OIK medal prezydenta, a dla wszystkich pracowników okolicznościowy grawer. Oryginalny prezent - kolorowa parasolkę z uszkami - wręczyła dyrektorowi Wolskiemu Janina Marta Dłuska, która od lat wspiera podopiecznych ośrodka i Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, które je prowadzi. - To symbol, bo ośrodek jest takim parasolem, dla wszystkich którzy korzystają z jego pomocy. Przychodzą do niego ludzie, którzy są na krawędzi rozpaczy, a nawet życia. przychodzą z miejsc, gdzie słychać krzyk zranionej z rozpaczy matki, gdzie panuje niemoc, samotność, obojętność. A ośrodek daje specjalistyczna pomoc i empatię ludzi - podkreśla radomska poetka i działaczka społeczna. Same też daje wiele od siebie: także pomoc materialną, świąteczne paczki, a nawet zaproszenia dla dzieci na swoja działkę. - Nie wyobrażam sobie, że można przejść obojętnie wobec tych dzieci - zapewnia Janina Marta Dłuska. - Każdy kto dzisiaj jest z nami dzisiaj ma swoja cząstkę pracy na rzecz ośrodka, a suma naszych działań jest to, że udało się pomoc ponad 20 tysiącom ludzi w różnych sytuacjach życiowych. To jest więc dzień spotkania przyjaciół. Cieszę się, że są z nami nasi pierwsi podopieczni, którzy przyszli do nas kiedy było bardzo ciężko, a teraz żyją normalnie. I to jest właśnie bardzo budujące. To że jesteśmy potrzebni - uważa Włodzimierz Wolski. Przypomina, że ośrodek najczęściej interweniował w sprawach związanych z przemocą, w tym współistniejących z nią zjawiskami: alkoholizmu, zaniedbania dzieci, braku komunikacji w rodzinie. 15 lat temu mieszkanką OIK - wraz z czworgiem dzieci - była Agnieszka Rek. - Przyjaciele, rodzina nie byli w stanie mi pomóc. Nie wiem jak by wyglądało dzisiaj życie moje i moich dzieci, gdyby nie pobyt w tym ośrodku. Spotkałam się w nim z ogromnym wsparciem: psychologicznym, prawnym. Czułam się tam po prostu bezpiecznie i jestem niezmiernie wdzięczna pracownikom, dyrektorowi za pomoc i empatię. To dobrze, że istnieje taki ośrodek i pomaga osobom w posobnej do mojej sytuacji życiowej - opowiada dziś uśmiechnięta. Bożena Dobrzyńska Zdjęcia Marian Strudziński

Procedury Niebieskiej Karty. Aby szybciej dotrzeć z pomocą

redakcja — Tue, 23 Feb 2016 06:00:25 +0000

Włodzimierz Wolski zajmuje się problematyką przemocy w rodzinie

W 2015 roku instytucje do tego zobowiązane założyły w Radomiu 523 Niebieskie Karty. Każdym przypadkiem musiały zajmować się tzw. grupy robocze, w skład których wchodzi dzielnicowy, pracownik socjalny, psycholog, a jeśli istnieje taka potrzeba także przedstawiciel komisji antyalkoholowej i pedagog szkolny. W ubiegłym roku grypy robocze odbyły 1863 posiedzenia. - Procedura Niebieskiej Karty powinna zostać uruchomiona jak najszybciej jak to możliwe, bo każdy tydzień zwłoki może przynieść tragiczne konsekwencje. Tymczasem ze względu na dużą ilość założonych Niebieskich Kart uruchomienie tej procedury przedłużało się nawet do miesiąca. Stąd decyzja o utworzeniu od 1 lutego nowego zespołu - tłumaczy Włodzimierz Wolski, przewodniczący zespołu interdyscyplinarnego zajmującego się przemocą. Jak podkreśla Wolski, nadal będą funkcjonowały stałe grupy robocze, w skład których będą wchodzili pracownik socjalny, psycholog, dzielnicowy, członek Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, przedstawiciel oświaty, służby zdrowia, kuratorzy sądowi oraz przedstawiciele innych instytucji, specjaliści w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie. osobami dotkniętymi przemocą. Obecnie w Radomiu pracują 174 grupy robocze. Włodzimierz Wolski zwraca uwagę na kolejne kwestie związane Niebieską Kartą. - Coraz więcej przypadków dotyczy przemocy wobec dzieci, często ta procedura bywa wykorzystywana przez rozwodzących się małżonków, jest formą odgrywania się jednej osoby na drugiej - podkreśla nasz rozmówca. Siedzibą zespołu ds. przeciwdziałania przemocy jest budynek MOPS przy ul. Grabowej 17 . Bożena Dobrzyńska

