Krystyna Gutowska-Bok jako artystka ma wiele pasji i zainteresowań. Rzeźbi, maluje, para się poezją. Prace rzeźbiarskie, przede wszystkim kameralne, tworzy w materiałach tradycyjnych, z dużym poszanowaniem natury opracowywanej materii. Podejmuje tematykę skupioną wokół człowieka, jego egzystencji, dążeń, pragnień oraz, a może przede wszystkim, zagadnień, z obszaru szeroko rozumianego sacrum. Dorobek artystki obejmuje liczne kapliczki przydrożne, anioły, figury ludzkie, piety. Są to rzeźby wykonane w glinie szamotowej, drewnie, kamieniu. Obok rzeźb kameralnych jest autorką prac plenerowych, między innymi StabatMater  w Radomiu czy Żłobka  w Ogrodzie Botanicznym w Warszawie. Wykonuje również rzeźby  ogrodowe, do których ma szczególne upodobanie. Poza sculpturą wypowiada się pastelą  i akwarelą w postaci pejzaży, martwej natury i kwiatów, zajmuje się również rysunkiem i sztuką performance.

Wystawa Antoniny Wysockiej-Jończak została zorganizowana z okazji z okazji 45-lecia pracy twórczej artystki. Tworzy ona rzeźby kameralne oraz duże realizacje przestrzenne ulokowane w plenerze. Wśród eksponowanych prac znajdą się obiekty wykute w kamieniach, odlane w brązie i wycięte w drewnie. Realizacje – tematycznie skupione wokół człowieka, jego egzystencji i treści humanistycznych – posługują się metaforą, niedopowiedzeniem. Humanistyczną postawę artystyczną rzeźbiarki określa antropocentryczność większości prac. Mimo dalekich przetworzeń kształtów zawierają one swoisty realizm. Takie są zarówno monumentalne i wieloelementowe kompozycje przestrzenne, jak i realizacje kameralne. Seria ekspresyjnych popiersi odzwierciedla uzewnętrznione stany emocjonalne, w aluzyjnym odniesieniu do dramatycznej sytuacji człowieka w dzisiejszym świecie.

(kat)