15 lat Ośrodka Interwencji Kryzysowej. Przemoc zmienia formy

redakcja — Mon, 01 Feb 2016 05:00:00 +0000

Włodzimierz Wolski

- Boi się pan? Nie. To znaczy, boję się żony, pana Boga. A żony najbardziej. -Ale ostatnio wydarzyło się sporo takich rzeczy, po których można by się zacząć bać... Pod moim adresem wielokrotnie padały różne groźby. Ale tylko dwa razy w ciągu 15 lat istnienia ośrodka, składałem zawiadomienia do prokuratury o tzw. groźby karalne. Wtedy jednak bardziej bałem się o swoją rodzinę niż o siebie. Ja już miałem przebijane opony w samochodzie, miałem wybite szyby, napisy. Byłem wielokrotnie nagrywany. Teraz natomiast jestem atakowany w internecie; nawet mi stronę specjalną założono na Facebooku, a która nazywa się "Włodzimierz Wolski (postać fikcyjna), gówno widziałeś i gówno wiesz"... Ale na mnie to w ogóle nie działa (śmiech). Moja praca wiąże się z pewnym ryzykiem, bo chcąc pomóc ofierze przemocy, trzeba podjąć pewne działania prawne, żeby opanować sprawcę. Czasami jest to zawiadomienie do prokuratury, czasami jest to pismo wnioskujące o przyspieszenie pewnych spraw, czy o zastosowanie określonego środka, czy zabezpieczenie kobiety tutaj, w ośrodku. Nie da się inaczej. - Ale skala tych gróźb, jest coraz większa i bardziej intensywna. Bo choćby ten hejt w internecie.... ostatnio sprawa związana z porwaniem Fabianka. Na początku mnie to bardzo denerwowało. Przezywałem, całe noce nie spałem. Bo myślałem tak: przychodzą ludzie, ty się angażujesz, chcesz im pomóc, słuchasz stron. A oni cię bezczelnie nagrywają na przykład przy użyciu ukrytego sprzętu; choć ja raczej ważę słowa. Potem z tymi zmontowanymi nagraniami lecą do prokuratury, że im groziłeś. Metody postępowania ludzi w ostrych konfliktach są nieprzewidywalne. Powiem tak: życie nauczyło mnie tego, że ten kto chce zrobić krzywdę, to o tym nie mówi, tylko tę krzywdę robi. Dlatego nie boję się tych wszystkich, co straszą, co mi grożą, co wypisują na mój temat paszkwile w internecie. - Czyli przyzna pan, że nazwanie przez pana stowarzyszenia Dzielny Tata, stojącym za porwaniem Fabiana, prowokuje takie zachowania? Jak powiedział klasyk, nie można nazwać szamba perfumerią. Nie może być np. tak, że istnieje organizacja, która wydaje instrukcję, jak łamać w Polsce prawo, jak porywać dzieci. Ci ludzie działają pod płaszczykiem organizacji o nazwie "Dzielny Tata". Jeśli występuje brutalne porwanie dziecka i w tym porwaniu bezpośrednio uczestniczą czterej członkowie tej organizacji, no więc jak ją nazwać? Jest to grupa o charakterze przestępczym i to zorganizowanej przestępczości. - Ale ona działa legalnie. Tak, bo mamy takie państwo. Mało tego, oni mają dobry system informatyczny, oni potrafią dokonywać cyberataków. I boleję nad tym, że w naszym państwie coś takiego jest możliwe. W każdym innym byłoby to nie do pomyślenia, żeby organizacja działająca non profit namawiała do łamania prawa. I ona sama łamie to prawo. Duża część członków spośród tej organizacji ma zarzuty prokuratorskie z reguły związane z przemocą. Ta organizacja korzystając z prawa do informacji publicznej potrafi wysłać kilkadziesiąt zapytań i potrafi zdezorganizować jej pracę. My na szczęście jako jednostka niepubliczna - gdy ośrodek stał się obiektem ataków - odpowiadamy tylko na te pytania, na które mamy obowiązek udzielenia informacji. Dotyczą one środków publicznych, które mamy na działalność i ich wykorzystania. Ale oni idą dalej: domagają się np. nazwisk psychologów wydających opinie. No, niestety Krajowy Rejestr Sądowy rejestrujący te organizacje, nie kontroluje ich. Nie robią tego także samorządy, na terenie których działają. Ja się nie spotkałem z sytuacją, by organizacja, która ma wpis do KRS, została - na skutek działalności niezgodnej z prawem - z niego wykreślona. - Mam wrażenie, że trochę bagatelizuje pan te ataki na siebie ze strony Dzielnego Taty. Te cyberataki, to wysyłanie zapytań, są pikusiem w porównaniu z tym co się tu działo w roku 2001, 2002. Dwa razy mieliśmy sygnały o podłożeniu bomby, było strzelanie z wiatrówki, wybijanie szyb, odcinanie prądu. - A wszystko dlatego, że schronienie w ośrodku dostawały pokrzywdzone kobiety. Tak, te które były ofiarami przemocy. Sprawca traci wtedy kontakt z ofiarą i nie może jej już kontrolować, a ona przestaje się go bać. Ale to on, nie mając już wpływu na nią, zaczyna się bać i reaguje agresją. I chcąc "wykurzyć" ją stąd, stosował takie metody. Co w dzisiejszych czasach jest nie do pomyślenia. - Co się zmieniło? W 2005 roku weszła ustawa o przeciwdziałaniu przemocy, znowelizowana w 2010. Więc jeśli chodzi o prawo, to mamy w Europie jedno z bardziej surowych. Obowiązuje przepis, że jeśli interweniująca policja stwierdzi, że ofiara przemocy czuje się zagrożona, że sprawca może ponownie dokonać ataku, to ma prawo zatrzymać sprawcę i w ciągu 24 godzin wystąpić do prokuratora o nakaz opuszczenia mieszkania. I to jest najbardziej skuteczna forma, ponieważ powoduje, że sprawca musi opuścić mieszkanie. Kiedy zapyta prokuratora, gdzie ma się podziać, ten wskazuje najbliższą noclegownię. A jeśli nie wykona tego nakazu, najpierw na trzy miesiące, to grozi mu sankcja do lat trzech. O następne trzy miesiące może przedłużyć sąd. Jest możliwa także eksmisja z powodu stosowania przemocy i nieprzestrzegania norm społecznych. Co ważne, na wydanie tego rozstrzygnięcia i wydanie postanowienia sąd ma miesiąc, nie rok albo dłużej, jak to było wcześniej. Zabezpieczenie prawne jest więc bardzo mocne, ale na początku to prawo nie było dobrze stosowane. Teraz, gdy jest lepsza edukacja, gdy dziennikarze głośno o tym mówią, jest znacznie lepiej. Powiem tak: ja zawsze marzyłem - gdy dziennikarz mnie pytał o czym marzę - aby był pusty hostel. I dzisiaj (w momencie, gdy rozmawiamy - przyp. autorka) - on jest pusty. Nie ma w nim żadnej kobiety. - Czy to znaczy, że problem zanika, czy tylko zmienia się charakter tej przemocy? Zmienia się charakter. Owszem przychodzą do nas kobiety na dobę, dwie, trzy, do czasu uruchomienia procedury. Teraz formy przemocy są nieco inne. Ponieważ ta fizyczna jest pod baczną obserwacją i policji, i prokuratorów, i mamy procedurę Niebieskiej Karty, za każde pobicie są duże konsekwencje, sprawcy zmienili metodę. Stosują przemoc psychiczną głównie, ale także ekonomiczną i cyberprzemoc. - Jakieś przykłady? Gdy "głowa" rodziny pracuje i utrzymuje ją, gdy ta rodzina często mieszka u jego rodziców albo w mieszkaniu, które stanowi jego wyłączną własność, kobieta jest ekonomicznie zależna od męża. Sprawca tę ekonomiczną zależność wykorzystuje. Czasami w bardzo drastyczny sposób; najdziwniejszy z jakim miałem do czynienia w ubiegłym roku, to zamknięcie lodówki na kłódkę. - Do tego należy też wydzielanie pieniędzy, stała kontrola zakupów. Mówienie, że wydaje się na niepotrzebne rzeczy? I grożenie, że nie dam nic, że będziesz pod mostem mieszkać. Taką przemoc trudno zdiagnozować, a co gorsze nie ma takiego określenia w ustawie. Ono ma dopiero wejść. Określeniem "przemoc ekonomiczna" operujemy więc potocznie, możemy dołączyć ją do psychicznej. W przepisach nie ma też definicji cyberprzemocy. W takich przypadkach stosuje się zapisy o stalkingu, ale i te postępowania toczą się bardzo długo, często są umarzane. Wprawdzie wiele się tu już zmienia, ale nadal najważniejszym dowodem w sprawach o przemoc dla organów ścigania jest pobicie, a inne sytuacje są kompletnie marginalizowane. A przemoc psychiczna, ekonomiczna częściej boli bardziej. Bywa powodem zaburzeń psychicznych i prób samobójczych. I depresji, bo żyje się pod ciągłą presją. Natomiast u nas się utarło, że przemoc, to bicie. Sprawcy zmieniają jednak metody. I ja się ogromnie cieszę, że przemocy fizycznej jest coraz mniej, bo tych spraw w ośrodku było bardzo dużo. Nie ma już takich drastycznych przypadków jak uduszenie dziecka sznurówką, tresowanie rodziny przez ojca przy pomocy wyszkolonego rotweilera. Poza tym ludzie przychodzą z każdą rzeczą, nie ma bariery wstydu, kobieta potrafi przyznać, że trafiła na łobuza. Na szczęście młode osoby na początku swojego związku, kiedy nie mogą się dogadać z mężem czy partnerem, przychodzą do nas. Proszą o pomoc, potrafią wyrażać swoje emocje, nie boją się zeznawać. Jest jeszcze jeden ważny problem: każdy powiat powinien zapewnić pomoc swoim podopiecznym w ośrodku interwencji kryzysowej, jeśli jest taka potrzeba. Niestety w gminach dawnego województwa radomskiego nie ma takiej placówki. I właśnie to mi spędza sen z powiek, że tamtejsi mieszkańcy po godzinie 16, kiedy kończą pracę GOPS-y, nie mogą liczyć na pomoc. Tam, jeśli po 16 zdarzy się nieszczęście, zostanie pobita kobieta lub wygoniona z domu, to jest dramat. W tych miejscowościach nie ma nawet żadnych punktów informacyjnych, konsultacyjnych. A przecież te gminy, te powiaty mają obowiązek udzielić wsparcia - prowadzenia całodobowej pomocy. Dobrze, że przynajmniej teraz można skorzystać z bezpłatnej pomocy prawnej. Ale nikt nie daje schronienia pokrzywdzonej kobiecie, nie udziela wsparcia psychologicznego. To jest nadal biała plama. Kompletnie biała plama. Rozmawiała Bożena Dobrzyńska

Masz problem? Dzwoń po pomoc pod nr 800 900 007

redakcja — Sat, 04 Jul 2015 14:38:27 +0000

– Wychodzimy naprzeciw oczekiwaniom wielu mieszkańców, którzy potrzebują łatwego dostępu do informacji. Bezpłatna infolinia będzie działać codziennie w godzinach 7. 30 - 21.00. Do godz. 15. 30 będą ją obsługiwali pracownicy MOPS, a w godzinach popołudniowych oraz w dni wolne od pracy Ośrodek Interwencji Kryzysowej. Jednocześnie na wniosek osób głuchych w MOPS uruchamiamy możliwość kontaktowania się przez internet przy wsparciu tłumacza języka migowego – mówi wiceprezydent Anna Białkowska. P.o. dyrektora MOPS Marcin Gierczak podkreśla, że uruchomienie infolinii ma na celu ułatwienie dostępu do wszelkich form pomocy świadczonej przez miasto. – To będzie możliwość nawiązania pierwszego kontaktu z instytucjami pomocowymi. Nawet jeśli nie będziemy w stanie komuś pomóc bo przekroczy to nasze kompetencje, otrzyma on informację o tym, gdzie szukać wsparcia – podkreśla Gierczak. Z kolei dyrektor Ośrodka Interwencji Kryzysowej Włodzimierz Wolski uważa, że trudno mówić o skutecznej pomocy bez wystarczającej informacji. – Dotychczas często było tak, że osoby będące w trudnej sytuacji chodziły od instytucji do instytucji. Teraz mają szansę otrzymać pełną informację w jednym miejscu – podkreśla Wolski. (kat) Fot. UM Radom

Infolinia rodzinna czeka na nazwę

redakcja — Sun, 24 May 2015 19:03:55 +0000

- Sugerowana jest krótka nazwa, umożliwiająca jej praktyczne zastosowanie. Powinna ona nawiązywać do celu funkcjonowania infolinii, tj. pomocy w rozwiązywaniu problemów takich jak np. uzależnienia, przemoc, problemy wychowawcze z dziećmi, brak komunikacji w rodzinie - wyjaśnia Ryszarda Kitowska z biura prasowego urzędu miejskiego. Zgłoszenia można składać osobiście w godz. 7. 30 – 15. 30 w sekretariacie Wydziału Zdrowia i Polityki Społecznej Urzędu Miejskiego (ul .Żeromskiego 53, I piętro, pokój 182) lub za pośrednictwem poczty. Konkurs zostanie rozstrzygnięty do 10 czerwca przez komisję pod przewodnictwem wiceprezydent Anny Białkowskiej. Członkami komisji są: Elwira Skoczek, dyrektor Wydziału Zdrowia i Polityki Społecznej Urzędu Miejskiego, Marcin Gierczak – p. o. dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej, Włodzimierz Wolski , dyrektor Ośrodka Interwencji Kryzysowej oraz Anna Ostrowska, dyrektor Wydziału Edukacji Urzędu Miejskiego. Szczegółowe informacje dotyczące konkursu, regulamin oraz formularz zgłoszenia tutaj Współorganizatorami konkursu są Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej oraz oddział powiatowy Towarzystwa Przyjaciół Dzieci w Radomiu. (kat)